Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2722826

Postanowienie
Naczelnego Sądu Administracyjnego
z dnia 25 września 2019 r.
II GZ 179/19

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Sieńczyło-Chlabicz.

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu w dniu 25 września 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia E. Sp. z o.o. z siedzibą w P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 maja 2019 r., sygn. akt VI SAB/Wa 20/19 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi E. Sp. z o.o. z siedzibą w P. na bezczynność Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania wniosku o udzielenie koncesji na obrót paliwami ciekłymi postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie faktyczne

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 24 maja 2019 r., sygn. akt VI SAB/Wa 20/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę E. Sp. z o.o. z siedzibą w P. na bezczynność Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania wniosku o udzielenie koncesji na obrót paliwami ciekłymi.

Sąd I instancji podał w uzasadnieniu, że ww. skarga została podpisana przez M. K. Ze złożonego pełnomocnictwa oraz odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego nie wynikało zaś, że M. K. jest uprawniony do reprezentowania skarżącej spółki. Wobec tego, zarządzeniem z dnia 19 kwietnia 2019 r. Sąd wezwał ustanowionego przez spółkę pełnomocnika do nadesłania oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii dokumentu, z którego wynika, że jest pracownikiem skarżącej spółki.

W zakreślonym przez Sąd terminie uprawniony do reprezentacji strony skarżącej P. K. oświadczył, że pełnomocnictwa udzielił Prezes Zarządu, a ustanowiony pełnomocnik był reprezentantem spółki w całej procedurze koncesyjnej, lecz nie jest on pracownikiem spółki.

WSA wskazał, że w przypadku złożenia pisma do sądu administracyjnego przez pełnomocnika osoby prawnej ma on obowiązek dołączyć do akt sprawy nie tylko pełnomocnictwo, stosownie do art. 37 § 1 i art. 46 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 z późn. zm. - dalej: p.p.s.a.), ale także dokument stwierdzający umocowanie do reprezentacji strony przez osobę, która udzieliła pełnomocnictwa - stosownie do art. 29 p.p.s.a. Zgodnie natomiast z brzmieniem art. 35 § 2 p.p.s.a., pełnomocnikiem osoby prawnej lub przedsiębiorcy, w tym nieposiadającego osobowości prawnej, może być również pracownik tej jednostki albo jej organu nadrzędnego.

Skoro w odpowiedzi na wezwanie Sądu wskazano, że ustanowiony przez spółkę pełnomocnik nie jest jej pracownikiem, tym samym uznać należało, że skarga została wniesiona przez osobę nieuprawnioną do działania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła spółka, wnosząc o jego uchylenie.

W uzasadnieniu wskazano, że ustanowiony pełnomocnik był reprezentantem spółki w całej procedurze koncesyjnej.

Uzasadnienie prawne

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 34 p.p.s.a., strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Stosownie do regulacji zawartej w art. 35 § 1 p.p.s.a. pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również małżonek, rodzeństwo, wstępni lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. Pełnomocnikiem osoby prawnej lub przedsiębiorcy, w tym nieposiadającego osobowości prawnej, może być również pracownik tej jednostki albo jej organu nadrzędnego (art. 35 § 2 zdanie 1 p.p.s.a.).

Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W myśl art. 57 § 1 cytowanej ustawy skarga powinna m.in. czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Stosowanie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.

Wniesiona w niniejszej sprawie skarga została podpisana przez pełnomocnika M.K. Wobec tego, że ze złożonego pełnomocnictwa oraz odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego nie wynikało, aby M.K. był uprawniony do reprezentowania skarżącej - Sąd prawidłowo wezwał tego pełnomocnika do usunięcia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii dokumentu, z którego wynika, że jest pracownikiem skarżącej. Dodatkowo wystosował też pouczenie o treści art. 35 § 1 i 2 p.p.s.a. (k. 29 akt sądowych). Z pouczenia wynikało wprost, że pełnomocnikiem osoby prawnej lub przedsiębiorcy, w tym nieposiadającego osobowości prawnej, może być również pracownik tej jednostki albo jej organu nadrzędnego.

Wezwanie wraz z pouczeniem zostało skutecznie doręczone w dniu 13 maja 2019 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru - k. 30 akt sądowych). W odpowiedzi na nie - uprawniony do reprezentacji strony skarżącej P. K. oświadczył, że pełnomocnictwa udzielił Prezes Zarządu, a ustanowiony pełnomocnik był reprezentantem spółki w całej procedurze koncesyjnej, lecz nie jest on pracownikiem spółki.

W tej sytuacji należy przyznać rację Sądowi I instancji co do tego, że brak formalny skargi nie został uzupełniony. Skoro w odpowiedzi na wezwanie Sądu skarżąca spółka stwierdziła, że ustanowiony pełnomocnik w osobie M. K. - nie jest jej pracownikiem, to zgodnie z art. 35 p.p.s.a. nie mógł być pełnomocnikiem strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Złożenie zaś przez skarżącą wyżej wskazanej odpowiedzi na wezwanie Sądu, świadczy o tym, że skarżąca miała świadomość, iż M. K.- nie należy do żadnej z kategorii osób wymienionych w art. 35 p.p.s.a. W tym zakresie bez znaczenia jest argumentacja zawarta w zażaleniu, że M. K. był reprezentantem spółki w całej procedurze koncesyjnej. Występowanie pełnomocnika na etapie postępowania administracyjnego - nie stanowi automatycznie, że jest on uprawniony do działania w imieniu swojego mocodawcy na etapie postępowania sądowoadministracyjnego. Zawarte bowiem w art. 35 p.p.s.a. wyliczenie osób, mogących pełnić funkcje pełnomocnika w postępowaniu sądowoadministracyjnym - ma charakter wyczerpujący i może być rozszerzone jedynie w drodze przepisów szczególnych.

Zatem skarga została wniesiona przez osobę nieuprawnioną do działania przed sądem administracyjnym. Tym samym uznać należy za w pełni prawidłowe odrzucenie skargi przez Sąd I instancji.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.