II SA/Bd 1249/15 - Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy - OpenLEX

II SA/Bd 1249/15 - Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy

Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1998122

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 5 stycznia 2016 r. II SA/Bd 1249/15

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Leszek Tyliński.

Sędziowie WSA: Anna Klotz, Jerzy Bortkiewicz (spr.).

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 stycznia 2016 r. sprawy ze skargi J.N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w (...) z dnia (...) września 2015 r. nr (...) w przedmiocie wydania karty łowiectwa podwodnego oddala skargę.

Uzasadnienie faktyczne

Decyzją z dnia (...)2015 r., nr (...) Prezydent (...) odmówił J. N. (dalej jako: "skarżący") wydania karty łowiectwa podwodnego. W uzasadnienie decyzji organ wskazał, że wnioskodawca nie przedłożył zaświadczenia o zdanym egzaminie z zakresu ochrony i połowu ryb, uprawniającego do łowiectwa podwodnego. Przedłożone przez stronę zaświadczenie nie spełnia tych wymogów.

W odwołaniu od powyższej decyzji skarżący zarzucił:

1.

obrazę przepisów § 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 12 listopada 2001 r. w sprawie połowu ryb oraz warunków chowu, hodowli i połowu innych organizmów żyjących w wodzie, polegającą na jego błędnej wykładni,

2.

naruszenie ustalonej przepisami art. 7 i 77 § 1 k.p.a. zasady oficjalności, zobowiązującej organ administracji do przeprowadzenia z urzędu dowodów służących ustaleniu stanu faktycznego sprawy,

3.

obrazę przepisów art. 10 § 1 k.p.a. poprzez zaniechanie zawiadomienia skarżącego o zakończonym postępowaniu dowodowym i zamiarze wydania decyzji.

Podniósł, że z przepisów § 4 ust. 1 pkt 1 i pkt 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 12 listopada 2001 r. (cyt. wyżej), wbrew twierdzeniom organu nie wynika by egzamin na kartę wędkarską i kartę łowiectwa podwodnego prowadziły dwa różne typy organizacji. Zdaniem skarżącego jedna organizacja może spełniać wymogi stawiane organizatorowi obu kart, czyli posiadać co najmniej 200 pełnoletnich członków na terenie powiatu, a tym samym liczyć co najmniej 200 pełnoletnich członków na terenie kraju. Skarżący dodał, że organ posiadając wątpliwości co do ilości pełnoletnich członków Związku na terenie kraju i powiatu powinien był samodzielnie ustalić te fakty.

Decyzją z dnia (...)2015 r., nr (...) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w (...) utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W motywach rozstrzygnięcia organ II instancji wskazał, że z przepisu § 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 12 listopada 2001 r. w sprawie połowu ryb oraz warunków chowu, hodowli i połowu innych organizmów żyjących w wodzie (Dz. U. Nr 138, poz. 1559; z późn. zm.) jednoznacznie wynika, że organizacją społeczną uprawnioną do przeprowadzania egzaminów w zakresie ochrony i połowu ryb w celu uzyskania karty łowiectwa podwodnego jest organizacja, która na terenie kraju w dniu 1 stycznia każdego roku liczy co najmniej 200 pełnoletnich członków, tj. Komisja Działalności Podwodnej Polskiego Towarzystwa Turystyczno-Krajoznawczego. Brak jest przy tym jakiegokolwiek przepisu, z którego wynikałoby, że złożenie egzaminu z zakresu ochrony i połowu ryb przed jedną z komisji wymienionych w omawianym przepisie, zwalnia z obowiązku składania egzaminu przed drugą.

Organ odwoławczy zwrócił również uwagę, że z uzyskanych wyjaśnień od Wiceprezesa Zarządu Koła nr (...) Polskiego Związku Wędkarskiego wynika, że w trakcie egzaminu na kartę wędkarską nie jest sprawdzana wiedza z zakresu połowu ryb kuszą, a Polski Związek Wędkarski nie przeprowadza egzaminów na kartę łowiectwa podwodnego. Egzamin na kartę wędkarską i egzamin na kartę łowiectwa podwodnego mają wspólne cechy jedynie w zakresie ochrony ryb, natomiast z zakresu bezpiecznego obchodzenia się z bronią/ kuszą i z zakresu nurkowania niezbędne jest odbycie odpowiedniego szkolenia, a następnie zdanie egzaminu przed Komisją Działalności Podwodnej przy Polskim Towarzystwie Turystyczno-Krajoznawczym w Warszawie.

Mając powyższe na uwadze, a także fakt, że skarżący nie przedłożył zaświadczenia o zdanym egzaminie ze znajomości zasad i warunków ochrony i połowu ryb przed Komisją Działalności Podwodnej Polskiego Towarzystwa Turystyczno-Krajoznawczego, organ II instancji uznał, że skarżący nie spełnia przesłanek do otrzymania karty wędkarstwa podwodnego. Kolegium uznało przy tym za nieuzasadnione zarzuty skarżącego dotyczące naruszenia przez organ I instancji zasad wynikających z art. 7, art. 77 § 1 k.p.a.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (...) na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego skarżący zarzucił Kolegium błędną interpretację zapisów rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 12 listopada 2001 r. w sprawie połowu ryb oraz warunków chowu, hodowli i połowu innych organizmów żyjących w wodzie. Podniósł, że organy obu instancji faworyzują Komisję Działalności Podwodnej Polskiego Towarzystwa Turystyczno- Krajoznawczego odwołując się zapewne do przepisów nieobowiązującego już rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 15 marca 1999 r. w sprawie połowu ryb w wodach śródlądowych (Dz. U. Nr 38, poz. 370).

W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie podtrzymując dotychczasową argumentację. Odnosząc się do zarzutów skarżącego dotyczących faworyzowania Komisji Działalności Podwodnej Polskiego Towarzystwa Turystyczno- Krajoznawczego w zakresie możliwości zdawania egzaminu na kartę łowiectwa podwodnego, organ wyjaśnił, że wskazywanie przez niego powyższej Komisji jako właściwej w zakresie uzyskania karty łowiectwa podwodnego nie wynika z powoływania się na nieobowiązujące już przepisy lecz z okoliczności faktycznych.

W praktyce bowiem na terenie Rzeczpospolitej organizacją uprawnioną do przeprowadzania egzaminów w celu uzyskania karty wędkarskiej, o której mowa w § 4 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia z dnia 12 listopada 2001 r. w sprawie połowu ryb oraz warunków chowu, hodowli i połowu innych organizmów żyjących w wodzie (Dz. U. Nr 138, poz. 1559 z późn. zm.) jest Polski Związek Wędkarski, natomiast organizacją uprawniona do przeprowadzania egzaminów w celu uzyskania karty łowiectwa podwodnego jest Komisja Działalności Podwodnej Polskiego Towarzystwa Turystyczno-Krajoznawczego.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Materialnoprawną podstawę rozpoznawanej sprawy stanowił przepis art. 7 ust. 5 ustawy z dnia 18 kwietnia 1985 r. o rybactwie śródlądowym (Dz. U. z 2015 r. poz. 652) oraz § 4 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 12 listopada 2001 r. w sprawie połowu ryb oraz warunków chowu, hodowli i połowu innych organizmów żyjących w wodzie.

Zgodnie z przywołanym wyżej art. 7 ust. 5 cyt. ustawy kartę wędkarską oraz kartę łowiectwa podwodnego wydaje starosta właściwy ze względu na miejsce zamieszkania zainteresowanej osoby, która złożyła z wynikiem pozytywnym egzamin ze znajomości zasad i warunków ochrony i połowu ryb przed komisją egzaminacyjną, o której mowa w ust. 7a. Z obowiązku składania egzaminu są zwolnione osoby posiadające średnie lub wyższe wykształcenie z zakresu rybactwa.

W świetle natomiast § 4 ust. 1 przywołanego rozporządzenia organizacją społeczną uprawnioną do przeprowadzania egzaminów w zakresie ochrony i połowu ryb w celu uzyskania karty:

1)

wędkarskiej - jest organizacja, która na terenie powiatu w dniu 1 stycznia każdego roku liczy co najmniej 200 pełnoletnich członków,

2)

łowiectwa podwodnego - jest organizacja, która na terenie kraju w dniu 1 stycznia każdego roku liczy co najmniej 200 pełnoletnich członków oraz której statutowe władze poinformowały starostę, właściwego ze względu na miejsce przeprowadzanego egzaminu, o terminie i regulaminie prowadzonego postępowania egzaminacyjnego oraz składzie komisji egzaminacyjnej.

Spór w niniejszej sprawie sprowadza się do tego czy przepis § 4 ust. 1 omawianego rozporządzenia można interpretować w ten sposób, że zdanie egzaminu w celu uzyskania karty wędkarskiej przed organizacją, o której mowa w pkt 1 tego przepisu oznacza niejako automatycznie uzyskanie również karty łowiectwa podwodnego. Skarżący zwraca bowiem uwagę, że każda organizacja spełniająca wymogi określone w pkt 1 omawianego przepisu spełnia również wymogi określone w pkt 2 tegoż przepisu.

Odnosząc się do powyższego stwierdzić należy, że wbrew interpretacji skarżącego wymóg odpowiedniej liczby członków organizacji nie jest jedynym, wynikającym z 4 ust. 1 przepisu cytowanego rozporządzenia oraz z art. 7 ust. 5 ustawy z dnia 18 kwietnia 1985 r. (cyt. wyżej), kryterium wskazującym na to, na jakiego rodzaju kartę - wędkarską czy łowiectwa podwodnego, można zdać egzamin przed tą organizacją. Przy ocenie uprawnień organizacji do egzaminowania na określoną kartę istotne jest bowiem czy organizacja ta w ogóle szkoli i egzaminuje w zakresie wymaganym do uzyskania tej karty. Organizacje społeczne mogą mieć bowiem ukierunkowaną działalność na tylko określony typ połowów i tylko w tym zakresie prowadzić szkolenia i egzaminy. W świetle zaś treści przepisu art. 7 ust. 5 ustawy o rybactwie śródlądowym (cyt. wcześniej), aby można było mówić o zdanym egzaminie na daną kartę, należy zdać egzamin ze znajomości zasad i warunków:

1)

ochrony ryb,

2)

połowu ryb.

Co do wymogu pierwszego jasnym jest, że egzamin na kartę wędkarską jak i kartę połowu wodnego będzie obejmował ten sam zakres. Jednakże jeśli chodzi o połów ryb, to w przypadku wędkarstwa jak i łowiectwa podwodnego stosuje się diametralnie inne rodzaje narzędzi do połowu (wędka - kusza), łowi się w innych warunkach, co wymaga różnej wiedzy i umiejętności. Nie można zatem traktować zdania egzaminu ograniczającego się do tematyki wędkarskiej, jako tożsamego z egzaminem sprawdzającego wiadomości z zakresu łowiectwa podwodnego.

To, że skarżący w niniejszej sprawie zdał jedynie egzamin obejmujący tematykę wędkarską nie budzi wątpliwości. Wskazuje na to jednoznacznie w piśmie z dnia (...)2015 r. wiceprezes organizacji, przed którą skarżący zdawał egzamin na kartę wędkarską. Z pisma tego wynika, że egzamin nie obejmował połowu ryb kuszą, a Polski Związek Wędkarski Koło nr (...), przeprowadzający egzamin skarżącego, nie prowadzi egzaminów z zakresu łowiectwa podwodnego.

Dodać należy również, że jeśli spojrzeć na statut Polskiego Związku Wędkarskiego to cele działalności tegoż związku ograniczają się tylko do dziedzin związanych z wędkarstwem i nie obejmują łowiectwa podwodnego.

W § 7 pkt 17 statutu Związku wskazuje się, że organizacja realizuje swoje cele m.in. poprzez prowadzenie egzaminów na kartę wędkarską. Nigdzie zaś nie pojawia się informacja o szkoleniach czy egzaminach z łowiectwa podwodnego, bo to, jak już wyżej wskazano, nie mieści się w celach statutowych Polskiego Związku Wędkarskiego.

Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że organy obu instancji prawidłowo uznał, że skarżący nie spełnia wymogów określonych w przepisach art. 7 ust. 5 ustawy z dnia 18 kwietnia 1985 r. (cyt. wyżej) i § 4 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia z dnia 12 listopada 2001 r. (cyt. wyżej), warunkujących możliwość uzyskania karty łowiectwa podwodnego.

W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. t.j. z 2012 r., poz. 270), orzekł o oddaleniu skargi.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.