Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2119385

Postanowienie
Naczelnego Sądu Administracyjnego
z dnia 29 września 2016 r.
II OZ 1009/16

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Dałkowska-Szary.

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu w dniu 29 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia S. S.A. z siedzibą w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 czerwca 2016 r., sygn. akt VII SA/Wa 814/16 odmawiające wstrzymania wykonania decyzji w sprawie ze skargi S. S.A. z siedzibą w W. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Warszawie z dnia (...) lutego 2016 r. nr (...) w przedmiocie stwierdzenia wniesienia odwołania z uchybieniem terminu postanawia: oddalić zażalenie

Uzasadnienie faktyczne

Pismem z dnia 7 marca 2016 r. S. S.A. z siedzibą w W. wniosła skargę na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Warszawie z dnia (...) lutego 2016 r. nr (...), w którym stwierdzono, że odwołanie S. S.A. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego W. z dnia (...) listopada 2015 r. nr (...) zostało wniesione z uchybieniem terminu. Przywołaną powyżej decyzją Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nakazał skarżącej Spółce rozbiórkę wolnostojącego nośnika reklamowego w postaci ekranu LED zamontowanego na słupie stalowym połączonym z betonowym fundamentem częściowo zagłębionym w gruncie, znajdującego się na terenie działki nr ew. (...) obr. (...), położonej przy ul. G. w W.

W skardze strona skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego W. z dnia (...) listopada 2015 r. do czasu prawomocnego zakończenia postępowania. Wniosek nie zawierał uzasadnienia.

Postanowieniem z dnia 28 czerwca 2016 r., sygn. akt VII SA/Wa 814/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił wstrzymania ww. decyzji.

W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd podniósł, że wniosek o wstrzymanie dotyczy decyzji organu I instancji, która nie należy do zakresu pojęcia "tej samej sprawy" co zaskarżone postanowienie w rozumieniu art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego W. z dnia (...) listopada 2015 r. w przedmiocie nakazu rozbiórki oraz zaskarżone postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Warszawie z dnia (...) lutego 2016 r. stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania nie zachowują tożsamości w zakresie podstawy prawnej rozstrzygnięcia. Zaskarżone postanowienie dotyczy kwestii proceduralnej i tego dotyczy sprawa administracyjna, natomiast decyzja organu I instancji dotyczy kwestii materialnoprawnych i jest odrębną sprawą administracyjną. Ocena prawidłowości zaskarżonego postanowienia ogranicza się wyłącznie do badana poprawności zastosowania przepisów dotyczących podstaw stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji, której wstrzymania domaga się strona skarżąca. Postanowienie tego typu nie rozstrzyga o prawidłowości decyzji objętej odwołaniem, zamykając jednocześnie drogę do merytorycznego rozpatrzenia sprawy. Brak tożsamości spraw w znaczeniu materialnym pomiędzy zaskarżonym postanowieniem a decyzją organu I instancji uzasadnia natomiast stwierdzenie, że decyzja organu I instancji nie może być przedmiotem wniosku o wstrzymanie jej wykonania w postanowieniu dotyczącym postanowienia o znaczeniu procesowym.

Zażaleniem S. S.A. z siedzibą w W. zaskarżyła powyższe postanowienie wnosząc o jego uchylenie jako naruszającego prawo oraz godzącego w interes prawny skarżącego. W uzasadnieniu zażalenia podniesiono argumenty przeciwko zaskarżonemu postanowieniu Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Warszawie.

Uzasadnienie prawne

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, dalej p.p.s.a.), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.

Przepis art. 61 § 3 p.p.s.a., zobowiązuje stronę do wskazania przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nie nakładając obowiązku ich udowodnienia. Instytucja wstrzymania wykonania może dotyczyć jedynie zaskarżonego aktu lub czynności. Natomiast zgodnie z art. 135 p.p.s.a. sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia.

Odnosząc powyższe rozważania do stanu faktycznego rozpoznawanej sprawy, należy stwierdzić, że przedmiotowym wnioskiem o wstrzymanie wykonania decyzji skarżąca Spółka próbowała objąć akt administracyjny, który znajduje się poza granicami niniejszej sprawy, rozumianej w sensie materialnym. Wszczęta skargą sprawa sądowoadministracyjna dotyczy w zakresie przedmiotowym kwestii wniesienia odwołania z uchybieniem terminu i jest następstwem wydania przez Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Warszawie postanowienia z dnia (...) lutego 2016 r., w którym stwierdzono, że odwołanie S. S.A. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego W. z dnia (...) listopada 2015 r. zostało wniesione z uchybieniem terminu. Przedmiotowa sprawa administracyjna i będąca jej następstwem sprawa sądowoadministracyjna - rozumiane proceduralnie - są następstwem sprawy, w której Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wydał decyzję nakazującą skarżącej Spółce rozbiórkę wolnostojącego nośnika reklamowego. Jednakże sprawy te, analizowane od strony materialnej, nie są tożsame ze sprawą, w której Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wydał decyzję nakazującą rozbiórkę. O ich odrębności stanowi odmienność przedmiotowa: w sprawie, w której Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wydał swoją decyzję zakres przedmiotowy obejmował kwestię nakazu rozbiórki ww. obiektu reklamowego, natomiast w sprawie, w której zapadło zaskarżone do Sądu postanowienie zakres przedmiotowy obejmuje kwestię wniesienia odwołania z uchybieniem terminu. Nie ulega wątpliwości, że wskazane sprawy są ze sobą w związku chronologicznym i podmiotowym, jednakże ze względu na wyżej podkreśloną odrębność zakresów przedmiotowych nie można uznać, że tworzą one tą samą sprawę w znaczeniu materialnym. Słusznie zauważył to Sąd I instancji i ocenił, że decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, o której wstrzymanie wniosła skarżąca Spółka, nie może być przedmiotem wniosku o wstrzymanie jej wykonania w postępowaniu dotyczącym postanowienia o znaczeniu procesowym.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.