Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2585890

Postanowienie
Naczelnego Sądu Administracyjnego
z dnia 28 listopada 2018 r.
II GZ 413/18

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Krystyna Anna Stec.

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia J. W., J. W. R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 16 lipca 2018 r., sygn. akt III SA/Gl 533/17 w zakresie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi J. W., J. W. R. na postanowienie Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego z dnia (...) marca 2017 r. nr (...) w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie oszacowania strat materialnych i dewastacji środowiska naturalnego oraz gruntów rolnych działki na skutek nielegalnego wydobycia bursztynu postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie faktyczne

Postanowieniem z dnia 16 lipca 2018 r., sygn. akt III SA/Gl 533/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił zażalenie (na postanowienie z 14 maja 2018 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej) J. W., J. W. R. w sprawie z ich skargi na postanowienie Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego z dnia (...) marca 2017 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania.

Przedstawiając stan sprawy Sąd I instancji wskazał, że wyrokiem z dnia 10 stycznia 2018 r. oddalił skargę J. W., J. W. R. na wyżej opisane postanowienie Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego.

Pismem z 9 kwietnia 2018 r. skarżący wnieśli pismo zatytułowane "skarga kasacyjna".

Postanowieniem z dnia 14 maja 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę kasacyjną na podstawie art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm.; dalej: p.p.s.a.).

Pismem z 11 czerwca 2018 r. skarżący złożyli pismo zatytułowane "Wniosek" w którym wnieśli o zawieszenie postępowania oraz zaskarżyli w całości postanowienie z 14 maja 2018 r. w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uzasadniając swoje rozstrzygnięcie w sprawie na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., stwierdził, że osoba podpisana pod zażaleniem z dnia 11 czerwca 2018 r., tj. J. W. i J. W. R., nie należą do kręgu osób, które są uprawnione do sporządzenia zażalenia na podstawie art. 194 § 4 p.p.s.a. Zatem zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej należy uznać za niedopuszczalne.

Zażalenie na to postanowienie wnieśli J. W. i J. W. R.

Orzeczeniu zarzucili błędne określenie strony skarżącej, brak określenia przedmiotu zaskarżenia oraz brak pouczenia przez Sąd I instancji co do wymogu adwokacko-radcowskiego.

Wobec powyższego skarżący wnieśli o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia i jednoczesne "uzupełnienie (...) brakujących elementów przedmiotowego postanowienia".

Uzasadnienie prawne

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Jak trafnie zauważył Sąd I instancji na wstępie zaskarżonego postanowienia, w myśl art. 194 § 4 p.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinien sporządzić adwokat lub radca prawny. Powyższego wymogu nie stosuje się, jeżeli takie zażalenie sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli zażalenie takie wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 175 § 2 w zw. z art. 194 § 4 p.p.s.a.). Ponadto, w sprawach wskazanych w art. 175 § 3 p.p.s.a. zażalenie takie może sporządzić także doradca podatkowy i rzecznik patentowy. Wymóg ten ma na celu zapewnienie zażaleniu odpowiedniego poziomu merytorycznego i formalnego, gdyż temu środkowi odwoławczemu, jak i skardze kasacyjnej stawia się wysokie wymagania formalne, których niezachowanie grozi odrzuceniem pisma bez merytorycznego rozpoznania.

Postanowienie w analogicznym stanie faktycznym i prawnym było już przedmiotem rozważań Naczelnego Sądu Administracyjnego, m.in. w postanowieniu z dnia 14 maja 2015 r., sygn. akt II GZ 200/15. Sąd rozpoznający niniejszą sprawę argumentację tam zawartą w całości podziela. Obowiązek ustanowiony w art. 194 § 4 p.p.s.a. ma charakter bezwzględny, co oznacza, że żadne szczególne okoliczności nie uprawniają strony do osobistego sporządzenia zażalenia na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną (por. postanowienie NSA z dnia 25 października 2011 r., II OZ 970/11, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Ponadto, niesporządzenie zażalenia na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną przez adwokata, radcę prawnego lub podmioty wskazane w art. 175 § 2 lub § 3 p.p.s.a. jest nieusuwalnym brakiem (por. postanowienie NSA z dnia 8 grudnia 2004 r., OZ 713/04), co znaczy, że nie podlega on konwalidacji w trybie art. 49 p.p.s.a. (por. postanowienia NSA: z dnia 2 października 2012 r., II OZ 832/12; z dnia 20 marca 2012 r., I OZ 169/12; publik.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl/).

W rozpoznawanej sprawie jest bezspornym, że skarżący wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach zażalenie na postanowienie tegoż Sądu odrzucające skargę kasacyjną, które to zażalenie nie było podpisane przez żadnego profesjonalnego pełnomocnika wskazanego w art. 175 p.p.s.a. Tym samym wniesiony środek odwoławczy nie spełniał wymogu uregulowanego w art. 194 § 4 p.p.s.a., a tym samym podlegał odrzuceniu jako niedopuszczalny.

Należy też podkreślić, że na etapie postępowania sądowoadministracyjnego Sąd I instancji prawidłowo pouczał skarżących - wbrew ich twierdzeniom - w zakresie "przymusu adwokackiego" do sporządzenia zarówno skargi kasacyjnej, jak również zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Stosowane pouczenia znajdowały się w pismach przewodnich załączonych do nadesłanych odpisów: wyroku o oddaleniu skargi oraz postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej.

Podniesione uchybienia zaskarżonego obecnie postanowienia w zakresie użytego w treści uzasadnienia określenia "skarżąca spółka", należy potraktować jako niemającą wpływu na wynik sprawy omyłkę pisarską. Zakres zarówno podmiotowy jak i przedmiotowy sprawy, wobec dokładnego przedstawienia przez Sąd I instancji stanu faktycznego i prawnego sprawy, nie budzi wątpliwości Sądu kasacyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny nie ma również zastrzeżeń co do prawidłowości postanowienia Sądu I instancji pod względem legalności.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.