Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2724224

Wyrok
Sądu Rejonowego w Otwocku
z dnia 4 grudnia 2018 r.
II K 296/16

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia SR Magdalena Włodarczyk.

Sentencja

Sąd Rejonowy w Otwocku II Wydział Karny po rozpoznaniu na rozprawie w dniach 15 czerwca 2018 r., 9 sierpnia 2018 r., 29 października 2018, 9 listopada 2018 r. sprawy M. Z. (1), s. J. i M. zd. K., ur. (...) w S., oskarżonego o to, że:

I. w nocy z 3 na 4 stycznia 2016 r. w O. woj. (...), włamał się do samochodu C. (...) nr rej. (...) poprzez wybicie szyby w drzwiach od strony pasażera gdzie straty w wysokości 629,64 zł poniósł (...) sp. z o.o. I O/W W., a następnie dokonał kradzieży pilota od bramy wartości 70 zł na szkodę Instytutu (...) sp. z o.o. W.,

tj. o czyn z art. 279 § 1 k.k.,

II. w nocy z 3 na 4 stycznia 2016 r. w O. woj. (...), włamał się do samochodu M. (...) nr rej. (...) poprzez wybicie bocznej tylnej szyby wartości 400 zł na szkodę S. S. i I. S., a następnie dokonał kradzieży skrzynki S.z narzędziami w tym 4 szt. kluczy hydraulicznych nastawnych, 2 szt. kluczy "żabek" hydraulicznych, kluczy stałych firmy (...), nożyc hydraulicznych, szczypiec, klucza hydraulicznego kombinowanego, dwóch kompletów kluczy różnych wielkości cęgów łącznej wartości 1500 zł na szkodę Z. S.,

tj. o czyn z art. 279 § 1 k.k.,

III. w nocy z 3 na 4 stycznia 2016 r. w O. woj. (...), włamał się do samochodu S. (...) nr rej. (...) poprzez wybicie szyby wartości 500 zł w tylnych prawych drzwiach, a następnie usiłował dokonać kradzieży przedmiotów na szkodę M. W. (1), jednakże zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na brak przedmiotu zaboru będącego w zainteresowaniu sprawcy,

tj. o czyn z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 279 § 1 k.k.,

IV. w nocy z 3 na 4 stycznia 2016 r. w O. woj. (...), włamał się do samochodu V. (...) nr rej. (...) poprzez wybicie szyby wartości 50 zł w tylnych drzwiach, a następnie usiłował dokonać kradzieży przedmiotów na szkodę A. K. (1), jednakże zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na brak przedmiotu zaboru będącego w zainteresowaniu sprawcy,

tj. o czyn z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 279 § 1 k.k.,

V. w nocy z 3 na 4 stycznia 2016 r. w O. woj. (...), włamał się do samochodu S. (...) nr rej. (...) poprzez wybicie bocznej szyby w drzwiach pasażera oraz małej szyby w drzwiach tylnych oraz uszkodzenia tych drzwi, a następnie dokonał kradzieży nawigacji marki G. nr (...), łącznej wartości 2700 zł na szkodę A. i J. K.,

tj. o czyn z art. 279 § 1 k.k.,

VI. w nocy z 3 na 4 stycznia 2016 r. w O. woj. (...), włamał się do samochodu B. nr rej. (...) poprzez wybicie szyby w drzwiach kierowcy oraz małej szyby w tylnych lewych drzwiach o łącznej wartości 500 zł, a następnie dokonał zaboru w celu przywłaszczenia składanego noża wartości 20 zł na szkodę A. i U. W. (1),

tj. o czyn z art. 279 § 1 k.k.,

VII. w nieustalonym dniu między 1 a 4 stycznia 2016 r. w O. woj. (...), włamał się do samochodu P. (...) nr rej. (...) poprzez wybicie szyby w tylnych prawych drzwiach wartości 100 zł, a następnie usiłował dokonać kradzieży przedmiotów na szkodę I. L., jednakże zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na brak przedmiotu zaboru będącego w zainteresowaniu sprawcy,

tj. o czyn z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 279 § 1 k.k.,

VIII. w nocy z 3 na 4 stycznia 2016 r. w O. woj. (...), włamał się do samochodu P. (...) nr rej. (...) poprzez wybicie prawej tylnej szyby wartości 100 zł, a następnie dokonał zaboru w celu przywłaszczenia z wnętrz pojazdu wkrętarki wraz z dwoma bateriami oraz ładowarką wartości 100 zł przy czym łączna wartość strat wynosiła 1000 zł na szkodę M. K.,

tj. o czyn z art. 279 § 1 k.k.,

orzeka:

1. oskarżonego M. Z. (1) w ramach czynu zarzucanego mu w pkt I uznaje za winnego tego, że w nocy z 3 na 4 stycznia 2016 r. w O. woj. (...), włamał się do samochodu C. (...) nr rej. (...) poprzez wybicie szyby w drzwiach od strony pasażera gdzie straty w wysokości 629,64 zł poniósł (...) sp. z o.o. I O/W W., a następnie dokonał zaboru w celu przywłaszczenia pilota od bramy wartości 70 zł na szkodę Instytutu (...) sp. z o.o. W., przy czym łączna wartość szkody wyniosła 699,64 złotych i czyn ten kwalifikuje jako przestępstwo z art. 279 § 1 k.k. w zb. z art. 288 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. i za to skazuje oskarżonego, zaś na podstawie art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. wymierza mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności,

2. oskarżonego M. Z. (1) w ramach czynu zarzucanego mu w pkt II uznaje za winnego tego, że w nocy z 3 na 4 stycznia 2016 r. w O. woj. (...), włamał się do samochodu M. (...) nr rej. (...) poprzez wybicie bocznej tylnej szyby wartości 1205,97 zł na szkodę S. S. i I. S., a następnie dokonał zaboru w celu przywłaszczenia skrzynki S.z narzędziami w tym 4 szt. kluczy hydraulicznych nastawnych, 2 szt. kluczy "żabek" hydraulicznych, kluczy stałych firmy (...), nożyc hydraulicznych, szczypiec, klucza hydraulicznego kombinowanego, dwóch kompletów kluczy różnych wielkości cęgów o łącznej wartości 536 złotych na szkodę Z. S., przy czym łączna wartość szkody wyniosła 1741,97 złotych i czyn ten kwalifikuje jako przestępstwo z art. 279 § 1 k.k. w zb. z art. 288 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. i za to skazuje oskarżonego, zaś na podstawie na podstawie art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. wymierza mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności,

3. oskarżonego M. Z. (1) uznaje za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt III przy czym ustala, iż wartość szkody wyniosła 305,30 złotych i czyn ten kwalifikuje jako przestępstwo z art. 13 § 1 k.k. w zw. 279 § 1 k.k. w zb. z art. 288 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. i za to na podstawie art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 279 § 1 k.k. w zb. z art. 288 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. skazuje oskarżonego, zaś na podstawie art. 14 § 1 k.k. w zw. z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. wymierza mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności,

4. oskarżonego M. Z. (1) uznaje za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt IV przy czym ustala, że wartość wybitej szyby wynosiła 435 złotych, i czyn ten kwalifikuje jako przestępstwo z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 279 § 1 k.k. w zb. z art. 288 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. i za to na podstawie art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 279 § 1 k.k. w zb. z art. 288 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. skazuje oskarżonego, zaś na podstawie art. 14 § 1 k.k. w zw. z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. wymierza mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności,

5. oskarżonego M. Z. (1) w ramach czynu zarzucanego mu w pkt V uznaje go za winnego tego, że w nocy z 3 na 4 stycznia 2016 r. w O. woj. (...), włamał się do samochodu S. (...) nr rej. (...) poprzez wybicie bocznej szyby w drzwiach pasażera oraz małej szyby w drzwiach tylnych oraz uszkodzenia tych drzwi" gdzie wartość powstałych uszkodzeń wyniosła 1003,59 złotych, a następnie dokonał zaboru w celu przywłaszczenia nawigacji marki G. nr (...) o wartości 72 złotych, o łącznej wartości szkody wynoszącej 1075,59 zł na szkodę A. i J. K. i czyn ten kwalifikuje jako przestępstwo z art. 279 § 1 k.k. w zb. z art. 288 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. i za to skazuje oskarżonego, zaś na podstawie art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. i wymierza mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności,

6. oskarżonego M. Z. (1) uznaje za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt VI, przy czym ustala, że łączna wartość uszkodzeń samochodu wyniosła 1543,53 złotych, zaś wartość przywłaszczonego noża 26 złotych i czyn ten kwalifikuje jako przestępstwo z art. 279 § 1 k.k. w zb. z art. 288 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k., zaś na podstawie art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. wymierza mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności,

7. oskarżonego M. Z. (1) uznaje za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt VII przy czym ustala, iż wartość uszkodzeń samochodu wyniosła 598,21 złotych i czyn ten kwalifikuje jako przestępstwo z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 279 § 1 k.k. w zb. z art. 288 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. i za to skazuje oskarżonego, zaś na podstawie art. 14 § 1 k.k. w zw. z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. wymierza mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności,

8. oskarżonego M. Z. (1) uznaje za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt VIII z art. 279 § 1 k.k., przy czym ustala, iż wartość wybitej szyby wynosiła 232,43 złotych, wkrętarki z dwoma bateriami i ładowarką 638 złotych, zaś łączna wartość szkody wyniosła 870,43 (osiemset siedemdziesiąt, 43/100) złotych, i za to na podstawie art. 279 § 1 k.k. skazuje oskarżonego i wymierza mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności,

9. na podstawie art. 85 § 1 i 2 k.k. i art. 86 § 1 k.k. wymierza oskarżonemu karę łączną 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności,

10. na podstawie art. 46 § 1 k.k. orzeka wobec oskarżonego M. Z. (1) obowiązek naprawienia szkody w całości poprzez zapłatę:

⚫ .

- kwoty 629,64 (sześciuset dwudziestu dziewięciu, 64/100) złotych na rzecz (...) Sp. z o.o. I O/w W.

- kwoty 70 (siedemdziesięciu) złotych na rzecz Instytutu (...) Sp. z o.o. w W.

- kwoty 1741,97 (jednego tysiąca siedmiuset czterdziestu jeden, 97/100) złotych na rzecz Z. S.,

- kwoty 1075,59 (jednego tysiąca siedemdziesięciu pięciu, 59/100) złotych na rzecz A. i J. K.,

- kwoty 1569,53 (jednego tysiąca pięciuset sześćdziesięciu dziewięciu, 53/100) złotych na rzecz A. i U. W. (1)

- kwoty 870,43 (ośmiuset siedemdziesięciu, 43/100) złotych na rzecz M. K.,

2. na podstawie art. 63 § 1 i 5 k.k. na poczet orzeczonej wobec oskarżonego kary łącznej pozbawienia wolności zalicza mu okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie w postaci zatrzymania od dnia 7 stycznia 2016 r. godz. 6:20 do dnia 8 stycznia 2016 r. godz. 17:10 co stanowi 2 (dwa) dni pozbawienia wolności i odpowiada 2 (dwóm) dniom kary pozbawienia wolności,

3. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. M. W. (2) kwotę 723,24 (siedmiuset dwudziestu trzech, 24/100) złotych w tym 23% VAT w kwocie 135,24 (stu trzydziestu pięciu, 24/100) złotych tytułem pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu,

4. zwalnia oskarżonego w całości od kosztów sądowych, wydatki przejmując na rachunek Skarbu Państwa.

Uzasadnienie faktyczne

Sąd ustalił następujący stan faktyczny.

W dniu 1 stycznia 2016 r. na parkingu pomiędzy ulicami (...) w O. samochód marki P. (...) o numerze rejestracyjnym (...) pozostawiła I. L., która do dnia 4 stycznia 2016 r. nie korzystała z auta. W dniu 3 stycznia 2016 r. około godziny 18:30 na tym samym parkingu samochód marki B. o numerze rejestracyjnym (...) pozostawił A. W. W dniu 3 stycznia 2016 około godziny 16:00 na parkingu przy ul. (...) samochód marki V. (...) o numerze rejestracyjnym (...) pozostawił A. K. (1).

W dniu 3 stycznia 2016 r. około godziny 23:00 samochód marki P. (...) o numerze rejestracyjnym (...) na parkingu osiedlowym przy ulicy (...) w O., zaparkował M. K., około godziny 24:00 na tym samym parkingu samochód osobowym marki S. (...) o numerze rejestracyjnym (...) pozostawił M. W. (3). Na parkingu tym znajdował się już samochód marki M. (...) o numerze rejestracyjnym (...), pozostawiony tego samego dnia około godziny 19:00 przez Z. S. oraz samochód marki C. (...) o numerze rejestracyjnym (...), który o godzinie 7:30 został pozostawiony przez R. M.

Na parkingu przy ulicy (...) w O. samochód marki S. (...) o numerze rejestracyjnym (...) około godziny 20:00 w dniu 3 stycznia 2016 r. pozostawili J. i A. K. (2).

W nocy z 3 na 4 stycznia 2016 r. M. Z. (1) idąc ulicą (...) podszedł do samochodu marki S. (...) o numerze rejestracyjnym (...), w którym wybił szybę w drzwiach pasażera oraz małą szybę w drzwiach tylnych, po czym uszkodził drzwi. Wartość powstałych w samochodzie uszkodzeń wynosiła 1003,59 złotych a następnie z samochodu dokonał zaboru nawigacji marki G. nr (...) o wartości 72 złotych. Następnie przechodząc na ulicę podszedł do samochodu znajdującego się na parkingu osiedlowym przy ulicy (...) marki P. (...) o numerze rejestracyjnym (...) po czym wybił w nim prawą tylną szybę. Następnie M. Z. (1) wszedł do samochodu, przeszukał go i zabrał z jego wnętrza wkrętarkę z dwoma bateriami oraz ładowarką. Wartość spowodowanych przez M. Z. (1) uszkodzeń w samochodzie wynosiła 232,43 złotych, zaś wartość wkrętarki z bateriami 638 złotych. Następnie M. Z. (2) podszedł do samochodu marki S. (...) o numerach rejestracyjnych (...), w którym wybił szybę w tylnych prawych drzwiach o wartości 305,30 złotych, po czym przeszukał samochód, jednak nie znalazł interesujących go przedmiotów. W następnej kolejności M. Z. (1) poszedł do samochodu marki C. (...) o numerze rejestracyjnym (...), w którym wybił szybę w drzwiach od strony pasażera. Wartość wybitej szyby wynosiła 629,64 złotych, po czym z samochodu zabrał pilota od bramy o wartości 70 złotych. Tej samej nocy M. Z. (1) poprzez wybicie bocznej tylnej szyny o wartości 1205,97 złotych, włamał się do samochodu marki M. (...) o numerze rejestracyjnym (...), a następnie z samochodu dokonał zaboru skrzynki S. z narzędziami, w tym 4 sztuki kluczy hydraulicznych nastawnych, 2 kluczy "żabek" hydraulicznych, kluczy stałych firmy (...), nożyc hydraulicznych, szczypiec, klucza hydraulicznego kombinowanego, dwóch kompletów kluczy różnych wielkości cęgów o łącznej wartości 536 złotych. M. Z. (1) podszedł następnie do samochodu marki V. (...) o numerze rejestracyjnym (...) znajdującego się przy ulicy (...), w którym wybił szybę o wartości 435 złotych. Po wejściu do samochodu, M. Z. (1) niczego z niego nie zabrał, gdyż nie było w nim rzeczy znajdujących się w jego zainteresowaniu. M. Z. (1) następnie udał się do samochodu marki B. o numerze rejestracyjnym (...), w którym wybił szybę w drzwiach kierowcy oraz małą szybę w tylnych lewych drzwiach, gdzie łączna wartość uszkodzeń wynosiła 1543,53 złotych, a następnie dokonał przywłaszczenia składanego noża o wartości 26 złotych. M. Z. (1) udał się również w rejon, w którym zaparkowany był samochód marki P. (...) o numerze rejestracyjnym (...), w którym wybił szybę w tylnych prawych drzwiach o wartości 598,21 złotych, a następnie przeszukał samochód, jednak niczego z niego nie zabrał, gdyż nie było w nim rzeczy, które by go zainteresowały.

Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie: wyjaśnień oskarżonego (k. 77-78, k. 102-105, k. 181-182, k. 287-288), zeznań świadków M. W. (1) (k. 17-18, k. 288-288v), Z. S. (k. 11-13, k. 288v-289), R. M. (k. 3-5, k. 296) A. K. (3) (k. 20-22, k. 297), J. K. (k. 29-30, k. 297), A. W. (k. 35-36, k. 112, k. 297-298), A. K. (2) (k. 51-52, k. 298-299), M. K. (k 83-85, k. 299), dowodów z dokumentów w postaci: protokołu oględzin miejsca (k. 9-10, k. 27-28), protokołu oględzin rzeczy (k. 31-32, k. 38-39, 46-47), protokołu przeszukania (k. 66-69), protokołu zatrzymania osoby (k.70-71), protokołu eksperymentu (k. 87-91), dokumentacji fotograficznej (k. 92), protokołu pobrania materiału porównawczego (k. 99), dokumentacji fotograficznej na płycie CD 9k. 134, k. 157), dokumentacji fotograficznej (k. 135-152), informacji z instytutu (...) (k. 159), odpisu wyroku SR w mińsku Mazowieckiem sygn. akt II K 318/15, odpisu wyroku SR w Otwocku sygn. akt II K 432/15 (k. 169-170), opinii biegłego z zakresu wyceny ruchomości (k. 304-351), odpisu aktu zgonu (k. 358), informacji z KRK (k. 359-360),

Oskarżony M. Z. (1) przesłuchany w toku postępowania przygotowawczego przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów i złożył wyjaśnienia. Wskazał w nich, że w czasie dokonywania włamań znajdował się pod wpływem alkoholu, nie pamiętał jednak ile wypił. W nocy z 3 na 4 stycznia 2016 r. około 1:00-2:00 wracał z hotelu (...). W hotelu był wspólnie z kolegą, jednak wracał sam, kolega został w hotelu. Przy drodze stały zaparkowane samochody, oskarżony nie pamiętał marek ani numerów rejestracyjnych samochodów. Przy sobie miał śrubokręt, i w samochodach wybijał szyby od strony pasażera oraz boczne, po czym dokonywał kradzieży znajdujących się w samochodach przedmiotów. Ukradł nawigację, skrzynkę z kluczami, narzędziami, ukradzione rzeczy zgubił po drodze. Do pozostałych samochodów włamał się, ponieważ myślał, że będą w nich rzeczy, które mógłby zabrać, ale później okazało się, że w niektórych samochodach nic nie było.

Przesłuchany ponownie w toku postępowania przygotowawczego oskarżony przyznał się do wszystkich zarzucanych mu czynów i złożył wyjaśnienia. Wskazał w nich, że w nocy zobaczył samochodu i się do nich włamał. Wybijał szyby, zaglądał do środka co jest w samochodach i zabierał to, co było najcenniejsze, wiertarkę, skrzynkę kluczy, wkrętarkę, nawigację. Oskarżony szedł od kolegi, wysiadł na głównej stacji w O. i szedł do domu do G. Szedł wzdłuż torów i zauważył samochody na parkingu po prawej stronie. Za Urzędem Miasta w blokach był parking i tam stały samochody, oskarżony zaczął je okradać, podważał szyby śrubokrętem i one się kruszyły. Oskarżony zgubił skradzione rzeczy w czasie kiedy uciekał przed policją.

Podczas kolejnego przesłuchania w toku postępowania przygotowawczego oskarżony przyznał się do popełnienia wszystkich zarzucanych mu czynów i złożył wniosek o dobrowolne poddanie się karze.

Przesłuchany na rozprawie oskarżony nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów i wyjaśnił, że został zatrzymany przez policję. Kiedy pojechał na komendę to jego wyjaśnienia były spisane i tylko je podpisał, żeby zostać wypuszczonym. Po odczytaniu uprzednio złożonych wyjaśnień oskarżony wskazał, że nie składał wyjaśnień o odczytanej treści, policjanci odczytali mu wyjaśnienia, które były już napisane i oskarżony tylko je podpisał. Oskarżony wskazał, że powiedział tak, jak kazali mu policjanci. Nie popełnił zarzucanych mu czynów, przy nim nikt nie pisał protokołu.

Sąd oceniając wyjaśnienia złożone przez oskarżonego w toku postępowania przygotowawczego uznał, iż są one w pełni wiarygodne, bowiem znajdują one potwierdzenie w zgromadzonych w sprawie materiale dowodowym. W części, w której oskarżony w toku rozprawy nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów, Sąd nie przyznał wyjaśnieniom oskarżonego waloru wiarygodności, bowiem nie znajdują one potwierdzenia w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym i w ocenie Sądu stanowią jedynie przyjętą przez oskarżonego linię obrony. Oskarżony w toku postępowania przygotowawczego był przesłuchiwany zarówno przez funkcjonariuszy policji, jak również przez Prokuratora i miał możliwość jeszcze w toku postępowania przygotowawczego przedstawić inny przebieg zdarzenia. Natomiast mając na uwadze, że oskarżony w toku postępowania przygotowawczego konsekwentnie przyznawał się do popełnienia zarzucanych mu czynów, brak było podstaw, do uznania, aby był on w jakimkolwiek stopniu zmuszony do złożenia wyjaśnień wskazujących na jego sprawstwo.

Sąd jako w pełni wiarygodne uznał zeznania świadka M. W. (1), uznając iż są one jasne, spójne, adekwatne do udziału w sprawie. Świadek był właścicielem samochodu osobowego marki S. (...) o numerze rejestracyjnym (...) w kolorze białym. W dniu 3 stycznia 2016 r. samochód zostawił przed godz. 24:00 na niestrzeżonym parkingu przy ulicy wspólnej. Natomiast kiedy przyszedł do samochodu następnego dnia o godz. 5:30 w samochodzie była wybita szyba w tylnych prawych drzwiach, z samochodu nic nie zginęło.

Relacja świadka Z. S. w ocenie Sądu również zasługiwała na przyznanie jej waloru wiarygodności, świadek swój samochód marki M. (...) o numerze rejestracyjnym (...) zapakował na parkingu przy ul. (...). W dniu 3 stycznia 2016 r. około godz. 19:00 przechodził obok samochodu i wtedy wszystko było w porządku, zaś w dniu 4 stycznia 2016 r. około godz. 6:50 zobaczył, że w samochodzie została wybita boczna szyba z tyłu, która pozwoliła sprawcy dostać się do samochodu. Z samochodu została zabrana skrzynka z narzędziami.

Zeznania świadka I. S. w ocenie Sądu w pełni zasługiwały na przyznanie im waloru wiarygodności, są one bowiem jasne, spójne, adekwatne do udziału w sprawie. Ś. wskazała, ze jest współwłaścicielem samochodu marki M. (...), który użytkowany jest przez jej męża.

W ocenie Sądu zeznania świadka R. M. które w ocenie Sądu są jasne, spójne, znajdują potwierdzenie w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym. Ś. w dniu 3 stycznia 2016 r. około godz. 7:30 zaparkował samochód marki C. (...) o numerze rejestracyjnym (...) na niestrzeżonym parkingu przy ulicy (...). Następnego dnia około godziny 6:40 zobaczył, ze w samochodzie została zbita mała szyba w drzwiach od strony pasażera. Z samochodu zginął pilot od bramy, który służył świadkowi do otwierania bramy w miejscu pracy.

Walorem wiarygodności Sąd obdarzył relację świadka A. Ś. wskazał, że w dniu 3 stycznia 2016 r. około godziny 16:00 zaparkował samochód marki V. (...) o numerze rejestracyjnym (...) na niestrzeżonym parkingu na ulicy (...) przy bloku w którym mieszka. Około godziny 4:20 usłyszał jakiś hałas i wtedy z okna zobaczył, że policjanci biegną za jakaś osobą, zaś w jego samochodzie włączone są światła awaryjne. Kiedy poszedł do samochodu zobaczył, że jest w nim wybita szyba w tylnych drzwiach od strony kierowcy, poza tym z samochodu nic nie zostało zabrane.

Jako w pełni wiarygodną Sąd uznał relację świadka J. K. jest ona bowiem jasna, spójna. Ś. wskazała, że w dniu 3 stycznia 2016 r. jej mąż zaparkował samochód marki S. (...) o numerze rejestracyjnym (...) przed ich posesją około godziny 20:00. Następnego dnia około godziny 6:40 mąż świadka zauważył, ze w samochodzie zostały wybite szyby. Z samochodu ze schowka została zabrana nawigacja.

Jako w pełni wiarygodne Sąd uznał również zeznania świadka A. K. (2), które są jasne, spójne, pokrywają się i uzupełniają z zeznaniami świadka J. K. Ś. wskazał, że samochód został zaparkowany w O. przy ulicy (...).

Zeznania świadka A. W. w ocenie Sądu również zasługiwały na przyznanie im waloru wiarygodności, bowiem są one jasne, spójne, adekwatne do udziału w sprawie. Ś. jest użytkownikiem samochodu marki B. o numerze rejestracyjnym (...). W dniu 3 stycznia 2016 r. około godz. 18:30 był przy samochodzie, który zaparkował na parkingu między ulicami (...) aby wyjąć z niego akumulator. Ponownie do samochodu udał się w dniu 4 stycznia 2016 r. około godziny 6:17, wtedy też zauważył, że w samochodzie są wybite szyby. Z samochodu nic nie zostało zabrane, jednak pozostały w nim ślady obecności innej osoby, było przesunięte siedzenie kierowcy, widać też było, że ktoś zaglądał do schowka.

W ocenie Sądu zeznania świadka U. W. (1) również zasługiwały na przyznanie im waloru wiarygodności, bowiem są one jasne, spójne, adekwatne do udziału w sprawie. Świadek jest właścicielem samochodu marki B. o numerze rejestracyjnym (...), którego użytkownikiem jest jej mąż A. W. Świadek podała, że po tym jak w dniu 3 stycznia samochodów został zaparkowany na parkingu osiedlowym pod blokiem, został on zamknięty. Następnego dnia rano A. W. ujawnił, że miało miejsce włamanie do samochodu z którego zginął nóż o wartości około 20 złotych.

Relacja świadka M. K. w ocenie Sądu również zasługiwała na przyznanie jej waloru wiarygodności. Świadek wskazał, że będąc właścicielem samochodu marki P. (...) o numerze rejestracyjnym (...) w dniu 3 stycznia 2016 r. około godziny 23:00 zaparkował swój samochód na parkingu osiedlowym przy ulicy (...). Około godziny 23:40 był przy samochodzie i brał z niego rzeczy, samochód był pozamykany. Następnego dnia około godz. 7:00 zobaczył, ze w samochodzie została wybita szyba, zaś z kufra została skradziona wiertarka B. koloru niebieskiego, wiertła, wiertarka Tryton koloru zielonego z dwoma bateriami, ładowarka.

Sąd jako w pełni wiarygodne uznał zeznania świadka I. L., uznając, że są one jasne, spójne, adekwatne do udziału w sprawie. Świadek wskazała, że jest właścicielem samochodu marki P. (...) o numerze rejestracyjnym (...). W dniu 1 stycznia 2016 r. samochód zaparkowała na parkingu osiedlowym, ogólnodostępnym miedzy ulicami (...), po czym z samochodu nie korzystała. W dniu 4 stycznia 2016 r. około godz. 18:10 zobaczyła, że w samochodzie została wybita szyba w tylnych prawych drzwiach. Z samochodu nic nie zostało skradzione, bowiem świadek nie posiadała w nim żadnych rzeczy.

Sąd jako w pełni wiarygodne uznał dowody z dokumentów zgromadzone i ujawnione w toku postępowania zostały one bowiem sporządzone przez osoby do tego uprawnione, żadna ze stron nie kwestionowała waloru ich wiarygodności ani autentyczności do czego Sąd również nie znalazł podstaw zaś w połączeniu z osobowym materiałem dowodowym pozwoliły na odtworzenie pełnego przebiegu zdarzeń będących przedmiotem rozpoznania w sprawie.

Istotnym dowodem w przedmiotowej sprawie był protokół z przeprowadzonego eksperymentu procesowego w czasie którego oskarżony będąc na miejscu zdarzenia opisał, rozmieszczenie samochodów do których dokonywał włamań, wskazując także rzeczy, które z nich zabrał.

Kolejnym istotnym dowodem w przedmiotowej sprawie była opinia biegłego z zakresu wyceny ruchomości, która pozwoliła na ustalenie rzeczywistej wartości szkody powstałej w wyniku działania oskarżonego i wybicia szyb w poszczególnych samochodach, jak też wartość przywłaszczonych przez oskarżonego przedmiotów. Opinia ta jest jasna, kompletna, należycie umotywowana.

M. Z. (1) został oskarżony o to, że:

IX. w nocy z 3 na 4 stycznia 2016 r. w O. woj. (...), włamał się do samochodu C. (...) nr rej. (...) poprzez wybicie szyby w drzwiach od strony pasażera gdzie straty w wysokości 629,64 zł poniósł (...) sp. z o.o. I O/W W., a następnie dokonał kradzieży pilota od bramy wartości 70 zł na szkodę Instytutu (...) sp. z o.o. W.,

tj. o czyn z art. 279 § 1 k.k.,

X. w nocy z 3 na 4 stycznia 2016 r. w O. woj. (...), włamał się do samochodu M. (...) nr rej. (...) poprzez wybicie bocznej tylnej szyby wartości 400 zł na szkodę S. S. i I. S., a następnie dokonał kradzieży skrzynki S.z narzędziami w tym 4 szt. kluczy hydraulicznych nastawnych, 2 szt. kluczy "żabek" hydraulicznych, kluczy stałych firmy (...), nożyc hydraulicznych, szczypiec, klucza hydraulicznego kombinowanego, dwóch kompletów kluczy różnych wielkości cęgów łącznej wartości 1500 zł na szkodę Z. S.,

tj. o czyn z art. 279 § 1 k.k.,

XI. w nocy z 3 na 4 stycznia 2016 r. w O. woj. (...), włamał się do samochodu S. (...) nr rej. (...) poprzez wybicie szyby wartości 500 zł w tylnych prawych drzwiach, a następnie usiłował dokonać kradzieży przedmiotów na szkodę M. W. (1), jednakże zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na brak przedmiotu zaboru będącego w zainteresowaniu sprawcy,

tj. o czyn z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 279 § 1 k.k.,

XII. w nocy z 3 na 4 stycznia 2016 r. w O. woj. (...), włamał się do samochodu V. (...) nr rej. (...) poprzez wybicie szyby wartości 50 zł w tylnych drzwiach, a następnie usiłował dokonać kradzieży przedmiotów na szkodę A. K. (1), jednakże zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na brak przedmiotu zaboru będącego w zainteresowaniu sprawcy,

tj. o czyn z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 279 § 1 k.k.,

XIII. w nocy z 3 na 4 stycznia 2016 r. w O. woj. (...), włamał się do samochodu S. (...) nr rej. (...) poprzez wybicie bocznej szyby w drzwiach pasażera oraz małej szyby w drzwiach tylnych oraz uszkodzenia tych drzwi, a następnie dokonał kradzieży nawigacji marki G. nr (...), łącznej wartości 2700 zł na szkodę A. i J. K.,

tj. o czyn z art. 279 § 1 k.k.,

XIV. w nocy z 3 na 4 stycznia 2016 r. w O. woj. (...), włamał się do samochodu B. nr rej. (...) poprzez wybicie szyby w drzwiach kierowcy oraz małej szyby w tylnych lewych drzwiach o łącznej wartości 500 zł, a następnie dokonał zaboru w celu przywłaszczenia składanego noża wartości 20 zł na szkodę A. i U. W. (1),

tj. o czyn z art. 279 § 1 k.k.,

XV. w nieustalonym dniu między 1 a 4 stycznia 2016 r. w O. woj. (...), włamał się do samochodu P. (...) nr rej. (...) poprzez wybicie szyby w tylnych prawych drzwiach wartości 100 zł, a następnie usiłował dokonać kradzieży przedmiotów na szkodę I. L., jednakże zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na brak przedmiotu zaboru będącego w zainteresowaniu sprawcy,

tj. o czyn z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 279 § 1 k.k.,

XVI. w nocy z 3 na 4 stycznia 2016 r. w O. woj. (...), włamał się do samochodu P. (...) nr rej. (...) poprzez wybicie prawej tylnej szyby wartości 100 zł, a następnie dokonał zaboru w celu przywłaszczenia z wnętrz pojazdu wkrętarki wraz z dwoma bateriami oraz ładowarką wartości 100 zł przy czym łączna wartość strat wynosiła 1000 zł na szkodę M. K.,

tj. o czyn z art. 279 § 1 k.k.

Przepis art. 279 k.k. określa odmianę kwalifikowanego typu kradzieży, charakteryzującą się szczególnym sposobem działania sprawcy polegającym na usunięciu przeszkody służącej zabezpieczeniu rzeczy.

Przedmiotem ochrony przestępstwa kradzieży jest własność, posiadanie oraz inne prawa rzeczowe i obligacyjne do rzeczy ruchomej. Zachowanie sprawcy polega na zaborze cudzej rzeczy w celu przywłaszczenia. Przez zabór należy rozumieć bezprawne wyjęcie rzeczy spod władztwa osoby dotychczas nim władającej i objęcie go we własne władanie przez sprawcę. Wyjęcie rzeczy ruchomej spod władztwa nastąpić musi wbrew woli osoby nim dysponującej.

Przestępstwo określone w art. 279 k.k. jest przestępstwem powszechnym, jego sprawcą może być każdy. Zachowanie sprawcy przestępstwa określonego w art. 279 § 1 k.k. polega na zaborze cudzej rzeczy ruchomej w celu przywłaszczenia, przy czym zabór musi zostać dokonany z włamaniem. Kradzież z włamaniem różni się od tzw. zwykłej kradzieży sposobem jej popełnienia. Charakteryzuje się on połączeniem dwóch elementów, włamania oraz zaboru rzeczy.

W potoczny, znaczeniu "włamanie" rozumiane jest jako zachowanie, które przy wykorzystaniu siły fizycznej prowadzi do usunięcia przeszkód zabezpieczających rzecz. Stosując przyjętą w odniesieniu do tego znamienia specyficzną, autonomiczną metodę interpretacji, przyjmuje się że "włamanie" oznacza zachowanie polegające na usunięciu przeszkody, stanowiącej zabezpieczenie danego przedmiotu, przy czym wskazuje się, iż nie musi ono polegać na stosowaniu siły fizycznej oraz eksponuje cel, dla jakiego ustanowiona został a przełamana przez zachowanie sprawcy bariera. Istota włamania sprowadza się więc nie tyle do fizycznego uszkodzeniu lub zniszczenia przeszkody chroniącej dostępu do rzeczy lecz polega na zachowaniu, którego podstawową jest nieposzanowanie wyrażonej przez dysponenta rzeczy woli zabezpieczenia jej przed innymi osobami.

Zgromadzony i ujawniony w przedmiotowej sprawie materiał dowodowy w tym w szczególności zeznania pokrzywdzonych jak również wyjaśnienia złożone przez oskarżonego w toku postępowania przygotowawczego pozwoliły na ustalenie, że oskarżony M. Z. (1) dopuścił się wszystkich zarzucanych mu czynów. Oskarżony znajdując się w pobliżu parkingu na którym zaparkowane były samochody pokrzywdzonych przy użyciu posiadanego przez siebie śrubokręta dokonywał włamań do kolejnych samochodów, wybijając w nich szyby. Następnie wchodził on do samochodów i przeszukiwał i jeśli znalazł w nich cenne rzeczy zabierał je z samochodu. Sąd nie miał wątpliwości co do sprawstwa oskarżonego, tym bardziej, że w czasie pierwszych przesłuchań zarówno przed funkcjonariuszami policji jak też złożonymi przed Prokuratorem oskarżony przyznawał się do ich popełnienia, opisując przebieg kolejno popełnianych przestępstw. W wyniku przeprowadzonej opinii biegłego z zakresu wyceny ruchomości Sąd ustalił rzeczywistą wartość szkody poniesionej przez poszczególnych pokrzywdzonych. Mając na uwadze, że w przypadku części popełnionych przez oskarżonego czynów wartość uszkodzeń powstałych w samochodach była znacząco większa niż wartość rzeczy, które oskarżony przywłaszczył Sąd uznał, iż zachodzi konieczność zmiany kwalifikacji prawnej przypisanych oskarżonemu czynów.

Wobec powyższego Sąd zmienił opis i kwalifikację prawną czynów przypisanych oskarżonemu i uznał go za winnego tego że

5. w nocy z 3 na 4 stycznia 2016 r. w O. woj. (...), włamał się do samochodu C. (...) nr rej. (...) poprzez wybicie szyby w drzwiach od strony pasażera gdzie straty w wysokości 629,64 zł poniósł (...) sp. z o.o. I O/W W., a następnie dokonał zaboru w celu przywłaszczenia pilota od bramy wartości 70 zł na szkodę Instytutu (...) sp. z o.o. W., przy czym łączna wartość szkody wyniosła 699,64 złotych i czyn ten zakwalifikował jako przestępstwo z art. 279 § 1 k.k. w zb. z art. 288 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k.,

6. w nocy z 3 na 4 stycznia 2016 r. w O. woj. (...), włamał się do samochodu M. (...) nr rej. (...) poprzez wybicie bocznej tylnej szyby wartości 1205,97 zł na szkodę S. S. i I. S., a następnie dokonał zaboru w celu przywłaszczenia skrzynki S.z narzędziami w tym 4 szt. kluczy hydraulicznych nastawnych, 2 szt. kluczy "żabek" hydraulicznych, kluczy stałych firmy (...), nożyc hydraulicznych, szczypiec, klucza hydraulicznego kombinowanego, dwóch kompletów kluczy różnych wielkości cęgów o łącznej wartości 536 złotych na szkodę Z. S., przy czym łączna wartość szkody wyniosła 1741,97 złotych i czyn ten zakwalifikował jako przestępstwo z art. 279 § 1 k.k. w zb. z art. 288 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k.

7. w przypadku czynu popełnionego na szkodę M. W. (3), sąd ustalił, iż wartość szkody wyniosła 305,30 złotych i czyn ten zakwalifikował jako przestępstwo z art. 13 § 1 k.k. w zw. 279 § 1 k.k. w zb. z art. 288 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k.,

8. w przypadku czynu popełnionego na szkodę A. K. (1) ustalił, że wartość wybitej szyby wynosiła 435 złotych, i czyn ten zakwalifikował jako przestępstwo z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 279 § 1 k.k. w zb. z art. 288 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k.

9. w nocy z 3 na 4 stycznia 2016 r. w O. woj. (...), włamał się do samochodu S. (...) nr rej. (...) poprzez wybicie bocznej szyby w drzwiach pasażera oraz małej szyby w drzwiach tylnych oraz uszkodzenia tych drzwi" gdzie wartość powstałych uszkodzeń wyniosła 1003,59 złotych, a następnie dokonał zaboru w celu przywłaszczenia nawigacji marki G. nr (...) o wartości 72 złotych, o łącznej wartości szkody wynoszącej 1075,59 zł na szkodę A. i J. K. i czyn ten kwalifikuje jako przestępstwo z art. 279 § 1 k.k. w zb. z art. 288 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k.,

10. w przypadku czynu popełnionego na szkodę A. i U. W. (1), ustalił, że łączna wartość uszkodzeń samochodu wyniosła 1543,53 złotych, zaś wartość przywłaszczonego noża 26 złotych i czyn ten zakwalifikował jako przestępstwo z art. 279 § 1 k.k. w zb. z art. 288 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k.,

11. w przypadku czynu popełnionego na szkodę I. L. ustalił, że wartość uszkodzeń samochodu wyniosła 598,21 złotych i czyn ten zakwalifikował jako przestępstwo z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 279 § 1 k.k. w zb. z art. 288 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k.

12. w przypadku czynu popełnionego na szkodę M. K. Sąd ustalił, że wartość wybitej szyby wynosiła 232,43 złotych, wkrętarki z dwoma bateriami i ładowarką 638 złotych, zaś łączna wartość szkody wyniosła 870,43 (osiemset siedemdziesiąt, 43/100) złotych.

Sąd uznając winę oskarżonego za udowodnioną w zakresie wszystkich przypisanych mu czynów za każdy z tych czynów wymierzył oskarżonemu kary po 1 roku pozbawienia wolności.

Orzekając w przedmiocie kary Sąd miał na uwadze wszystkie okoliczności łagodzące i obciążające w przedmiotowej sprawie i nadał im takie samo znaczenie. Sąd jako okoliczności łagodzące wziął pod uwagę to że oskarżony początkowo przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów, jest osobą młodą, natomiast okoliczności obciążające które Sąd brał pod uwagę to przede wszystkim wielokrotna karalność oskarżonego za przestępstwa skierowane przeciwko mieniu.

Sąd uznał, iż w przypadku oskarżonego M. Z. (1) orzeczone kary jednostkowe spełnią swoje cele wychowawcze i zapobiegawcze jak również w zakresie społecznego oddziaływania. Sąd uznał, że kary w tym wymiarze uczynią również zadość społecznemu poczuciu sprawiedliwości, zaś oskarżonemu pozwolą zrozumieć naganność jego zachowania, by w przyszłości nie wchodził on ponownie w konflikty z prawem.

Sąd orzekając w zakresie kary łącznej pozbawienia wolności zastosował w przypadku oskarżonego zasadę asperacji, uznając iż z uwagi na ilość popełnionych przez niego czynów orzeczenie kary łącznej na zasadzie absorpcji byłoby dla oskarżonego nagrodą nieznajdującą uzasadnienia w jego dotychczasowym zachowaniu, z kolei kara orzeczona na zasadzie kumulacji byłaby karą zbyt surową w świetle popełnionych przez oskarżonego czynów. Z tych też względów Sąd orzekł wobec oskarżonego karę łączną 2 lat pozbawienia wolności, uznając iż kara ta jest karą adekwatną zarówno do stopni winy jak też społecznej szkodliwości popełnionych przez oskarżonego czynów.

Sąd zgodnie z przepisem art. 46 § 1 k.k. orzekł wobec oskarżonego obowiązek naprawienia szkody poprzez zapłatę na rzeczy (...) Sp. z o.o. I Oddział w W. kwoty 629,64 złotych, kwoty 70 złotych na rzecz Instytutu (...) Sp. z o.o. w W., na rzecz Z. S. kwoty 1741,97 złotych, na rzecz A. i J. K. kwoty 1075,59 złotych, na rzecz A. i U. W. (2) kwoty 1569,53 złotych oraz na rzecz M. K. kwoty 870,43 złotych. Wskazane kwoty odpowiadają wartości rzeczywiście poniesionych przez pokrzywdzonych szkód w wyniku czynów popełnionych przez oskarżonego, tym samym pozwoli wynagrodzić oskarżonym szkody jaką wyrządził w ich mieniu oskarżony.

Sąd zgodnie z przepisem art. 63 § 1 i 5 k.k. na poczet orzeczonej wobec oskarżonego kary łącznej pozbawienia wolności zaliczył okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie w postaci zatrzymania od dnia 7 stycznia 2016 r. godz. 6:20 do dnia 8 stycznia 2016 r. godz. 17:10 co stanowi dwa dni pozbawienia wolności i odpowiada 2 dniom kary pozbawienia wolności.

Sąd zasądził na rzecz adw. M. W. (2) kwotę 723,24 złotych w tym 23% podatku VAT w kwocie 135,24 złotych tytułem pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu. Wartość tej kwoty została obliczona zgodnie z przepisami Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu.

Zgodnie z przepisem art. 624 § 1 k.p.k. Sąd zwolnił oskarżonego w całości od kosztów sądowych, wydatki przejmując na rachunek Skarbu Państwa. W ocenie Sądu biorąc pod uwagę, ze oskarżony aktualnie przebywa w zakładzie karnym, gdzie odbywa karę pozbawienia wolności należało uznać, że konieczność poniesienia kosztów sądowych, byłoby dla niego zbyt dużą dolegliwością.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów powszechnych.