Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2723169

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy
z dnia 4 września 2019 r.
II SA/Bd 548/19

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Owczarzak (spr).

Sędziowie WSA: Joanna Brzezińska, Anna Klotz.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 września 2019 r. sprawy ze skargi O. M. na postanowienie Samorządowe Kolegium Odwoławcze z dnia (...) maja 2019 r. nr (...) w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania uchyla zaskarżone postanowienie.

Uzasadnienie faktyczne

Postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (...) maja 2019 r., nr (...), wydanym na podstawie art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096, dalej powoływanej jako "k.p.a.") w związku z odwołaniem O. M. od decyzji Wójta Gminy I. z dnia (...) marca 2019 r., nr (...) o odmowie przyznania świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, wnioskowanego na L. G., stwierdzono uchybienie terminu do wniesienia odwołania.

Zaskarżone postanowienie zapadło w następujących okolicznościach:

Wskazana decyzja z dnia (...) marca 2019 r., wraz z pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia środka zaskarżenia została doręczona dorosłemu domownikowi (...) marca 2019 r. co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru dołączonego do decyzji. P. z datowanym na dzień (...) marca 2019 r., opatrzonym pieczątką organu z datą (...) kwietnia 2019 r., O. M. wniosła odwołanie od decyzji organu pierwszej instancji.

Zgodnie z art. 129 § 2 k.p.a., odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Termin do wniesienia odwołania od decyzji organu pierwszej instancji upłynął więc dnia (...) marca 2019 r. Tym samym, odwołanie wniesione (...) kwietnia 2019 r. nastąpiło z przekroczeniem terminu.

Zgodnie z art. 134 k.p.a. organ odwoławczy stwierdził więc uchybienie terminu do wniesienia odwołania.

We wniesionej skardze O. M. zarzuciła naruszenie przepisów postępowania - art. 57 § 5 pkt 2 k.p.a. i art. 134 k.p.a. i błędne ustalenie daty wniesienia odwołania. W uzasadnieniu podała, że w dniu (...) marca 2019 r. nadała odwołanie przesyłką poleconą, przedkładając wydruk z książki korespondencji i wydruk śledzenia przesyłek. Tym samym, zachowała termin do jego wniesienia.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie wyjaśniając, że postanowienie wydał na podstawie materiału zgromadzonego w sprawie.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 2107 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (§ 2).

Zgodnie zaś z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 z późn. zm.), zwanej dalej: p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, zaś art. 135 p.p.s.a. obliguje sąd do wzięcia pod uwagę z urzędu wszelkich naruszeń prawa.

Skarga zasługuje na uwzględnienie, ponieważ podniesione w skardze okoliczności wymagają wyjaśnienia a ustalenia poczynione przez organ czy przesyłkę złożono osobiście czy wysłano pocztą były niewystarczające. Prezentata wpływu pisma do organu nie zawiera jakiejkolwiek adnotacji dotyczącej sposobu dostarczenia przesyłki zawierającej odwołanie.

Przedmiot zaskarżenia stanowi postanowienie wydane na podstawie art. 134 k.p.a., którym Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło, że odwołanie skarżącej od decyzji Wójta Gminy I. z dnia (...) marca 2019 r., zostało złożone z uchybieniem terminu przewidzianego do jego wniesienia w art. 129 § 2 k.p.a.

Z treści art. 134 k.p.a. wynika, że organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania, a postanowienie to jest ostateczne. Uchybienie terminu do wniesienia odwołania ma miejsce wówczas, gdy przy uwzględnieniu zasad określonych w Rozdziale 10 Działu II k.p.a. zostanie ono złożone po upływie przewidzianego w art. 129 § 2 k.p.a. terminu czternastu dni. Każde, nawet nieznaczne przekroczenie tego terminu już stanowi jego uchybienie. Termin określony w art. 129 § 2 k.p.a. jest terminem prekluzyjnym, a zatem jego uchybienie powoduje, że wniesienie odwołania podjęte przez stronę po jego upływie jest bezskuteczne. Oznacza to, że postanowienie wydane w trybie art. 134 k.p.a. zamyka postępowanie odwoławcze.

Termin do wniesienia odwołania liczony jest od dnia doręczenia stronie decyzji organu pierwszej instancji.

W niniejszej sprawie budzi jednak wątpliwości, data wniesienia odwołania - czy zostało ono wniesione na zasadzie określonej w art. 57 § 5 pkt 2 k.p.a., doręczone za pośrednictwem poczty czy osobiście. Wprawdzie organ nie dysponował dokumentami dołączonymi do skargi w postaci wydruku z książki korespondencji i wydruku śledzenia przesyłek co uprawdopodobniałoby nadanie odwołania przesyłką poleconą ale też nie dysponował dowodem przesądzającym, że dniem wniesienia odwołania jest dzień wynikający z pieczątki potwierdzającej wpływ pisma. Te okoliczności wymagają weryfikacji z uwzględnieniem zbadania czy nie toczy się inna sprawa w organie do której mogła być przesyłana korespondencja. Organ powinien też podjąć inne czynności, pozwalające w sposób niebudzący wątpliwości ustalić termin wniesienia odwołania.

Przed ewentualnym podjęciem postanowienia o uchybieniu terminu organ musi bowiem jednoznacznie ustalić, że termin został uchybiony.

W świetle powyższych rozważań, w ocenie Sądu, organ nie czyniąc prawidłowych ustaleń faktycznych naruszył podstawowe zasady dowodowe postępowania administracyjnego, wyrażone w art. 7 i 77 k.p.a., a także zasady prowadzenia postępowania z poszanowaniem uzasadnionych interesów strony, zapewniając czynny udział w postępowaniu, o czym mowa w art. 9 i 10 k.p.a., czego konsekwencją było nieprawidłowe zastosowanie art. 134 k.p.a.

Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny, w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.