Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1145610

Wyrok
Naczelnego Sądu Administracyjnego
z dnia 8 marca 2012 r.
II OSK 2503/10

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Maria Czapska-Górnikiewicz (spr.).

Sędziowie NSA: Alicja Plucińska-Filipowicz, del. Jerzy Solarski.

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu w dniu 8 marca 2012 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej Powiatowej i Miejskiej Biblioteki Publicznej im. (...) w P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 września 2010 r. sygn. akt VII SA/Wa 1142/10 w sprawie ze skargi Powiatowej i Miejskiej Biblioteki Publicznej im. (...) w P. na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia (...) kwietnia 2010 r. nr (...) w przedmiocie braku zgody na usytuowanie biblioteki w pomieszczeniach piwnicznych oddala skargę kasacyjną.

Uzasadnienie faktyczne

Zaskarżonym wyrokiem z dnia 17 września 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę Powiatowej i Miejskiej Biblioteki Publicznej im. (...) w P. na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia (...) kwietnia 2010 r., utrzymującej w mocy decyzję organu I instancji z dnia (...) marca 2010 r. w przedmiocie zgody na usytuowanie biblioteki w pomieszczeniach piwnicznych.

W uzasadnieniu powyższego wyroku Sąd pierwszej instancji wskazał, iż decyzją z dnia (...) marca 2010 r. Wielkopolski Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w Poznaniu na podstawie art. 3 pkt 2a ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (tekst jedn. Dz. U. z 2006 r. Nr 122, poz. 851 ze zm.), art. 104 § 1 i 2 k.p.a., § 18 ust. 2 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 26 września 1997 r. w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy (tekst jedn. Dz. U. z 2003 r. Nr 169, poz. 1650 ze zm. - zwanego dalej rozporządzeniem z dnia 26 września 1997 r.) oraz § 73 ust. 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690 ze zm. - zwanego dalej rozporządzeniem z dnia 12 kwietnia 2002 r.) po zapoznaniu się z wnioskiem Powiatowej i Miejskiej Biblioteki Publicznej w P. dotyczącym lokalizacji pomieszczeń Filii Biblioteki nr (...) poniżej poziomu terenu, nie wyraził zgody na usytuowanie biblioteki w pomieszczeniach piwnicznych o wysokości 2,19 m, zagłębionych 0,96 m poniżej poziomu terenu.

Odwołanie od powyższej decyzji złożyła Powiatowa i Miejska Biblioteka Publiczna w P., wnosząc o jej uchylenie w całości i przekazanie sprawy organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia oraz zarzucając jej naruszenie przepisów postępowania, a w szczególności: art. 7, art. 8, art. 10 § 1, art. 75 § 1, art. 77 § 1 k.p.a. Zdaniem strony, organ winien był uwzględnić jej wniosek, ponieważ opinia Państwowej Inspekcji Pracy nie ma charakteru wiążącego, a sprawy nie oceniono z punktu widzenia interesu społecznego.

Decyzją z dnia (...) kwietnia 2010 r. Główny Inspektor Sanitarny na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 12 ust. 2 pkt 2 oraz art. 37 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Organ odwoławczy, wskazując na treść § 18 ust. 1 i 2 rozporządzenia z dnia 26 września 1997 r. podkreślił, że w niniejszej sprawie Okręgowy Inspektor Pracy w Poznaniu wyraził negatywną opinię w sprawie lokalizacji pomieszczeń pracy stałej Filii Bibliotecznej Nr (...) w P. poniżej poziomu otaczającego teren. Powyższe postanowienie wobec nie wniesienia zażalenia stało się ostateczne. Z tego względu, Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w Poznaniu nie miał podstaw do wyrażenia zgody na odstępstwo od warunków technicznych wbrew opinii Okręgowego Inspektora Pracy. Organ wyjaśnił nadto, że zgodnie z § 72 pkt 1 rozporządzenia z dnia 12 kwietnia 2002 r. pomieszczenia do pracy, nauki, w których nie występują czynniki uciążliwe lub szkodliwe dla zdrowia, przeznaczone na stały lub czasowy pobyt do 4 osób wymagają wysokości 2,5 m.

Skargę na powyższą decyzję wniosła Powiatowa i Miejska Biblioteka Publiczna w P. wnosząc o uchylenie skarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, zarzucając jej sprzeczność istotnych ustaleń z treścią zebranego w sprawie materiału dowodowego poprzez nietrafne uznanie, że postanowienie Okręgowego Inspektora Pracy w Poznaniu z dnia (...) marca 2010 r. jest ostateczne. Ponadto wskazano, iż organ nie rozpoznał istoty sprawy i pominął w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wszystkie okoliczności, twierdzenia i zarzutu, jakie strona podnosiła w odwołaniu.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny, rozpoznając powyższą skargę, uznał ją za niezasadną.

Sąd wskazując na treść § 18 rozporządzenia z dnia 26 września 1997 r. oraz § 2 pkt 4 tego rozporządzenia uznał, że nie budzi wątpliwości, iż organy słusznie uznały pomieszczenia Filii Bibliotecznej za pomieszczenia stałej pracy, skoro zatrudnionych jest tam dwóch pracowników w pełnym wymiarze czasu pracy, którą wykonują po 8 godzin dziennie w ciągu doby. Powołując się na ustalony przez organ stan faktyczny sprawy, Sąd pierwszej instancji odwołał się do norm § 20 ust. 1 i 3 rozporządzenia z dnia 26 września 1997 r., podkreślając, że w niniejszej sprawie wysokość pomieszczeń pracy Filii Bibliotecznej przeznaczonych na pobyt ludzi wynosi 2,19 m, a zatem nie spełnia wymogów ww. przepisu, jak również przepisów § 72 ust. 1 rozporządzenia z dnia 12 kwietnia 2002 r. określającego wysokość pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi. Wobec nie zachowania wymagań przepisów techniczno-budowlanych i uzyskaniu negatywnej opinii Okręgowego Inspektora Pracy w Poznaniu stanowisko organów dotyczące nie wyrażenia zgody na usytuowanie biblioteki w pomieszczeniach piwnicznych Sąd uznał za słuszne.

Odnosząc się do zarzutów skarżącej, Sąd stwierdził, iż w aktach sprawy znajduje się pismo Okręgowego Inspektora Pracy w Poznaniu z dnia 16 kwietnia 2010 r., w którym wskazano, iż postanowienie z dnia (...) marca 2010 r. zostało odebrane przez pracownika biblioteki w dniu 5 marca 2010 r. i do dnia 15 kwietnia 2010 r. nie wpłynęło na nie zażalenie. Tym samym organ prawidłowo uznał, że jest ono ostateczne, a zatem zarzut ten nie mógł zostać uwzględniony.

Oceniając charakter i związanie organów inspekcji sanitarnej powyższym postanowieniem Okręgowego Inspektora Pracy, Sąd pierwszej instancji uznał, że wynika ono wprost z treści § 18 ust. 1, 2 i 3 rozporządzenia z dnia 26 września 1997 r., który to przepis nakłada na pracodawcę obowiązek uzyskania zgody właściwego państwowego wojewódzkiego inspektora sanitarnego, wydanej w porozumieniu z okręgowym inspektorem pracy.

W świetle powyższego Sąd stwierdził, iż ustalenia obu organów, co do braku możliwości wyrażenia zgody na usytuowanie biblioteki w pomieszczeniach o wysokości 2,19 m, zagłębionych 0,96 m pod powierzchnią terenu są prawidłowe.

W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- zwanej dalej p.p.s.a.) oddalił skargę.

Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniosła Powiatowa i Miejska Biblioteka Publiczna im. (...) w P., zaskarżając go w całości i zarzucając mu:

1.

naruszenie przepisów prawa materialnego przez błędną jego wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, mianowicie art. 2 Konstytucji RP w zw. z § 18 ust. 2 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 26 września 1997 r. i § 73 ust. 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. przez wyrażenie błędnego poglądu, że jedynie istotna jest sama wysokość pomieszczenia bibliotecznego Filii Bibliotecznej nr (...) przy ul. (...) w P., a brak skutku naruszenia norm technicznych jest bez znaczenia, a w każdym bądź razie stanowi wystarczającą podstawę do wydania decyzji o zaprzestaniu wykonywania działalności w tym pomieszczeniu,

2.

naruszenia przepisów o postępowaniu w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy (w rozumieniu art. 174 pkt 2 "cyt. wyżej ustawy z 30 sierpnia 2002 r."), mianowicie: art. 62 pkt 1 "cyt. ustawy z 30 sierpnia 2002 r." w zw. z art. 75 § 1 k.p.a. przez pominięcie jako dowodu decyzji Okręgowego Inspektora Pracy w Poznaniu z dnia "(...) maja br., przesłanej w odpisie WSA przy piśmie skarżącej z dnia 28 czerwca 2010 r., która to decyzja wydana została już po wniesieniu skargi".

Wskazując na powyższe zarzuty skargi kasacyjnej, strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie oraz o zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania wg norm przepisanych.

Uzasadnienie prawne

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna pozbawiona jest usprawiedliwionych podstaw.

Oceniając wniesioną w niniejszej sprawie kasację w granicach określonych przepisem art. 183 § 1 p.p.s.a. i nie dostrzegając przy tym przesłanek nieważności postępowania, o których mowa w § 2 tego przepisu, za bezzasadny należało uznać zarzut naruszenia przez Sąd pierwszej instancji przepisów postępowania, tj. art. 62 pkt 1 p.p.s.a. w związku z art. 75 § 1 k.p.a.

Przepis art. 62 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym "Przewodniczący wydziału lub wyznaczony sędzia zarządza skompletowanie akt niezbędnych do rozpoznania sprawy, a w razie potrzeby także innych dokumentów" ma charakter techniczny i z tego względu nie może on stanowić skutecznej podstawy domagania się przez stronę uzupełnienia materiału dowodowego, który będzie podstawą rozpoznania sprawy przez sąd administracyjny. Jak wskazywano w orzecznictwie przepis ten reguluje jedynie etap przygotowania do rozprawy, a zatem ewentualne uchybienia w tym zakresie nie mogą być oceniane, jako istotne naruszenia przepisów postępowania mające wpływ na wynik sprawy (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 listopada 2007 r. sygn. akt II OSK 1544/06, niepubl.). W związku z treścią samego zarzutu, trzeba zaznaczyć, iż strona skarżąca błędnie odnosi naruszenie tego przepisu do postępowania dowodowego prowadzonego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdzając, że naruszenie analizowanego przepisu polegało na "pominięciu jako dowodu decyzji Okręgowego Inspektora Pracy w Poznaniu z dnia (...) maja br. przesłanej w odpisie WSA przy piśmie skarżącej z dnia 28 czerwca 2010 r.". Przepis ten nie odnosi się do wniosków dowodowych, które przedkłada strona sądowi administracyjnemu, ale przede wszystkim do akt administracyjnych zgromadzonych przez organy administracyjne i na podstawie, których wydano kontrolowane w sprawie rozstrzygnięcia, ewentualnie również do innych dokumentów, których dołączenie do akt sprawy przewodniczący wydziału lub wyznaczony sędzia uzna za konieczne do jej rozpoznania.

Zważywszy z kolei na to, że art. 75 § 1 k.p.a. odnosi się do postępowania przed organami administracji, strona skarżąca w żaden sposób nie wyjaśniła czym uchybiono tej normie w postępowaniu przed Sądem Wojewódzkim, jeśli dokumentem, który jak stwierdza autor kasacji pominięto, była decyzja z dnia (...) maja 2010 r., a więc wydana po wydaniu decyzji kontrolowanej w sprawie. Zagadnienia tego nie wyjaśnia też powiązanie art. 62 pkt 1 p.p.s.a. z art. 75 § 1 k.p.a.

Nie można było również podzielić zarzutu naruszenia prawa materialnego, tj. art. 2 Konstytucji RP w związku z § 18 ust. 2 rozporządzenia z dnia 26 września 1997 r. oraz § 73 ust. 3 rozporządzenia z dnia 12 kwietnia 2002 r. Podkreślić przede wszystkim należało w związku ze sposobem sformułowania tegoż zarzutu, że przedmiot kontroli sądowoadministracyjnej w niniejszej sprawie nie stanowiła decyzja o zaprzestaniu wykonywania działalności w pomieszczeniach Filii Bibliotecznej nr (...), jak stwierdza autor skargi kasacyjnej, ale decyzja, którą nie wyrażono zgody na usytuowanie pomieszczeń biblioteki w lokalu piwnicznym. Prowadząc postępowanie w tej sprawie zgodnie z procedurą określoną w § 18 ust. 2 rozporządzenia z dnia 26 września 1997 r. organ inspekcji sanitarnej I instancji uzyskał wymagane tym przepisem stanowisko właściwego państwowego wojewódzkiego inspektora sanitarnego (ostateczne postanowienie z dnia (...) marca 2010 r. wyrażające negatywną opinię o wniosku) oraz dokonał negatywnej oceny przedmiotowego pomieszczenia pod względem zachowania wymagań techniczno-budowlanych w świetle § 72 ust. 1 rozporządzenia z dnia 12 kwietnia 2002 r. Zasadnie przy tym organy administracyjne oraz Sąd pierwszej instancji uznały, że wobec wysokości pomieszczeń Filii Bibliotecznej przeznaczonych na pobyt ludzi (2,19 m), nie spełnia ono wymaganej tym przepisem wartości 2,5 m. W tej sytuacji wobec ustalenia zaistnienia negatywnych przesłanek uprawniona była odmowa wydania zgody na usytuowanie w piwnicy pomieszczeń Filii Biblioteki. Nie można w tym zakresie dopatrzeć się jakichkolwiek uchybień § 18 ust. 2 ww. rozporządzenia w związku z art. 2 Konstytucji RP przez Sąd pierwszej instancji.

Z przedstawionych wyżej względów, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. oddalił wniesioną skargę kasacyjną.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.