II K 221/34 - Postanowienie Sądu Najwyższego - OpenLEX

II K 221/34 - Postanowienie Sądu Najwyższego

Orzeczenia sądów
Opublikowano: OSN(K) 1934/11/235

Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 kwietnia 1934 r. II K 221/34

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: sędzia St. Giżycki. Sędziowie: K. Berezowski, S. Walfisz (sprawozdawca). Prokurator: St. Szafraniec.

Sentencja

Sąd Najwyższy w sprawie Nykoły Ł., osk. z art. 67 u. k. s. przedstawionej na skutek kasacji Urzędu Skarbowego w Czortkowie z dnia 29 grudnia 1933, kasację Urzędu Skarbowego w Czortkowie bez rozpoznania pozostawił.

Uzasadnienie faktyczne

1. Urząd Skarbowy Akcyz i Monopolów Państwowych w Czortkowie zarzuca w kasacji nieprawidłowy wymiar kary, który, stosownie do ilości wytworzonego przez oskarżonego tytoniu (10 gr.), winien ograniczyć się do grzywny w kwocie 10 złotych, nie zaś grzywny w wysokości 1.000 zł., jak orzeczono w wyroku.

2. Kasacja, zmierzająca do uchylenia wyroku z tego powodu, że sąd na niekorzyść oskarżonego zastosował karę, nieprzepisaną w ustawie, jest kasacją wniesioną na korzyść oskarżonego. Kasację jednak taką może wnieść oprócz oskarżonego i jego obrońcy oraz ewentualnie innych osób (rodziców, małżonka i t. d.) tylko prokurator (art. 476, 505 § 2 k. p. k.). Przepis art. 222 u. k. s. przyznaje wprawdzie władzy skarbowej "uprawnienia prokuratora" w dziedzinie "zaskarżania orzeczeń sądowych", lecz zakres tego przepisu, jako wyjątkowego, nie może być rozciągany poza ramy tej funkcji, jaką u. k. s. przyznaje władzom skarbowym w procesie karnym o przestępstwa karno - skarbowe. A zakres tych funkcyj streszcza się w prawie realizowania w drodze procesu karnego interesów Skarbu Państwa, a więc wyłącznie w prawie ścigania. Wynika to jasno z przepisu art. 223 § 2 u. k. s." który ustala niezależność prokuratora od władzy skarbowej i naodwrót, prokurator bowiem jest przedewszystkiem stróżem prawa (art. 231 u. s. p.), którego stąd wypływające obowiązki mogłyby stanąć w kolizji z dążeniami równouprawnionego współoskarżyciela, jakim jest władza skarbowa. Prawo prokuratora do wniesienia kasacji na korzyść oskarżonego jest emanacją tej właściwości jego urzędu, którą obarcza go ustawa, nakazując mu być "stróżem prawa". Z wyłącznie oskarżycielską funkcja władzy skarbowej w procesie karno - skarbowym nie może się zgodzić prawo zaskarżenia wyroku na korzyść oskarżonego, chociażby zaskarżenie takie leżało pozornie w interesie Skarbu Państwa, dlatego też kasacja, wniesiona przez stronę do tego nieuprawnioną (art. 476, 505 § 2 k. p. k.) nie ulega rozpoznaniu w myśl art. 524 lit. "a" k. p. k.