Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 41914

Wyrok
Naczelnego Sądu Administracyjnego (do 2003.12.31) w Warszawie
z dnia 9 stycznia 1998 r.
II SA 1544/97

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA J. Bała (spr.).

Sędziowie NSA: J. Rostkowski, Z. Mańk.

Protokolant: A. Macewicz.

Uzasadnienie faktyczne

Dyrektor Wojewódzkiego Urzędu Pracy w C. decyzją z dnia 3 października 1997 r. utrzymał w mocy decyzję Kierownika Urzędu Pracy w P. z dnia 12 sierpnia 1997 r., którą to decyzją - po uprzednim wznowieniu postępowania - uchylono decyzję z dnia 30 stycznia 1996 r. i orzeczono o odmowie uznania p. Jadwigi J. za osobę bezrobotną i o pozbawieniu prawa do zasiłku od dnia 30 stycznia 1996 r. oraz zobowiązano p. J. J. do zwrotu nienależnie pobranego zasiłku za okres od 31 stycznia 1996 r. do 30 stycznia 1997 r. w kwocie 3.086,20 zł.

W uzasadnieniu decyzji podano, że zainteresowana zarejestrowała się jako osoba bezrobotna w dniu 30 stycznia 1996 r. W dniu rejestracji założyła też oświadczenie, że nie jest właścicielem ani posiadaczem nieruchomości rolnej o powierzchni użytków rolnych powyżej 2 ha przeliczeniowych. Zasiłek dla bezrobotnej pobierała w okresie od 31 stycznia 1996 r. do 31 stycznia 1997 r. W dniu 24 lipca 1997 r. Rejonowy Urząd Pracy w P. uzyskał informację, że zainteresowana była właścicielką gospodarstwa rolnego o powierzchni 2,50 ha przeliczeniowe. W tej sytuacji uznać należy, że zainteresowana w dniu rejestracji nie była osobą bezrobotną i nie przysługiwało jej prawo do zasiłku dla bezrobotnej i dlatego pobrane od dnia 31 stycznia 1996 r. świadczenia były świadczeniami nienależnymi.

Za bezrobotnego bowiem w myśl art. 2 ust. 2 lit. d ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu uważa się osobę, która nie jest właścicielem lub posiadaczem nieruchomości rolnej, o powierzchni użytków rolnych powyżej 2 ha przeliczeniowych.

W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego p. Jadwiga J. domagała się uchylenia powyższej decyzji zarzucając m.in., że w dacie rejestracji była przekonana, że umowa sprzedaży gruntu zostanie sfinalizowana w najbliższych dniach. Do sprzedaży nieruchomości z przyczyn od niej niezależnych doszło jednak dopiero w dniu 27 marca 1996 r. Stąd od tej ostatniej daty z całą pewnością spełniała warunki do przyznania zasiłku dla osoby bezrobotnej. Tymczasem została zobowiązana do zwrotu zasiłku za cały okres jego pobierania.

Skarżąca podniosła ponadto, iż znajduje się w trudnej sytuacji materialnej, gdyż zarabia około 279,- zł miesięcznie, a ma na utrzymaniu 4 dzieci oraz męża, który jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku.

Dyrektor Wojewódzkiego Urzędu Pracy w C. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie powołując się na dotychczasowe ustalenia faktyczne i prawne.

Uzasadnienie prawne

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Przede wszystkim stwierdzić należy, że "przekonanie skarżącej, że umowa sprzedaży gruntu o pow. 2,8 ha zostanie sfinalizowana w najbliższych dniach (...)" jest bez znaczenia dla sprawy, skoro - co w sprawie jest niesporne - w dniu rejestracji, tj. 30 stycznia 1996 r., skarżąca była właścicielką gospodarstwa rolnego o powierzchni użytków rolnych powyżej 2 ha przeliczeniowych.

W tej sytuacji w zaskarżonej decyzji trafnie przyjęto, że skarżąca nie spełnia warunku do uznania jej za bezrobotną w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 2d ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (jedn. tekst Dz. U. z 1997 r. Nr 25, poz. 128 ze zm.). Świadczenia wypłacane skarżącej wynikały ze złożenia przez nią nieprawdziwego oświadczenia, że nie jest właścicielką gospodarstwa rolnego. Stąd też zobowiązano skarżącą do zwrotu nienależnie pobranego zasiłku na podstawie art. 28 ust. 1 i ust. 2 pkt 2 powołanej ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu. W myśl art. 28 ust. 2 tej ustawy za nienależnie pobrane świadczenie uważa się bowiem świadczenie wypłacone na podstawie nieprawdziwych oświadczeń lub sfałszowanych dokumentów albo w innych przypadkach wprowadzenia w błąd rejonowego urzędu pracy przez osobę pobierającą to świadczenie.

Wbrew zarzutom skarżącej decydujące znaczenie w sprawie na okoliczność, iż skarżąca w dacie rejestracji nie spełniała warunków do przyznania zasiłku dla bezrobotnej. Rozważania zaś skarżącej, iż po sprzedaży gospodarstwa rolnego w dniu 27 marca 1996 r. "odzyskałaby" uprawnienia do tego zasiłku i dlatego od tej ostatniej daty nie byłaby zobowiązana do zwrotu pobranego zasiłku, mają wyłącznie charakter hipotetyczny. Nie ulega bowiem wątpliwości, iż w świetle art. 23 omawianej ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu data rejestracji ma istotne znaczenie dla przyznania prawa do zasiłku i trudno byłoby hipotetycznie rozważać, czy w dniu 28 marca 1996 r. nie byłoby dla skarżącej propozycji odpowiedniego zatrudnienia (art. 23 ust. 1 pkt 1 ustawy), czy też w tym dniu skarżąca spełniałaby wymóg okresu zatrudnienia, o jakim mowa w art. 23 ust. 1 pkt 2 tej ustawy.

Z przytoczonych powodów Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa i dlatego orzekł jak w wyroku na mocy art. 27 ust. 1 ustawy o NSA (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.).

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.