II OZ 289/15 - Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego - OpenLEX

II OZ 289/15 - Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego

Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1712120

Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 maja 2015 r. II OZ 289/15

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Dałkowska-Szary.

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 24 lutego 2015 r., sygn. akt IV SO/Po 6/14 w przedmiocie odrzucenia wniosku w sprawie z wniosku W. P. o wymierzenie Staroście K. grzywny za nieprzekazanie skargi postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie.

Uzasadnienie faktyczne

Postanowieniem z dnia 24 lutego 2015 r., sygn. akt IV SO/Po 6/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił wniosek W. P. o wymierzenie Staroście K. grzywny i zwrócił jej wpis od wniosku w kwocie 100 zł.

W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd wskazał, że pismem z dnia 8 lipca 2014 r. W. P. złożyła wniosek o wymierzenie Staroście K. grzywny za nieprzekazanie kompletu akt sprawy. Wskazując jako podstawę prawną art. 55 § 1 i art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm., dalej: p.p.s.a.) strona skarżąca wniosła o: "wymierzenie Staroście grzywny za niezastosowanie się do obowiązku, o którym mowa jest w art. 54 § 2 p.p.s.a. tj. za nieprzekazanie do tej pory Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Poznaniu kompletu akt w sprawie o znaku organu I instancji: (...), w szczególności zaś pisma wnioskodawczyni - odpowiedzi na wezwanie do wykazania interesu prawnego z dnia 30 października 2013 r. wraz z załącznikami"; zasądzenie od Starosty na rzecz skarżącej kosztów postępowania w wysokości 357 zł. Dalej Sąd wskazał, że postanowieniem z dnia 30 października 2014 r. sygn. akt IV SO/Po 5/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił wniosek W. P. w tożsamej sprawie, a postanowieniem z dnia 18 grudnia 2014 r., sygn. akt II OZ 1339/14, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na ww. postanowienie z dnia 30 października 2014 r.

Uzasadniając podjęte rozstrzygnięcie Sąd podniósł, że niniejsza sprawa, objęta wnioskiem W. P. jest tożsama ze sprawą zakończoną prawomocnym postanowieniem z dnia 30 października 2014 r. IV SO/Po 5/14. Analiza wniosku będącego przedmiotem niniejszego postępowania oraz uzasadnienia postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu ww. sprawie prowadzi do wniosku, iż dotyczą one tej samej sprawy. W obydwu sprawach wniosek złożony został przez W. P. i dotyczy on nieprzekazania przez Starostę K. tego samego pisma. Okoliczność ta wyklucza ponowne rozpatrzenie przez Sąd tej samej sprawy.

Skargą kasacyjną W. P. zaskarżyła powyższe postanowienie zarzucając mu naruszenie:

1)

art. 174 pkt 2 w zw. z art. 141 § 4 i art. 166 p.p.s.a., tj. naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, polegające na nie przedstawieniu stanu sprawy zgodnie ze stanem faktycznym, które to uchybienie nie tylko mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy i skutkować nie rozpoznaniem jej istoty, ale taki wpływ w istocie miało;

2)

art. 174 pkt 2 w zw. z art. 63 p.p.s.a. polegające na wszczęciu postępowania sądowego bez wniosku;

3)

art. 174 pkt 2 w zw. z art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. polegające na odrzuceniu wniosku, którego de facto nie było.

Z uwagi na powyższe wniesiono o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania WSA w Poznaniu lub uchylenie i umorzenie postępowania oraz zasądzenie od Starosty kosztów postępowania kasacyjnego w kwocie 440 zł.

Uzasadnienie prawne

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna posiada usprawiedliwione podstawy zaskarżenia.

Zgodnie z art. 63 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.), jeżeli ustawy tak stanowią, postępowanie sądowe wszczyna się na wniosek. Stosownie natomiast do treści art. 55 § 1 p.p.s.a., w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym.

Z powyższych przepisów wynika, że postępowanie w sprawie wymierzenia organowi grzywny w razie niezastosowania się do obowiązku przekazania sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia, wszczynane jest tylko na wniosek skarżącego (por. A. Kabat (w:) B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX 2013, komentarz do art. 55). W przedmiotowej natomiast sprawie Sąd I instancji wszczął postępowanie sądowe bez wniosku strony skarżącej, w oparciu o kserokopię jej wniosku z dnia 8 lipca 2010 r. o wymierzenie organowi - Staroście K. grzywny za nieprzekazanie kompletu akt sprawy (co wynika zarówno z treści pkt 13 zarządzenia wstępnego z dnia 11 lipca 2014 r. jak i z prostego porównania obu pism, w tym w szczególności treści znajdującej się na obu pismach prezentaty Biura Podawczego WSA w Poznaniu), który to wniosek został już prawomocnie rozpoznany w sprawie toczącej się pod sygn. akt IV SO/Po 5/14. Zasadny jest zatem w tych okolicznościach podniesiony w skardze kasacyjnej zarzut naruszenia przez Sąd I instancji art. 63 p.p.s.a. poprzez wszczęcie postępowania bez wniosku strony oraz zarzut naruszenia art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. poprzez odrzucenie tego wniosku.

Trafny jest również zarzut naruszenia przez Sąd I instancji art. 141 § 4 w zw. z art. 166 p.p.s.a. przez błędne przedstawienie stanu niniejszej sprawy poprzez wskazanie, że będący przedmiotem niniejszego postępowania wniosek o wymierzenie organowi grzywny jest kolejnym wnioskiem skarżącej dotyczącym tej samej sprawy co sprawa zakończona prawomocnym postanowieniem wydanym w sprawie o sygn. IV SO/Po 5/14.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, w oparciu o art. 185 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.

Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekł o kosztach postępowania kasacyjnego, bowiem zgodnie z uchwałą NSA z dnia 4 lutego 2008 r., sygn. akt I OPS 4/07, przepisy art. 203 i 204 p.p.s.a. nie mają zastosowania, gdy przedmiotem skargi kasacyjnej jest postanowienie sądu pierwszej instancji kończące postępowanie w sprawie, a takim jest właśnie postanowienie o odrzuceniu wniosku o wymierzenie organowi grzywny.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.