Orzeczenia sądów
Opublikowano: www.nsa.gov.pl

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach
z dnia 9 grudnia 2005 r.
II SA/Gl 518/04

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Ewa Krawczyk (spr.).

Sędziowie WSA: Elżbieta Kaznowska, Włodzimierz Kubik.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi J.W. na decyzję S. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia (...) Nr (...) w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego oddala skargę

Uzasadnienie faktyczne

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla miasta R. decyzją z dnia (...) na podstawie art. 48 ust. 1 w zw. z ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 z zm.) nakazał J.W. wykonanie rozbiórki przyczepy kampingowej, użytkowanej jako obiekt handlowy pod nazwą "(...)" postawionej na działkach o numerach (...) i (...) przy ul. (...) i (...) w R.

W motywach decyzji organ podał, że J.W. bez pozwolenia na budowę ani zgłoszenia postawił na działkach (...) (własność Gminy R.) i (...)

(współwłasność osób fizycznych) przyczepę kampingową w (...) drewniany pawilon w (...) ustęp w (...). Postanowieniem z dnia (...) organ nałożył na inwestora obowiązki przedstawienia: zaświadczenia organu administracji architektoniczno budowlanej o zgodności robót budowlanych związanych z postawieniem przyczepy kampingowej, użytkowanej jako obiekt handlowy z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a w szczególności z obowiązującym planem miejscowym, czterech egzemplarzy projektu budowlanego wraz z opiniami i uzgodnieniami oraz oświadczenia inwestora o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością dla celów budowlanych - w terminie do dnia (...).

Ponieważ w wyznaczonym terminie obowiązki nie zostały wykonane w oparciu o art. 48 ust. 4 w związku z ust. 1 tego przepisu nakazano rozbiórkę przyczepy (o rozbiórce pawilonu drewnianego i ustępu orzeczono odrębnymi decyzjami).

W odwołaniu J.W. podniósł, że na wykonanie przyczepy, użytkowanej jako bar, nie jest wymagane pozwolenie na budowę, ani zgłoszenie bowiem jest to obiekt tymczasowy.

Nadto podkreślił, że do usytuowania przyczepy oraz pawilonu drewnianego i ustępu w części na działce gminnej doszło na skutek wprowadzenia go w błąd przez C.P. (współwłaściciela działki (...)).

S. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego zaskarżoną decyzją z dnia (...) utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji, wskazując w podstawie prawnej art. 48 ust. 1 w zw. z art. 48 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 z zm.).

W motywach organ stwierdził, że mimo wykonania przyczepy obecnie użytkowanej w celach handlowych, w roku (...), od dnia (...) zaistniała możliwość jej legalizacji pod warunkami wskazanymi w ustawie Prawo budowlane.

W związku z powyższym w trybie art. 48 ust. 2 i 3 organ I instancji postanowieniem z (...) wstrzymał prowadzenie robót budowlanych i nakazał inwestorowi przedłożenie w terminie do dnia (...) zaświadczenia i dokumentów o których mowa w art. 48 ust. 3 Prawa budowlanego.

Ponieważ inwestor nie wykonał nałożonych na niego obowiązków, orzeczenie rozbiórki jest zgodne z art. 48 ust. 4 Prawa budowlanego.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego J.W. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji z uwagi na sprzeczność z prawem. W ocenie skarżącego nałożone na niego obowiązki nie były wykonalne bowiem Gmina R. od dnia (...) nie posiada miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.

Na rozprawie w dniu 9 grudnia 2005 r. skarżący wyjaśnił, że na skutek wprowadzenia w błąd przez jednego ze współwłaścicieli działki (...), przyczepę kampingową, pawilon drewniany i ustęp zlokalizował w (...) części na działce gminnej nr (...), a w (...) na działce (...).

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż przeprowadzona przez Sąd, zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), kontrola wykazała, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu.

Stan faktyczny sprawy jest między stronami bezsporny. Sprowadza się do wykonania przez skarżącego bez pozwolenia na budowę przyczepy kempingowej użytkowanej jako bar w (...) na działce stanowiącej współwłasność osób fizycznych oraz działce gminnej.

Ustawienie przyczepy kampingowej która po przystosowaniu wykorzystywana jest jako obiekt handlowy wymagało w (...), tak jak i w dacie orzekania przez organy w niniejszej sprawie, pozwolenia na budowę. Do dnia 11 lipca 2003 r. wykonanie obiektu obciążonego obowiązkiem uzyskania pozwolenia na budowę bez takiego pozwolenia skutkowało nakazem rozbiórki.

Po wejściu w życie w dniu 11 lipca 2003 r. noweli Prawa budowlanego (Dz. U. z 2003 r. Nr 80, poz. 718) powstała możliwość zalegalizowania obiektów budowlanych zrealizowanych poza porządkiem prawnym.

Zgodnie z art. 48 ust. 2 Prawa budowlanego, w brzmieniu obowiązującym w dacie podejmowania zaskarżonej decyzji, jeżeli budowa odpowiada warunkom określonym w tym przepisie, organ nadzoru budowlanego postanowieniem nakłada na inwestora obowiązek przedstawienia zaświadczeń i dokumentów określonych w art. 48 ust. 3, wyznaczając termin wykonania. Konsekwencją niespełnienia nałożonych obowiązków w terminie zgodnie z art. 48 ust. 4 jest nakaz rozbiórki obiektu będącego w budowie lub wybudowanego bez pozwolenia na budowę.

W niniejszej sprawie na skarżącego postanowieniem z dnia (...) nałożono obowiązki przewidziane w art. 48 ust. 3 i wyznaczono termin ich wykonania.

Wobec niewykonania nałożonych obowiązków zgodnie z art. 48 ust. 4 w związku z art. 48 ust. 1 nakazano rozbiórkę przedmiotowej przyczepy kampingowej. Decyzja odpowiada więc prawu, a zarzuty skargi są nieuzasadnione. Skarżący nie wykonał żadnego z nałożonych obowiązków, a fakt iż Gmina R. nie posiadała w dacie wydania decyzji planu zagospodarowania przestrzennego nie może usprawiedliwiać samowoli skarżącego, skoro nie uzyskał on także decyzji o warunkach zabudowy przed podjęciem postępowania w związku z samowolnym wykonaniem przedmiotowego obiektu.

Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z zm.) skarga podlegała oddaleniu.