Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2081415

Postanowienie
Naczelnego Sądu Administracyjnego
z dnia 28 kwietnia 2016 r.
II OSK 878/16

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzat Stahl.

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku K. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej k.k. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 18 grudnia 2015 r. sygn. akt II SA/Kr 1185/15 w sprawie ze skargi k.k. na decyzję Wojewody (...) z dnia (...) lipca 2015 r. nr (...) w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji

Uzasadnienie faktyczne

k.k. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 18 grudnia 2015 r. sygn. akt II SA/Kr 1185/15 w sprawie ze skargi k.k. na decyzję Wojewody (...) z dnia (...) lipca 2015 r. nr (...) w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. W skardze kasacyjnej zawarł wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji podnosząc, że inwestor rozpoczął już realizację przedmiotowej inwestycji, co może spowodować niebezpieczeństwo spowodowania skarżącemu znacznej szkody np. w postaci poważnego zaburzenia stosunków wodnych na granicy nieruchomości skarżącego.

Uzasadnienie prawne

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), dalej p.p.s.a. Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Brzmienie tego przepisu oznacza, iż to strona jest obowiązana do wskazania przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Sąd musi opierać się na materiale pozwalającym zająć stanowisko. Zaznaczyć jednakże należy, iż możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia na podstawie wskazanego przepisu nie oznacza, iż Sąd jest zobligowany w każdym przypadku - niezależnie od okoliczności sprawy - uwzględnić wniosek strony skarżącej.

Na etapie rozpoznawania wniosku Sąd winien wziąć pod rozwagę wszelkie okoliczności, jednak przyjęcie takiego poglądu nie może prowadzić do całkowitego zwolnienia strony z podania jakichkolwiek przyczyn mających uzasadniać wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i w konsekwencji do przerzucania w całości ciężaru wskazania tych przesłanek na sąd administracyjny. Przesłanką wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zatem niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, przy czym ustalenie, czy grożąca szkoda jest szkodą znaczną jest możliwe tylko w oparciu o okoliczności konkretnej sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny stoi na stanowisku, że o znacznej szkodzie można mówić, jeśli rozmiary szkody wywołanej wykonaniem zaskarżonego aktu administracyjnego są większe niż zwykłe skutki wywołane wykonaniem aktu tego rodzaju. Przesłanka spowodowania trudnych do odwrócenia skutków także musi być rozważana z uwzględnieniem specyfiki aktu administracyjnego, którego dotyczy wniosek o wstrzymanie.

Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności. Nie jest wystarczające powtórzenie we wniosku treści przepisu. Rzeczą Sądu jest zbadanie, czy argumenty przedstawione przez stronę przemawiają (lub nie) za wydaniem postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. Natomiast brak uzasadnienia wniosku, uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 16 kwietnia 2004 r., sygn. akt OZ 22/04; z dnia 30 kwietnia 2004 r., sygn. akt OZ 30/04; z dnia 22 grudnia 2004 r., sygn. akt OZ 871/04; z dnia 1 czerwca 2004 r., sygn. akt OZ 105/04; z dnia 20 lipca 2004 r., sygn. akt OZ 214/04, B. Dauter (w) B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz Zakamycze 2005, s.168).

W niniejszej sprawie przedmiotem skargi do sądu administracyjnego jest decyzja Wojewody (...) z dnia (...) lipca 2015 r. w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę.

Skarżący k.k. nie uzasadnił wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, w kierunku wykazania przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. warunkujących wydanie przez Sąd postanowienia o wstrzymaniu w całości lub części decyzji administracyjnej. Zawarta we wniosku argumentacja, powinna być poparta faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Ogólnikowe twierdzenia strony, pozbawione szerszego uzasadnienia, nie mogą stanowić podstawy do orzeczenia przez Sąd o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu.

Biorąc powyższe pod uwagę stwierdzić trzeba, że w okolicznościach niniejszej sprawy wniosek skarżących o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest niezasadny.

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, podniesiona przez stronę skarżącą argumentacja jest niezwykle ogólnikowa i skąpa w formie i treści. Sprowadza się jedynie do stwierdzenia, że właściciel nieruchomości wobec wykonania zaskarżonej decyzji może doznać szkody w związku z możliwą zaburzenia stosunków wodnych na granicy z jego nieruchomością. Taka argumentacja wniosku o wstrzymanie nie może stanowić podstawy do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie. Skarżący nie wskazał w żaden sposób w czym upatruje zaistnienia niebezpieczeństwa znacznej szkody lub powstania trudnych do odwrócenia skutków.

Skarżący upatruje niebezpieczeństwo wyrządzenia szkody lub zaistnienia trudnych do odwrócenia skutków w samym fakcie wykonywania robót budowlanych w przyszłości na podstawie pozwolenia na budowę pomijając, że w sytuacji prawidłowego ich wykonywania przez doświadczonego wykonawcę i pod nadzorem, nie zachodzi niebezpieczeństwo oddziaływania na nieruchomość, która nie dałaby się pogodzić z koniecznymi do zaakceptowania w warunkach prowadzenia takiej inwestycji uciążliwościami.

Na marginesie można wskazać, że nawet w wyniku wyroku uchylającego decyzję o pozwoleniu na budowę, w przypadku gdy inwestycja jest poważnie zaawansowana lub ukończona, organ nadzoru budowlanego uprawniony będzie do wydawania szeregu nakazów mających na celu doprowadzenie zrealizowanych robót budowlanych do stanu zgodności z prawem, a wszystkie wynikłe stąd koszty będą obciążać inwestora. Tym samym ryzyko ponoszenia kosztów realizacji inwestycji, na podstawie decyzji, która jak twierdzą skarżący prawdopodobnie zostanie uchylona, spoczywa na inwestorze. To on a nie skarżący w razie uchylenia decyzji przy jednoczesnym przystąpieniu do realizacji zaskarżonej decyzji będzie ponosił wszelkie konsekwencje zmian, które nastąpiły w terenie zainwestowania.

Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.