II SA/Gl 480/18, Prowadzenie postępowania wyjaśniającego zgodnie z ogólnymi regułami postępowania administracyjnego. - Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach

Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2580043

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 19 października 2018 r. II SA/Gl 480/18 Prowadzenie postępowania wyjaśniającego zgodnie z ogólnymi regułami postępowania administracyjnego.

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Łucja Franiczek.

Sędziowie WSA: Grzegorz Dobrowolski (spr.), Elżbieta Kaznowska.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 października 2018 r. sprawy ze skargi R. G. (G.) na decyzję Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach z dnia (...) r. nr (...) w przedmiocie wykonania określonych robót budowlanych uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w C. z dnia (...) r. nr (...).

Uzasadnienie faktyczne

Decyzją Nr (...) z dnia (...) roku, wydanej na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 oraz art. 80 ust. 2 i art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2017 r. poz. 1332 z późn. zm., dalej u.p.b.) oraz art. 104 i art. 108 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 z późn. zm., dalej k.p.a.) Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w C. nałożył na R. G., jako inwestora robót budowanych związanych z wykonaniem instalacji centralnego ogrzewania wraz z zamontowaniem kotła grzewczego na paliwo stałe i podłączeniem go do przewodu kominowego, usytuowanego w lokalu nr (...), w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ulicy (...) w C., obowiązek doprowadzenia wykonanych ww. robót do stanu zgodnego z przepisami, poprzez wykonanie następujących czynności i robót budowlanych:

1.

wyłączyć z użytkowania kocioł węglowy kuchenno-grzewczy opalany paliwem stałym,

2.

odłączyć od przewodu kominowego kocioł kuchenno-grzewczy i zamurować otwór wlotowy w przewodzie kominowym.

Nadto, na podstawie art. 108 § 1 k.p.a., powyższej decyzji nadano dla punktu 1 rygor natychmiastowej wykonalności, natomiast co do punktu 2 stwierdzono, iż należy go wykonać do dnia (...) roku.

W treści uzasadnienia wskazano, że w dniu (...) roku organ otrzymał od inwestora pismo, w którym poinformował, że w dniu (...) roku Państwowa Straż Pożarna w C., podczas prowadzonych czynności interwencyjnych w ww. lokalu mieszkalnym, wyłączyła z użytkowania kocioł CO na paliwo stałe i zakazała jego użytkowania, ze względu na wydobywający się z niego do wnętrza mieszkania dym. W związku z powyższym pismem w dniu (...) roku przeprowadzono kontrolę lokalu, na podstawie której stwierdzono, że w kuchni połączonej z przedpokojem usytuowano kocioł węglowy kuchenno-grzewczy, podłączony do istniejącego komina, służący do obsługi centralnego ogrzewania i grzania ciepłej wody użytkowej. W oknach zostały zamontowane nawietrzniki, a w kuchni pod oknem został wykonany otwór nawiewny. Roboty zostały wykonane na przełomie (...) i (...) roku i na ich wykonanie najemca mieszkania oraz inwestor robót otrzymał zgodę właściciela obiektu. W czasie kontroli nie przedstawiono jednak dokumentów potwierdzających, że instalacja została wykonana zgodnie z obowiązującymi przepisami.

W znajdującej się w aktach sprawy opinii kominiarskiej nr (...) z dnia (...) roku mistrz kominiarski stwierdził, że najemca nie wykonał zaleceń wskazanych w jego opinii nr (...) z dnia (...) roku, dotyczących: doprowadzenia kratki wentylacyjnej w kuchni, w której jest zamontowany piec przepływowy służący do ogrzewania instalacji centralnego ogrzewania, do stanu zgodnego z zaleceniami rzeczoznawcy; zapewnienia dopływu powietrza zewnętrznego do mieszkania, przez pełne otwarcie okiennych urządzeń nawiewnych oraz przywrócenie pełnego wymiaru nawiewu powietrza do pieca; odsłonięcie kratki nawiewnej w drzwiach łazienki; wykonania prawidłowego otworu nawiewnego w drzwiach łazienkowych o powierzchni min. 220 cm2.

Obecny w czasie kontroli mistrz kominiarski stwierdził, że brak wykonania ww. zaleceń stanowi zagrożenie dla użytkowników mieszkania. Nadto stwierdził, że po wykonaniu powyższych robót dopuszcza do użytkowania instalację centralnego ogrzewania.

W dniu (...) roku zarządca budynku dostarczył ekspertyzę techniczną, w której stwierdzono, że instalacja została wykonana w kuchni o kubaturze 23,5 m2, nie spełniającej wymogu minimalnej powierzchni wynikającego z art. 136 ust. 2a rozporządzania ministra infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (dalej: rozporządzenie w sprawie warunków technicznych), czyli nie mniej niż 30 m2. Stwierdzono nadto, iż zbiorczy przewód wentylacji grawitacyjnej w lokalu nie spełnia wymagań zawartych w art. 1412 ww. rozporządzenia. Dodatkowo pomierzona krotność wymiany powietrza we wszystkich wentylowanych pomieszczeniach mieszkania nie spełnia okresowo minimalnych wymagań wynikających z obowiązujących norm. Nadto stwierdzono, że zainstalowane urządzenia nie wykazują zalecanych przekrojów oraz nie zapewniają doprowadzenia wymaganej przepisami ilości powietrza. Na załączonych do ekspertyzy wykresach pomiarów mikroklimatu są widoczne chwilowe skoki wartości wilgotności powietrza wewnętrznego, które zdaniem ekspertów mogą być przyczyną ograniczenia ilości nawiewanego powietrza wentylacyjnego do mieszkania lub zmniejszenia różnicy ciśnień pomiędzy pomieszczeniem mieszkalnym, a środowiskiem. Autorzy ekspertyzy w podsumowaniu wniosków stwierdzili, że w istniejącym stanie zabrania się użytkowania kotła na paliwo stałe bez spełnienia wspomnianych wymagań.

Organ wskazał, że zgadza się z wnioskami ujętymi w ekspertyzie i jest przekonany, że w celu ochrony życia i zdrowia lokatorów należy natychmiast wyłączyć z użytkowania instalację centralnego ogrzewania, odłączyć kocioł od przewodu dymowego i zamurować otwór w kominie.

PINB przychylił się również do twierdzenia zawartego w ekspertyzie, zgodnie z którym celem zapewnienia prawidłowej wentylacji grawitacyjnej w lokalu należy, m.in. wykonać nowy indywidualny przewód wentylacyjny wywiewny w kuchni oraz doprowadzić kuchnię do minimalnej kubatury 30 m3. Jednocześnie wskazał, że nie jest właściwy do wydania powyższych nakazów, gdyż inwestycje te wymagają uzyskania pozwolenia na budowę i dysponowania nieruchomością na cele budowlane.

Odwołanie od powyższej decyzji wniósł R. G. wskazując, iż właścicielem budynku, w którym wynajmuje lokal jest Spółka Mieszkaniowa, a on jest jedynie najemcą lokalu mieszkalnego. Nadmienił, iż jako najemca wykonał zalecenia wskazane w opinii z dnia (...) r., sporządzonej po interwencji Straży Pożarnej. Podniósł, iż to właściciel budynku nie wywiązał się z nałożonych na niego obowiązków, zgodnie z zaleceniami opinii kominiarskiej z dnia (...) r., nr (...) oraz z dnia (...) r., nr (...). Dotyczyły one kominów wentylacyjnych i spalinowych, a ich niewykonanie uniemożliwia prawidłowy montaż i użytkowanie kotła. Zdaniem odwołującego organ naruszył art. 7, 77 oraz 80 k.p.a., gdyż nie przeprowadził w sposób wyczerpujący postępowania dowodowego. Nadto stwierdził, iż organ bezkrytycznie przyjął ustalenia z przedłożonej przez właściciela nieruchomości prywatnej ekspertyzy. Jednocześnie wskazał, iż dokonał montażu kotła stosownie do zgody właściciela budynku, przy czym został wprowadzony w błąd, albowiem pomieszczenie, w którym miał być zamontowany kocioł, nie posiada odpowiedniej kubatury. Odwołujący wniósł o wyjaśnienie jakie rozwiązania powinny być przyjęte dla umożliwienia mu korzystania z wynajmowanego lokalu w sposób zapewniający jego ogrzanie zgodnie z przepisami prawa.

Śląski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego zaskarżoną decyzją uchylił decyzję organu I instancji oraz na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 51 ust. 7 u.p.b. nakazał odłączyć od przewodu kominowego kocioł kuchenno-grzewczy i zamurować otwór wlotowy w przewodzie kominowym, celem doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem. W uzasadnieniu wskazał, że uznaje za słuszne prowadzenie postępowania w trybie art. 50-51 u.p.b., jednakże podstawą prawną wydanego nakazu winien być art. 51 ust. 1 pkt 1 w związku z ust. 7 u.p.b., bowiem nałożony obowiązek nakazuje likwidację wykonanego podłączenia pieca do instalacji centralnego ogrzewania. W ocenie organu inwestor wykonał roboty budowlane, które stanowią przebudowę istniejącej instalacji, a w przedmiotowej sprawie podstawą do nałożenia obowiązków jest brak zgodności z obowiązującymi przepisami techniczno-budowlanymi. Zdaniem organu kluczowym dowodem w sprawie jest powołana przez PINB ekspertyza techniczna, która została prawidłowo sporządzona. ŚWINB zauważył, iż organ powiatowy dokonał analizy treści przedłożonego opracowania, a swoje rozstrzygnięcie umotywował, przede wszystkim, ochroną dóbr prawnie chronionych, takich jak zdrowie i życie ludzkie. Podzielił również pogląd, iż wykonane roboty naruszają przepis § 136 ust. 2a rozporządzenia o warunkach technicznych, z uwagi na zbyt małą kubaturę pomieszczenia oraz stwierdził, że w pomieszczeniu tym nie jest zapewniona dostateczna ilość powietrza na potrzeby sanitarne oraz do spalania w kotle. Zdaniem organu przepisy prawa budowlanego dopuszczają w ramach przebudowy istniejącego budynku spełnienie wymagań techniczno-budowlanych w inny sposób niż określony wprost w przepisach (§ 2 ww. rozporządzenia), jednakże w analizowanym przypadku należy mieć na uwadze, iż zgodnie z przedłożoną ekspertyzą techniczną tylko kompleksowe spełnienie zaleceń doprowadzi do prawidłowego funkcjonowania wentylacji. Zdaniem organu brak jest podstaw do kierowania nakazów w stosunku do właściciela budynku z uwagi na fakt, iż konieczność wykonania robót wynika nie z nieodpowiedniego stanu technicznego budynku, tylko z konieczności zapewnienia odpowiednich warunków dla montażu przedmiotowego pieca.

Skargę na powyższą decyzję wniósł R. G. wnosząc o jej uchylenie i zarzucając naruszenie:

1.

przepisów prawa materialnego:

- art. 50 ust. 1 u.p.b. poprzez jego niewłaściwego zastosowanie albowiem jak wynika z art. 3 pkt 1, każdy obiekt budowlany, wraz z instalacją ma zapewnić możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, zaś likwidacja pieca jako jedynego źródła ogrzewania nie zapewni możliwości użytkowania mieszkania zgodnie z jego przeznaczeniem i jak wynika z pkt 8 u.p.b., remont - należy przez to rozumieć wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym, zatem stary piec kuchenny został rozebrany ponieważ stan techniczny nie pozwalał na jego dalsze użytkowanie, a w miejsce starego został zamontowany nowy piec kuchenny, który odtwarza stan pierwotny, przy czym zastosowano inny wyrób budowlany niż użyto w stanie pierwotnym;

- art. 51 ust. 1 u.p.b. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, podczas gdy zgodnie z § 132 pkt 2 rozporządzenia o warunkach technicznych dopuszcza się stosowanie pieców i trzonów kuchennych na paliwo stałe w budynkach o wysokości do 3 kondygnacji nadziemnych włącznie, jeżeli nie jest to sprzeczne z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego;

- § 49, § 143 pkt 1 i 2, § 148 pkt 1 oraz § 150 pkt 10 rozporządzenia o warunkach technicznych poprzez ich niezastosowanie, podczas gdy wynajmowany lokal mieszkalny w okresie obniżonych temperatur nie miał możliwości ogrzania czy też utrzymania temperatury powietrza wewnętrznego, co w ostateczności zmusiło skarżącego do wyprowadzenia się w okresie zimowym;

2.

przepisów prawa procesowego:

- art. 7 i 77 § 1 k.p.a. poprzez niepodjęcie wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, niezebranie całego materiału dowodowego, a w konsekwencji błędne przyjęcie, iż to skarżący nie stosuje się do zaleceń, czy też dopuścił się do zwężenia otworu wentylacyjnego w łazience przy czym to firma na zlecenie Spółki Mieszkaniowej przyczyniła się do zwężenia otworu, że to skarżący podjął prace związane z otworem w ścianie tak zwanej "zetki" zamontowanej przez firmę na zlecenie Spółki, iż to skarżący spowodował zagrożenie życia i zdrowia mieszkańców gdy w budynku ulatniał się tlenek węgla prawdopodobnie z mieszkania nr (...), czy też skarżący dokonał samowoli budowlanej montując piec kuchenny na podstawie zgody z dnia (...) r.

W treści uzasadnienia skarżący wskazał dowody na poparcie swoich twierdzeń. Jego zdaniem piec został zamontowany w kuchni, zgodnie z przeznaczeniem na miejsce starego pieca, którego stan techniczny nie pozwalał na jego dalsze użytkowanie, a więc nie można traktować tego pomieszczenia jako kotłowni i nawiązywać do przepisów dotyczących kotłowni. Stwierdził, iż nie ma możliwości innego sposobu na ogrzanie mieszkania. Wskazał również na brak poprawnego funkcjonowania kominów, które są w jednej zabudowie, tym samym rzędzie, wentylacyjny jak i dymowe co daje fałszywe ciągi. Jego zdaniem wentylacja w budynku jest zbiorcza w pionach co jest niezgodne z przepisami. Nadmienił, że kubatura kuchni wynosi 23 m3, dodając do niej przedpokój, który nie jest oddzielony od kuchni o kubaturze 9,5 m3 daję łączną kubaturę 32,5 m3, co pozwala na korzystanie z pieca zgodnie z przepisami. Organ II instancji nie poczynił jednak w tym zakresie żadnych własnych ustaleń. Kominy należą do zarządcy budynku, a skarżący jako najemca nie podejmował się żadnych robót ani modernizacji związanych z budynkiem. Spółka Mieszkaniowa zleciła szlamowanie komina wentylacyjnego w łazience prywatnej firmie, która wykonywała wszelkie prace z tym związane, doprowadzając do zmniejszenia otworu wentylacyjnego. Co do otworu wentylacyjnego w kuchni nie został on pomniejszony, a jedynie została zdjęta kratka wentylacyjna z uwagi na nie sprecyzowanie przez firmę jaka ma zostać zamontowana. Zdaniem skarżącego trzeba uznać to za bezpodstawne tym bardziej, iż w ekspertyzie zalecono założenie kratki o wym. 0,14x0,14m, a nie jak opisano w decyzji przywrócenie jej wymiarów. Nawietrzak podokienny w kuchni Spółka Mieszkaniowa zleciła prywatnej firmie, która wykonywała wszelkie prace odebrane później przez PINB w C. Na podstawie wyliczeń wskazał, że ilość powietrza doprowadzonego do mieszkania jest odpowiednia do wymaganych potrzeb. Skarżący stwierdził, że także w sytuacji nie korzystania z pieca wentylacja grawitacyjna jest nadal niesprawna i nie pełni funkcji wywiewnej. Dodał również, że likwidacja pieca jako jedynego źródła ogrzewania niczego nie zmieni, a tylko odbierze możliwość ogrzewania lokalu.

Odpowiadając na skargę organ podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.

Obecny na rozprawie skarżący oświadczył, że podtrzymuje skargę. Zaakcentował, że dostosował się do wszystkich wymagań narzucanych przez właściciela budynku i organy nadzoru, ponosząc z tego tytułu koszty. Na pytanie Sądu oświadczył, że jego zdaniem przedmiotowy piec powinien i może być ponownie podłączony. Stwierdził, że Spółdzielnia wykuła dodatkowy otwór nawiewny w ścianie, w trzech oknach również są otwory nawiewne. Nie wykonano natomiast dodatkowego komina wentylacyjnego. Pomieszczenie kuchni jest otwarte do przedpokoju, gdyż jest w niej tylko futryna bez drzwi, czego nie uwzględniono w ekspertyzie technicznej. Nadto organy nie badały prawidłowości działania kominów i przewodów wentylacyjnych.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest uzasadniona.

W myśl art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r. poz. 2188 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zgodnie z § 2 tegoż artykułu kontrola, o której mowa, jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd rozpoznaje sprawę rozstrzygniętą zaskarżonym aktem z punktu widzenia kryterium legalności, to jest zgodności z prawem całego toku postępowania administracyjnego i prawidłowości zastosowania prawa materialnego. Nadto zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 - dalej p.p.s.a.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz wskazaną podstawą prawną.

Przeprowadzone w określonych wyżej ramach badanie zgodności z prawem zaskarżonego aktu wykazało, że jest on dotknięty uchybieniami uzasadniającymi jego wzruszenie. Zaskarżone rozstrzygnięcie narusza bowiem przepisy postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, co w świetle art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. skutkuje jego uchyleniem. Na zasadzie art. 135 p.p.s.a. Sąd uchylił także decyzję organu I instancji.

Zgodnie z art. 7 k.p.a. w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Prowadzą też postępowanie w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej (art. 8 § 1 k.p.a.) i powinny działać w sprawie wnikliwie (art. 12 § 1 k.p.a.). Przepisy te znajdują doprecyzowanie m.in. w art. 77 § 1 k.p.a., zgodnie z którym organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy; istotny jest także art. 80 k.p.a., w świetle którego organ administracji publicznej ocenia na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona.

Należy stwierdzić, że wykonane w niniejszej sprawie roboty budowlane wymagały zastosowania trybu naprawczego, o którym mowa w art. 50 i art. 51 u.p.b., który to znajduje zastosowanie do legalizacji robót budowlanych innych niż budowa obiektu budowlanego lub jego części. Celem wskazanego postępowania naprawczego jest przede wszystkim doprowadzenie wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem. Dlatego, w toku postępowania należy ustalić, czy wykonane roboty budowlane są zgodne z przepisami prawa, a jeśli nie to jakie ewentualnie czynności należy przedsięwziąć, aby zaistniały stan doprowadzić do zgodności z prawem. W przypadku ustalenia natomiast, że nie jest możliwe doprowadzenie wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem organ ma obowiązek orzec na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 u.p.b. nakaz zaniechana dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego.

Ustalenia organu w przedmiocie wyjaśnienia czy w konkretnej sprawie możliwe jest doprowadzenie samowolnie wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, w tym z warunkami techniczno - budowlanymi, przebiegać powinny zgodnie z ogólnymi regułami postępowania administracyjnego. Oznacza to, iż organ działając na podstawie przepisów prawa (art. 6 k.p.a.) i uwzględniając zasadę praworządności (art. 7 k.p.a.) powinien w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy (art. 77 § 1 k.p.a.) i dopiero na podstawie całokształtu materiału dowodowego ocenić, czy dana okoliczność została udowodniona (art. 80 k.p.a.), co powinno znaleźć swoje odzwierciedlenie w treści uzasadnienia skonstruowanego zgodnie z wymaganiami określonymi w art. 107 § 3 k.p.a.

Należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie organy ograniczyły swoje rozstrzygnięcia jedynie do kwestii sprawności kanału dymowego, którego ujście znajduje się w lokalu mieszkalnym skarżącego. W żaden sposób nie odniosły się natomiast do poprawności funkcjonowania kanałów wentylacyjnych oraz dymowych znajdujących się w budynku. Trzeba podkreślić, iż nie przeprowadziły w tym zakresie żadnego postępowania dowodowego, które mogłoby te kwestie wyjaśnić. Tym bardziej, iż w treści odwołania skarżący podniósł, że właściciel budynku nie wykonał zaleceń w zakresie kominów wentylacyjnych i spalinowych co uniemożliwia prawidłowy montaż i użytkowanie kotła w jego mieszkaniu.

Zdaniem tut. składu orzekającego postępowanie wyjaśniające powinno być przeprowadzone w szerszym zakresie i winno również uwzględnić wielkość napływu powietrza z istniejącej w budynku wentylacji. Dodatkowo należy zbadać czy istniejące w budynku ciągi wentylacyjne i spalinowe spełniają przewidziane prawem wymagania, a wynikające zwłaszcza z rozporządzenia w sprawie warunków technicznych.

Dopiero ustalenie powyższego pozwoli ocenić stan techniczny instalacji i ewentualne nakazanie wykonania określonych robót budowlanych.

Należy z całą stanowczością podkreślić, że organy administracji publicznej nie mogą ograniczyć się do zastosowania najprostszych rozwiązań, które w konsekwencji mogą naruszyć warunki techniczne dotyczące kwestii ogrzewania lokalu.

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny uwzględniając skargę uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit.c p.p.s.a.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.