II SA/Gl 845/18, Zakres badania projektu budowlanego przez organ administracji architektoniczno-budowlanej. - Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach

Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2637622

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 18 stycznia 2019 r. II SA/Gl 845/18 Zakres badania projektu budowlanego przez organ administracji architektoniczno-budowlanej.

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Dobrowolski.

Sędziowie: NSA Łucja Franiczek, WSA Andrzej Matan (spr.).

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 stycznia 2019 r. sprawy ze skargi M. S. na decyzję Wojewody Śląskiego z dnia (...) r. nr (...) w przedmiocie pozwolenia na budowę oddala skargę.

Uzasadnienie faktyczne

Prezydent Miasta B. (dalej: Prezydent) decyzją nr (...) znak: (...) z dnia (...) orzekł o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę budynku handlowo-biurowo-usługowego na działce nr 1, zlokalizowanej przy ul. (...) w B.

Jak wynika z uzasadnienia tej decyzji, postępowanie było prowadzone na wniosek I. S. (dalej: Inwestor), złożony w dniu 11 marca 2016 r. Po wstępnej analizie przedłożonych przez Inwestora dokumentów organ I instancji stwierdził braki w dokumentacji i wezwał Inwestora na podstawie art. 35 ust. 3 pr. bud. do korekty projektu budowlanego o: 1/ określenie obszaru oddziaływania inwestycji na sąsiednie działki; 2/ doprowadzenie projektu budowlanego do zgodności z przepisami § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie w zakresie lokalizacji otworów okiennych i drzwiowych oraz § 54 tego rozporządzenia w zakresie dostępu budynku dla osób niepełnosprawnych; 3/ określenie na projekcie zagospodarowania terenu prawidłowej ilości kondygnacji projektowanego budynku; 4/ przedłożenie aktualnego uzgodnienia z wojewódzkim konserwatorem zabytków.

Postanowieniem z dnia (...) Prezydent, podjął zawieszone wcześniej na wniosek Inwestora postępowanie, a następnie wezwał go do przedłożenia analizy zacieniania wschodniej elewacji budynku przy ul. (...).

Dnia 31 lipca 2017 r. przedłożył w Urzędzie Miasta B. kompletny projekt budowlany, po czym organ I instancji uznał, iż wymagane prawem warunki zostały spełnione i orzekł jak we wstępie.

Odwołanie od wydanej w sprawie decyzji wniósł M. S. (dalej: skarżący), właściciel działki sąsiedniej. Podniósł w szczególności to, że nie brał czynnego udziału w postępowaniu. Dowiedział się o nim dopiero na etapie wydania decyzji. Ponadto, jak stwierdza, lokalizacja projektowanej inwestycji w granicy działki istotnie wpływa na sposób korzystania z jego nieruchomości.

Wojewoda Śląski decyzją z (...) nr (...) utrzymał w całości w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji.

W uzasadnieniu tej decyzji Wojewoda wyjaśnił, że działając na podstawie art. 35 pr. bud. dokonał sprawdzenia przedstawionych przez Inwestora dokumentów. W jego ocenie, projekt budowlany jest zgodny z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obszaru obejmującego teren Śródmieścia "(...)", zatwierdzonego Uchwałą Rady Miejskiej B. nr (...) z dnia (...) (Dz. Urz. Woj. Śl. nr (...), poz. (...) z dnia (...)). Projekt zagospodarowania działki jest zgodny z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, a ponadto jest kompletny i posiada wymagane opinie, uzgodnienia i pozwolenia, a także informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia. Projekt został wykonany i sprawdzony przez osoby posiadające wymagane uprawnienia i legitymujące się aktualnymi na dzień opracowania i sprawdzenia projektu zaświadczeniami o wpisie na listę członków właściwej izby samorządu zawodowego. Projektanci złożyli oświadczenie, o którym mowa w art. 20 ust. 4 pr. bud., o sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. Stosownie do regulacji zawartej w art. 32 ust. 4 pr. bud. Inwestor złożył oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.

Organ odwoławczy, jak wyjaśnił w uzasadnieniu, nie podzielił zarzutu dotyczącego naruszenia prawa skarżącego do udziału w postępowaniu, bowiem na etapie wszczęcia postępowania nie był on właścicielem działki nr 2. Właścicielem był jego ojciec - J. S., którego M. S., jako najbliższy członek rodzinny, reprezentował go przed organem I instancji. W takiej sytuacji trudno zgodzić się z tezą, że nie uczestniczył on w postępowaniu. M. S. został właścicielem działki nr 2 już w trakcie postępowania prowadzonego przez Prezydenta. Organ I instancji prawidłowo ustalił krąg stron prowadzonego postępowania oraz prawidłowo doręczył decyzję nowemu właścicielowi, którym na dzień jej wydania - tj. 4 sierpnia 2017 r. - był już M. S. (co potwierdza wypis z rejestru gruntów znajdujący się w aktach sprawy).

W skardze z 6 września 2018 r. M. S., reprezentowany przez pełnomocnika, podnosi zarzuty naruszenia prawa procesowego oraz materialnego.

Naruszenia prawa procesowego, w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy, dotyczą:

1) art. 10 § 1 k.p.a. w zw. z art. 30 § 4 k.p.a. poprzez uchybienie obowiązkowi zapewnienia stronie czynnego udziału w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji - możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań z uwagi na nieuwzględnienie w toku postępowania zamiany właściciela nieruchomości, a która to zmiana nastąpiła z mocy prawa w toku postępowania w skutek wstąpienia w prawa strony jej następcy prawnego;

2) art. 107 § 1 i 3 k.p.a. w zw. z art. 7 k.p.a. poprzez przyjęcie, że przedmiotowa decyzja zatwierdzająca projekt budowlany i udzielająca pozwolenia na budowę zawiera uzasadnienie faktyczne i prawne wykazujące, że organy w sposób wyczerpujący przeprowadziły postępowanie dowodowe, weryfikując zgodność projektu budowlanego i załączoną doń dokumentację projektowo-techniczną i uzgodnieniową z odnośnymi przepisami określającymi warunki techniczno-budowlane oraz warunki geotechniczne posadowienia obiektów budowlanych dla przedmiotowej inwestycji oraz uwzględniając w procesie inwestycyjnym słuszne interesy wszystkich stron postępowania, w tym zwłaszcza właścicieli nieruchomości sąsiednich do projektowanej inwestycji, a która ma być realizowana w ich granicy.

Naruszenie przepisów prawa materialnego polegają na:

1) pominięciu przy podejmowaniu decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlańcy i udzieleniu pozwolenia na budowę w przedmiotowej sprawie przepisów art. 32 ust. 1 zd. 2 Konstytucji RP oraz art. 144 k.c., a to przez nieuwzględnienie konstytucyjnego obowiązku równego traktowania stron procesu inwestycyjnego oraz cywilistycznego obowiązku powstrzymywania się przez właściciela nieruchomości od działań, które by zakłócały korzystanie z nieruchomości sąsiednich ponad przeciętną miarę, wynikającą ze społeczno-gospodarczego przeznaczenia nieruchomości i stosunków miejscowych;

2) niewłaściwym zastosowaniu i błędnej wykładni art. 35 ust. 1 pkt 2 pr. bud. w zw. z przepisami § 57-60 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. 2015.1422) poprzez przyjęcie, że w realiach przedmiotowej sprawy zatwierdzony projekt budowlany jest zgodny z przepisami określającymi warunki techniczno-budowlane;

3) niewłaściwym zastosowaniu i błędnej wykładni art. 35 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 34 ust. 3 pkt 4 pr. bud. oraz przepisami § 204 ust. 5 w zw. § 206 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie i rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie ustalania geotechnicznych warunków posadowiania obiektów budowlanych (tj. Dz. U. 2012.463), w tym w szczególności jego dyspozycjom: § 7, § 8, § 6 ust. 3 i 4 w zw. z § 4 poprzez przyjęcie, że w realiach przedmiotowej sprawy zatwierdzony projekt budowlany jest komplety, tj. posiada wszystkie wymagane prawem opinie, uzgodnienia, pozwolenia i sprawdzenia oraz informacje dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, a ponadto że projekt budowlany jest zgodny z przepisami ustalania geotechnicznych warunków posadowienia obiektów budowlanych Wskazując na powyższe zarzuty skarżący wniósł o chylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz zasądzenie kosztów postępowania sądowego, w tym zastępstwa procesowego wg norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi zarzuty zostały szczegółowo rozwinięte, z przywołaniem orzecznictwa sądowego potwierdzającego stanowisko w nich wyrażone. Ponadto, skarżący wskazuje na wadliwość przeprowadzonej analizy zacieniania która, w jego ocenie, uchybia dyspozycji § 57-60 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Nie uwzględnia ona rzeczywistych wymiarów i kształtów istniejącej zabudowy, co powoduje, ze granica cienia przy istniejącej zabudowie znacząco różni się od występującej w rzeczywistości.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w jej uzasadnieniu.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Podstawowy zarzut skargi sprowadza się do twierdzenia, że Prezydent Miasta B. wydając pozwolenie budowlane na realizację przedmiotowej inwestycji zaakceptował (zatwierdził) projekt budowlany wbrew wymogom wynikającym z art. 35 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 34 ust. 3 pkt 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1202, dalej: pr. bud.), a więc mimo tego, że do projektu nie załączono wyników badań geologiczno-inżynierskich oraz geotechnicznych warunków posadowienia obiektu budowlanego.

Zgodnie z art. 35 ust. 1 pkt 3 pr.bud., przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza m.in. kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, oraz za świadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7.

W myśl art. 34 ust. 2 pr. bud. zakres i treść projektu budowlanego powinny być dostosowane do specyfiki i charakteru obiektu oraz stopnia skomplikowania robót budowlanych. Stosownie natomiast art. 34 ust. 3 pkt 4 pr. bud., projekt budowlany powinien zawierać, w zależności od potrzeb, wyniki badań geologiczno-inżynierskich oraz geotechniczne warunki posadowienia obiektów budowlanych.

Szczegółowe zasady ustalania geotechnicznych warunków posadawiania obiektów budowlanych określa rozporządzenie Ministra Transportu, Budownictwa I Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. (Dz. U. poz. 463) - zwanego dalej: "rozporządzeniem". Zgodnie z § 3 ust. 1, ust. 2, ust. 3 i ust. 4 rozporządzenia ustalanie geotechnicznych warunków posadawiania polega m.in. na zaliczeniu obiektu budowlanego do odpowiedniej kategorii geotechnicznej. Zakres czynności wykonywanych przy ustalaniu geotechnicznych warunków posadawiania powinien być uzależniony od zaliczenia obiektu budowlanego do odpowiedniej kategorii geotechnicznej. Geotechniczne warunki posadowienia przedstawia się w formie:

1) opinii geotechnicznej;

2) dokumentacji badań podłoża gruntowego;

3) projektu geotechnicznego.

Forma przedstawienia geotechnicznych warunków posadawiania oraz zakres niezbędnych badań powinny być uzależnione od zaliczenia obiektu budowlanego do odpowiedniej kategorii geotechnicznej.

Stosownie do § 4 ust. 1 rozporządzenia kategorię geotechniczną ustala się w opinii geotechnicznej w zależności od stopnia skomplikowania warunków gruntowych oraz konstrukcji obiektu budowlanego, charakteryzujących możliwości przenoszenia odkształceń i drgań, stopnia złożoności oddziaływań, stopnia zagrożenia życia i mienia awarią konstrukcji, jak również od wartości zabytkowej lub technicznej obiektu budowlanego i możliwości znaczącego oddziaływania tego obiektu na środowisko. Kategorię geotechniczną całego obiektu budowlanego lub jego poszczególnych części określa projektant obiektu budowlanego na podstawie badań geotechnicznych gruntu, których zakres uzgadnia z wykonawcą specjalistycznych robót geotechnicznych (§ 4 ust. 4 rozporządzenia)

Już ogólna analiza tych przepisów, a zwłaszcza stwierdzenie zawarte w art. 34 ust. 3 pkt 4 pr. bud., zgodnie z którym, wyniki badań geologiczno-inżynierskich oraz geotechniczne warunki posadowienia obiektów budowlanych wskazane dokumenty załącza się do projektu budowlanego w zależności od potrzeb, prowadzi do wniosku, że wymóg ten nie jest obligatoryjny (por.m.in. wyrok NSA z dnia 5 marca 2018 r., II OSK 2125/17 CBOSA). To projektant konstrukcji obiektu budowlanego decyduje o tym, czy w danej sprawie występuje potrzeba przeprowadzenia badań geologiczno - inżynierskich, a jeżeli taka potrzeba istnieje, wyniki tych badań dołączane są do projektu budowlanego. Z powyższego przepisu nie wynika, że organ wydający pozwolenie na budowę może nałożyć na wnioskodawcę obowiązek przeprowadzenia ww. badań (wyrok NSA z dnia 18 stycznia 2017 r., II OSK 1510/16; wyrok WSA w Poznaniu z dnia 11 października 2018 r. IV SA/Po 778/18, CBOSA).

Wobec tego, jeśli w przedmiotowej sprawie projektant obiektu budowlanego nie dostrzegł potrzeby przeprowadzenia takich badań i określenia geotechnicznych warunków posadowienia obiektu, to nie zachodziła konieczność dołączenia ich wyników do dokumentacji projektowej. Skarżący mają rację wywodząc, iż nie zwalnia to organu administracji budowlanej z weryfikacji stanowiska projektanta, przy czym, jak zresztą podkreślono to w wyroku przytoczonym w uzasadnieniu skargi (wyrok NSA z 30 stycznia 2015 r., II OSK 1596/13, LEX nr 208690), kontrola powinna dotyczyć tego czy ocena sporządzona jest przez uprawnioną osobę, czy zawiera fachowe i przekonywujące uzasadnienie i czy zostały w niej wyjaśnione kwestie istotne dla rozstrzygnięcia. Natomiast sama decyzja co do konieczności przeprowadzenia takich czynności kontroli tej nie podlega.

W kontekście tych ustaleń Sąd nie podziela zarzutów podnoszonych w skardze.

Nie doszło do naruszenia w postępowaniu prowadzonym przez organy art. 10 § 1 k.p.a. w zw. z art. 30 § 4 k.p.a., bowiem strona miała zapewniony udział w postępowaniu, zaś ewentualne uchybienia w tym zakresie nie mogły mieć wpływu na wynik sprawy.

Sąd nie stwierdził także naruszenia art. 107 § 1 i 3 k.p.a. w zw. z art. 7 k.p.a. Jak wynika z powyższych rozważań, projekt budowlany nie musiał zawierać wyników badań geologiczno-inżynierskich oraz geotechniczne warunków posadowienia obiektów budowlanych, stąd nie można postawić im zarzutu braku prowadzenia w tym zakresie ustaleń prowadzonych na podstawie art. 35 ust. 1 pkt 3 pr.bud.

Z tych też względów, a więc braku wymogu załączenia do projektu budowalnego wyników badań geologiczno-inżynierskich oraz geotechniczne warunków posadowienia obiektów budowlanych w tym przypadku, nietrafny jest 2 i 3 zarzut naruszenia prawa materialnego polegający niewłaściwym zastosowaniu i błędnej wykładni art. 35 ust. 1 pkt 2 pr. bud. w zw. z przepisami § 57-60 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2015 r. poz. 1422) oraz niewłaściwym zastosowaniu i błędnej wykładni art. 35 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 34 ust. 3 pkt 4 pr. bud. oraz przepisami § 204 ust. 5 w zw. § 206 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie i rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie ustalania geotechnicznych warunków posadowiania obiektów budowlanych (tj. Dz. U. z 2012 r. poz. 463), w tym w szczególności jego dyspozycjom: § 7, § 8, § 6 ust. 3 i 4 w zw. z § 4.

W konsekwencji tego nie doszło do pominięcia przy podejmowaniu decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlańcy i udzieleniu pozwolenia na budowę przepisów art. 32 ust. 1 zd. 2 Konstytucji RP oraz art. 144 k.c. Nic nie wskazuje na to, że organy orzekające w sprawie podejmując kwestionowane orzeczenia, skoro wyjaśniły wszystkie istotne okoliczności sprawy i zdaniem Sądu, wydały prawidłowe decyzje, nie uwzględniły konstytucyjnego obowiązku równego traktowania stron procesu inwestycyjnego oraz cywilistycznego obowiązku powstrzymywania się przez właściciela nieruchomości od działań, które by zakłócały korzystanie z nieruchomości sąsiednich ponad przeciętną miarę, wynikającą ze społeczno-gospodarczego przeznaczenia nieruchomości i stosunków miejscowych. Skarżący nie wskazał na czym takie ewentualne naruszenia miałyby polegać. Jeśli wiąże je z brakiem dokumentacji, o której była mowa wyżej, to z wykazanych wcześniej przyczyn są one nieusprawiedliwione.

Odnosząc się do zarzutu dotyczącego wadliwej analizy zacieniania przyjdzie zauważyć, że pierwotna analiza została poddana krytycznej ocenie J. S. w piśmie z dnia 18 kwietnia 2016 r.m.in. ze względu na to, że nie uwzględniała m.in. rzeczywistej liczby okien na kondygnacjach. Osoba uprawniona do tego przygotowała nową analizę (dokument z dnia 31 lipca 2017 r.), zawierającą analogiczne wyniki (konkluzje), jak poprzednia, stanowiącą część projektu budowlanego (por.s. 48 projektu i s. 4 analizy z 31 lipca 2017 r.). Do skargi została załączona krytyczna opinia w sprawie analizy zacieniania, sporządzona w dniu 5 września 2018 r. przez mgr. inż. arch. P. D. Opinia ta ma charakter prywatny, a ponadto osoba, która ją przygotowała nie wykazała, iż ma wymagane w tym zakresie uprawnienia budowlane, przy czym nie ma to większego znaczenia dla sprawy ze względu na to, odpowiedzialność za merytoryczną zawartość projektu architektoniczno-budowlanego, którego częścią jest przedmiotowa analiza, ponoszą wyłącznie projektant, oraz w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu - sprawdzający projekt, którzy mają obowiązek dołączenia do projektu budowlanego oświadczenia o sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej (art. 20 ust. 4 por. bud.). Mają oni obowiązek dołączenia do projektu budowlanego oświadczenia o sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. Natomiast za naruszenie obowiązujących przepisów oraz zasad wiedzy technicznej lub urbanistycznej projektantowi grozi, w zależności od stopnia zawinienia odpowiedzialność dyscyplinarna (ustawa z dnia 15 grudnia 2000 r. o samorządach zawodowych architektów, inżynierów budownictwa oraz urbanistów - art. 45 ust. 1 w zw. z art. 41 pkt 1) albo odpowiedzialność zawodowa (art. 45 ust. 2 wskazanej ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. w zw. z art. 95 pr. bud.). Nieprzestrzeganie przez projektanta w sposób rażący przepisów przy projektowaniu lub wykonywaniu robót budowlanych stanowi ponadto wykroczenie podlegające karze grzywny (art. 93 pkt 1 ustawy pr. bud.). Zgodnie z art. 35 ust. 1 pkt 2 pr. bud. organ administracji architektoniczno-budowlanej przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę sprawdza zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi. Zarówno w przypadku projektu zagospodarowania działki, jak i projektu architektoniczno-budowlanego, organ bada ich kompletność i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b.

Sprawdzenie zgodności z przepisami, w tym techniczno - budowlanymi, zostało więc ograniczone do projektu zagospodarowania działki (art. 35 ust. 1 pkt 2 pr. bud.). Rozszerzająca interpretacja uprawnień organu w zakresie kontroli na podstawie art. 35 ust. 1 omawianej ustawy oznaczałoby w istocie przywrócenie uchylonej zasady oceny materialnych rozwiązań projektu budowlanego przez organ i stanowiłaby naruszenie zasady związania organów administracji publicznej prawem (art. 7 k.p.a.). Powyższe przepisy korespondują z szeroką odpowiedzialnością projektanta za sporządzony przez niego projekt architektoniczno - budowlany - art. 20, art. 93 pkt 1 i art. 95 oraz nast. pr. bud.), (por. także wyrok NSA z dnia 24 kwietnia 2009 r., II OSK 58/08).

Jeśli zatem analiza została zaakceptowana przez projektanta, to poza sferą uprawnień organów architektoniczno-budowlanych, a w ślad za tym i Sądu kontrolującego wydane przez nie decyzje, pozostaje kwestia merytorycznej oceny analizy.

W tym stanie rzeczy uznać należy, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu, a skoro podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, na podstawie 151 p.p.s.a., skargę oddalił.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.