Orzeczenia sądów
Opublikowano: www.nsa.gov.pl

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku
z dnia 18 maja 2006 r.
II SA/Gd 94/05

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Antończyk.

Sędziowie: NSA Krzysztof Ziółkowski, Asesor, WSA Katarzyna Krzysztofowicz (spr.).

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku po rozpoznaniu w dniu 18 maja 2006 r. na rozprawie sprawy ze skargi S. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 20 grudnia 2004 r. nr (...) w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oddala skargę.

Uzasadnienie faktyczne

Wójt Gminy postanowieniem z dnia 28 czerwca 2004 r., nr (...), wydanym na podstawie art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (tekst jednolity: Dz. U. z 2003 r. Nr 80, poz. 717), po rozpatrzeniu wniosku S. S. z dnia 28 maja 2004 r. w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie pensjonatu na działce nr (...) w R., gmina K., przy ul. (...), zawiesił postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla powyższej inwestycji do czasu uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miejscowości R., nie dłużej niż na 12 miesięcy od dnia złożenia wniosku o ustalenie warunków zabudowy.

W uzasadnieniu postanowienia organ wskazał, iż w dniu 30 grudnia 2002 r. Rada Gminy podjęła uchwałę nr (...) o przystąpieniu do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla miejscowości R. Projekt planu został uzgodniony i wyłożony do publicznego wglądu w siedzibie Urzędu Gminy w dniach od 10 maja 2004 r. do 7 czerwca 2004 r.. Uchwalenie planu miejscowego przewidywane jest na koniec III kwartału 2004 r.. Organ podał również, iż działka nr (...) znajduje się w granicach opracowania ww. planu miejscowego, projekt planu przewiduje na terenie tejże działki ulicę lokalną.

W zażaleniu na powyższe postanowienie S. S. stwierdził, iż nie zgadza się z postanowieniem Wójta bowiem powoduje ono wstrzymanie zabudowy jego działki, która jest przeznaczona na cele budowlane, a nie na drogę. Stwierdził nadto, iż zaskarżył projekt nowego planu miejscowego i nie wyraził zgody na odsprzedaż działki pod drogę lokalną. Wyjaśnił również, iż obok jego działki jest miejsce na drogę na działkach nr (...), (...), (...), stanowiących łąki. Usytuowanie na tych działkach drogi nie spowodowałoby naruszenia prawa własności jego działki, dotychczas przeznaczonej na cele budowlane.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia 20 grudnia 2004 r., nr (...), wydanym na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 Kodeksu postępowania administracyjnego, utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie.

W uzasadnieniu Kolegium wskazało, iż postanowienie organu I instancji było zgodne z treścią art. 62 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, który dopuszcza zawieszenie postępowania administracyjnego w sprawie ustalenia warunków zabudowy, na czas nie dłuższy niż 12 miesięcy od dnia złożenia wniosku o ustalenie warunków zabudowy, w sytuacji gdy dla terenu, na którym ma być realizowana inwestycja, przygotowywany jest miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego.

Odnosząc się do treści zażalenia Kolegium wyjaśniło, że przedmiotem postępowania nie była sprawa wstrzymania budowy lecz sprawa dotycząca zawieszenia postępowania toczącego się w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla planowanej inwestycji.

W skardze na powyższe postanowienie S. S. oświadczył, iż się z nim nie zgadza bowiem postanowienie to uniemożliwia mu zagospodarowanie terenu, do którego ma tytuł prawny, co jest niezgodne z art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym. Stwierdził także, iż postępowanie zawieszono do czasu uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, którego projekt nie jest zgodny z prawem. Zarzucił przy tym, iż przy sporządzaniu projektu planu dopuszczono się uchybień proceduralnych. Skarżący wskazał nadto, iż jego działka, po zmianie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, ma stanowić drogę lokalną, na co nie wyraził zgody - zgłaszając protest, który nie został uwzględniony w projekcie planu. Stwierdził również, iż Kolegium "najpierw szukało formalnych niedociągnięć (brak upoważnienia)", a następnie wydało zaskarżone postanowienie dnia 20 grudnia 2004 r. pomimo, iż upłynął termin, w którym nowy plan zagospodarowania przestrzennego miał zostać uchwalony.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie. Kolegium podtrzymało argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia i dodatkowo wyjaśniło, iż w pierwszej fazie postępowania administracyjnego badało czy postępowanie organu I instancji było prowadzone zgodnie z przepisami. Ponieważ wniosek o ustalenie warunków zabudowy wniosła "z upoważnienia S. S." T. M., a w aktach sprawy brak było upoważnienia udzielonego przez S. S. T. M., Kolegium wystąpiło do organu I instancji o uzupełnienie akt sprawy poprzez ustalenie czy S. S. udzielił T. M. pełnomocnictwa do załatwienia niniejszej sprawy. Po uzupełnienie tego braku, Kolegium rozpatrzyło zażalenie S. S.

Odnosząc się do podnoszonego w skardze zarzutu, iż zaskarżone postanowienie wydane zostało w dniu 20 grudnia 2004 r., a plan zagospodarowania przestrzennego miał być uchwalony w III kwartale 2004 r., jednak nie został w tym czasie uchwalony, Kolegium wyjaśniło, iż postępowanie w niniejszej sprawie zostało zawieszone na czas nie dłuższy niż 12 miesięcy od dnia złożenia wniosku. Wniosek złożony został w dniu 28 maja 2004 r., a więc w dacie podejmowania zaskarżonego postanowienia nie upłynął jeszcze termin 12 miesięcy.

Kolegium wskazało nadto, iż ustawa o planowaniu przestrzennym w dacie podejmowania zaskarżonych postanowień nie obowiązywała. Stwierdziło również, iż pozostałe zarzuty, które podnosi skarżący - dotyczące zasad i trybu uchwalania nowego planu zagospodarowania przestrzennego, nie mogły być i nie były rozpatrywane przez organy I i II instancji w postępowaniach zakończonych zaskarżonymi postanowieniami, nie mogą być zatem również przedmiotem zaskarżenia do Sądu w niniejszym postępowaniu.

Uzasadnienie prawne

Rozpoznając niniejszą sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta co do zasady sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych - Dz. U. Nr 153, poz. 1269).

Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, że Sąd ma prawo, a nawet obowiązek, dokonać oceny zaskarżonego aktu administracyjnego nawet wówczas, gdy dany zarzut nie został podniesiony w skardze, jednak zawsze związany jest granicami sprawy, w której skarga została wniesiona i nie może swymi ocenami prawnymi objąć sprawy innej od tej, która stanowi przedmiot zaskarżenia.

W tym miejscu należy zwrócić uwagę na fakt, iż przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie było postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 20 grudnia 2004 r., nr (...), utrzymujące w mocy postanowienie Wójta Gminy z dnia 28 czerwca 2004 r., nr (...), którym organ I instancji zawiesił postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia, na wniosek skarżącego, warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie pensjonatu na działce nr (...) w R., do czasu uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miejscowości R., jednak nie dłużej niż na 12 miesięcy od dnia złożenia wniosku o ustalenie warunków zabudowy.

Rozpoznając skargę na powyższe postanowienie Sąd - mając na uwadze treść cyt. powyżej art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - zmuszony był zatem ograniczyć się jedynie do zbadania prawnych przesłanek jego wydania. Wbrew oczekiwaniu skarżącego, nie był natomiast uprawniony do oceny legalności postępowania organów administracji dotyczącego uchwalania nowego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Nie mógł zatem odnieść się w swych rozważaniach do zarzutów skarżącego dotyczących zapisów zawartych w projekcie planu miejscowego i trybu uchwalania nowego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla miejscowości R.

Oceniając zgodność z prawem zaskarżonego postanowienia Wojewódzki Sąd Administracyjny oparł swoje rozważania - tak jak organy obu instancji - na przepisach ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.) bowiem ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym, na którą powołuje się skarżący, została uchylona z dniem 1 stycznia 2004 r. przez art. 88 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, zatem nie obowiązywała już w dacie złożenia przez niego wniosku o ustalenie warunków zabudowy dla planowanej inwestycji.

Zgodnie z treścią art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia warunków zabudowy można zawiesić na czas nie dłuższy niż 12 miesięcy od dnia złożenia wniosku o ustalenie warunków zabudowy. Wójt, burmistrz albo prezydent miasta podejmuje postępowanie i wydaje decyzję w sprawie ustalenia warunków zabudowy, jeżeli:

1)

w ciągu dwóch miesięcy od dnia zawieszenia postępowania rada gminy nie podjęła uchwały o przystąpieniu do sporządzania planu miejscowego albo

2)

w okresie zawieszenia postępowania nie uchwalono miejscowego planu lub jego zmiany.

W niniejszej sprawie pozostawało poza sporem, iż w dniu 30 grudnia 2002 r. (a więc przed datą złożenia przez skarżącego wniosku o ustalenie warunków zabudowy dla planowanej inwestycji) Rada Gminy podjęła uchwałę nr (...)o przystąpieniu do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla miejscowości R. Było także bezspornym, iż należąca do skarżącego działka nr (...), na której miała zostać zlokalizowana planowana inwestycja polegająca na budowie pensjonatu, znajduje się w granicach opracowania ww. planu miejscowego, przy czym projekt planu przewiduje na terenie ww. działki drogę lokalną.

W ocenie Sądu nie budzi zatem wątpliwości, iż stanowisko organów obu instancji zawarte w uzasadnieniach wydanych w niniejszej sprawie postanowień było zasadne bowiem zamiar inwestycyjny odzwierciedlony we wniosku skarżącego o ustalenie warunków zabudowy (budowa pensjonatu) nie odpowiadał planowanemu przez gminę przeznaczeniu gruntu (droga lokalna). Bez znaczenia przy tym pozostawało dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy czy skarżący na taką zmianę przeznaczenia należącego do niego gruntu wyraził zgodę albowiem - jak to już wskazano powyżej - w niniejszym postępowaniu Sąd badał jedynie zgodność z prawem wydanego w postępowaniu dotyczącym ustalenia warunków zabudowy postanowienia o zawieszeniu postępowania, nie zajmował się natomiast ustaleniami nowego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miejscowości R., które skarżący winien kwestionować w odrębnym postępowaniu.

Odnosząc się do zarzutu skargi dotyczącego wydania postanowienia przez Kolegium w dniu 20 grudnia 2004 r. tj. "po fakcie (braku uchwalenia nowego planu zagospodarowania przestrzennego), który miał być uchwalony w trzecim kwartale 2004 r." Sąd zważył, iż istotnie organy wskazywały, że uchwalenie nowego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta R. przewidywane było na trzeci kwartał 2004 r., jednakże w dacie wydawania przez Kolegium zaskarżonego postanowienia nie upłynął jeszcze 12 - miesięczny okres przewidziany w art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, na który organ I instancji zawiesił postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia warunków zabudowy, a biorąc pod uwagę, iż opóźnienie w sprawie uchwalania nowego planu zagospodarowania przestrzennego nie było znaczne, Kolegium nie miało podstaw do uchylenia rozstrzygnięcia organu I instancji.

Mając powyższe rozważania na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, iż zaskarżone postanowienie nie narusza prawa i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę oddalił.