II FSK 3123/18 - Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego

Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2593293

Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 grudnia 2018 r. II FSK 3123/18

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Bogusław Dauter (spr.).

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej sprawy ze skargi kasacyjnej P. sp. z o.o. z siedzibą w P. (dawniej: O. sp. z o.o. z siedzibą w P.) od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 30 maja 2018 r. sygn. akt I SA/Op 121/18 w sprawie ze skargi O. sp. z o.o. z siedzibą w P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w O. z dnia 13 czerwca 2014 r. nr (...) w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2006 r. postanawia:

1)

odrzucić skargę kasacyjną,

2)

zwrócić P.

sp. z o.o. z siedzibą w P. (dawniej: O. sp. z o.o. z siedzibą w P.) ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu kwotę 102 (słownie: sto dwa) złotych tytułem uiszczonego wpisu od skargi kasacyjnej.

Uzasadnienie faktyczne

Wyrokiem z dnia 30 maja 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu oddalił skargę O. Spółki z o.o. w P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w O. z dnia 13 czerwca 2014 r., w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób prawnych za 2006 r.

Od powyższego wyroku skargę kasacyjną wniosła Spółka, zarzucając na podstawie art. 174 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.) naruszenie prawa procesowego, tj. art. 106 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 145 § 1 pkt 3 lit. c) p.p.s.a. w zw. z art. 122 i art. 187 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2015 r. poz. 613 z późn. zm., dalej: o.p.). W skardze kasacyjnej wymieniono szereg faktur, które powinny być sprawdzone na okoliczność rzeczywistego wykonywania usług na rzecz Spółki.

Autor skargi kasacyjnej wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku.

W odpowiedzi na skargę kasacyjną Dyrektor Izby Skarbowej w O. wniósł o oddalenie skargi kasacyjnej oraz zasądzenie od skarżącej Spółki na rzecz organu zwrotu kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych.

Uzasadnienie prawne

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu, gdyż nie spełnia ona wymogów formalnych określonych w art. 176 § 1 pkt 2 p.p.s.a.

W myśl ww. przepisu, skarga kasacyjna powinna zawierać przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie. Przez przytoczenie podstaw kasacyjnych należy przy tym rozumieć dokładne wskazanie takiej podstawy oraz określenie tych przepisów prawa, które - zdaniem podmiotu wnoszącego skargę kasacyjną - uległy naruszeniu przez sąd wydający zaskarżone orzeczenie. Prawidłowe sformułowanie podstaw kasacyjnych polega zatem na wskazaniu konkretnych przepisów prawa, które zostały naruszone, z podaniem numeru artykułu, paragrafu, ustępu, punktu (ewentualnie innych jednostek redakcyjnych), oraz wyjaśnieniu, na czym to naruszenie polegało.

Z treści art. 177a w zw. z art. 176 § 1 pkt 2 p.p.s.a. wynika, że przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie są elementami konstrukcyjnymi skargi kasacyjnej i ich brak skutkuje jej odrzuceniem, bez uprzedniego wzywania do usunięcia któregoś z tych braków. Wskazane wyżej elementy konstrukcyjne skargi kasacyjnej stanowią o jej istocie i trudno byłoby przyjąć, że w razie ich pominięcia mamy wciąż do czynienia ze skargą kasacyjną. Rygoryzm w tym zakresie wydaje się uzasadniony wysokim stopniem formalizacji skargi kasacyjnej w postępowaniu sądowoadministracyjnym, służącym precyzyjnemu ustaleniu zakresu sprawy przedstawianej Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu do rozpoznania.

W niniejszej sprawie skarga kasacyjna strony nie zawiera uzasadnienia zarzutów skargi kasacyjnej. Autor skargi kasacyjnej ograniczył się jedynie do sformułowania zarzutu oraz wymienienia faktur, które jego zdaniem powinny zostać sprawdzone na okoliczność rzeczywistego wykonywania usług na rzecz skarżącej spółki. Nie uzasadnił natomiast na czym konkretnie polegały błędy proceduralne, których dopuścił się w toku kontroli legalności sąd administracyjny pierwszej instancji, a także nie wskazał argumentów przemawiających za przyjęciem, że sugerowane uchybienia mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 180 p.p.s.a., orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi kasacyjnej orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.