Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 41885

Wyrok
Naczelnego Sądu Administracyjnego (do 2003.12.31) w Warszawie
z dnia 9 października 1998 r.
II SA 1147/98

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA E. Kierejczyk.

Sędziowie NSA: Z. Mańk (spr.), I. Góraj.

Protokolant: J. Chindelewicz.

Uzasadnienie faktyczne

Dyrektor Wojewódzkiego Urzędu Pracy w W. decyzją z dnia 6 lipca 1998 r., na podstawie art. 13 ust. 3 pkt 5 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (jednolity tekst Dz. U. z 1997 r. Nr 25, poz. 128 z późn. zm.), art. 127 § 2 i art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (jednolity tekst Dz. U. z 1980 r. Nr 9, poz. 26 z późn. zm.) - po rozpoznaniu odwołania Pana Tadeusza B. od decyzji Kierownika Rejonowego Urzędu Pracy w W. z dnia 23 czerwca 1998 r. zaskarżoną decyzję utrzymał w mocy.

W uzasadnieniu decyzji stwierdzono:

Panu Tadeuszowi B. bezrobotnemu bez prawa do zasiłku, zarejestrowanemu w Rejonowym Urzędzie Pracy w W. wyznaczono termin stawiennictwa w urzędzie na dzień 16 czerwca 1998 r. W dniu tym Pan B. nie zgłosił się do urzędu i w ciągu kolejnych 5 dni nie powiadomił RUP o uzasadnionej przyczynie swojego niestawiennictwa.

Zaskarżoną decyzją Kierownik Rejonowego Urzędu Pracy orzekł o utracie statusu osoby bezrobotnej z powodu nieusprawiedliwionego niestawienia się w wyznaczonym terminie w RUP. Od decyzji tej Pan B. złożył odwołanie, w którym domaga się jej uchylenia i przywrócenia statusu osoby bezrobotnej; nie podaje jednak przyczyn nieobecności w dniu 16 czerwca br. w wyznaczonym terminie w RUP.

Wojewódzki Urząd Pracy w W. po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego zważył, co następuje.

Odwołanie Pana B. nie jest zasadne i nie może być uwzględnione.

Bezrobotny ma ustawowy obowiązek zgłaszania się do właściwego rejonowego urzędu pracy w wyznaczonych terminach w celu potwierdzenia swej gotowości do podjęcia pracy i uzyskania informacji o możliwościach zatrudnienia lub szkolenia. Stosownie zaś do art. 13 ust. 3 pkt 5 cyt. ustawy kierownik rejonowego urzędu pracy pozbawia statusu bezrobotnego osobę, która nie stawiła się w wyznaczonym terminie w RUP i w ciągu kolejnych 5 dni nie powiadomiła o uzasadnionej przyczynie swojego niestawiennictwa; pozbawienie statusu bezrobotnego następuje wówczas na okres 3 miesięcy. Przepis ten ma charakter bezwzględnie obowiązujący.

Jak wynika z dokumentacji sprawy Pan B. obowiązek stawiennictwa w dniu 16 czerwca 1998 r. potwierdził własnoręcznym podpisem; w dniu tym jednak nie stawił się i nie powiadomił w ustawowym terminie urzędu o uzasadnionej przyczynie swojej nieobecności.

Na powyższe decyzje wniósł skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego Tadeusz B. wnosząc o ich uchylenie.

Skarżący podnosi w szczególności, że był "całkowicie zagubiony" w wypełnianiu druków i był przekonany, że wezwanie do zgłoszenia się do Rejonowego Urzędu Pracy w celu potwierdzenia swej gotowości do podjęcia pracy - otrzyma przez pocztę.

W odpowiedzi na skargę wnoszono o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uznaniowych decyzjach.

Uzasadnienie prawne

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Ustalony przez organy zatrudnienia stan faktyczny nie budzi wątpliwości.

Skarżący własnoręcznym podpisem potwierdził wyznaczenie stawienia się w Rejonowym Urzędzie Pracy w dniu 16 czerwca 1998 r. W wyznaczonym dniu skarżący nie stawił się i nie powiadomił w ciągu 5 dni o uzasadnionej przyczynie tego niestawiennictwa.

Zgodnie z art. 13 ust. 3 pkt 5 ustawy z 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (tekst jednolity: Dz. U. Nr 25, poz. 128 ze zm.), skutkuje to pozbawieniem statusu bezrobotnego na okres 3 miesięcy od dnia niestawienia się w rejonowym urzędzie pracy.

Dodać należy, że skarżący potwierdził także własnym podpisem otrzymanie w dniu 4 czerwca 1998 r. jednego egzemplarza obszernej "Informacji dla osób rejestrujących się w rejonowym urzędzie pracy".

Skoro zaskarżone decyzje są zgodne z prawem na zasadzie art. 27 ust. 1 ustawy z 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.) orzeczono jak w sentencji.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.