II SA/Bd 1162/14 - Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy

Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1644655

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 9 lutego 2015 r. II SA/Bd 1162/14

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Piechowiak.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy po rozpoznaniu w dniu 9 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi M. G. na decyzję Dyrektora (...) Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w (...) z dnia (...) sierpnia 2014 r., nr (...) w przedmiocie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego postanawia przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w Bydgoszczy

Uzasadnienie faktyczne

Wnioskiem z dnia (...) listopada 2014 r. M. G. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy o zwolnienie z kosztów sądowych w sprawie wszczętej na skutek jego skargi na decyzję Dyrektora (...) Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w (...) z dnia (...) sierpnia 2014 r., nr (...) w przedmiocie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego.

Postanowieniem z dnia 7 stycznia 2015 r. referendarz sądowy zwolnił skarżącego od wpisu sądowego oraz oddalił wniosek w pozostałym zakresie.

W dniu (...) lutego 2015 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy wpłynęło pismo stanowiące sprzeciw M. G. od przedmiotowego postanowienia z dnia 7 stycznia 2015 r. wobec czego utraciło ono moc, a sprawa z wniosku o przyznanie prawa pomocy podlega rozpoznaniu na nowo. Jednocześnie w złożonym sprzeciwie skarżący rozszerzył wniosek o przyznanie prawa pomocy o przyznanie jemu pełnomocnika z urzędu.

Jak wynika z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach zawartym w złożonym przez skarżącego na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy, prowadzi on jednoosobowe gospodarstwo domowe. Wskazał, że jest osoba bezrobotną, utrzymująca się z prac dorywczych, pomocy rodziny oraz pomocy społecznej. Podał, że jest współwłaścicielem domu o powierzchni (...) m2 oraz nieruchomości rolnej o powierzchni (...) ha. Oświadczył, że nie posiada oszczędności oraz przedmiotów wartościowych.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W myśl art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) - powoływana dalej jako "p.p.s.a.", prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku.

Zgodnie zaś z art. 245 § 1-3 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.

Podkreślić należy, że instytucja przyznania prawa pomocy jest rozwiązaniem szczególnym. Udzielenie prawa pomocy powinno sprowadzać się do przypadków, gdy sytuacja majątkowa strony jest rzeczywiście ciężka. Instytucja powyższa ma na celu bowiem umożliwienie dochodzenia swoich praw przed sądem osobom najuboższym, które z przyczyn od siebie niezależnych nie są w stanie zdobyć środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym.

W niniejszej sprawie - zdaniem Sądu - skarżący M. G. wykazał w sposób należyty, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego oraz kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie.

Przede wszystkim zauważyć trzeba, że z danych zawartych we wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że skarżący samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe. Skarżący oświadczył, iż nie posiada stałego zatrudnienia, a jego źródłem utrzymania są dochody uzyskane z prac dorywczych, pomocy rodziny oraz pomocy społecznej. Wobec takich okoliczności uznać należało, że jego wniosek o przyznanie prawa pomocy zasługuje na uwzględnienie.

Mając powyższe na względzie Sąd na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 260 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.