II SA/Gl 1625/14 - Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach - OpenLEX

II SA/Gl 1625/14 - Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach

Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1676624

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 9 marca 2015 r. II SA/Gl 1625/14

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Spółdzielni Mieszkaniowej w L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia (...) r. nr (...) w przedmiocie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności w kwestii wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Uzasadnienie faktyczne

Decyzją z dnia (...) r. nr (...) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. utrzymało w mocy decyzję Burmistrza L. z dnia (...) r., nr (...) mocą której dokonano przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości położonej w L. przy ul. (...) stanowiącej własność Gminy L., będącej we współużytkowaniu wieczystym Spółdzielni Mieszkaniowej oraz osób fizycznych z wyodrębnionymi 25 lokalami.

Skargę na powyższe rozstrzygnięcie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wniosła Spółdzielnia Mieszkaniowa w L. W skardze został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Uzasadniając przedmiotowy wniosek wskazano na niebezpieczeństwo powstania trudnych do odwrócenia skutków. W ocenie wnioskodawcy, gdyby zaskarżona decyzja, w świetle podniesionych w skardze zarzutów została uchylona, wówczas odwrócenie skutków wywołanych przez jej wykonanie wiązałoby się z poważnymi trudnościami. Konieczne byłoby bowiem ponowne nabycie wskazanej nieruchomości gruntowej oraz powtórne ustanowienie na niej użytkowania wieczystego, przy czym lokale znajdujące się w położonym w niej budynku wielorodzinnym miałyby w dalszym ciągu należeć do ich obecnych właścicieli. W ocenie skarżącego jedynym sposobem osiągnięcia takiego rezultatu byłoby nabycie przez Gminę całej nieruchomości wraz z budynkiem, a następnie ustanowienie prawa użytkowania wieczystego, które następuje w drodze przetargu. Jednocześnie w ramach tego samego przetargu należałoby sprzedać poszczególne lokale ich obecnym posiadaczom. Skarżąca Spółdzielnia wskazywała, że zagwarantowanie wyników takiego przetargu przed jego przeprowadzeniem jest wykluczone, podobnie jak stwierdzenie ze każdy właściciel lokalu będzie chciał sprzedać swoje mieszkanie w celu przeprowadzenia tej operacji.

Żaden z uczestników postępowania pomimo takiej możliwości nie odniósł się do przedmiotowego wniosku o wstrzymanie.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznając przedmiotowy wniosek zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 61 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270, zwanej dalej p.p.s.a.) wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże po przekazaniu skargi, zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części takiego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Sąd może zatem wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli została spełniona co najmniej jedna z ustawowych przesłanek, tj. zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy zaznaczyć, że chodzi o taką szkodę (majątkową lub niemajątkową), która nie będzie mogła być zrekompensowana wskutek zwrotu spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, jak również nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Zaś trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (zob. uzasadnienie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 3 sierpnia 2006 r. sygn. akt II SA/Bk 352/06 - dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji obciąża wnioskodawcę. Aby Sąd mógł stwierdzić czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, skarżący musi przytoczyć istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest zasadne. Wobec powyższego w rozpoznawanej sprawie, na podstawie nadesłanej skargi oraz akt administracyjnych trudno mówić o bezpośrednim zagrożeniu wyrządzenia znacznej szkody po stronie Spółdzielni. Tym bardziej, że jak wskazano powyżej, w przepisie art. 61 ust. 3 chodzi o szkodę majątkową, która nie będzie mogła być zrekompensowana wskutek zwrotu świadczenia. Zdaniem Sądu w niniejszej sprawie niebezpieczeństwo takie nie zachodzi. Z uzasadnienia wniosku nie wynika również możliwość powstania po stronie skarżącego trudnych do odwrócenia skutków, które rozumieć należy jako skutki prawne, a nie faktyczne. Podkreślenia wymaga, że uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawców wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione Nadto zwrócić należy uwagę, że zasadności wniosku nie można upatrywać w ewentualnej wadliwości zaskarżonego aktu. Nie jest to bowiem ustawowa przesłanka w oparciu o którą Sąd może wstrzymać jego wykonanie, ponadto o naruszeniu prawa i skutkach prawnych tego naruszenia, o ile istnieją, Sąd rozstrzyga w orzeczeniu kończącym postępowanie sądowe. Zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania nie może być poprzedzone merytoryczną oceną zasadności skargi, albowiem takie działanie sądu, dokonywane w ramach posiedzenia niejawnego, oznaczałoby niedopuszczalną ocenę legalności zaskarżonego aktu sprowadzającą się do przedsądu. Na tym etapie postępowania Sąd nie jest bowiem upoważniony do rozstrzygania tej kwestii i z tego też względu nie może ona stanowić co do zasady (pomijając np.: ewentualne oczywiste przypadki wydania decyzji w warunkach nieważności) podstawy uwzględnienia wniosku o wstrzymanie.

W związku z powyższym, w świetle art. 61 § 3 p.p.s.a. należało odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.