Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 664629

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach
z dnia 13 maja 2010 r.
II SA/Gl 287/10

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Leszek Kiermaszek (sprawozdawca).

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. M. na akt Starosty (...) z dnia (...) r., nr (...) w przedmiocie opłaty za wydanie karty pojazdu postanawia: odrzucić skargę.

Uzasadnienie faktyczne

Pismem z dnia (...) r. M. M. zwrócił się do Starosty (...) z wnioskiem o zwrot kwoty 425 zł tytułem niesłusznie pobranej opłaty za wydanie karty pojazdu marki (...), zarejestrowanego w dniu (...) r., pod nr rejestracyjnym (...).

W dniu (...) r. M.M. zostało doręczone pismo Starosty (...) z dnia (...) r., nr (...), stanowiące negatywną odpowiedź na powyższy wniosek.

Pismem z dnia (...) r. M. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, za pośrednictwem Starosty (...), skargę na powyższy akt, podważając zasadność odmowy zwrotu pobranej opłaty za wydanie karty pojazdu.

Po przekazaniu skargi wraz z odpowiedzią na tę skargę skarżący został wezwany do wykazania, że przed wniesieniem skargi wystąpił do Starosty (...) z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. W wezwaniu tym wskazano, że odpowiedzi należy udzielić w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Siedmiodniowy termin upłynął jednak bezskutecznie, mimo prawidłowego doręczenia skarżącemu przesyłki w dniu (...) r.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, zważył:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jednakże w trybie i na zasadach określonych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej zwanej p.p.s.a. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne, zgodnie z art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., obejmuje także orzekanie w sprawach skarg na inne niż decyzja lub postanowienie akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.

Wniesiona w rozpatrywanej sprawie skarga dotyczy zwrotu części opłaty pobranej za wydanie karty pojazdu, należy zatem do sprawy z zakresu administracji publicznej, odnosi się bowiem do obowiązku publicznoprawnego wynikającego z przepisu prawa. Zaskarżone pismo Starosty (...) z dnia (...) r., nr (...) stanowi więc akt administracyjny indywidualny w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., na który przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich, a przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a.). Jeżeli natomiast ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, a taka sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 p.p.s.a.).

W rozpatrywanej sprawie warunkiem dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego na akt Starosty (...) o odmowie zwrotu żądanej opłaty było zatem, po doręczeniu pisma z dnia (...) r., wystąpienie przez skarżącego do tego organu w terminie 14 dni z pisemnym wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Tymczasem skarżący nie wykazał, że dopełnił tej czynności. Również z akt administracyjnych sprawy nie wynika, aby skarżący wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa. Zauważyć wymaga, że za takie wezwanie nie może być uznane pismo skarżącego z dnia (...) r., zatytułowane "wezwanie do zapłaty", albowiem pismo to zainicjowało postępowanie administracyjne w sprawie zwrotu części opłaty pobranej za wydanie karty pojazdu i zostało ono wniesione do organu przed zajęciem przez niego stanowiska zawartego w akcie z dnia (...) r., będącym przedmiotem skargi.

W świetle wskazanych okoliczności skarga M. M. jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na postawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.

Należy podkreślić, że skarżący zastosował się do zawartego w zaskarżonym akcie pouczenia co do sposobu i terminu wniesienia skargi. Jednakże pouczenie Starosty (...) było oczywiście błędne, gdyż tryb wnoszenia skarg w tym przypadku w sposób odmienny określają przepisy ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W myśl art. 53 § 2 p.p.s.a. skargę na inne niż decyzja lub postanowienie akty z zakresu administracji publicznej wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcia naruszenia prawa. M.in. tej treści pouczenie winno się było znaleźć w zaskarżonym akcie.

Uwzględniając tę okoliczność należy zauważyć, że fakt odrzucenia skargi z powodu niedokonania wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa, nie stoi na przeszkodzie ponownemu wniesieniu skargi na ten sam akt przez tę samą osobę, jeżeli w późniejszym czasie warunek ten zostanie spełniony. Błędne pouczenie co do prawa wniesienia skargi do sądu administracyjnego nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia. Aczkolwiek w przepisie art. 112 Kodeksu postępowania administracyjnego, stanowiącym o tej zasadzie, mowa jest o pouczeniu zawartym w decyzji, to nie może być jednak kwestionowane, że regulacja ta dotyczy również innych niż decyzja aktów i czynności z zakresu administracji publicznej.

Z uwagi na upływ czternastodniowego terminu do wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa, skarżący zamierzając zaskarżyć do sądu administracyjnego akt odmowny Starosty (...) z dnia (...) r. wraz z wezwaniem winien złożyć do Starosty wniosek o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności (uprawdopodobnienie, że uchybienie nastąpiło bez winy strony stanowi podstawę do przywrócenia terminu przez organ - art. 58 k.p.a.). Po wyczerpaniu zaś tego środka w terminie określonym w art. 53 § 2 p.p.s.a. otworzy się dopiero możliwość skutecznego wniesienia skargi do tutejszego Sądu na akt Starosty (...) z dnia (...).

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.