Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1989409

Postanowienie
Naczelnego Sądu Administracyjnego
z dnia 17 grudnia 2015 r.
II OZ 1293/15

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Marzenna Linska-Wawrzon.

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia B. C., M. C. i D. C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 27 października 2015 r., sygn. akt II SA/Po 1031/14, o odrzuceniu skargi kasacyjnej D. K., M. C. i D. C. w sprawie ze skargi B. C., M. C., D. C. i D. K. na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia (...) sierpnia 2014 r., Nr (...) w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie faktyczne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 22 kwietnia 2015 r., sygn. akt II SA/Po 1031/14, oddalił skargę B. C., M. C., D. C. i D. K. na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia (...) sierpnia 2014 r., Nr IR-IV.7721.41.2013.4 w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę.

W postępowaniu przed Sądem pierwszej instancji B. C., M. C. i D. C. reprezentowani byli przez adw. J. S. na mocy udzielonych pełnomocnictw (k. 87-89 akt sądowych).

Pismem z dnia 24 kwietnia 2015 r. ustanowiony pełnomocnik wniósł o sporządzenie uzasadnienia wyroku. W treści pisma wskazał, że reprezentuje jedynie B. C.

W dniu 13 lipca 2015 r. wniesiona została skarga kasacyjna od wyroku z dnia 22 kwietnia 2015 r. sporządzona przez adw. J. S. w imieniu B. C., M. C., D. C. i D. K.

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 10 sierpnia 2015 r. do akt sprawy, w dniu 1 września 2015 r., złożone zostały pełnomocnictwa dla adw. J. S. do reprezentowania B. C., M. C. i D. C. w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym (k. 174-176 akt sądowych).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 27 października 2015 r., odrzucił skargę kasacyjną D. K., M. C. i D. C.

W uzasadnieniu Sąd wskazał, że zgodnie z art. 141 § 2 p.p.s.a. w sprawach w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony, zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku. Skarżący D. K., M. C. i D. C. w ustawowym terminie nie zgłosili wniosku o sporządzenie i doręczenie pisemnego uzasadnienia wyroku. Zdaniem Sądu ww. skarżący nie wyczerpali więc ustawowo określonego trybu zaskarżenia, który stanowi o dopuszczalności złożenia prze nich skargi kasacyjnej. Wniosek o sporządzenie pisemnego uzasadnienia wyroku złożył adw. J. S., który na ówczesnym etapie postępowania był pełnomocnikiem wyłącznie B. C., D. C. i M. C., nie reprezentował zaś D. K. We wniosku tym wskazano, iż adwokat J. S. działa jako pełnomocnik B. C. W konsekwencji powyższy wniosek złożony został wyłącznie przez skarżącą B. C. i nie wywołał skutków prawnych wobec innych skarżących.

W zaistniałej sytuacji, w ocenie Sądu, skarga kasacyjna D. K., M. C. i D. C. była niedopuszczalna. Sąd podkreślił, że do skargi kasacyjnej - która według jej treści została sporządzona i wniesiona również w imieniu D. K. - nie dołączono dokumentu pełnomocnictwa dla autora skargi adwokata J. S. od tej skarżącej. Wymieniony brak formalny skargi kasacyjnej nie został uzupełniony w wyznaczonym terminie, pomimo stosownego wezwania przez Sąd.

W tym stanie rzeczy na mocy art. 178 p.p.s.a. Sąd odrzucił skargę kasacyjną D. K., M. C. i D. C.

Skarżący B. C., M. C. i D. C. w zażaleniu na powyższe postanowienie podkreślili, że o ile można się zgodzić z argumentacją Sądu w stosunku do D. K. to w stosunku do pozostałych skarżących postanowienie jest wadliwe. Ustanowiony w sprawie pełnomocnik na całym etapie postępowania przed Sądem pierwszej instancji działał w imieniu B. C., M. C. i D. C. Podkreślili, że jeżeli kilku skarżących jest reprezentowanych przez jednego pełnomocnika, to jemu doręcza się jeden egzemplarz wszelkich pism i załączników w tym wyroków z uzasadnieniem. W żadnym przepisie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie jest określone, że pełnomocnik kilku skarżących może działać naprzemiennie w imieniu wszystkich bądź jednego z nich. Dlatego wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku pochodzący od pełnomocnika wielu skarżących należy zawsze traktować jako wniosek ich wszystkich. W tej sytuacji brak było podstaw do odrzucenia skargi kasacyjnej M. C. i D. C.

Uzasadnienie prawne

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do treści art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej "p.p.s.a."), skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Z powyższego wynika, że skarga kasacyjna nie może być skutecznie wniesiona bez uprzedniego wniosku o sporządzenie uzasadnienia. Podmiot, który nie wystąpi o uzasadnienie orzeczenia, nie może skutecznie wnieść skargi kasacyjnej.

W rozpoznawanej sprawie Sąd Wojewódzki w zaskarżonym postanowieniu prawidłowo stwierdził, że D. K., M. C. i D. C. wnieśli bezskutecznie skargę kasacyjną, gdyż nie poprzedzili tej czynności stosownym wnioskiem o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia orzeczenia.

Z treści wniosku adw. J. S. z dnia 24 kwietnia 2015 r. wynika, że wniósł o sporządzenie uzasadnienia wyroku w imieniu B. C. Trafnie zauważył Sąd Wojewódzki, iż w związku z takim oznaczeniem wnioskodawcy należało uznać, że pełnomocnik skarżących złożył wspomniany wniosek wyłącznie w imieniu B. C. Każde pismo procesowe należy bowiem odczytywać zgodnie z jego treścią i niedopuszczalne jest nadanie mu treści innej niż została w nim wyrażona. Fakt, że pełnomocnik stron - B. C., M. C. i D. C. - reprezentował ich wszystkich w postępowaniu w żadnym stopniu nie zmienia tego, że wniosek o uzasadnienie złożył wyłącznie w imieniu jednego z nich. Treść wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku jest w tym zakresie jednoznaczna i trudno podważać ją poprzez odwoływanie się do treści udzielonych pełnomocnictw i regulacji normujących zakres umocowania w postępowaniu sądowoadministracyjnym.

Wskazać również należy, że w świetle jednoznacznego brzmienia art. 142 § 2 p.p.s.a., nie można skutecznie wywodzić, że skoro odpis zaskarżonego wyroku został doręczony pełnomocnikowi B. C., M. C. i D. C. (zgodnie z art. 67 § 5 tej ustawy), to odniosło to skutek również w stosunku do M. C. i D. C. Zgodnie z przywołanym art. 142 § 2 p.p.s.a., jeżeli uzasadnienie wyroku zostało sporządzone na wniosek strony, odpis wyroku z uzasadnieniem doręcza się tylko tej stronie, która złożyła wniosek. Trafnie zatem wywiódł Sąd Wojewódzki, że odpis wyroku z uzasadnieniem doręczono pełnomocnikowi ze skutkiem jedynie wobec B. C., gdyż tylko w jej imieniu wniosek był złożony.

Skoro nie nastąpiło skuteczne złożenie wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku D. K., M. C. i D. C., to nie byli oni uprawnieni do wniesienia skargi kasacyjnej od tego wyroku, z uwagi na treść cytowanego wyżej art. 177 § 1 p.p.s.a. W takiej sytuacji złożony przez nich środek odwoławczy był niedopuszczalny "z innych przyczyn" w ujęciu art. 178 p.p.s.a. i podlegał odrzuceniu.

Na marginesie należy w tym miejscu zauważyć, że odrzucenie skargi kasacyjnej D. K., M. C. i D. C. nie zamyka im drogi do dochodzenia swoich praw w przedmiotowej sprawie sądowoadministracyjnej, ponieważ w postępowaniu kasacyjnym wszczętym skargą kasacyjną B. C. korzystają oni ze statusu uczestnika na prawach strony (art. 33 § 1 w zw. z art. 193 p.p.s.a.).

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.