Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2014691

Postanowienie
Naczelnego Sądu Administracyjnego
z dnia 13 listopada 2014 r.
II OZ 1178/14

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Leszek Kamiński.

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnadministracyjnej zażalenia K. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 września 2014 r. sygn. akt VII SA/Wa 1199/14 odmawiające przywrócenia terminu K. B. do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skargi K. B., M. J., Z. B. i I. B. na decyzję M. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 11 kwietnia 2014 r. znak:. w przedmiocie nałożenia obowiązku wykonania robót budowlanych polegających na rozbiórce zabudowy tarasu postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie faktyczne

Postanowieniem z dnia 9 września 2014 r. sygn. akt VII SA/Wa 1199/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił przywrócenia terminu K. B. do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skargi K. B., M. J., Z. B. i I. B. na decyzję M. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 11 kwietnia 2014 r. znak:. w przedmiocie nałożenia obowiązku wykonania robót budowlanych polegających na rozbiórce zabudowy tarasu.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że w dniu 2 czerwca 2014 r. K. B. złożyła skargę na decyzję M. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 11 kwietnia 2014 r. znak:.

Postanowieniem z dnia 12 sierpnia 2014 r. Sąd odrzucił skargę K. B. z powodu nieuzupełnienia jej braków formalnych.

Odpis postanowienia skarżąca otrzymała w dniu 27 sierpnia 2014 r.

W dniu 28 sierpnia 2014 r. K. B. złożyła wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności polegającej na dokonaniu opłaty od wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji M. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 11 kwietnia 2014 r. Wraz z wnioskiem został uiszczony wpis w kwocie 500 zł.

W dniu 3 września 2014 r. K. B. sprostowała wymieniony wniosek oświadczając, że wnosi o przywrócenie terminu do uiszczenia opłaty od skargi.

We wniosku o przywrócenie terminu K. B. podniosła, że przesyłki nie odebrała ponieważ jej nie otrzymała. Na ogrodzeniu jej posesji wisi kilka skrzynek pocztowych i jeżeli listonosz zostawia korespondencję w nieprawidłowej skrzynce to strona przeciwna nigdy tych listów nie przekazuje.

Sąd Wojewódzki, mając na względzie treść art. 86 § 1 i § 2 p.p.s.a., zaskarżonym postanowieniem nie uwzględnił wniosku K. B. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Sąd wskazał, że skarżąca zachowała siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, ale nie wykazała braku winy w uchybieniu terminu. Samo oświadczenie strony skarżącej, że nie otrzymała pierwszego i drugiego awiza jest w tym zakresie niewystarczające. Stanowisko K. B. powinno być poparte przynajmniej reklamacją od operatora pocztowego. Takiego jednak dowodu źródłowego skarżąca nie przedstawiła. Wezwanie skierowane do skarżącej było dwa razy awizowane, a w związku z tym okoliczność, że pierwsze i drugie awizo nie dotarło do skarżącej było, w ocenie Sądu, mało prawdopodobne.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła K. B. zarzucając mu obrazę art. 86 § 1 i art. 87 § 2-4 p.p.s.a. i wnosząc o uwzględnienie wniosku skarżącej i przywrócenie jej terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.

Uzasadnienie prawne

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie jest zasadne.

Zgodnie z art. 86 § 1 zdanie 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.

W myśl art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Przywrócenie terminu może nastąpić, gdy spełnione zostały łącznie przesłanki ustanowione w art. 86 i art. 87 p.p.s.a.: wniosek o przywrócenie terminu został złożony w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu; zainteresowany uprawdopodobnił, że uchybił terminowi bez swojej winy; jednocześnie z wnioskiem dopełniona została czynność, dla której określony był termin; uchybienie terminu wywoła ujemne dla strony skutki. Brak jednej z tych przesłanek uniemożliwia przywrócenie terminu.

Wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi powinien zatem powoływać się na okoliczności wskazujące na brak winy skarżących w uchybieniu terminu, które zapewniają uprawdopodobnienie zasadności tego wniosku.

Sąd pierwszej instancji trafnie ocenił, że skarżący nie uprawdopodobnili braku winy w uchybieniu terminu, gdyż okoliczności podane we wniosku o przywrócenie terminu nie dają podstaw do przyjęcia, że uchybienie było niezawinione.

Kryterium braku winy jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania staranności przy dokonywaniu czynności.

Powszechnie przyjmuje się - jako kryterium przy ocenie istnienia winy lub jej braku w uchybieniu terminu procesowego - obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia z 14 stycznia 1972 r., II CRN 448/71, OSPiKA 1972, z. 7-8, poz. 144).

Przy ocenie winy strony lub jej braku w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej należy brać pod rozwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności w terminie, lecz także okoliczności świadczące o podjęciu lub nie podjęciu przez stronę działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia z dnia 6 października 1998 r., II CKN 8/98, LEX nr 50679). Jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 14 maja 1998 r., sygn. akt IV SA 1153/96, (LEX nr 45637), brak winy w uchybieniu terminu należy przyjąć wtedy, gdy zainteresowany nie był w stanie przeszkody pokonać (usunąć) przy użyciu sił i środków normalnie dostępnych, nie ryzykując własnym bądź innych zdrowiem, życiem lub narażając siebie bądź innych na poważne straty majątkowe.

Okoliczności przedstawione przez skarżących nie uprawdopodabniają braku winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu od skargi i zachowania należytej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej.

Sąd pierwszej instancji zasadnie uznał, że wskazane we wniosku o przywrócenie terminu okoliczności nie uzasadniają przywrócenia terminu. Nie można uznać, iż samo oświadczenie o nieotrzymaniu awiz stanowi okoliczność wskazującą na brak winy w uchybieniu terminu, albowiem jak słusznie zwrócił uwagę Sąd pierwszej instancji twierdzenia skarżącej winny być poparte reklamacją złożoną do operatora publicznego. Tym samym podnoszone przez skarżącą okoliczności, Sąd słusznie uznał za niewystarczające dla uprawdopodobnienia, że bez swej winy nie mogła skarżąca dochować terminu do uiszczenia wpłaty.

Należy wskazać, że nieuwagi lub zaniedbania strony nie można kwalifikować jako braku winy, będącego przesłanką przywrócenia uchybionego terminu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 maja 2004 r., sygn. akt FZ 93/04, H. Knysiak - Molczyk Uchybienie i przywrócenie terminu w postępowaniu sądowoadministracyjnym, Przegląd Sądowy 2006/7-8/122).

W tym stanie rzeczy należy uznać, że w niniejszej sprawie nie zachodzi przesłanka ustanowiona w art. 86 § 1 p.p.s.a., warunkująca przywrócenie uchybionego terminu, a zatem postanowienie Sądu Wojewódzkiego odpowiada prawu.

Z powyższych względów, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.