Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2081445

Postanowienie
Naczelnego Sądu Administracyjnego
z dnia 26 kwietnia 2016 r.
II OZ 396/16

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Robert Sawuła.

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. W. na zarządzenie Przewodniczącej Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 lutego 2016 r., sygn. akt VII SA/Wa 2255/14 o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 września 2015 r. oddalające wniosek J. W. o wyłączenie sędziego w sprawie ze skargi J. W. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) września 2014 r., znak: (...) w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie faktyczne

Pismem z dnia 12 lutego 2016 r. J. W. (dalej także jako skarżąca) wniosła zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (dalej WSA) w Warszawie z dnia 16 września 2015 r. oddalające wniosek skarżącej o wyłączenie sędziego WSA w Warszawie - Bogusława Cieśli w sprawie ze skargi J. W. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) września 2014 r., znak: (...) w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia.

Zarządzeniem z dnia 3 lutego 2016 r. Przewodnicząca Wydziału VII WSA w Warszawie wezwała J. W. do uiszczenia wpisu sądowego od ww. zażalenia. Stosownie do treści § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 z późn. zm.), wysokość wpisu ustalono na kwotę 100 zł.

Powyższe zarządzenie stało się przedmiotem zażalenia skarżącej do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w którym zarzuca ww. zarządzeniu, że wezwanie do uiszczenia wpisu jest bezprzedmiotowe, gdyż sąd I instancji w pierwszej kolejności winien rozpoznać jej wniosek z dnia 21 stycznia 2016 r. (data stempla pocztowego) o umorzenie postępowania zażaleniowego, jako że postępowanie to stało się bezprzedmiotowe z dniem 16 grudnia 2015 r., tj. z momentem wydania zarządzenia Przewodniczącej Wydziału VII o skierowaniu sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym z jednoczesnym wyznaczeniem nowego składu orzekającego.

Uzasadnienie prawne

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 214 § 1, art. 220 § 1 i art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., dalej jako: p.p.s.a.), do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały.

Pismem o którym mowa w wymienionych przepisach jest między innymi zażalenie (art. 230 § 2 p.p.s.a.).

Na podstawie § 2 ust. 1 pkt 7 ww. rozporządzenia wpis od zażaleń na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych wynosi 100 zł.

W zaskarżonym zarządzeniu w pełni prawidłowo wskazano kwotę i sposób uiszczenia wpisu sądowego, stosownie bowiem do § 2 ust. 1 pkt 7 ww. rozporządzenia, wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności w sprawach zażaleń na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych wynosi 100 zł, Zawarto również niezbędne w takim zarządzeniu pouczenie o odrzuceniu pisma w przypadku nieuiszczenia wpisu.

Zarzuty podniesione w zażaleniu są nieuzasadnione.

W odniesieniu do argumentacji dotyczącej wniosku o umorzenie postępowania zażaleniowego wskazać należy, że pismo wniesione do sądu, które - tak jak wniesione w niniejszej sprawie zażalenie - nie zostało należycie opłacone nie wywołuje żadnych skutków.

Naczelny Sąd Administracyjny stoi na stanowisku, zgodnie z którym rozpoznanie wniosku o umorzenie postępowania zażaleniowego, możliwe jest dopiero wówczas, gdy zażalenie nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jemu dalszego biegu i zostało należycie opłacone. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 i 3 p.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę lub gdy z postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Zgodnie z art. 193 p.p.s.a., jeżeli nie ma szczególnych przepisów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym do postępowania tego stosuje się odpowiednio przepisy postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Z kolei zgodnie z art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2 p.p.s.a. Badanie skuteczności złożonego wniosku o umorzenie postępowania zażaleniowego, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., może mieć miejsce tylko wówczas, gdy zażalenie zostało wniesiona skutecznie. W konsekwencji może mieć ono miejsce tylko wówczas, gdy jest ono dopuszczalne i nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie mu dalszego biegu.

W sytuacji, gdy zażalenie nie zostało jeszcze należycie opłacone, jak miało to miejsce w rozpoznawanej sprawie, a zatem nie zostało skutecznie wniesione, nie jest dopuszczalne badanie innych wniosków skarżącej, w tym wniosku o umorzenie postępowania zażaleniowego. Dopiero wówczas, gdy usunięte zostaną braki zażalenia i uiszczony wpis od zażalenia, rozpoznane być mogą wnioski strony, co dotyczy także wniosku o umorzenie postępowania zażaleniowego. W przeciwnym razie zażalenie podlega odrzuceniu (por.: np. postanowienie NSA z dnia 25 kwietnia 2012 r., sygn. akt II OSK 928/12).

Wobec powyższego bez wpływu na ocenę prawidłowości wydanego przez sąd I instancji zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu od zażalenia w określonej w zarządzeniu wysokości pozostaje wniosek skarżącej o umorzenie postępowania zażaleniowego.

Z tych wszystkich względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.