II OZ 1103/18 - Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego

Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2582077

Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 listopada 2018 r. II OZ 1103/18

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Paweł Miładowski.

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Spółdzielni Mieszkaniowej (...) na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 29 maja 2018 r. sygn. akt II SA/Kr 489/18 o oddaleniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Spółdzielni Mieszkaniowej (...) na decyzję (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (...) z dnia (...) stycznia 2018 r., nr (...) w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia oddalić zażalenie.

Uzasadnienie faktyczne

Postanowieniem z dnia 29 maja 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił wniosek skarżącej Spółdzielni o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (...) z dnia (...) stycznia 2018 r., nr (...), którą utrzymano w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego (...) z dnia (...) czerwca 2017 r., nr (...), nakazującą rozbiórkę wiaty śmietnikowej (...).

W uzasadnieniu Sąd, powołując się na treść art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", poglądy doktryny oraz orzecznictwo sądowoadministracyjne, wskazał, że skarżąca Spółdzielnia nie uprawdopodobniła aby zachodziły przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Podane przez skarżącą okoliczności dotyczą sytuacji typowej dla decyzji rozbiórkowej, z którą związane są pewne koszty, zależne od wielkości i wartości tej inwestycji. Skarżąca w sposób gołosłowny, nie poparty żadnymi dokumentami powołała się zaś na swoją sytuację finansową oraz członków spółdzielni, w żaden sposób nie wykazując, że opisane skutki mogą w takich sytuacjach wystąpić i wiązać się ze wskazanymi szkodami. Podobnie rzecz ma się z powołaniem na przyczyny techniczne i finansowe, co do braku możliwości wybudowania nowej wiaty śmietnikowej, czy zapewnienia miejsca gromadzenia odpadów. Skarżąca w żaden sposób podanych okoliczności nie uprawdopodobniła, stąd wniosek podlega oddaleniu.

Zażalenie na ww. postanowienie wniosła skarżąca Spółdzielnia, zarzucając naruszenie art. 61 § 3 p.p.s.a.

Uzasadnienie prawne

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli w wyniku jego wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Wyżej wymieniony przepis, choć przewiduje możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji na wniosek strony, to uzależnia skorzystanie z takiego środka prawnego w sytuacji, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Możliwość udzielenia ochrony tymczasowej została zatem ograniczona od wystąpienia jednej z dwóch przesłanek zawartych w omawianym przepisie. Obowiązkiem strony jest wskazanie we wniosku okoliczności na poparcie spełnienia przynajmniej jednej z tychże przesłanek. Innymi słowy uprawnienie to wiąże się z obowiązkiem uzasadnienia wniosku, poprzez poparcie go stosownymi twierdzeniami i dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji (por. postanowienie NSA z 26 listopada 2007 r., II FZ 338-339/07). Argumentacja wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu musi w sposób przekonywujący pokazać konkretne relacje między brakiem wstrzymania zaskarżonej decyzji, a wystąpieniem zagrożeń z art. 61 § 3 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z 21 grudnia 2006 r., I FZ 525/06). W tej zaś sprawie skarżąca Spółdzielnia nie przywołała takiej argumentacji, która uprawniałaby do stwierdzenia, że wykonanie nakazu rozbiórki może spowodować po jej stronie znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Nie wykazała tym samym, aby w okolicznościach tej konkretnej sprawy zachodziły przesłanki udzielenia ochrony tymczasowej. Wynika to z tego, że argumentacja strony skarżącej przede wszystkim akcentuje skutki finansowe nakazu rozbiórki, jednak we wniosku nie wykazano aby skutki te miały wpływ na zaistnienie nieodwracalnych skutków lub znacznej szkody. Sąd prawidłowo ocenił, że strona skarżąca nie przedstawiła żadnych dokumentów, z których miałoby wynikać, że wykonanie nakazu rozbiórki spowoduje trudne do odwrócenia skutki lub znaczną szkodę. Jak trafnie ocenił Sąd, samo powołanie się na skutki finansowe nakazu rozbiórki nie stanowi wystarczającej podstawy do uwzględnienia przedmiotowego wniosku. Są to bowiem normalne konsekwencje nakazu rozbiórki. Dlatego takie skutki finansowe nakazu rozbiórki należy odnieść do sytuacji finansowej Spółdzielni, czego w tej sprawie strona skarżąca nie uczyniła także na etapie wniesionego zażalenia, wskazując na ewentualne koszty związane z nakazem rozbiórki oraz wskazując na okoliczności w jakich powstała przedmiotowa wiata. Poza tym z reguły skutki finansowe nie mają charakteru nieodwracalnego, ponieważ w związku z wykonaniem wadliwych decyzji administracyjnych przysługuje roszczenie odszkodowawcze; zaś powołanie się na okoliczności związane z powstaniem wiaty nie wyczerpuje przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a.

Mając powyższe na względnie należy wskazać, że argumentacja podnoszona przez skarżącą Spółdzielnię de facto dotyczyła konsekwencji finansowych, a w świetle przedstawionego powyżej wywodu jej przywołanie w takim zakresie nie świadczyło o wykazaniu zaistnienia przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Nie można tym samym uznać aby ocena Sądu I instancji zawierała takie wady, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, skarżąca Spółdzielnia nie uzasadniła, że wstrzymanie wykonania decyzji rozbiórkowej jest uzasadnione, a brak wykazania przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. w okolicznościach tej sprawy, przy uwzględnieniu jej przedmiotu, tj. rozbiórki wiaty śmietnikowej, jest decydujące dla oddalenia wniosku.

Z powyższych względów, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.