II SA/Bd 405/17, Zakres kontroli sądowoadministracyjnej. - Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy

Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2419476

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 20 września 2017 r. II SA/Bd 405/17 Zakres kontroli sądowoadministracyjnej.

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Jarosław Wichrowski (spr.).

Sędziowie WSA: Anna Klotz, Jerzy Bortkiewicz.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 września 2017 r. sprawy ze skargi J. P. na decyzję Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia (...) lutego 2017 r. nr (...) w przedmiocie zmiany danych w ewidencji gruntów i budynków oddala skargę.

Uzasadnienie faktyczne

Decyzją z dnia (...) września 2016 r., znak (...), Starosta B. na podstawie art. 7d pkt 1 lit. a, art. 22 ust. 1, art. 24a ust. 12, art. 24 ust. 2a pkt 2, ust. 2b pkt 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2015 r. poz. 520 z późn. zm.; dalej: Pgik) oraz § 44 pkt 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2016 r. poz. 1034, z późn. zm.; dalej: rozporządzenie) i art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, dalej: k.p.a.), po rozpatrzeniu wniosku J. P. o zmianę danych działki nr (...) powierzchni (...) ha położonej w obrębie N. gm. K.:

- odmówił zaliczenia zabudowanej części działki nr (...) o pow. (...) ha, tj. aktualnie ujawnionego użytku gruntowego oznaczonego jako tereny mieszkaniowe (symbol B) do gruntów rolnych zabudowanych (symbol Br),

- zmienił w bazie danych ewidencji gruntów i budynków informację o budynku nr (...) zaliczonym wg Klasyfikacji Środków Trwałych (dalej: KŚT) do pozostałych budynków niemieszkalnym dotyczącą wpisu statusu budynku z "wybudowany" na "w budowie".

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał, że przed modernizacją przedmiotowa działka miała ujawnione w ewidencji gruntów i budynków użytki z grupy gruntów rolnych, tj.: RV (grunt orny klasy V) i RIVa (grunt orny klasy IVa). Następnie, w ramach postępowania modernizacyjnego dokonano pomiaru budynku mieszkalnego (nr ew. (...)) i budynku niemieszkalnego (nr ew. (...)) oraz zmiany dotychczasowych użytków ww. działki polegającej na zaliczeniu części gruntów ornych (RV, RIVa) o powierzchni (...) ha do terenów mieszkaniowych (symbol B).

Organ podał, że w dniach (...) czerwca i (...) lipca 2016 r. wpłynęły pisma właścicielki, w których nieruchomości zakwestionowała ona poprawność zaliczenia części działki nr (...) do terenów mieszkaniowych i wniosła o zmianę klasyfikacji gruntu utrzymując, że nieruchomość stanowi siedlisko rolne.

W toku postępowania organ ustalił, że na działce nr (...) znajduje się jeden budynek o funkcji mieszkalnej (nr ewid. (...)) oraz jeden budynek o funkcji niemieszkalnej (nr ewid. (...)) w stanie surowym otwartym, co wynika z mapy wywiadu terenowego sporządzonej podczas modernizacji ewidencji gruntów i budynków oraz zdjęcia. Budynki te zostały zrealizowane w oparciu o decyzję Burmistrza K. z dnia (...) maja 2004 r., nr (...), ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na: "budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego i budynku gospodarczego na działce nr (...) w N. gm. K.", a także decyzję Starosty B. z dnia (...) sierpnia 2004 r., znak (...), zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę. Z żadnej z decyzji nie wynika, że ww. zabudowa powstanie w ramach zabudowy siedliskowej. Nie można zatem zgodzić się ze stanowiskiem strony, że zabudowana część jej działki stanowi "siedlisko rolne". Zdjęcie satelitarne wskazuje, że działka jest zakrzewiona i zadrzewiona i nie jest uprawiana rolniczo (nie jest orana).

Organ wyjaśnił, że warunki zaliczenia gruntu pod budynkiem mieszkalnym do gruntów rolnych zabudowanych (Br) określają przepisy zawarte w załączniku nr 6 do rozporządzania - Lp. 5 ust. 1 pkt 3 oraz Lp. 5 ust. 3. Pierwszy z nich przewiduje, że grunt zajęty pod budynek mieszkalny zalicza się do gruntów rolnych zabudowanych, jeśli budynek ten tworzy zorganizowaną całość gospodarczą z budynkami przeznaczonymi do produkcji rolniczej (w tym przetwórstwa rolno-spożywczego), budowlami i urządzeniami rolniczymi (np. zbiorniki na odchody zwierzęce, silosy na kiszonki, place składowe, place postojowe i manewrowe dla maszyn rolniczych), oraz gruntami związanymi z ww. elementami zagospodarowania. Drugi z przepisów stanowi, że "w przypadku gdy w skład siedliska usytuowanego na gruncie rolnym wchodzi wyłącznie budynek mieszkalny i urządzenia, których mowa w ust. 1 pkt 3, to grunt w granicach tego siedliska zalicza się do gruntów rolnych zabudowanych, jeżeli z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo z decyzji o warunkach zabudowy wydanej w związku z budową tego budynku wynika, że przeznaczony jest tylko pod zabudowę zagrodową, albo też z projektu budowlanego stanowiącego załącznik do ważnego pozwolenia na budowę lub zgłoszenia budowy upoważniającego do rozpoczęcia budowy wynika, że na gruncie tym mogą być budowane budynki i urządzenia, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2".

W konsekwencji, organ stwierdził, że brak jest podstaw do zakwalifikowania aktualnego użytku tereny mieszkaniowe (B) na przedmiotowej działce jako gruntów rolnych zabudowanych (Br).

Od ww. decyzji odwołanie złożyła J. P. wnosząc o jej zmianę i sprostowanie danych. Strona wskazała, że niezasadnie dokonano kwestionowanej zmiany, gdyż nadal grunty stanowią działkę rolną. Ponadto dodała, że decyzja zawiera rozstrzygniecie oparte na wycinkowym i niepełnym rozważeniu jej zażalenia z (...) czerwca 2016 r. Wskazała, że nie wzięto pod uwagę otoczenia jej działki. Działki sąsiednie to pola uprawne lub działki uprawiane i zabudowane jak sporna, gdzie obszar zabudowany określony jest jako "Br". Podkreśliła, że jej działka powierzchniowo, systemem uprawiania oraz zabudową siedliskową spełnia wymogi definicji gospodarstwa rolnego zawartego w art. 553 ustawy Kodeks cywilny oraz art. 6 ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników, co dokumentuje zdjęcie satelitarne oraz rejestr gruntów rolnych.

Decyzją z dnia (...) lutego 2017 r., znak: (...), K.-P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego na podstawie art. 7b ust. 2 pkt 2, 22 ust. 1 PGiK oraz art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Organ II instancji wskazał, że procedura dotycząca modernizacji ewidencji gruntów i budynków określona została szczegółowo w art. 24a Pgik. Zgodnie z art. 24 ust. 2a tej ustawy, dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków podlegają aktualizacji z urzędu lub na wniosek.

Organ zaznaczył, że spór w przedmiotowej sprawie dotyczy tego, do jakiego rodzaju użytku gruntowego można zaliczyć sporną część obszaru działki skarżącej, tj. czy do terenów mieszkaniowych - B, czy do gruntów rolnych zabudowanych - Br. W związku z powyższym organ wyjaśnił, że rodzaje użytków gruntowych wykazywane w ewidencji normuje § 67 i § 68 rozporządzenia. Przepis § 68 ust. 6 stanowi, że zaliczanie gruntów do poszczególnych użytków gruntowych określa załącznik nr 6 do rozporządzenia. Załącznik ten w lp. 5 (grunty rolne zabudowane - Br) wskazuje, jakie grunty zalicza się do gruntów rolnych zabudowanych. Natomiast w lp. 12 ww. załącznika określono, że do terenów mieszkaniowych - B zalicza się grunty niewchodzące w skład działek siedliskowych, o których mowa w lp. 5. W związku z powyższym, organ podkreślił, że rodzaj użytków gruntowych z grupy gruntów zabudowanych i zurbanizowanych związany jest nierozerwalnie z funkcją budynku. To rodzaj i przeznaczenie budynków znajdujących się na nieruchomości determinuje rodzaj użytku gruntowego.

Organ wskazał, że ze zgromadzonej przez Starostę B. dokumentacji wynika, iż na przedmiotowej działce znajdują się dom mieszkalny jednorodzinny oraz budynek gospodarczy w trakcie budowy. Działka ta została przeznaczona pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną zgodnie z decyzją Burmistrza K. z (...) maja 2004 r. o ustaleniu warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z budynkiem gospodarczym. Starosta decyzją z (...) sierpnia 2004 r. nr (...) zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego i budynku gospodarczego wolnostojącego wraz z infrastrukturą towarzyszącą (kategoria obiektów: budynek mieszkalny I i budynek gospodarczy III). Decyzją Starosty o pozwoleniu na budowę między innymi budynku gospodarczego jako rodzaj obiektu określono - budynek gospodarczy kat. obiektu III. Zgodnie z załącznikiem do ustawy Prawo budowlane, do kategorii III zalicza się inne niewielkie budynki, jak: domy letniskowe, budynki gospodarcze, garaże do dwóch stanowisk włącznie. Natomiast budynki służące gospodarce rolnej, jak produkcyjne, gospodarcze, inwentarsko-składowe mieszczą się w kategorii II. Ponadto, z opisu technicznego budowy budynku gospodarczego wynika, że funkcja przyziemia tego budynku została określona jako garaż. Zatem na przedmiotowej działce brak jest budynków i urządzeń służących do produkcji rolnej.

Organ wyjaśnił, że w ewidencji budynków dla oznaczenia funkcji podstawowej budynku (§ 63 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia) decydujące znaczenie ma dokumentacja architektoniczno-budowlana w postaci zatwierdzonego projektu budowlanego.

Ponadto, obowiązujące przepisy dotyczące ewidencji gruntów i budynków w załączniku nr 6 do rozporządzenia określają zasady zaliczenia do poszczególnych użytków gruntowych i nie wykluczają istnienia obok siebie użytków rolnych oraz innych nie stanowiących takich użytków. Sam fakt posiadania czy też prowadzenia gospodarstwa rolnego nie powoduje automatycznego zaliczenia wszystkich gruntów jako rolnych oraz budynków jako wchodzących w skład gospodarstw rolnych.

Organ wyjaśnił, że niniejszej sprawie (z uwagi na brak spełnienia przesłanek wynikających z opisu gruntu rolnego zabudowanego Br w załączniku nr 6 do rozporządzenia w lp. 5 ust. 1 pkt 1-3) możliwe jest zaliczenie takiej działki do gruntów rolnych zabudowanych tylko, jeżeli z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo z decyzji o warunkach zabudowy wydanej w związku z budową tego budynku wynika, że przeznaczony jest tylko pod zabudowę zagrodową, albo też z projektu budowlanego stanowiącego załącznik do ważnego pozwolenia na budowę lub zgłoszenia budowy upoważniającego do rozpoczęcia budowy wynika, że na gruncie tym mogą być budowane budynki i urządzenia, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2 załącznika nr 6 do rozporządzenia.

Wyjaśniając kwestię podnoszoną przez skarżącą, dotyczącą powierzchni użytku gruntowego - tereny mieszkaniowe oraz braku pomiaru, organ wskazał, że zasięg tego użytku został określony na podstawie pomiaru wykonanego z wykorzystaniem ortofotomapy, a granice użytku zostały wyznaczone po linii zadrzewienia rozdzielającej tereny mieszkaniowe od pozostałej części działki. Tym samym zmiana statusu budynku gospodarczego z "wybudowany" na "w budowie" z uwagi na powierzchnię tego budynku nie wywołała konieczności wyodrębnienia nowego użytku gruntowego np. Bp - tereny zurbanizowane lub w trakcie budowy.

Skargę na powyższą decyzję złożyła J. P., zaskarżając ją w całości. Skarżąca podniosła, że organ nie uwzględnił celu zakupu ziemi i rzeczywistego jej zagospodarowania. Podkreśliła, że ziemię o areale rolnym kupowała z zamiarem prowadzenia na niej gospodarstwa rolnego. Stosowny zapis znajduje się w akcie notarialnym z dnia (...) lutego 2004 r. Skarżąca podkreśliła, że budynek gospodarczy jako obiekt wolnostojący realizowany jest wyłącznie dla potrzeb przechowywania sprzętu i urządzeń służących do uprawy ziemi. Użyte nazewnictwo "garaż" jest pojęciem pojemnym i nie należy zawężać go jedynie do przechowywania samochodów. Żaden przepis nie zobowiązuje jej do obowiązku orania ziemi, którą kupowała jako ugór. Zdaniem skarżącej, operat, który stanowi podstawę do niniejszego działania jest opracowaniem zawierającym szereg błędów i przekłamań.

Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) i art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, dalej przywoływana jako p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W rozumieniu powyższych przepisów, sąd administracyjny bada legalność, czyli innymi słowy zgodność zaskarżonego aktu administracyjnego z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego, określającymi prawa i obowiązki stron, oraz z przepisami proceduralnymi, normującymi zasady postępowania przed organami administracji publicznej. Sąd orzekając w sprawie nie kieruje się zasadami słuszności, czy też celowości i nie ocenia kwestionowanego w skardze rozstrzygnięcia z punktu widzenia zasad współżycia społecznego. Natomiast stosownie do art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a., uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji lub postanowienia następuje wówczas, gdy sąd stwierdzi: naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (lit. a), naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (lit. b), albo inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c).

Po myśli art. 134 § 1 p.p.s.a., rozstrzygając daną sprawę, sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, może zastosować przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach, prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 p.p.s.a.). W przypadku zaś, gdy nie zachodzą okoliczności wskazane w art. 145 § 1 p.p.s.a., skarga podlega oddaleniu w oparciu o przepis art. 151 p.p.s.a.

Dokonując tak rozumianej oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia Sąd nie dopatrzył się w zaskarżonej decyzji naruszeń prawa skutkujących koniecznością jej uchylenia (art. 145 § 1 p.p.s.a.).

Oś sporu w przedmiotowej sprawie stanowi odmowa organu zaliczenia części działki o nr (...), będącej własnością skarżącej, o pow. (...) ha do gruntów rolnych zabudowanych (symbol Br) zamiast aktualnie widniejącego zapisu - tereny mieszkaniowe (symbol B).

Bezsporne w sprawie było to, że powyższa zmiana nastąpiła na skutek prowadzonej w latach 2014/2015 w trybie art. 24a Pgik modernizacji ewidencji gruntów i budynków na obszarze Gminy K. Ponieważ skarżąca nie skorzystała, z uwagi na upływ terminu, z możliwości zgłoszenia zarzutów w trybie art. 24a ust. 9 Pgik, konieczne było wydanie przez organ decyzji na podstawie art. 24 ust. 2a pkt 2 Pgik.

Stosownie do § 67 rozporządzenia, jednym z rodzajów użytków gruntowych wykazywanych w ewidencji są grunty rolne, które z kolei w myśl § 68 ust. 1 obejmują:

1)

użytki rolne, do których zalicza się:

a)

grunty orne, oznaczone symbolem - R,

b)

sady, oznaczone symbolem - S,

c)

łąki trwałe, oznaczone symbolem - Ł,

d)

pastwiska trwałe, oznaczone symbolem - Ps,

e)

grunty rolne zabudowane, oznaczone symbolem - Br,

f)

grunty pod stawami, oznaczone symbolem - Wsr,

g)

grunty pod rowami, oznaczone symbolem - W,

h)

grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych, oznaczone symbolem - Lzr;

2)

nieużytki, oznaczone symbolem - N.

Zaliczanie gruntów do poszczególnych użytków gruntowych określa Załącznik nr 6 do rozporządzenia (§ 68 ust. ust. 6). Zgodnie z pkt 5 ww. Załącznika, w przypadku gdy w skład siedliska usytuowanego na gruncie rolnym wchodzi wyłącznie budynek mieszkalny i urządzenia, o których mowa w ust. 1 pkt 3 (tj. budynki mieszkalne oraz inne budynki i urządzenia, takie jak: komórki, garaże, szopy, kotłownie, podwórza, śmietniki, składowiska odpadów, jeżeli z gruntami, budynkami, budowlami lub urządzeniami, o których mowa w pkt 1 i 2, tworzą zorganizowaną całość gospodarczą i są położone w tej samej miejscowości lub w bezpośrednim sąsiedztwie w miejscowości sąsiedniej), to grunt w granicach tego siedliska zalicza się do gruntów rolnych zabudowanych, jeżeli z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo z decyzji o warunkach zabudowy wydanej w związku z budową tego budynku wynika, że przeznaczony jest tylko pod zabudowę zagrodową, albo też z projektu budowlanego stanowiącego załącznik do ważnego pozwolenia na budowę lub zgłoszenia budowy upoważniającego do rozpoczęcia budowy wynika, że na gruncie tym mogą być budowane budynki i urządzenia, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2 (tj. 1) budynki przeznaczone do produkcji rolniczej, nie wyłączając produkcji rybnej, w szczególności: spichlerze, przechowalnie owoców i warzyw, stodoły, budynki inwentarskie, budynki na sprzęt rolniczy, magazyny i sortownie ryb, wylęgarnie ryb, podchowalnie ryb, wędzarnie, przetwórnie, chłodnie, a także budowle i urządzenia rolnicze, w szczególności: zbiorniki na płynne odchody zwierzęce, płyty do składowania obornika, silosy na kiszonki, silosy na zboże i pasze, komory fermentacyjne i zbiorniki biogazu rolniczego, a także instalacje służące do otrzymywania biogazu rolniczego, place składowe, place postojowe i manewrowe dla maszyn rolniczych; 2) budynki przeznaczone do przetwórstwa rolno-spożywczego, z wyłączeniem gruntów zajętych pod przemysłowe zakłady przetwórstwa rolniczego bazujących na surowcach pochodzących spoza gospodarstwa rolnego, w skład którego wchodzą te budynki).

Jak wynika z akt sprawy, dla przedmiotowego terenu nie sporządzono miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Natomiast z decyzji Burmistrza K. z (...) maja 2004 r., Nr (...), ustalającej warunki zabudowy wynika, że ustalono je "dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego i budynku gospodarczego". Jako rodzaj inwestycji wskazano w ww. decyzji zabudowę mieszkaniową. Zestawiając treść przedmiotowej decyzji z cyt. pkt 5 Załącznika nr 6 stwierdzić należy, że z decyzji nie wynika, aby grunt był przeznaczony pod zabudowę zagrodową. Z kolei decyzja Starosty B. z (...) sierpnia 2004 r., nr (...), zatwierdza projekt budowlany i udziela pozwolenia na budowę "budynku mieszkalnego jednorodzinnego (...) i budynku gospodarczego wolnostojącego wraz z infrastrukturą towarzyszącą". Zatem również z tej decyzji nie wynika, aby na przedmiotowym gruncie mogły być budowane budynki i urządzenia, o których mowa w pkt 5 ust. 1 pkt 1 i 2 Załącznika nr 6. W szczególności skarżąca nie wykazała, aby takie funkcje spełniał budynek gospodarczy, który, jak twierdzi skarżąca, jest realizowany na potrzeby przechowywania sprzętu i urządzeń służących do uprawy ziemi. Po pierwsze, jak wskazała sama skarżąca, nie uprawia ona ziemi rolniczo i stanowi ona ugór, zatem nie są jej potrzebne żadne narzędzia i sprzęt do uprawy ziemi. Po drugie, jak wynika z opisu budynku technicznego budowy budynku gospodarczego (realizowanego przecież na zlecenie skarżącej), stanowi on garaż. Jak wynika z Załącznika nr 6 do rozporządzenia, "garaż" znajduje się w jego pkt 5 ust. 1 pkt 3, zatem nie jest ujęty w pkt 5 ust. 1 pkt 1 i 2. Ponadto, budynek gospodarczy zaliczono w decyzji z 5 zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozielenia na budowę do kategorii III. Zgodnie z załącznikiem do ustawy z dnia 1 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2017 r. poz. 1332), do kategorii III zalicza się inne niewielkie budynki, jak: domy letniskowe, budynki gospodarcze, garaże do dwóch stanowisk włącznie. Natomiast budynki służące gospodarce rolnej, jak produkcyjne, gospodarcze, inwentarsko-składowe mieszczą się w kategorii II.

Reasumując, z akt sprawy wynika, że organ w prawidłowy sposób zakwalifikował sporny grunt jako teren mieszkaniowy (symbol B) i brak było podstaw do zakwalifikowania go jako gruntu rolnego zabudowanego (symbol Br).

Nie budzi również wątpliwości Sądu powierzchnia terenu, którą organ przyjął jako mieszkaniowy. Organ wyjaśnił logicznie, w jaki sposób dokonał ustaleń w tym zakresie wskazując, że oparł się m.in. na zdjęciu satelitarnym (ortofotomapa), z którego wynika, jaki teren nie jest porośnięty drzewami (która to funkcja jest przeważająca na przedmiotowej działce) i jako teren mieszkaniowy (symbol B) uznał teren bezpośrednio przylegający do budynku mieszkalnego i właśnie nie porośnięty drzewami.

Odnosząc się do pozostałych zarzutów skargi stwierdzić trzeba, że rację ma skarżąca twierdząc, iż nie ma ona obowiązku "orania ziemi", ponieważ również ugór może być uznany za grunt rolny, jednak w przedmiotowej sprawie okoliczność ta, w świetle wcześniejszych rozważań, nie ma znaczenia. Również okoliczność, że sąsiad, w podobnej sytuacji jak skarżąca, posiada wpis, iż ma teren oznaczony jako Br-R, nie może stanowić argumentu za uznaniem zasadności skargi w niniejszej sprawie, ponieważ nie są znane konkretne uwarunkowania, które doprowadziły do takiego oznaczenia sąsiedniego terenu. Nie mają żadnego znaczenia dla sprawy twierdzenia skarżącej związane z okolicznościami, dla których nie zostały wpuszczone na teren nieruchomości osoby dokonujące pomiarów, jak również przyczyny, dla których nie wniosła ona zastrzeżeń do ustaleń operatu.

Mając na uwadze powyższe skargę, jako niezasadną, należało na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalić.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.