Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 41856

Wyrok
Naczelnego Sądu Administracyjnego (do 2003.12.31) w Warszawie
z dnia 30 kwietnia 1998 r.
II SA 413/98

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA E. Kierejczyk (spr.).

Sędziowie NSA: K. Jarząbek, A. Kuba.

Protokolant: M. Chmielewska.

Uzasadnienie faktyczne

Dyrektor WUP w P. decyzją z 16 września 1997 r. wydaną na podstawie art. 155 k.p.a. zmienił 3 ostateczne decyzje organu I instancji wskutek przyznania skarżącej zasiłku dla bezrobotnej w podstawowej wysokości od 25 do 31 grudnia 1996 r. i w wysokości 120% od 1 stycznia do 24 marca 1997 r., ponieważ legitymowała się ona okresem 24 lat zatrudnienia.

W odwołaniu skarżąca domagała się "przedłużenia okresu zasiłkowego o 6 miesięcy łącznie do 18 miesięcy z tytułu udokumentowania powyżej 20-letniego stażu pracy" i zarejestrowania na dzień 24 maja 1996 r.

Prezes Krajowego Urzędu Pracy decyzją z 30 stycznia 1998 r. utrzymał w mocy decyzję dyrektora WUP, ponieważ skarżąca mając 24-letni staż pracy nie spełniała wymaganego wówczas w art. 25 ust. 3 ustawy z 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz. U. z 1996 r. Nr 47, poz. 211) warunku zatrudnienia przez 25 lat dla kobiet. Obecnie wg tekstu tej ustawy w brzmieniu ogłoszonym w Dz. U. z 1997 r. Nr 25, poz. 128 ze zm. takiego zasiłku nie przewidziano.

W skardze do sądu skarżąca domagała się zaliczenia okresu pracy w gospodarstwie rolnym do stażu pracy umożliwiającego jej nabycie prawa do otrzymywania zasiłku dla bezrobotnych przez 18 miesięcy, wyeksponowała liczne schorzenia i wiek (47 lat) pozbawiające jej możliwości znalezienia pracy i zakończyła skargę prośbą o przyznanie jej zasiłku przedemerytalnego.

Prezes Krajowego Urzędu Pracy wniósł o oddalenie skargi podkreślając, że w ustawie z 14 grudnia 1994 r. przy definiowaniu zatrudnienia pominięto pracę w gospodarstwie rolnym, natomiast trudne warunki zdrowotne i bytowe skarżącej nie mogą wpłynąć na zmianę decyzji.

Naczelny Sąd Administracyjny nie dostrzegł możliwości uwzględnienia skargi. Skarżąca nie udokumentowała zatrudnienia przez 25 lat wymaganego dla kobiet ubiegających się o przyznanie zasiłku dla bezrobotnych przez okres do 18 miesięcy przewidzianego w art. 25 ust. 3, który przestał obowiązywać z dniem 1 kwietnia 1997 r. Ponadto nie jest możliwe zastosowanie do skarżącej przepisów ustawy z 20 lipca 1990 r. o wliczeniu okresów pracy w indywidualnym gospodarstwie rolnym do pracowniczego stażu pracy (Dz. U. Nr 54, poz. 310), gdyż wg art. 1 ust. 1 tej ustawy okres pracy w gospodarstwie rolnym wlicza się jedynie do stażu pracy, od którego zależą uprawnienia pracownika wynikające ze stosunku pracy. Uprawnienia do zasiłku dla bezrobotnych nie są bowiem uprawnieniami wynikającymi ze stosunku pracy.

W podobny sposób wypowiedział się również Sąd Najwyższy w uchwale I PZP 61/92 z 4 listopada 1992 r. nt. zaliczenia pracy w gospodarstwie rolnym tylko do pracowniczego stażu pracy.

Sąd jednocześnie wyjaśnia, że wspomniany na końcu skargi zasiłek przedemerytalny jest szczególnym świadczeniem przysługującym również dla kobiet z 30-letnim zatrudnieniem lub zatrudnieniem 25-letnim (w tym 13 lat pracy wykonywanej w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze). Roszczenie w tym zakresie nie było rozpoznawane przez kierownika RUP jako organ I instancji, ponieważ zostało ono zgłoszone dopiero w skardze do sądu.

Z powyższych względów na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy z 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.) orzeczono jak w sentencji.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.