Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1397837

Postanowienie
Naczelnego Sądu Administracyjnego
z dnia 23 października 2013 r.
II FSK 2489/11

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Stefan Babiarz (sprawozdawca).

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu w dniu 23 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Przedsiębiorstwa D. sp. z o.o. w K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 1 czerwca 2011 r. sygn. akt I SA/Gl 194/11 w sprawie ze skargi Przedsiębiorstwa D. sp. z o.o. w K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 7 stycznia 2011 r. nr (...) w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych postanawia: sprostować z urzędu oczywistą omyłkę w uzasadnieniu wyroku, poprzez zastąpienie fragmentu: "Nie można także podzielić argumentacji skargi kasacyjnej o naruszeniu przez sąd pierwszej instancji art. 125 § 1 w związku z art. 240 § 1 pkt 7 ord. pod. Z tego ostatniego przepisu wynika, że <>. Przepis ten więc wprost wskazuje, że dla jego zastosowania konieczne jest istnienie w odrębnym przepisie prawa sankcji nieważności decyzji z powodu wyraźnie określonej wady. Takiego przepisu w skardze kasacyjnej nie wskazano. W przypadku zaś przesłanek stwierdzenia nieważności decyzji określonych w art. 247 § 1 pkt 4 i pkt 7 ord. pod. nie zachodzi sytuacja, by przesłanki te w jakimkolwiek zakresie krzyżowały bądź uzupełniały się", poprawnym zwrotem: "Nie można także podzielić argumentacji skargi kasacyjnej o naruszeniu przez sąd pierwszej instancji art. 125 § 1 w związku z art. 240 § 1 pkt 7 ord. pod. Z tego ostatniego przepisu wynika, że <>. Warunkiem bowiem zaistnienia tej przesłanki jest także istnienie decyzji ostatecznej, co w sprawie nie miało miejsca".

Uzasadnienie faktyczne

W uzasadnieniu wyroku z dnia 23 października 2013 r., sygn. akt II FSK 2489/11, Naczelny Sąd Administracyjny prawidłowo wskazał numer przepisu i omyłkowo przytoczył jego treść. Z uzasadnienia wynika, że Sąd - za skargą kasacyjną - powołał art. 240 § 1 pkt 7 ord. pod., ale omyłkowo zacytował w uzasadnieniu treść art. 247 § 1 pkt 7 ord. pod. Z treści skargi kasacyjnej i wskazanej w uzasadnieniu numeracji artykułów wynika jednoznacznie, że jednym z zarzutów skargi kasacyjnej był zarzut naruszenia art. 125 § 1 w związku z art. 240 § 1 pkt 7 ord. pod., zaś ten ostatni dotyczy wznowienia postępowania, a nie stwierdzenia nieważności decyzji.

Mając na uwadze powyższe Sąd z urzędu prostuje oczywisty błąd pisarski, podlegający sprostowaniu na podstawie art. 156 § 1 i 2 w związku z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.).

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.