Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 664701

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach
z dnia 9 czerwca 2010 r.
II SA/Gl 398/10

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Łucja Franiczek.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach po rozpoznaniu w dniu 9 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. na akt Prezydenta Miasta T. z dnia (...) r., nr (...) w przedmiocie opłaty za wydanie karty pojazdu postanawia: odrzucić skargę.

Uzasadnienie faktyczne

Pismem z dnia (...) r. A. K. zwrócił się do Prezydenta Miasta T. z wnioskiem o zwrot nadpłaty tytułem niesłusznie pobranych opłat za wydanie kart pojazdów marki: (...) ((...)),(...) ((...)),(...)(...) (...) oraz (...) ((...)), zarejestrowanych odpowiednio w dniu (...) r., (...) r., (...) r. oraz (...) r.

W dniu (...) r. A. K. zostało doręczone pismo Prezydenta Miasta T. z dnia (...) r., nr IKM.55200-122/10, stanowiące negatywną odpowiedź na powyższy wniosek.

Pismem z dnia (...) r. A. K. wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, skargę na powyższy akt, podważając zasadność odmowy zwrotu pobranych opłat za wydanie kart pojazdów.

W dniu (...) r. skarga ta została przekazana Prezydentowi Miasta T. celem nadania jej dalszego biegu, a po jej przekazaniu Sądowi wraz z odpowiedzią na skargę skarżący został wezwany do wykazania, że po doręczeniu mu pisma z dnia (...) r., nr (...), a przed wniesieniem skargi wystąpił do powyższego organu z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa.Pismem z dnia (...) r. skarżący wyjaśnił, że po otrzymaniu odpowiedzi organu z dnia (...) r., zgodnie z zawartym tam pouczeniem wystąpił ze skargą do WSA w Gliwicach.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, zważył:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jednakże w trybie i na zasadach określonych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej zwanej p.p.s.a. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne, zgodnie z art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., obejmuje także orzekanie w sprawach skarg na inne niż decyzja lub postanowienie akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.

Wniesiona w rozpatrywanej sprawie skarga dotyczy zwrotu części opłaty pobranej za wydanie karty pojazdu, należy zatem do sprawy z zakresu administracji publicznej, odnosi się bowiem do obowiązku publicznoprawnego wynikającego z przepisu prawa. Zaskarżone pismo Prezydenta Miasta T. z dnia (...) r., nr IKM.55200-122/10 stanowi więc akt administracyjny indywidualny w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., na który przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich, a przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a.). Jeżeli natomiast ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, a taka sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 p.p.s.a.).

W rozpatrywanej sprawie warunkiem dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego na akt Prezydenta Miasta T. o odmowie zwrotu żądanej opłaty było zatem, po doręczeniu pisma z dnia (...) r., wystąpienie przez skarżącego do tego organu w terminie 14 dni z pisemnym wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Tymczasem skarżący nie wykazał, że dopełnił tej czynności, lecz wskazał, że po otrzymaniu zaskarżonego aktu bezpośrednio wystąpił ze skargą do sądu administracyjnego. Okoliczność braku wystąpienia z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa potwierdza także organ w odpowiedzi na skargę wnioskując o jej odrzucenie. Zauważyć wymaga, że za takie wezwanie nie może być uznane powołane przez skarżącego pismo z dnia 18 lutego 2010 r., albowiem zainicjowało ono postępowanie administracyjne w sprawie zwrotu części opłaty pobranej za wydanie karty pojazdu i zostało wniesione do organu przed zajęciem przez niego stanowiska zawartego w akcie z dnia 22 lutego 2010 r., będącym przedmiotem skargi.

W świetle wskazanych okoliczności skarga Aleksandra Kranz jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na postawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.

Należy podkreślić, że skarżący zastosował się do zawartego w zaskarżonym akcie pouczenia co do sposobu i terminu wniesienia skargi. Jednakże pouczenie Prezydenta Miasta było oczywiście błędne, gdyż tryb wnoszenia skarg w tym przypadku w sposób odmienny określają przepisy ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W myśl art. 53 § 2 p.p.s.a. skargę na inne niż decyzja lub postanowienie akty z zakresu administracji publicznej wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcia naruszenia prawa. M.in. tej treści pouczenie winno się było znaleźć w zaskarżonym akcie.

Uwzględniając tę okoliczność należy zauważyć, że fakt odrzucenia skargi z powodu niedokonania wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa, nie stoi na przeszkodzie ponownemu wniesieniu skargi na ten sam akt przez tę samą osobę, jeżeli w późniejszym czasie warunek ten zostanie spełniony. Błędne pouczenie co do prawa wniesienia skargi do sądu administracyjnego nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia. Aczkolwiek w przepisie art. 112 Kodeksu postępowania administracyjnego, stanowiącym o tej zasadzie, mowa jest o pouczeniu zawartym w decyzji, to nie może być jednak kwestionowane, że regulacja ta dotyczy również innych niż decyzja aktów i czynności z zakresu administracji publicznej.

Z uwagi na upływ czternastodniowego terminu do wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa, skarżący zamierzając zaskarżyć do sądu administracyjnego akt odmowny Prezydenta Miasta T. z dnia (...) r. wraz z wezwaniem winien złożyć do Prezydenta Miasta wniosek o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności (uprawdopodobnienie, że uchybienie nastąpiło bez winy strony stanowi podstawę do przywrócenia terminu przez organ - art. 58 k.p.a.). Po wyczerpaniu zaś tego środka w terminie określonym w art. 53 § 2 p.p.s.a. otworzy się dopiero możliwość skutecznego wniesienia skargi do tutejszego Sądu na akt Prezydenta Miasta T. z dnia (...) r.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.