II K 555/16 - Wyrok Sądu Rejonowego w Legionowie

Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2667458

Wyrok Sądu Rejonowego w Legionowie z dnia 25 lutego 2019 r. II K 555/16

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia SR Monika Zmysłowska-Sołowiej.

w obecności oskarżyciela Prokuratora Moniki Kobryś.

Sentencja

Sąd Rejonowy w Legionowie II Wydział Karny po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 lipca 2017 r., 7 września 2017 r., 5 października 2017 r., 9 listopada 2017 r., 16 stycznia 2018 r., 12 lutego 2018 r., 30 kwietnia 2018 r., 8 czerwca 2018 r.,30 lipca 2018 r., 6 września 2018 r., 22 października 2018 r., 4 grudnia 2018 r., 14 grudnia 2018 r. 11 lutego 2019 r., 25.02.2019 sprawy z oskarżenia Prokuratury Rejonowej w Legionowie przeciwko;

I. M. P. (1) s. L. i E. zd. P. urodzonemu (...) w P. oskarżonemu o to, że:

1. W okresie od bliżej nieustalonego czasu do dnia 30 listopada 2015 r. w D. gmina S. województwo (...) wspólnie i w porozumieniu z G. W., K. J. (1) dokonał wyrębu w celu przywłaszczenia drzewa w lesie w postaci dwudziestu brzóz i jedenastu sosen o wartości 4500 złotych na szkodę J. P. tj. o czyn z art. 290 § 1k.k.

2. W dniu 4 grudnia 2015 r. w D. gmina S. województwo (...) wspólnie i w porozumieniu z A. D. (1), G. W. w celu przywłaszczenia dopuścił się wyrębu drzewa w lesie gatunku brzozy w ilości dwóch metrów sześciennych powodując straty o wartości 888 złotych na szkodę J. P. tj. o czyn z art. 290 § 1k.k.

3. W dniu 5 grudnia 2015 r. w D. gmina S. województwo (...) wspólnie i w porozumieniu z A. D. (2), G. W., J. W. w celu przywłaszczenia dopuścił się wyrębu drzewa w lesie gatunku sosny w ilości dwóch metrów sześciennych powodując starty o wartości 866 złotych na szkodę J. P. tj. o czyn z art. 290 § 1k.k.

4. W grudniu 2015 r. w D. gmina S. województwo (...) wspólnie i w porozumieniu z G. W., A. D. (1) i K. J. (1) usiłował dokonać kradzieży drzewa z lasu gatunku brzoza w ilości dwóch metrów sześciennych o wartości 888 złotych działając na szkodę J. P. lecz zamiaru nie osiągnęli z uwagi na zatrzymanie przez interweniujących funkcjonariuszy policji tj. o czyn z art. 13 § 1k.k. w zw. z art. 290 § 1k.k.

II G. W. s. J. i H. zd. J. urodzonego (...) w P. oskarżonemu o to, że:

5. W okresie od bliżej nieustalonego czasu do dnia 30 listopada 2015 r. w D. gmina S. województwo (...) wspólnie i w porozumieniu z M. P. (1), K. J. (1) dokonał wyrębu w celu przywłaszczenia drzewa w lesie w postaci dwudziestu brzóz i jedenastu sosen o wartości 4500 złotych na szkodę J. P. tj. o czyn z art. 290 § 1k.k.

6. W dniu 4 grudnia 2015 r. w D. gmina S. województwo (...) wspólnie i w porozumieniu z M. P. (1) i A. D. (1), w celu przywłaszczenia dopuścił się wyrębu drzewa w lesie gatunku brzozy w ilości dwóch metrów sześciennych powodując straty o wartości 888 złotych na szkodę J. P. tj. o czyn z art. 290 § 1k.k.

7. W dniu 5 grudnia 2015 r. w D. gmina S. województwo (...) wspólnie i w porozumieniu z M. P. (1), A. D. (2) i J. W. w celu przywłaszczenia dopuścił się wyrębu drzewa w lesie gatunku sosny w ilości dwóch metrów sześciennych powodując starty o wartości 866 złotych na szkodę J. P. tj. o czyn z art. 290 § 1k.k.

8. W grudniu 2015 r. w D. gmina S. województwo (...) wspólnie i w porozumieniu z A. D. (1), M. P. (1) i K. J. (1) usiłował dokonać kradzieży drzewa z lasu gatunku brzoza w ilości dwóch metrów sześciennych o wartości 888 złotych działając na szkodę J. P. lecz zamiaru nie osiągnęli z uwagi na zatrzymanie przez interweniujących funkcjonariuszy policji tj. o czyn z art. 13 § 1k.k. w zw. z art. 290 § 1k.k.

III. A. D. (2) s. J. i G. zd. O. urodzonego (...) w N.

Oskarżonego o to, że;

9 W dniu 4 grudnia 2015 r. w D. gmina S. województwo (...) wspólnie i w porozumieniu z M. P. (1) i G. W., w celu przywłaszczenia dopuścił się wyrębu drzewa w lesie gatunku brzozy w ilości dwóch metrów sześciennych powodując straty o wartości 888 złotych na szkodę J. P. tj. o czyn z art. 290 § 1k.k.

10 W dniu 5 grudnia 2015 r. w D. gmina S. województwo (...) wspólnie i w porozumieniu z M. P. (1), G. W. i J. W. w celu przywłaszczenia dopuścił się wyrębu drzewa w lesie gatunku sosny w ilości dwóch metrów sześciennych powodując starty o wartości 866 złotych na szkodę J. P. tj. o czyn z art. 290 § 1k.k.

11 W dniu 5 grudnia 2015 r. w D. gmina S. województwo (...) wspólnie i w porozumieniu z G. W., M. P. (1) i K. J. (1) usiłował dokonać kradzieży drzewa z lasu gatunku brzoza w ilości dwóch metrów sześciennych o wartości 888 złotych działając na szkodę J. P. lecz zamiaru nie osiągnęli z uwagi na zatrzymanie przez interweniujących funkcjonariuszy policji tj. o czyn z art. 13 § 1k.k. w zw. z art. 290 § 1k.k.

IV. K. J. (1) s. M. i E. zd. Z. urodzonego (...) w P. oskarżonego o to, że;

12. W okresie od bliżej nieustalonego czasu do dnia 30 listopada 2015 r. w D. gmina S. województwo (...) wspólnie i w porozumieniu z M. P. (1) i G. W., dokonał wyrębu w celu przywłaszczenia drzewa w lesie w postaci dwudziestu brzóz i jedenastu sosen o wartości 4500 złotych na szkodę J. P. tj. o czyn z art. 290 § 1k.k.

13. W dniu 5 grudnia 2015 r. w D. gmina S. województwo (...) wspólnie i w porozumieniu z A. D. (1), M. P. (1), G. W. usiłował dokonać kradzieży drzewa z lasu gatunku brzozy w ilości dwóch metrów sześciennych powodując straty o wartości 888 złotych na szkodę J. P. lecz swego zamiaru nie osiągnęli z uwagi na zatrzymanie przez interweniujących funkcjonariuszy policji tj. o czyn z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 290 § 1k.k.

V J. W. s. S. i B. zd. D. urodzonego (...) w P.

Oskarżonego o to, że;

14. W dniu 5 grudnia 2015 r. w D. gmina S. województwo (...) wspólnie i w porozumieniu z M. P. (1), G. W. i J. W. w celu przywłaszczenia dopuścił się wyrębu drzewa w lesie gatunku sosny w ilości dwóch metrów sześciennych powodując starty o wartości 866 złotych na szkodę J. P. tj. o czyn z art. 290 § 1k.k.

Orzeka:

9. Oskarżonego M. P. (1) w ramach zarzucanych mu w pkt 1-4 a/o czynów uznaje za winnego tego, że w okresie od bliżej nieustalonego czasu do dnia 5 grudnia 2015 r. w D. gmina S. województwo (...) wspólnie i w porozumieniu z G. W., K. J. (1) i A. D. (2) dokonał wyrębu w celu przywłaszczenia drzewa w lesie w postaci dziewiętnastu brzóz i dwunastu sosen o łącznej wartości 3088,82 złotych na szkodę J. P. tj. o czyn z art. 290 § 1k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. i za to na podstawie art. 290 § 1 k.k. sw zw. z art. 12 § 2 k.k. kazuje go i wymierza mu karę 5 (pięciu) miesięcy pozbawienia wolności;

10. Oskarżonego G. W. w ramach zarzucanych mu w pkt 1-4 a/o czynów uznaje za winnego tego, że w okresie od bliżej nieustalonego czasu do dnia 5 grudnia 2015 r. w D. gmina S. województwo (...) wspólnie i w porozumieniu z M. P. (1), K. J. (1) i A. D. (2) dokonał wyrębu w celu przywłaszczenia drzewa w lesie w postaci dziewiętnastu brzóz i dwunastu sosen o łącznej wartości 3088,82 złotych na szkodę J. P. tj. o czyn z art. 290 § 1k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. i za to na podstawie art. 290 § 1 k.k. w zw.z art. 12 § 2 k.k. w zw. z art. 37a k.k. skazuje go i wymierza mu karę 30 (trzydziestu) stawek dziennych grzywny ustalając wysokość stawki na kwotę 10 (dziesięć) złotych każda;

11. Oskarżonego A. D. (1) w ramach zarzucanych mu w pkt 1-3 a/o czynów uznaje za winnego tego, że w okresie od bliżej nieustalonego czasu do dnia 5 grudnia 2015 r. w D. gmina S. województwo (...) wspólnie i w porozumieniu z M. P. (1), K. J. (1) i G. W. dokonał wyrębu w celu przywłaszczenia drzewa w lesie w ilości nie większej niż dziewiętnastu brzóz i dwunastu sosen o łącznej wartości 3088,82 złotych na szkodę J. P. tj. o czyn z art. 290 § 1k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. i za to na podstawie art. 290 § 1 k.k. w zw. zart. 12 § 2k.k. z art. 37a k.k. skazuje go i wymierza mu karę 30 (trzydziestu) stawek dziennych grzywny ustalając wysokość stawki na kwotę 10 (dziesięć) złotych każda;

12. Oskarżonego K. J. (1) w ramach zarzucanych mu w pkt 1-2 a/o czynów uznaje za winnego tego, że w okresie od bliżej nieustalonego czasu do dnia 5 grudnia 2015 r. w D. gmina S. województwo (...) wspólnie i w porozumieniu z M. P. (1), A. D. (1) i G. W. dokonał wyrębu w celu przywłaszczenia drzewa w lesie w ilości nie większej niż dziewiętnastu brzóz i dwunastu sosen o łącznej wartości 3088,82 złotych na szkodę J. P. tj. o czyn z art. 290 § 1k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. i za to na podstawie art. 290 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 2k.k. w zw. z art. 37a k.k. skazuje go i wymierza mu karę 30 (trzydziestu) stawek dziennych grzywny ustalając wysokość stawki na kwotę 10 (dziesięć) złotych każda;

13. Na podstawie art. 290 § 2k.k. od oskarżonych M. P. (1), G. W., K. J. (2) i A. D. (2) zasądza solidarnie na rzecz pokrzywdzonego J. P. nawiązkę w kwocie 6177,60 (sześć tysięcy sto siedemdziesiąt siedem 60/100 złotych)

14. Oskarżonego J. W. uniewinnia od popełniania zarzucanego mu aktem oskarżenia czynu;

15. Na podstawie art. 624 § 1k.p.k. zwalnia oskarżonych z obowiązku uiszczenia kosztów postępowania obciążając nimi Skarb Państwa.

16. Na podstawie art. 618 § 1 p.11 k.p.k. w zw. z art. 29 § 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze i § 14 ust. 2 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie Sąd zasądził od Skarbu Państwa na rzecz kancelarii adwokackiej (...) wynagrodzenie w kwocie 840 (osiemset czterdzieści) złotych powiększonych o należną stawkę podatku VAT pełnienie obowiązków obrońcy oskarżonego z urzędu i kwotę tę wypłacić z sum Skarbu Państwa.

Uzasadnienie faktyczne

Wyroku SR w Legionowie z dnia 25 lutego 2019 r., sygn. akt II K 555/16

Na podstawie całokształtu ujawnionych okoliczności, Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

M. P. (1) latem 2015 r. w rozmowie ze swoim znajomym dowiedział się iż las w miejscowości D. należy do starszej kobiety, która nigdy tam nie przyjeżdża i można tam wyrąbywać drzewa. Oskarżony M. P. (1) wraz z G. W. proponowali swoim znajomym w zamian za pomoc wyrąb drzew i drewno opałowe.

W okresie od bliżej nieustalonego czasu do dnia 5 grudnia 2015 r. w D. gmina S. oskarżony M. P. (2) wspólnie i w porozumieniu z G. W., i innymi znajomymi K. J. (1) i A. D. (2) dokonał wyrębu w celu przywłaszczenia drzewa w lesie w postaci dziewiętnastu brzóz i dwunastu sosen o łącznej wartości 3.088,82 złotych na szkodę J. P.

Oskarżony M. P. (1) ma 24 lata posiada wykształcenie podstawowe nie ma wyuczonego zawodu jest zatrudniony w firmie sprzątającej jako pracownik i z tego tytułu osiąga dochód miesięczny w kwocie 1200 złotych, nie posiada majątku, jest kawalerem, był karany 11-krotnie m.in. z art. 278 § 1k.k. i 279 § 1 k.k., 178a § 1k.k., 244k.k. nie był leczony psychiatrycznie ani odwykowo.

Oskarżony G. W. ma 27 lat posiada wykształcenie podstawowe nie ma wyuczonego zawodu jest zatrudniony jako monter w firmie (...) i z tego tytułu osiąga dochód miesięczny w kwocie 1350 złotych, posiada działkę o powierzchni 16 arów, jest kawalerem, nie ma nikogo na utrzymaniu, nie był karany, nie był leczony psychiatrycznie ani odwykowo

Oskarżony A. D. (1) ma 33 lata posiada wykształcenie zawodowe z zawodu jest piekarzem, jest zatrudniony jako monter w firmie (...) i z tego tytułu osiąga dochód miesięczny w kwocie 1500 złotych, nie posiada majątku, jest kawalerem, nie ma nikogo na utrzymaniu, nie był karany, nie był leczony psychiatrycznie ani odwykowo

Oskarżony K. J. (1) 23 lata posiada wykształcenie podstawowe nie ma wyuczonego zawodu jest zatrudniony w firmie sprzątającej i z tego tytułu osiąga dochód miesięczny w kwocie 1200 złotych, nie posiada majątku, jest kawalerem, nie ma nikogo na utrzymaniu, nie był karany, nie był leczony psychiatrycznie ani odwykowo

Oskarżony J. W. ma 27 lata posiada wykształcenie średnie z zawodu jest technikiem handlowcem jest zatrudniony w spółce (...) w P. i osiąga dochód miesięczny w kwocie 2000 złotych, jest żonaty i na utrzymaniu posiada 1 dziecko, jest właścicielem domu i samochodu z 2002 r., nie był karany, nie był leczony psychiatrycznie ani odwykowo.

Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie:

- wyjaśnień oskarżonego: M. P. (1) (k. 99-100,204-205, 67), G. W. (k. 106-109, 186, 65-66), A. D. (1) (k. 90-93, 182-183, 66), K. J. (1) (115-118, 201-202, 67), J. W. (k. 138-142,188-189, 66-67)

- zeznań pokrzywdzonego J. P. (k. 1-2, 79-80,194-195, 67-68) świadka: N. C. (1) (k. 55-56, 140-141),

Sąd pominął zeznania świadka A. K. (1) jako nic nie wnoszące do sprawy.

Oraz na podstawie następujących dowodów:

k. 6 - mapa,

k. 7, 63 - 64, 190 - 191 - protokół oględzin rzeczy,

k. 9 - 10, 50 - 51, - protokół oględzin miejsca,

k. 11 - 32, 52 - 54, 65 - 66, 192 - 193 - dokumentacja fotograficzna,

k. 35 - 37, 39, 42, 132 - 133 - protokoły zatrzymania osoby,

k. 41 - protokół badania trzeźwości,

k. 44 - 49 - protokół zatrzymania rzeczy,

k. 59, 60 - 61, 71 - 74, 77 - 78, - protokół przeszukania,

k. 67 - protokół oddania rzeczy na przechowanie,

k. 81 - decyzja administracyjna,

k. 86, 94, - oświadczenie,

k. 110, 119, - kserokopia dowodu osobistego,

k. 122 - 123, 24 - 30, 55 - 57, 200 - 201, 203, 204, 205, 258 - 263, 302 - 308 - KRK,

k. 194 - 195 - protokół okazania rzeczy,

k. 199 - pokwitowanie,

k. 178 - 199, 235 - 239 - opinia biegłego,

M. P. (1) został oskarżony o 3 przestępstwa z art. 290 § 1 k.k. oraz o występek z art. 13 § 1k.k. w zw. z art. 290 § 1k.k.

G. W. został oskarżony o 3 przestępstwa z art. 290 § 1 k.k. oraz o występek z art. 13 § 1k.k. w zw. z art. 290 § 1k.k.

A. D. (1) został oskarżony o 2 przestępstwa z art. 290 § 1 k.k. oraz o występek z art. 13 § 1k.k. w zw. z art. 290 § 1k.k.

K. J. (2) został oskarżony o przestępstwo z art. 290 § 1 k.k. oraz o występek z art. 13 § 1k.k. w zw. z art. 290 § 1k.k.

J. W. został oskarżony o występek z art. 13 § 1k.k. w zw. z art. 290 § 1k.k.

Oskarżony M. P. (1) w postępowaniu przygotowawczym będąc słuchanym po raz pierwszy w całości przyznał się do wszystkich zarzucanych mu czynów. Wyjaśnił, że pierwszy raz do lasu w miejscowości D. pojechał z G. W. i N. C. (1), która kierowała busem marki F. (...). Podał, że wycięte drzewa pocięli, załadowali do samochodu i zawieźli na posesję A. D. (1). Oskarżony wskazał, że wpadł na pomysł wycinania drzew i zabierania drewna z lasu bo oskarżony A. D. (2) pytał G. W. o drewno i chciał im za nie zapłacić. Wyjaśnił, że pierwszymi pieniędzmi podzielili się równo z G. W. Ponownie pojechali po drewno w dniu 4 grudnia 2016 r. wycieli drzewa i pocięte drewno zawieźli do A. D. (1). Następnie dwukrotnie jeździli po drewno do lasu w dniu 5 grudnia 2015 r. i w trakcie drugiego wycinania drzew przyjechała policja, więc wszyscy zaczęli uciekać. Oskarżony M. P. (1) złożył wniosek o dobrowolne poddanie się karze. Ponownie słuchany w postępowaniu przygotowawczym oskarżony przyznał się do wszystkich zarzucanych mu czynów i potwierdził swoje wcześniejsze wyjaśniania. Przed Sądem oskarżony potwierdził wyjaśnienia. Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonego M. P. (1) jako spójnym, logicznym i znajdującym potwierdzenie w zebranych w toku postępowania dowodach tj. zeznania świadków J. P., N. C. (1) i opinii biegłego J. S., które Sąd obdarzył przymiotem wiarygodności.

Oskarżony G. W. w postępowaniu przygotowawczym w całości przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów i wyjaśnił, że oskarżony M. P. (1) powiedział mu, że ma na sprzedaż drewno z lasu należącym do jego wuja. Wskazał, że mówił M. P. (1), że ma chętnych na drzewo opałowe. W listopadzie 2015 r. pojechali wraz z oskarżonym M. P. i M. C. busem do lasu skąd wycieli 9-10 drzew, a następnie pocięli je na kanki załadowali do busa i zawieźli na posesję do oskarżonego A. D. (1). G. W. podał, że A. D. (1) mówił mu, że chętnie kupiłby drewno na opał i za dostarczone drewno w ilości około 2 metrów sześciennych zapłacił im 200 złotych. G. W. podał, że wspólnie z A. D. (3), K. J. (1) ponownie pojechali do lasu w D. wycieli drzewa, porąbali i przywieźli na posesję A. D. (1) drewno, za które ponownie zapłacił im 200 złotych. W dniu 4 grudnia 2015 r. ponownie pojechali z M. P. (1) i A. D. (1) do lasu po drewno i po wycięciu i załadowaniu przywieźli je na posesję A. D. (1), który ponownie zapłacił im 200 złotych. W dniu 5 grudnia 2015 r. ponownie pojechali do tego samego lasu z A. D. (1) i J. W. i K. J. (1) i zaczęli ciąć drzewa i układać je na przyczepkę ale nadjechała policja. Na widok funkcjonariuszy zaczęli uciekać ale wszyscy zostali zatrzymani. Oskarżony podał, że otrzymanymi od oskarżonego A. D. (1) pieniędzmi dzielili się równo z M. P. (4). Złożone wyjaśnienia oskarżony potwierdził podczas drugiego przesłuchania w postępowaniu przygotowawczym. Oskarżony przed Sądem przyznał się do zarzucanych mu czynów i złożył wniosek o dobrowolne poddanie się karze, choć wyjaśnił że oskarżeni oprócz M. P. nie wiedzieli, że dokonują przestępstwa kradzieży drewna, wiedzieli że nie mają pozwolenia na wycinkę drzew. Oskarżony nie był w stanie wytłumaczyć dlaczego na widok funkcjonariuszy policji zaczęli uciekać. Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonego G. W. jedynie częściowo, w zakresie, w jakim przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów. W pozostałym zakresie, Sąd odmówił wiary jego wyjaśnieniom, bowiem w ocenie Sądu są one wyłącznie realizacją przyjętej przez oskarżonego linii obrony. Przeczy im zgromadzony w sprawie, uznany za wiarygodny, materiał dowodowy, w postaci częściowo wyjaśnień oskarżonych M. P., K. J. (1) i A. D. (1), którzy przyznali się do zarzucanych im czynów.

Oskarżony A. D. (2) przyznał się do zarzucanych mu czynów. Wyjaśnił, że w lesie w miejscowości D. był w dniu 4 grudnia 2015 r. wraz z G. W., i M. P. (1) oraz N. C. (2), która była kierowcą samochodu marki O. (...). Wskazał, że wspólnie z oskarżonymi załadowali na przyczepkę ścięte drzewo i zawieźli je do niego na posesję. Wcześniej również oskarżeni M. P. (1) i G. W. przywozili mu drzewo. Wskazał, że za drewno zapłacił M. P. (1) kwotę 200 złotych. Następnego dnia 5 grudnia 2015 r. G. W. zadzwonił do J. W. aby podwiózł ich do lasu w D. bo jego dziewczyna N. C. (1) nie mogła. W lesie cieli i załadowali przyczepkę drewna i przywieźli na podwórko. Wspólnie z M. P. (1), K. J. (1) i G. W. planowali jeszcze raz pojechać do lasu i przywieść drewno. Kierowcą była N. C. (1). Podał, że po przywiezieniu ich do lasu N. pojechała do koleżanki a oni dwoma piłami spalinowymi zaczęli ścinać drzewa. Po chwili przyjechała policja więc wszyscy zaczęli uciekać do lasu. Oskarżony oświadczył, że chciałby dobrowolnie poddać się karze. Podczas drugiego przesłuchania oraz przesłuchania przed Sądem oskarżony podtrzymał swoje wyjaśnienia. Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonego w zakresie w jakim opisał przebieg zdarzeń jako logicznym, spójnym i konsekwentnym. Sąd nie przyjął jako podstawy ustalenia stanu faktycznego sprawy jego wyjaśnień w zakresie ilości wyciętego drewna albowiem w tym zakresie są one sprzeczne z opinią biegłego leśnika, który jest specjalistą w tej dziedzinie i w tym zakresie Sąd oparł swoje ustalenia na jego opinii.

Oskarżony J. W. nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Wyjaśnił, że nie kradł żadnego drewna. Pojechał do lasu bo poprosił go o przysługę tj. podwiezienie do lasu oskarżony G. W. Na posesji u A. D. (2) oskarżeni powiedzieli mu, że mają pojechać po drewno zakupione dla A. D. (1). Podał, że miał tylko zawieść oskarżonych, drogę wskazywał mu siedzący obok kierowcy G. W. W trakcie jazdy M. P. (1) opowiadał im, że las do którego jadą należy do jego wuja i mają zgodę na jego wycięcie. Oskarżony J. W. wyjaśnił, że w trakcie załadunku drewna na przyczepkę nie wysiadał nawet z samochodu i nie pomagał oskarżonym bo śpieszył się do domu, gdzie czekała jego żona. Wskazał, że odwiózł oskarżonych w okolice skrzyżowania dróg, a dalej na podwórko A. D. (1) pojechał G. W. Sam przesiadł się do swojego samochodu i odjechał, nie interesował się co oskarżeni robili z drewnem, za przysługę nie otrzymał też żadnej korzyści. Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonego albowiem przeprowadzone dowody nie obaliły jej. Oskarżeni A. D. (1), G. W. i świadek N. C. (2) również potwierdzili, że oskarżony nie wycinał drzew, nie był zainteresowany zakupem drewna ani w żaden sposób nie uczestniczył w jego załadunku, w lesie nie wysiadał z samochodu nie wiedział nawet do kogo należy teren z którego pozyskiwali drewno. W ocenie Sądu oskarżony został jedynie poproszony o sąsiedzką przysługę i miał zawieść oskarżonych, nie był natomiast wtajemniczony w plany oskarżonych.

Oskarżony K. J. (1) przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów i wyjaśnił, że w listopadzie 2015 r. przyjechali po niego busem marki F. (...) M. P. (1), G. W. i ich dziewczyny N. C. (2) i M. G. Wspólnie pojechali do lasu w miejscowości D. Na miejscu G. W. ciął drzewa a on i M. P. (1) ładowali drewno do busa. Zawieźli drewno na posesję A. D. (1) i ponownie pojechali po drewno i jeszcze raz mu je przywieźli. Za pomoc przy wycince i załadunku otrzymał od G. W. kwotę 50 złotych. Wyjaśnił, że również w dniu 5 grudnia 2015 r. pojechali samochodem O. (...) z przyczepką do lasu aby ciąć drzewo wspólnie z M. P. (1), G. W. i A. D. (1) oraz ich dziewczynami. Wskazał, że w trakcie załadunku drzewa na przyczepkę zostali zatrzymani przez policję. Oskarżony podtrzymał składane wyjaśnienia przy kolejnym przesłuchaniu. Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonego w zakresie w jakim opisał przebieg zdarzeń jako logicznym spójnym i konsekwentnym. Oraz znajdującym potwierdzenie w treści wyjaśnień oskarżonych M. P., G. W. i A. D. (1), którzy przyznali się do zarzucanych im czynów

Pokrzywdzony J. P. zeznał, że od czerwca 2011 r. jest właścicielem dwóch działek leśnych o nr ewid 20 i 61 o łącznej powierzchni około 4 hektarów w miejscowości D. W dniu 25 listopada 2015 r. kiedy przyjechał na działkę stwierdził kradzież 9 drzew brzozy i sosny. Podał, że protokół sporządził wówczas pracownik Wydziału Ochrony Środowiska Starostwa Powiatowego A. K. (2). Wskazał, że zaczął wówczas częściej jeździć na działki i sprawdzać ich stan. W dniu 29 listopada 2015 r. zauważył jadący od strony działek leśnych, biały samochód marki F. (...) z napisem cyt; "Służba Oczyszczania", który skrzynię ładunkową w całości miał załadowaną drewnem. W lesie stwierdził, że zostało wyciętych 14 drzew brzozy i 7 sosen. Podał, ze udało mu się uzyskać informację że samochodem tym porusza się młody mężczyzna o nazwisku P. W dniu 5 grudnia 2015 r. ponownie przyjechał do lasu i zauważył wycięcie 2 brzóz i 4 sosen. Wskazał, że ponieważ drewno zostało pocięte postanowił zaczekać i zobaczyć kto się pojawi. Kiedy na miejsce samochodem marki O. przyjechało 4 mężczyzn i zaczęli wycinać drzewa więc wezwał policję. Na widok radiowozu mężczyźni zaczęli uciekać ale funkcjonariusze ich zatrzymali. Podczas przeszukania posesji jednego z oskarżonych zabezpieczono pocięte pnie drzew, które zostały zwrócone pokrzywdzonemu. Wskazał, że wartość drewna, które zostało mu zwrócone szacuje na kwotę 1.122 złotych, zaś całości skradzionego drewna na kwotę 4500 złotych. Zeznaniom pokrzywdzonego Sąd dał wiarę za wyjątkiem wartości skradzionego drewna albowiem są one logiczne, spójne, konsekwentne, wzajemnie się uzupełniają z innymi dowodami zebranymi w sprawie, którym Sąd dał wiarę tj. częściowo wyjaśnieniami oskarżonych, protokołami oględzin rzeczy. W zakresie oszacowania wartości skradzionego drewna Sąd oparł ustalenia faktyczne na wyliczeniach zawartych w opinii biegłego A. S., której dal wiarę.

Świadek N. C. (1) zeznała, że jest dziewczyną oskarżonego G. W. Podała, że oskarżony M. P. (1) poprosił jej chłopaka aby pomógł mu wycinać drzewo w lesie w miejscowości D. Wskazała, że M. P. (1) powiedział im że las jest własnością jego wujka, przyznał, że nie ma zezwolenia na wycinkę drzew ale powiedział że wkrótce wujek to załatwi. Podała, że w dniu 5 grudnia 2015 r. miała zawieść do lasu M. P. (1), G. W., K. J. (1) i A. D. (2) ale nie chciało się jej wcześnie wstawać, więc poprosiła sąsiada J. W., aby ich podwiózł jej samochodem. Wskazała, że J. W. zawiózł ich tylko rano potem drugi raz ona ich zawiozła do lasu a kiedy przyjechała po nich z powrotem, zobaczyła na miejscu policję i zatrzymanych oskarżonych. Sąd dał wiarę zeznaniom świadka jako spójnym i logicznym oraz wzajemnie korespondującym z wyjaśnieniami oskarżonych M. P. (1), A. D. (1), G. W., K. J. (1), którzy przyznali się w całości do stawianych im zarzutów. Zeznania świadka są również skorelowane z wyjaśnieniami oskarżonego J. W., którym Sąd dał wiarę.

Sąd obdarzył przymiotem wiarygodności opinię pisemną i ustną uzupełniającą biegłego rzeczoznawcy z zakresu leśnictwa A. S. (2) wydaną na podstawie akt sprawy oraz oględzin obu działek pokrzywdzonego J. P. i sporządzonej w trakcie ww. czynności dokumentacji fotograficznej ściętych drzew. Biegły wskazał, że z obu działek leśnych nr (...) o łącznej powierzchni 4,12 hektara wycięto 31 drzew. Były to drzewa brzozy i sosny w wieku 55 do 60 lat. Biegły wskazał, że kradzież dotyczyła 12 sztuk sosen o łącznej masie drewna 4,25 m3oraz 19 sztuk brzozy o łącznej masie 10,91 m3drewna. Ze zdefraudowanego drewna sosnowego można było pozyskać drewno tartaczne o wartości 312 złotych, drewno użytkowe o wartości 396 zł i drewno opałowe o wartości 68,74 złotych. Ze zdefraudowanego drewna brzozowego można było pozyskać drewno tartaczne o wartości 1467 złotych, drewno użytkowe o wartości 620 zł i drewno opałowe o wartości 277,68 złotych. Łączna wartość ukradzionego na szkodę J. P. drewna wyniosła 3.088,82 złotych. Sąd dał wiarę opinii biegłego gdyż jest ona kompleksowa, posiada walory jasności i zupełności, jest przekonywująco uzasadniona i bazuje na szczegółowo zabezpieczonym materiale dowodowym. Została ona sporządzone przez osobę posiadająca fachowe przygotowanie, udziela odpowiedzi na zadane pytania, a żadna ze stron skutecznie nie zakwestionowała jej ustaleń.

Sąd obdarzył wiarą dowody z dokumentów gdyż zostały sporządzone przez powołane do tego organy, a żadna ze stron nie zaprzeczyła ich prawdziwości i autentyczności. Prawdziwość, autentyczność i rzetelność sporządzenia pozostałych ujawnionych w sprawie dowodów nieosobowych nie była przedmiotem zarzutów stron, a także nie wzbudziła wątpliwości Sądu. Zostały one sporządzone poprawnie, kompleksowo i w sposób zgodny ze standardami rzetelnego postępowania, z tych też względów Sąd nie odmówił im wiarygodności.

Uzasadnienie prawne

Sąd zważył, co następuje:

M. P. (1) został oskarżony o 3 przestępstwa z art. 290 § 1 k.k. oraz o występek z art. 13 § 1k.k. w zw. z art. 290 § 1k.k.

G. W. został oskarżony o 3 przestępstwa z art. 290 § 1 k.k. oraz o występek z art. 13 § 1k.k. w zw. z art. 290 § 1k.k.

A. D. (1) został oskarżony o 2 przestępstwa z art. 290 § 1 k.k. oraz o występek z art. 13 § 1k.k. w zw. z art. 290 § 1k.k.

K. J. (2) został oskarżony o przestępstwo z art. 290 § 1 k.k. oraz o występek z art. 13 § 1k.k. w zw. z art. 290 § 1k.k.

J. W. został oskarżony o występek z art. 13 § 1k.k. w zw. z art. 290 § 1k.k.

Odpowiedzialności karnej za przestępstwo z art. 290 § 1k.k. podlega ten, kto w celu przywłaszczenia dopuszcza się wyrębu drzewa w lesie. Zagrożenie karą jest identyczne jak przy przestępstwie kradzieży i przewidziano za nie karę pozbawienia wolności od 3 miesięcy do 5 lat. Należy zauważyć, ze oskarżeni M. P. (1), G. W., A. D. (1) i K. J. (1) przyznali się w całości do popełniania zarzucanych im aktem oskarżenia czynów. Wyjaśnili, że jeździli do lasu i rąbali oraz zabierali w celu przywłaszczenia drewno w celu jego dalszej odsprzedaży. W ocenie Sądu zasadna była zmiana kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonym na czyn z art. 290 § 1k.k. w zw. z art. 12 § 1k.k. jako najwzględniejszego dla nich. Oskarżeni działali ze z góry powziętym zamiarem w krótkich odstępach czasu, dopuszczając się podobnych przestępstw na szkodę jednego pokrzywdzonego tj. J. P. Sąd przyjął, ze oskarżeni M. P. (1), G. W., K. J. (1) i A. D. (1) swoim zachowaniem wypełnili wszystkie znamiona przestępstwa z art. 290 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1k.k. gdyż działając wspólnie i w porozumieniu dokonali wyrębu w celu przywłaszczenia drzewa w stanie surowym tj. 19 brzóz i 12 sosen w wieku 55-60 lat o łącznej wartości 3088,82 złotych. W ocenie Sądu miejsce, z którego dokonywali wyrębu było miejscem odludnym, nieuczęszczanym, o którym już w lecie 2015 r. oskarżony M. P. (1) od znajomego uzyskał informację, iż jest opuszczone i niestrzeżone przez właścicieli co zainicjowało wycinkę poszczególnych drzew.

Z tych względów zarówno okoliczności jak i wina oskarżonych nie budzą wątpliwości i uprawnia to do twierdzenia, że oskarżeni zachowaniem swoim wyczerpali znamiona przestępstwa z art. 290 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1k.k.

Wymierzając oskarżonym karę Sąd uznał jako okoliczność obciążającą znaczny stopień społecznej szkodliwości popełnionego przez oskarżonych czynu przejawiający się w charakterze naruszonego przez nich dobra oraz okoliczności ich działania. Za okoliczność obciążającą oskarżonego M. P. (1) Sąd uznał jego uprzednią 11-krotną karalność, w tym za przestępstwa z art. 278 § 1 k.k. i 279 § 1k.k. Okolicznością łagodzącą jaką Sąd uwzględnił wobec oskarżonych było ich przyznanie się do winy. Jako okoliczność łagodzącą Sąd uznał także chęć dobrowolnego poddania się karze, choć w przedmiotowej sprawie wobec nie przyznawania się do winy przez współoskarżonego J. W. i konieczność zmodyfikowania opisu i kwalifikacji czynów wnioski nie mogły uzyskać aprobaty Sądu. Wymierzając oskarżonemu M. P. (1) karę 5 miesięcy pozbawienia wolności, zaś wobec oskarżonych G. W., A. D. (1), K. J. (1) karę przy zastosowaniu art. 37a k.k. grzywny po 30 stawek dziennych ustalając wysokość stawki na kwotę 10 złotych każda wobec każdego z nich, Sąd uwzględnił stopień społecznej szkodliwości ich czynów oraz cele zapobiegawcze i wychowawcze, jakie te kara winny wobec nich spełnić. Sąd opierając się na wszystkich okolicznościach czynów G. W., A. D. (1), K. J. (1) doszedł do przekonania, że zachodzi po ich stronie pozytywna prognoza na przyszłość. Sąd wymierzając karę grzywny a więc karę o charakterze wolnościowym uwzględnił tez fakt iż dotą nie byli oni nie karni. Wobec oskarżonego M. P. (1) jego dotychczasowa karalność, niepoprawność oraz nieskuteczność wymierzonych wobec niego kar, obliguje Sąd do wymierzenia wobec niego kary bezwzględnej pozbawienia wolności. Zdaniem Sądu tylko takie kary spełnią wobec oskarżonych funkcję prewencyjną i wychowawczą oraz zapobiegną powrotowi do przestępstwa. Skazując oskarżonych za z art. 290 § 1 k.k. Sąd zobligowany był do zobowiązania ich do zapłaty nawiązki w wysokości podwójnej wartości szkody na podstawie art. 290 § 2k.k. tj. w kwocie 6.177,60 złotych na rzecz pokrzywdzonego J. P. W odniesieniu do oskarżonego J. W. Sąd uznał, że w sprawie nie udało się oskarżycielowi dowieść, iż swoim działaniem wypełnił on znamiona zarzucanego mu czynu. Należy podkreślić, że zarówno oskarżeni jak i świadek N. C. (2) wskazali, że został on jedynie poproszony o grzecznościową przysługę podwiezienia oskarżonych do miejscowości D. N. C. (2) podała, że nie chciało jej się rano wstać, zatem poprosiła J. W. o zawiezienie oskarżonych, a na miejscu nie wysiadał on nawet z samochodu ani w żaden sposób nie pomagał oskarżonym, nie interesował się wycinką ani sprzedażą drewna. Po południu wożeniem oskarżonych zajmowała się już N. C. (2). Brak w sprawie zatem jednoznacznych dowodów, które wskazywałyby, iż swoim zachowaniem J. W. dopuścił się występku z art. 290 § 1k.k. i na mocy dyspozycji art. 5 § 2k.p.k. Sąd uniewinnił go od popełnienia zarzucanego mu czynu. Mając na uwadze aktualną sytuację majątkową oskarżonych oraz orzeczenie wobec nich kary grzywny i obowiązku zapłaty nawiązki, Sąd zwolnił ich z obowiązku zapłaty kosztów postępowania. Rozstrzygnięcie w tym zakresie znajduje uzasadnienie w treści art. 624 § 1 k.p.k. Sąd na podstawie art. 618 § 1 p.11 k.p.k. w zw. z art. 29 § 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze i § 14 ust. 2 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie zasądził od Skarbu Państwa na rzecz kancelarii adwokackiej (...) wynagrodzenie w kwocie 840 złotych powiększonych o należną stawkę podatku VAT za pełnienie obowiązków obrońcy oskarżonego M. P. (1) z urzędu.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów powszechnych.