Orzeczenia sądów
Opublikowano: www.nsa.gov.pl

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku
z dnia 13 września 2006 r.
II SA/Gd 764/05

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Jan Jędrkowiak.

Sędziowie WSA: Jolanta Górska (spr.), Dorota Jadwiszczok.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 września 2006 r. sprawy ze skargi L. W na decyzję Wojewody z dnia 18 lipca 2005 r., nr (...) w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę

1.

uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty z dnia 24 maja 2005 r., nr(...),

2.

zasądza od Wojewody na rzecz skarżącego L. W. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem kosztów postępowania.

Uzasadnienie faktyczne

Decyzją z dnia 24 maja 2005 r. nr (...) Starosta odmówił wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego decyzją Starosty nr(...), z dnia 4 lutego 2004 r. zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę Centrum Ekologicznego - schroniska dla bezdomnych zwierząt na działce nr (...) i części działki nr (...) w obrębie ewidencyjnym nr 7 przy ul. (...) w S.

Decyzja została wydana na podstawie art. 80 ust. 1 pkt 1, art. 81 ust. 1 pkt 2, art. 82 ust. 1, ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (tj.: Dz. U. Nr 207 z 2003 r., poz. 2016 z późn. zm.) oraz na podstawie art. 104 § 1, § 2, art. 149 § 3, art. 150 § 1 k.p.a.

W uzasadnieniu wskazano, iż L. W. wniósł o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją Starosty nr(...), z dnia 4 lutego 2004 r. zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę Centrum Ekologicznego - schroniska dla bezdomnych zwierząt na działce nr (...) i części działki nr (...) w obrębie ewidencyjnym nr 7 przy ul. (...) w S., ze względu na to, iż jako strona bez własnej winy nie brał udziału w postępowaniu dotyczącym wydania przedmiotowej decyzji.

Art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego określa, iż stronami postępowania administracyjnego w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę są jedynie: inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujący się w obszarze oddziaływania planowanego obiektu budowlanego. Przez obszar oddziaływania planowanego obiektu budowlanego należy rozumieć teren wyznaczony w otoczeniu obiektu budowlanego na podstawie przepisów odrębnych, wprowadzających związane z tym obiektem ograniczenia w zagospodarowaniu tego terenu.

Lokalizacja schroniska dla zwierząt spełnia wymagania przepisu § 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 23 czerwca 2006 r. w sprawie szczegółowych wymagań weterynaryjnych dla prowadzenia schronisk dla zwierząt (Dz. U. Nr 158 z 2004 r., poz. 1657). Przepis ten stanowi, że schronisko dla zwierząt powinno być zlokalizowane w miejscu oddalonym co najmniej o 150 m od siedzib ludzkich, obiektów użyteczności publicznej, zakładów należących do podmiotów prowadzących działalność gospodarczą w zakresie produkcji produktów pochodzenia zwierzęcego, zakładów należących do przedsiębiorców prowadzących działalność gospodarczą w zakresie wytwarzania środków żywienia zwierząt, zakładów prowadzących działalność w zakresie zbierania, przechowywania, operowania, przetwarzania, wykorzystywania lub usuwania ubocznych produktów zwierzęcych, rzeźni, targów, spędów, ogrodów zoologicznych oraz innych miejsc gromadzenia zwierząt.

W sąsiedztwie schroniska, w odległości wymaganej 150 m jak i w odległości znacznie większej, brak jakiegokolwiek zakładu należącego do podmiotu prowadzących działalność gospodarczą w zakresie produkcji produktów pochodzenia zwierzęcego, zakładu należącego do przedsiębiorców prowadzących działalność gospodarczą w zakresie wytwarzania środków żywienia zwierząt, zakładu prowadzącego działalność w zakresie zbierania, przechowywania, operowania, przetwarzania, wykorzystywania lub usuwania ubocznych produktów zwierzęcych, rzeźni, targów, spędów, ogrodów zoologicznych oraz innych miejsc gromadzenia zwierząt.

Z ewidencji gruntów i budynków prowadzonej przez Starostę wynika, że działka na której jest przewidywana budowa Centrum Ekologicznego - dz. nr (...) nie przylega do działek pozostających we władaniu wnioskodawcy - dz. nr: (...), (...), (...), (...), (...), (...), całość w obrębie ewidencyjnym nr 7 w jednostce ewidencyjnej miasto S. Wzmiankowany przez wnioskodawcę dom mieszkalny z funkcją użytkową, położony w zakresie bezpośredniego oddziaływania schroniska dla zwierzą, jest w istocie budynkiem magazynowo-biurowo-mieszkalnym, co wynika z pozwolenia na budowę nr (...) wydanego dnia 22 grudnia 2003 r. przez tutejszy organ administracji. Osobliwa funkcja użytkowa tego budynku wynika z ustaleń miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego S., obowiązującego do końca 2003 r., który to plan dla powyższych działek wnioskodawcy jak dla działki Centrum Ekologicznego przewidywał funkcję produkcyjno-gospodarczą (w tym o pewnej uciążliwości) z dopuszczeniem funkcji mieszkaniowej związanej z kierowaniem i dozorowaniem funkcji podstawowej.

Budynek magazynowo-biurowo-mieszkalny posadowiono w odległości 180 metrów licząc od granicy dz. nr (...), na której przewiduje się realizację schroniska dla bezdomnych zwierząt. Odległość 180 m ustalono w oparciu o mapę geodezyjną w skali 1:2000 i 1:5000, które pozostają w zasobach ewidencji gruntów i budynków prowadzonej przez tutejsze Starostwo. Budynek zlokalizowany na działce nr (...), należącej do wnioskodawcy, jest posadowiony w odległości 175 m licząc od najbliższego obiektu budowlanego schroniska-budynku gospodarczo-garażowego, co wynika wprost z części rysunkowej planu zagospodarowania terenu dla schroniska, sporządzonej na mapie geodezyjnej, zasadniczej w skali 1:500. Projektowana inwestycja jest też zgodna z ustaleniami i wymogami decyzji Prezydenta Miasta S. nr (...) o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia 10 września 2002 r. W bezpośrednim sąsiedztwie jak i dalszym sąsiedztwie nie występują obecnie oraz w momencie wydania pozwolenia na budowę Centrum Ekologicznego tereny, dla których obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Dla terenu schroniska jak i terenów przyległych Rada Powiatu S., działając w oparciu o przepisy ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. Nr 62, póz. 627 z późniejszymi zmianami), nie ustanowiła obszaru ograniczonego użytkowania, co wynika z ewidencji tych obszarów prowadzonych przez tutejsze Starostwo.

Wobec powyższego schronisko zlokalizowano zgodnie z cytowanym przepisami w sposób, który nie wprowadza ograniczeń w zagospodarowaniu terenu należącym do wnioskodawcy, w wyniku budowy przedmiotowej inwestycji.

Ustosunkowując się do zarzutu braku oceny oddziaływania na środowisko organ stwierdził, że projektowane schronisko dla bezdomnych zwierząt pomieści maksymalnie 70 psów i 20 kotów, które przebywać będą w schronisku do czasu adopcji. Obowiązujące od 8 grudnia 2004 r. rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. Nr 257, poz. 2573) wymienia w przedsięwzięciach mogących wymagać sporządzenia raportu (§ 3 ust. 1 pkt 90) chów lub hodowlę zwierząt, w liczbie nie niższej niż 50 dużych jednostek przeliczeniowych inwentarza - DJP. Zgodnie projektem budowlanym schroniska i zgodnie z załącznikiem do rozporządzenia, na terenie schroniska będą przebywać zwierzęta, których ilość będzie równoważna 4,5 DJP, co oznacza, że przedsięwzięcie to nie oddziałuje szkodliwie na środowisko i nie wymaga sporządzenia raportu o oddziaływaniu inwestycji na środowisko

Odwołanie od powyższej decyzji wniósł L. W. wnosząc o jej uchylenie i wydanie orzeczenia o wznowieniu postępowania. Stwierdził, że przedmiotem jego wniosku nie było kwestionowanie zasadności przesłanek dla wydanej decyzji, a jedynie okoliczności, że jako właściciel nieruchomości bezsprzecznie sąsiadujących z nieruchomością planowanego schroniska, które oddziela jedynie droga gruntowa o szerokości nie większej niż 4 metry, nie znajduje się w obszarze oddziaływania planowanej inwestycji, a co za tym idzie nie może on być stroną prowadzonego postępowania administracyjnego.

Decyzją z dnia 18 lipca 2005 r. nr (...) Wojewoda na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 80 ust. 1 pkt 2, art. 81 ust. 1 pkt 2 i art. 82 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tj.: Dz. U. Nr 106 poz. 1126 z 2000 r. z późn. zm.) utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu wskazano, iż zgodnie z art. 145 § 1 pkt 4 postępowanie zakończone decyzją ostateczną wznawia się, gdy strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu. Przepis art. 149 § 3 k.p.a. stanowi natomiast m.in., że wydanie decyzji o odmowie wznowienia postępowania może nastąpić wówczas, gdy podanie o wznowienie postępowania zostało wniesione przez osobę nie będącą stroną w rozumieniu art. 28 k.p.a.

Dokonując analizy przymiotu strony zasadnym pozostaje odwołanie się do ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane. Zgodnie z art. 28 ust. 2 tej ustawy, stronami postępowania w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę są inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. Z akt przedmiotowej sprawy wynika, iż obszar ten, określony jest definicją art. 3 pkt 20 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane jako teren wyznaczony w otoczeniu obiektu budowlanego na podstawie przepisów odrębnych, wprowadzających związane z tym obiektem ograniczenia w zagospodarowaniu tego terenu. Obiektem budowlanym w rozumieniu art. 3 pkt 1 ustawy Prawo budowlane jest budynek wraz z instalacjami i urządzeniami technicznymi lub budowla stanowiąca całość techniczno - użytkową wraz z instalacjami i urządzeniami lub obiekt małej architektury. Z Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. Nr 257, poz. 2573), które zaczęło obowiązywać od dnia 8 grudnia 2004 r. wynika, iż przedsięwzięciem mogącym wymagać sporządzenia raportu (§ 3 ust. 1 pkt 90) jest chów lub hodowla zwierząt w liczbie nie niższej niż 50 dużych jednostek przeliczeniowych inwentarza - DJP. Zgodnie natomiast z opisem technicznym do projektu budowlanego schroniska i z załącznikiem do rozporządzenia, na terenie schroniska będą przebywać zwierzęta w liczbie 4,5 DJP, a zatem przedsięwzięcie to nie oddziałuje szkodliwie na środowisko, a więc nie wymaga sporządzania raportu o oddziaływaniu inwestycji na środowisko. W przypadku inwestycji rozszerzenie stron postępowania poza inwestora, mogłoby być podyktowane koniecznością sporządzenia raportu oddziaływania inwestycji na środowisko, który jednocześnie określiłby obszar oddziaływania obiektu, czy też niespełnieniem wymogu § 12 ust. 3, § 57, czy też § 60 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. Nr 120, poz. 1133). Żaden z ww. przypadków w przedmiotowej sprawie nie zachodzi. Ponadto z map geodezyjnych wynika, że odległość budynku gospodarczo - garażowego wnioskodawcy, położonego najbliżej przedmiotowego budynku schroniska, wynosi 175 m. Wobec powyższego w ocenie organu II instancji L. W. nie przysługiwał status strony w postępowaniu zakończonym decyzją S. Nr (...) z dnia 4 lutego 2004 r. i S. zasadnie odmówił wznowienia postępowania w powyższej sprawie z wniosku L. W.

W odniesieniu do zarzutów odwołania organ wyjaśnił, że organ I instancji wyjaśnił jedynie kwestie, które przesądziły o nieuznaniu skarżącego za stronę postępowania. Organ II instancji powyżej również uzasadnił swój pogląd o braku przymiotu strony w stosunku do skarżącego. Ponadto wskazał, że kwestie dotyczące uzbrojenia wodnokanalizacyjnego należą do postępowania w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę i wykraczają poza przedmiotowe postępowanie.

Skargę na powyższą decyzję wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego L. W. domagając się jej uchylenia jako naruszającej prawo. Wskazał, że w swych rozważaniach organy ograniczyły się do ewentualnego oddziaływania planowanej inwestycji na należący do skarżącego, a znajdujący się w odległości 175 m od miejsca inwestycji, budynek gospodarczo-garażowy posiadający funkcje mieszkalne. Przy wydawaniu zaskarżonych decyzji pominięto zupełnie podnoszone przez skarżącego zarzuty, że na jego nieruchomości w bezpośrednim sąsiedztwie planowanej inwestycji znajdują się zbiorniki wodne, w tym w pełni profesjonalne, dwa użytkowe stawy rybne, które stanowią całość techniczno-użytkową, jak i obiekty małej architektury. W ocenie skarżącego pominięcie przy badaniu oddziaływania planowanej inwestycji na wskazane obiekty stanowi naruszenie prawa, które winno skutkować uchyleniem zaskarżonej decyzji.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, która jest dokonywana pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Skarga jest zasadna.

Niniejsza sprawa dotyczy decyzji, którymi uznano, że skarżący nie był stroną postępowania zakończonego decyzją S. z dnia 4 lutego 2004 r. W ocenie Sądu organy obu instancji dokonując powyższych ustaleń naruszyły zasady postępowania administracyjnego, jak również naruszyły prawo materialne. W konsekwencji zaś powyższe ustalenie jest nieuprawnione i przedwczesne.

Zgodnie z art. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane w brzmieniu ustalonym ustawą z dnia 27 marca 2003 r. o zmianie ustawy- Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych ustaw / Dz. U. Nr 80, poz. 718/- zwanej dalej Prawem budowlanym-każdy ma prawo do zabudowy nieruchomości gruntowej, jeżeli wykaże prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, pod warunkiem zgodności zamierzenia budowlanego z przepisami.

Art. 28 k.p.a. ustala generalną zasadę, że stroną w postępowaniu administracyjnym jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek.

Z art. 28 ust. 2 prawa budowlanego wynika natomiast, że stronami w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę są: inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. Mówiąc o obszarze oddziaływania obiektu należy przytoczyć definicję ustawową zawartą w art. 3 pkt 20 Prawa budowlanego. Mianowicie obszar oddziaływania obiektu jest to teren wyznaczony w otoczeniu obiektu budowlanego na podstawie przepisów odrębnych, wprowadzających związane z tym obiektem ograniczenia w zagospodarowaniu tego terenu.

Celem art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego jest niewątpliwie zawężenie kręgu stron w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę jedynie do wymienionych tam podmiotów, dla których planowana inwestycja może powodować ograniczenia w zagospodarowaniu ich nieruchomości przy czym ograniczenie to wynikające z przepisów odrębnych musi godzić w konkretne uprawnienia tych podmiotów do zagospodarowania ich nieruchomości. Na straży bowiem prawa do zabudowy określonej w art. 4, stoi art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego czyniąc stroną postępowania o udzielenie pozwolenia na budowę każdego, komu oddziaływanie zamierzonej inwestycji może ograniczyć prawo do zgodnej z przepisami zabudowy jego nieruchomości.

Odnosząc się ponownie do pojęcia obszaru oddziaływania obiektu i jego definicji zawartej w art. 3 pkt 20 Prawa budowlanego wskazać należy, że w przepisie tym chodzi o wszelkie przepisy, które wymuszają jakiekolwiek ograniczenia w zagospodarowaniu terenu z powodu istnienia w sąsiedztwie innego obiektu budowlanego. W przedmiotowej sprawie będzie to rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 23 czerwca 2004 r. w sprawie szczegółowych wymagań weterynaryjnych dla prowadzenia schronisk dla zwierząt (Dz. U. Nr 158, poz. 1657), które w § 1 określa, że schronisko dla zwierząt powinno być zlokalizowane w miejscu oddalonym co najmniej 150 metrów od siedzib ludzkich. Wybudowanie obiektu budowlanego określonego rodzaju na jednej działce powoduje zatem ograniczenia w zagospodarowaniu działki sąsiedniej, które polegają na tym, że właściciel, chcąc wybudować na swojej nieruchomości budynek lub inny obiekt budowlany, będzie musiał zachować odpowiednią odległość od obiektu wcześniej postawionego.

Wskazać należy, że w niniejszej sprawie organy administracji powołując się na przepisy art. 28 ust. 2 i art. 3 pkt 20 Prawa budowlanego wzięły pod uwagę tylko kwestię oddziaływania projektowanego budynku na pomieszczenia znajdujące się w użytkowanym przez skarżącego budynku magazynowo-biurowo-mieszkalnym. Powyższe uregulowania stanowią natomiast o ograniczeniu w zagospodarowaniu terenu w otoczeniu obiektu budowlanego, a więc nie tylko o oddziaływaniu na budynek.

W świetle przytoczonych wyżej definicji strony w postępowaniu o udzielenie pozwolenia na budowę oraz definicji obszaru oddziaływania obiektu oraz ustaleń dotyczących stosowania art. 28 ust. 2 i art. 3 pkt 20 Prawa budowlanego nie sposób odeprzeć zawartego w skardze zarzutu. Zarówno bowiem przepis art. 3 pkt 20, jak też przepis art. 28 ust. 2 prawa budowlanego nie posługują się pojęciem oddziaływania na sąsiedni budynek i w ogóle nie zawierają postanowień dotyczących budynków. Jak to wyżej wskazano przepis art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego przyznaje uprawnienie strony w postępowaniu administracyjnym o udzielenie pozwolenia na budowę między innymi inwestorowi i właścicielom nieruchomości znajdującym się w obszarze oddziaływania obiektu, a obszarem tym jest teren wyznaczony w otoczeniu obiektu budowlanego na podstawie odrębnych przepisów. Tymczasem orzekające organy wprawdzie w decyzji oznaczyły, że obszar oddziaływania obiektu, o którym mowa w art. 28 ust. 2 ustawy - Prawo budowlane, nie obejmuje budynku skarżącego jednak w ogóle nie rozważyły kwestii oddziaływania na teren posiadanych przez skarżącego działek pod kątem ewentualnych ograniczeń w ich zagospodarowywaniu wskutek wybudowania obiektu schroniska dla zwierząt.

W ocenie Sądu, w tej sytuacji, jeżeli w wyniku ponownie dokonanych ustaleń potwierdzi się fakt wskazany przez skarżącego, że należąca do niego działka znajduje się w promieniu 150 m od projektowanej inwestycji, to działka ta winna być uznana za nieruchomość położoną w obszarze oddziaływania obiektu budowlanego, którego budowy dotyczy decyzja S. z dnia 4 lutego 2004 r. Decyzja ta dotyczy bowiem budowy obiektu z istnieniem którego przepis § 1 powołanego rozporządzenia wprowadza ograniczenia w zagospodarowaniu nieruchomości skarżącego. Nieruchomość skarżącego nie będzie leżała w obszarze oddziaływania tego obiektu budowlanego, jeżeli zostanie wykazane, iż jest ona usytuowana w takiej odległości od niego, że żadne przepisy, w tym wyżej powołany, nie będą wprowadzały jakichkolwiek ograniczeń w sytuowaniu na niej i w przebudowie jakichkolwiek obiektów budowlanych zgodnych z jej przeznaczeniem według przepisów o planowaniu przestrzennym. Zatem, aby właściwie ocenić, czy skarżący był stroną postępowania zakończonego decyzją S. z dnia 4 lutego 2004 r. organy winny ustalić usytuowanie jego nieruchomości względem projektowanego obiektu budowlanego oraz jej przeznaczenie według przepisów o planowaniu przestrzennym i następnie zbadać przepisy dotyczące zabudowy zgodnej z tymi przepisami pod kątem wprowadzenia ograniczeń ewentualnej nowej zabudowy lub modyfikowania istniejącej.

Okoliczności tych organy nie wyjaśniły, tym samym naruszyły art. 7 k.p.a. w stopniu, który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy, gdyż nie można wykluczyć, że nieruchomość skarżącego leży w obszarze oddziaływania obiektu budowlanego, którego dotyczy decyzja S. z dnia 4 lutego 2004 r., co doprowadziłoby do uznania go za stronę postępowania zakończonego tą decyzją.

W konsekwencji skarga skarżącej na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi podlega uwzględnieniu.

Mając powyższe na uwadze na mocy powołanego przepisu i art. 135 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji.

W wyniku uwzględnienia skargi sprawa wznowienia postępowania zakończonego decyzją S. z dnia 4 lutego 2004 r. winna być ponownie rozpoznawana, zaś rozpoznając ją organy winny uwzględnić poczynione uwagi odnośnie do koniecznych ustaleń. W ponownym postępowaniu organy winny również zapewnić udział stronom, które brały udział w sprawie dotyczącej zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę, a które pominięto w niniejszym postępowaniu.

Wobec uwzględnienia skargi Sąd na podstawie art. 200 ustawy Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi zasądził od organu na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania przyjmując stosownie do treści art. 205 § 1 tej ustawy, że na koszty te składa się uiszczony przez skarżącego wpis sądowy.