Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1211714

Postanowienie
Sądu Najwyższego
z dnia 10 maja 1999 r.
II CKN 474/98

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia SN J. Suchecki (spr.).

Sędziowie SN: H. Pietrzkowski, L. Walentynowicz.

Sentencja

Sąd Najwyższy Izba Cywilna po rozpoznaniu w dniu 10 maja 1999 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa Zofii T. przeciwko Rybnickiej Spółce Węglowej Spółce Akcyjnej o zobowiązanie do naprawienia szkody na skutek kasacji powódki od postanowienia Sądu Wojewódzkiego z dnia 8 stycznia 1998 r., postanawia:

odrzucić kasację,

odstąpić od obciążenia powódki kosztami postępowania kasacyjnego.

Uzasadnienie faktyczne

Sąd Rejonowy oddalił powództwo o zobowiązanie pozwanej do naprawienia szkód górniczych, a Sąd Wojewódzki oddalił apelację powódki. Wyrok Sądu Wojewódzkiego powódka zaskarżyła kasacją, wnosząc o jego uchylenie, jak również uchylenie wyroku Sądu Rejonowego i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania.

W kasacji zarzuca naruszenie przepisów postępowania, lecz nie wskazuje które przepisy zostały naruszone.

Uzasadnienie prawne

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

wykładnia art. 3931, 3933, 39311 i 3938 k.p.c. jest już ugruntowana w orzecznictwie. Tak np. w postanowieniu z dnia 11 marca 1997 r. III CKN 13/97 (OSN 8/1997, poz. 114) Sąd Najwyższy stwierdził, że dla zachowania formy kasacji konieczne jest wskazanie które przepisy ustawy oznaczone numerem artykułu (paragrafu, ustępu) zostały naruszone. W przeciwnym razie ocena zasadności kasacji nie jest w ogóle możliwa, samo zaś pismo pozostaje jedynie namiastką środka odwoławczego. Podobnie wypowiedział się Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 7 kwietnia 1997 r. III CKN 29/97 (OSN 6-/1997, poz. 96) stwierdzając także, że brak konkretnego wskazania naruszonej normy prawnej jest brakiem nieusuwalnym, gdyż wykracza poza pojecie braku formalnego pisma procesowego.

Z tych względów kasacja, jako nie spełniająca wymagań przewidzianych w art. 3933 k.p.c. jest niedopuszczalna i ulega odrzuceniu z mocy art. 3938 w związku z art. 3935 k.p.c., jak orzeczono w sentencji.

Biorąc pod uwagę wykazaną w toku procesu sytuację materialną i osobistą powódki z mocy art. 102 k.p.c. odstąpiono od obciążania jej kosztami procesu, podobnie jak uczynił to Sąd Wojewódzki.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów Sądu Najwyższego.