Orzeczenia sądów
Opublikowano: www.nsa.gov.pl

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku
z dnia 18 października 2006 r.
II SA/Gd 917/05

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Jolanta Górska.

Sędziowie: NSA Zdzisław Kostka, WSA Wanda Antończyk (spr.).

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku po rozpoznaniu w dniu 18 października 2006 r. na rozprawie sprawy ze skargi J. B. oraz K. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 6 września 2005 r., nr (...) w przedmiocie opłaty adiacenckiej 1/ uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Wójta Gminy z dnia 16 maja 2005 r., nr (...), 2/ orzeka, że decyzje wymienione w punkcie pierwszym nie mogą być wykonywane, 3/ zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego solidarnie na rzecz J. B. i K. B. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Uzasadnienie faktyczne

Decyzją z dnia 16 maja 2005 r. nr (...) Wójt Gminy na podstawie art. 145, 146 i 148 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami ( tekst jednolity z 2000 r., Dz. U. Nr 261, poz. 2603), na podstawie Uchwały nr (...) Rady Gminy z dnia 5 kwietnia 2000 r. w sprawie udziału właścicieli nieruchomości oraz użytkowników wieczystych nieruchomości w kosztach budowy urządzeń infrastruktury technicznej oraz na podstawie art. 104 kodeksu postępowania administracyjnego:

1.

ustalił opłatę adiacencką w wysokości 933 zł z tytułu wzrostu wartości nieruchomości - dz. nr (...) o powierzchni 768 m-położonej w miejscowości M., stanowiącej własność J., K. B. zam. Ul. (...), M. spowodowanego budową sieci kanalizacyjnej na terenie miejscowości M., gmina K.

2.

zobowiązał J., K. B. do wniesienia opłaty, o której mowa w punkcie 1/ jednorazowo po upływie 14 dni od dnia w którym decyzja o ustaleniu opłaty stała się ostateczna, pod rygorem naliczania odsetek za zwłokę w ustawowej wysokości.

W uzasadnieniu decyzji organ podał, że w 2004 r. w miejscowości M. zakończono budowę sieci kanalizacyjnej wraz z wybudowaniem studzienek kanalizacyjnych na nieruchomościach. Organ przywołał treść przepisu art. 144 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami zgodnie, z którym właściciele nieruchomości uczestniczą w kosztach budowy urządzeń infrastruktury technicznej przez wnoszenie na rzecz gminy opłat adiacenckich. Ustalenie i wysokość tej opłaty zależą od wzrostu wartości nieruchomości spowodowanej budową urządzeń infrastruktury technicznej. Natomiast zgodnie z art. 146 pkt 3 cyt. ustawy wartość nieruchomości przed wybudowaniem urządzeń i po ich wybudowaniu określają rzeczoznawcy majątkowi, według stanu i cen na dzień wydania decyzji o ustaleniu opłaty adiacenckiej. Strony postępowania dotychczas nie partycypowały w kosztach budowy gminnej kanalizacji sanitarnej a zatem nie ma podstaw do zastosowania odliczeń z tego tytułu. Zgodnie z operatem szacunkowym sporządzonym przez rzeczoznawcę majątkowego, wartość nieruchomości J. i K. B.- działki nr (...) o pow. 768 m - z tytułu wybudowania w/ wym. urządzenia wzrosła o kwotę 3.110 zł na całej nieruchomości. Stosownie więc do uchwały Rady Gminy nr (...) ustalającej stawkę adiacencką w wysokości 30%, opłata wynosi 933 zł.

Odwołanie od powyższej decyzji złożyły J. B. i K. B., domagając się jej uchylenia. Wydanej decyzji zarzuciły błąd w ustaleniach faktycznych polegający na nieuwzględnieniu faktu wcześniejszego usytuowania na ich nieruchomości przydomowej oczyszczalni ścieków-zgodnie z decyzją o zatwierdzeniu projektu budowlanego z 12 września 1996 r. Wskazały, że wybudowany na działce dom zamieszkują od dnia 19 maja 1997 r., korzystając z tejże oczyszczalni. W tej sytuacji wartość nieruchomości, zdaniem odwołujących, wzrosła poprzez jej zaopatrzenie w oczyszczalnię w 1997 r., a nie jak określono w decyzji w roku 2000 poprzez fakt wybudowania gminnej sieci kanalizacyjnej.

W uzasadnieniu odwołania strony ponownie wskazały, że w ich przekonaniu wybudowanie sieci kanalizacyjnej nie miało wpływu na zmianę wartości działki z uwagi na fakt wcześniejszego jej zaopatrzenia w instalację oczyszczalni ścieków. Według odwołujących faktu tego nie uwzględniono przy sporządzaniu operatu szacunkowego. Jednocześnie wskazały one, że koszt zakupu i montażu oczyszczalni zamknął się kwotą 5736, 80 zł, a więc jest to wartość przewyższająca kwotę ustalonego i określonego w decyzji wzrostu nieruchomości.

Po rozpatrzeniu odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 6 września 2005 r. nr (...) utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy.

W uzasadnieniu organ przytoczył definicję ustawową opłaty adiacenckiej zawartą w art. 4 pkt 11 ustawy o gospodarce nieruchomościami, w myśl której przez opłatę adiacencką należy rozumieć opłatę ustaloną w związku ze wzrostem wartości nieruchomości spowodowanym budową urządzeń infrastruktury technicznej z udziałem środków Skarbu Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego albo scalaniem gruntów i podziałem nieruchomości, a także podziałem nieruchomości. Organ II instancji wskazał, że w rozpatrywanej sprawie wzrost wartości nieruchomości i obowiązek uiszczenia opłaty adiacenckiej nastąpił w związku z budową urządzeń infrastruktury technicznej, zakończonej w 2004 r. W tej sytuacji organ I instancji zgodnie z art. 145 ustawy mógł ustalić opłatę w wysokości ustalonej uchwałą Rady Gminy, bowiem w wyniku uzbrojenia w sieć kanalizacji wzrosła wartość nieruchomości o kwotę 3.110 zł co wynika z operatu szacunkowego. Obowiązek uiszczenia opłaty adiacenckiej spoczywa na właścicielu / właścicielach / nieruchomości.

Odnosząc się do zarzutu odwołania organ II instancji wskazał, że przedmiotem postępowania jest tylko kwestia dotycząca ustalenia opłaty adiacenckiej, a nie sprawa dot. postępowania w sprawie pozwolenia na budowę przydomowej oczyszczalni ścieków. Wskazując na powyższe organ podał, że w tej sytuacji zarzuty związane z budową oczyszczalni ścieków na nieruchomości stron nie mogą mieć wpływu na wysokość opłaty adiacenckiej, bowiem koszty poniesione na budowę tej oczyszczalni nie są kosztami związanymi z budową gminnej kanalizacji sanitarnej.

W skardze na powyższą decyzję J. B. i K. B. wydanej decyzji zarzuciły naruszenie prawa procesowego w sposób mający istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia, polegające na naruszeniu art. 80, 77, 80 i 81 k.p.a. oraz naruszenie prawa materialnego tj. przepisu art. 4 pkt 11 i art. 145 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Powołując się na powyższe skarżące wniosły o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Wójta Gminy z dnia 16 maja 2005 r. oraz o zasądzenie od Samorządowego Kolegium Odwoławczego kosztów postępowania.

W uzasadnieniu skargi skarżące powołały się na operat szacunkowy, na podstawie którego ustalono, że wartość działki skarżących po wybudowaniu sieci kanalizacyjnej wzrosła o kwotę 3.110 zł Skarżące ponownie zarzuciły, że przy ustaleniu wartości nieruchomości nie uwzględniono tego, że przed wybudowaniem przez Urząd Gminy sieci kanalizacji sanitarnej, na działce skarżących usytuowana została przydomowa oczyszczalnia ścieków. Z tego powodu, jak wskazywały skarżące, wybudowanie sieci kanalizacyjnej nie miało wpływu na zmianę wartości działki z uwagi na fakt wcześniejszego jej zaopatrzenia w instalację oczyszczalni ścieków. Koszt zakupu i montażu oczyszczalni zamknął się kwotą 5.777736, 80 zł, a więc jest to wartość przewyższająca kwotę ustalonego i określonego w decyzji przyrostu wartości nieruchomości.

Ponadto skarżące wskazały, że podczas budowy sieci kanalizacyjnej ich działka nie została zaopatrzona w studzienkę dającą możliwość podłączenia do tej sieci. O powyższym, jak i rezygnacji z podłączenia się do gminnej sieci kanalizacyjnej skarżące informowały Urząd Gminy. Skarżące powołały się też na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Lublinie (...), który w ich ocenie odnosi się do kwestii spornej w niniejszej sprawie. W wyroku tym Sąd wskazał, że " obowiązek uiszczenia opłat spoczywa na właścicielach nieruchomości, którzy odnoszą korzyść z wybudowania wspomnianych urządzeń przez możliwość podłączenia się do nich, a to powoduje stosowny wzrost nieruchomości. Jeżeli jednak nieruchomość została podłączona do takiego urządzenia wybudowanego wcześniej w jej sąsiedztwie-później, lecz w innym miejscu, nie odnosi już korzyści z tego drugiego urządzenia".

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Organ II instancji wskazał, że w sprawie oczywistym jest, że wartość nieruchomości wzrosła na skutek wybudowania sieci kanalizacji sanitarnej w miejscowości M.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 1 § 1 oraz art. 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje, w zakresie swej właściwości, kontrolę pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Zgodnie zaś z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę należało uznać za zasadną, choć nie wszystkie zarzuty zgłoszone przez skarżące zasługiwały na uwzględnienie.

Art. 144 ustawy o gospodarce nieruchomościami z dnia 21 sierpnia 1997 r. stanowi, że właściciele nieruchomości uczestniczą w kosztach budowy urządzeń infrastruktury technicznej przez wnoszenie opłat adiacenckich. Zgodnie z art. 143 ust. 2 tej ustawy-przez budowę urządzeń infrastruktury technicznej z udziałem środków Skarbu Państwa lub gminy rozumie się urządzenie lub modernizację drogi oraz wybudowanie pod ziemią przewodów lub urządzeń wodociągowych, kanalizacyjnych, ciepłowniczych, gazowych i telekomunikacyjnych. Zgodnie z art. 145 ust. 1 ustawy wójt, burmistrz albo prezydent miasta może w drodze decyzji, ustalić opłatę adiacencką każdorazowo po stworzeniu warunków do podłączenia nieruchomości do poszczególnych urządzeń infrastruktury technicznej. Zatem, o ile zostały wybudowane urządzenia infrastruktury technicznej i zostały stworzone warunki do podłączenia się do tych urządzeń to właściciele nieruchomości mają obowiązek wnoszenia opłat adiacenckich. Opłaty te mają charakter obligatoryjny, wynikający bezpośrednio z ustawy, a obowiązek ich wnoszenia istnieje niezależnie od tego, czy właściciel nieruchomości korzysta lub ma zamiar korzystać z wybudowanych urządzeń.

Natomiast ustalenie i wysokość opłaty adiacenckiej zależą od wzrostu wartości nieruchomości spowodowanego budową urządzeń infrastruktury technicznej ( art. 146 ust. 1 ustawy). Wysokość opłaty adiacenckiej wynosi nie więcej niż 50% różnicy między wartością jaką nieruchomość ma po ich wybudowaniu, przy czym wysokość stawki procentowej opłaty ustala rada gminy w drodze uchwały. Wartość nieruchomości przed wybudowaniem urządzeń infrastruktury technicznej i po ich wybudowaniu określają rzeczoznawcy majątkowi, według stanu i cen na dzień wydania decyzji o ustaleniu opłaty adiacenckiej ( art. 146 ust. 3 ustawy).

Art. 145 ust. 1 ustawy należy odczytywać łącznie z dwoma przepisami tj. z art. 144 ust. 1 ( nakładającym na właściciela nieruchomości obowiązek uczestniczenia w kosztach budowy urządzeń infrastruktury technicznej) i art. 146 ust. 1 i 2 ( ustalającym przesłanki wymienione, od spełnienia których zależy ustalenie i wysokość opłaty). Zatem o tym czy dojdzie do ustalenia opłaty adiacenckiej, decyduje organ, jeżeli spełnią się przesłanki wymienione w powołanych przepisach oraz gdy rada gminy w drodze uchwały ustali wysokość stawki procentowej opłat adiacenckich.

Odnosząc powyższe uregulowania do stanu faktycznego sprawy podkreślić należy, że w okolicznościach sprawy, zgodnie z protokołem końcowym z dnia 8 stycznia 2004 r., wykonano urządzenia infrastruktury technicznej w postaci kanalizacji sanitarnej w miejscowości M., stwarzając jednocześnie warunki do podłączenia nieruchomości skarżących do tejże kanalizacji-zarzut skargi, że działki skarżącej nie zaopatrzono w studzienkę dającą możliwość podłączenia do sieci jest w rozpatrywanym stanie faktycznym bezzasadny skoro z jednej strony same skarżące nie wyraziły zgody na wykonanie przyłącza do tej sieci, a z drugiej, jak to wyżej wskazano, okoliczność powoływana przez skarżących, że nie zamierzają korzystać z wybudowanej sieci nie ma znaczenia w sprawie, albowiem obowiązek wnoszenia opłaty adiacenckiej-w przypadku wzrostu wartości nieruchomości-jest niezależny od tego czy właściciele nieruchomości mają zamiar z takiej sieci korzystać czy też nie. Warunkiem ustalenia opłaty jest więc wzrost wartości nieruchomości.

Zatem w rozpatrywanym stanie faktycznym istniały podstawy prawne zawarte w wyżej przytoczonych uregulowaniach do ustalenia przez Wójta Gminy czy i o ile wzrosła wartość nieruchomości skarżących w związku z wybudowaniem, sieci kanalizacyjnej, a to w celu ustalenia opłaty adiacenckiej. Wzrost wartości nieruchomości musi być udokumentowany przez operat szacunkowy rzeczoznawcy majątkowego ( art. 146 ust. 3 ustawy). W niniejszej sprawie taki operat szacunkowy został sporządzony. W operacie tym rzeczoznawca majątkowy wycenił działki gruntowe położone we wsi M. ( łącznie 72 działki), określając ich wartość rynkową dla aktualnego sposobu użytkowania metodą korygowania ceny średniej w podejściu porównawczym. Jednocześnie rzeczoznawca podał, że wpływ uzbrojenia działek w sieć kanalizacyjną na ich wartość rynkową oszacował metodami statystycznymi dla sąsiednich wsi K. i D., gdzie rok wcześniej szacował wartość rynkową tych nieruchomości dla potrzeb opłaty adiacenckiej. Wsie te są blisko położone i na rynku lokalnym ceny transakcji przy sprzedaży działek nie wykazują różnic statystycznych, a zatem przyjął, że dla działek w obrębie wsi M. w wyniku wybudowania sieci kanalizacji ich cena wzrosła analogicznie. Wzrost wartości działki skarżących poprzez ustalenie jej wartości przed uzbrojeniem i po uzbrojeniu rzeczoznawca ustalił na kwotę 3.110 zł.

Skarżące zarzuciły, że wybudowanie sieci kanalizacyjnej nie miało wpływu na zmianę wartości działki z uwagi na fakt wcześniejszego jej zaopatrzenia w instalację oczyszczalni ścieków, a faktu tego nie uwzględniono przy sporządzeniu operatu szacunkowego. Skoro na działce przed zbudowaniem kanalizacji sanitarnej przez Urząd Gminy, istniała i istnieje przydomowa oczyszczalnia ścieków to wybudowanie sieci kanalizacyjnej nie miało wpływu na zmianę wartości działki. Jednocześnie na uzasadnienie swojego stanowiska skarżące powołały się na wyżej przytoczone orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 19 marca 1991 r.

W powoływanym orzeczeniu Naczelny Sąd Administracyjny zawarł następującą tezę " Wobec właściciela nieruchomości, która jest wyposażona w określone urządzenia komunalne, energetyczne lub gazowe i w której sąsiedztwie w czasie późniejszym zostało pobudowane drugie takie samo urządzenie, nie może być ustalona (...) opłata adiacencka związana z kosztami budowy drugiego takiego samego urządzenia." Nadto w uzasadnieniu tego wyroku Sąd wskazał, że " Jeśli jednak nieruchomość została podłączona do takiego urządzenia wybudowanego wcześniej w jej sąsiedztwie i jej właściciel korzysta z niego w chwili oddania do użytku takiego samego urządzenia wybudowanego w jej sąsiedztwie później, lecz w innym miejscu, nie odnosi już korzyści z tego drugiego urządzenia". Nie można więc mówić o wzroście wartości nieruchomości w związku z wybudowaniem konkretnego urządzenia infrastruktury technicznej, jeżeli nieruchomość już uprzednio została podłączona do takiego urządzenia, lecz wbrew stanowisku skarżących taka sytuacja nie ma miejsca w niniejszej sprawie. Należy bowiem podkreślić, że chodzi tu tylko o już istniejące urządzenie ( takie samo), które ma charakter publiczny, w tym znaczeniu, że służy do użytku powszechnego. W niniejszej sprawie taka sytuacja nie ma miejsca, gdyż powoływane przez skarżące urządzenie w postaci przydomowej oczyszczalni ścieków nie służy do użytku publicznego, zlokalizowane jest na działce skarżących i służy skarżącym w celu odprowadzania ścieków z nieruchomości będącej ich własnością, a więc nie ma charakteru urządzenia publicznego. W konsekwencji stwierdzić należy, że okoliczność, iż właściciel nieruchomości zainstalował sobie we własnym zakresie urządzenie np. kanalizacyjne nie zwalnia go od obowiązku uiszczenia opłaty adiacenckiej w sytuacji, gdy gmina wybuduje publiczną sieć wodociągową lub kanalizacyjną i to nawet wówczas, gdy właściciel nieruchomości w takiej sytuacji nie będzie korzystał ( nie podłączy się) z publicznej sieci kanalizacyjnej. Warunkiem jednak jest wzrost wartości nieruchomości udokumentowany operatem szacunkowym.

Odnosząc się w dalszym ciągu do zarzutów skarżących wskazać należy, że powołany art. 146 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami ustanawia zasadę, według której warunkiem dopuszczalności ustalenia opłat adiacenckich jest wzrost wartości nieruchomości, przy czym wzrost ten musi pozostawać w związku przyczynowym z wybudowaniem urządzenia infrastruktury technicznej. Jeżeli więc wartość nieruchomości nie wzrosła, albo gdy wzrosła, lecz nie pozostaje w związku przyczynowym z wybudowaniem urządzeń, to brak jest podstaw prawnych do ustalenia opłaty adiacenckiej. Wzrost wartości nieruchomości, jak to wyżej wskazano, musi być udokumentowany przez operat szacunkowy rzeczoznawcy majątkowego. W tym zakresie nie sposób odeprzeć zarzutów skargi zarzucających naruszenie zasad postępowania administracyjnego, w tym zasad ujętych w przepisach art. 7, 77 i 80 oraz 81 k.p.a. Jedną z naczelnych zasad postępowania administracyjnego jest zawarta w art. 7 k.p.a. zasada nakazująca organom administracji publicznej podejmowanie wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy zgodnego z rzeczywistością. Z kolei art. 77 § 1 k.p.a. mówi, że organ administracji publicznej zobowiązany jest w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Jako dowolne należy więc traktować ustalenia faktyczne znajdujące wprawdzie potwierdzenie w materiale dowodowym, ale niekompletnym, czy nie w pełni rozpatrzonym. Zarzut dowolności zostaje wykluczony dopiero ustaleniami dokonanymi w całokształcie materiału dowodowego/ art. 80 k.p.a./ zgromadzonego i rozpatrzonego w sposób wyczerpujący ( art. 77 § 1 k.p.a.), a więc przy podjęciu wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, jako warunku niezbędnego wydania decyzji o przekonującej treści. Jak wynika z akt administracyjnych operat szacunkowy obejmujący oszacowanie wzrostu wartości rynkowej prawa własności działek gruntowych po uzbrojeniu w sieć instalacji kanalizacji sanitarnej dla potrzeb opłaty adiacenckiej został sporządzony dla 72 nieruchomości, wyceny wartości rynkowej prawa własności działek dokonano w zależności od wielkości działki oraz tego czy działka jest uzbrojona w sieć wodociągową czy też nie. Skarżącym przesłano powyższy operat szacunkowy, do którego nie zgłosiły one uwag na etapie postępowania przed organem I instancji, dopiero po wydaniu decyzji ustalającej opłatę adiacencką w odwołaniu do organu II instancji podniosły wyżej przytoczone zarzuty. Podstawowy zarzut skarżących sprowadzał się do tego, że przy sporządzeniu operatu szacunkowego nie uwzględniono czy i jaki wpływ na wzrost wartości nieruchomości skarżących miało wybudowanie sieci kanalizacyjnej w sytuacji, gdy nieruchomość skarżących była zaopatrzona w instalację oczyszczalni ścieków. Zarzut ten nie został w sposób dostateczny rozpoznany. Należy stwierdzić, że organy administracji rozpatrując powyższą sprawę nie wyjaśniły należycie w powyższym zakresie stanu faktycznego i prawnego, co w konsekwencji uniemożliwiło dokonanie oceny, czy opłata adiacencka i jej wysokość zostały ustalone w sposób zgodny z prawem. Nie dokonano analizy operatu szacunkowego w celu ustalenia czy zawiera on wszelkie normy wyceny określone w art. 146 i 155 ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz zawarte w rozporządzeniu Rady Ministrów z 27 listopada 2002 r. w sprawie szczegółowych zasad wyceny nieruchomości oraz zasad i trybu sporządzania operatu szacunkowego ( Dz. U. Nr 230 poz. 1924). Zgodnie z § 51 rozporządzenia biegły był zobowiązany do ustalenia wartości nieruchomości zgodnie z jej stanem: zagospodarowania, prawnym, techniczno-użytkowym. W rozpatrywanym stanie faktycznym, jak to wyżej wskazano, operat szacunkowy został sporządzony według przedstawionych już zasad bez indywidualnej oceny nieruchomości skarżących, która zawierałaby opis danych i parametrów, służących do końcowej wyceny wartości działki skarżących przed budową sieci kanalizacyjnej i po jej wybudowaniu.

Niewyjaśnienie przez organ wskazanych wyżej okoliczności w sprawie, w szczególności brak ustalenia czy w rozpatrywanej sprawie zarzut skarżących dotyczący nieuwzględnienia w operacie szacunkowym stanu faktycznego ich nieruchomości-istnienia na niej przydomowej oczyszczalni ścieków-ma wpływ na ustalenie opłaty adiacenckiej i jej wysokość, stanowią takie naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd na mocy art. 145 § 1pkt 1 lit. c ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w punkcie 1/ sentencji.

Przy ponownym rozpoznaniu sprawy należy ustalić, w świetle powyższych rozważań, czy operat szacunkowy sporządzony w sprawie może stanowić dostateczną podstawę dla ustalenia opłaty adiacenckiej i jej wysokości w stosunku do nieruchomości skarżących, czy też niezbędne jest jego uzupełnienie poprzez dokonanie ustaleń bezpośrednio związanych z działką skarżących ( ustaleniem jej wartości przed i po wybudowaniu kanalizacji) związanych z wybudowaniem sieci kanalizacyjnej.

Jednocześnie na mocy art. 152 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd określił w wyroku, że zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu I instancji nie mogą być wykonywane.

O kosztach postępowania Sąd orzekł w oparciu o przepis art. 200 wyżej wymienionej ustawy i wobec uwzględnienia skargi zasądził zwrot kosztów, stanowiących równowartość wpisu, od organu solidarnie na rzecz skarżących.