I SAB/Wa 82/20 - Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie

Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 3167532

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 września 2020 r. I SAB/Wa 82/20

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Wesołowska.

Sędziowie WSA: Mariola Kowalska Bożena Marciniak (spr.).

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 22 września 2020 r. sprawy ze skargi E. K. i A. K. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Starostę (...) w przedmiocie rozpoznania wniosku o ustalenie odszkodowania za nieruchomość oddala skargę.

Uzasadnienie faktyczne

Pismem z (...) lutego 2020 r. E. K. i A. K. (dalej jako "skarżący") wnieśli skargę na przewlekłe prowadzenie przez Starostę (...) postępowania w przedmiocie rozpoznania wniosku o ustalenie odszkodowania za nieruchomość.

Skarga została wniesiona w następującym stanie faktycznym;

Decyzją z (...) października 2001 r., nr (...), Burmistrz Miasta S. zatwierdził projekt podziału działki nr (...) o pow. (...) m2, położonej w obrębie (...) przy ul. (...) i (...) na, między innymi, działkę nr (...) o pow. (...) m2 z przeznaczeniem na drogę publiczną.

Wnioskiem z (...) listopada 2008 r. skarżący wystąpili do Starosty (...) o ustalenie odszkodowania, między innymi, za działkę nr (...).

Decyzją z (...) marca 2009 r., nr (...), Starosta (...) umorzył postępowanie w sprawie ustalenia odszkodowania za przedmiotowy grunt.

Decyzją nr (...) z (...) lipca 2009 r. Wojewoda (...) uchylił w całości decyzję Starosty z (...) marca 2009 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.

Decyzją z (...) stycznia 2011 r., nr (...), Starosta (...) umorzył postępowanie w sprawie ustalenia odszkodowania za przedmiotową nieruchomość.

Decyzją nr (...) z (...) marca 2011 r. Wojewoda (...) uchylił w całości decyzję Starosty z (...) stycznia 2011 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.

Wyrokiem z 8 listopada 2011 r., sygn. akt I SA/Wa 1023/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę na ww. decyzję.

Decyzją z (...) lipca 2012 r., nr (...), Starosta (...) odmówił ustalenia odszkodowania za przedmiotową nieruchomość.

Decyzją nr (...) z (...) sierpnia 2012 r. Wojewoda (...) uchylił decyzję Starosty z (...) lipca 2012 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.

Wyrokiem z 11 kwietnia 2013 r., sygn. akt I SA/Wa 2076/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę na powyższą decyzję Wojewody (...).

Wyrokiem z 2 kwietnia 2015 r., sygn. akt I OSK 1841/13, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną Gminy Miasto S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 11 kwietnia 2013 r.

Decyzją z (...) stycznia 2016 r., nr (...), Starosta (...) ustalił odszkodowanie na rzecz E. K. i A. K. w wysokości (...) zł za grunt o pow. (...) ha, stanowiący część działki nr (...) oraz odmówił ustalenia odszkodowania za pozostałą część działki (...) o pow. (...) ha.

Decyzją nr (...) z (...) czerwca 2016 r. Wojewoda (...) uchylił decyzję Starosty z (...) stycznia 2016 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.

Decyzją z (...) stycznia 2019 r., nr (...), Starosta (...), ustalił odszkodowanie na rzecz skarżących w wysokości (...) zł za grunt o pow. (...) ha, stanowiący część działki nr (...) oraz odmówił ustalenia odszkodowania za pozostałą część działki nr (...) o pow. (...) ha.

Decyzją nr (...) z (...) października 2019 r. Wojewoda (...) uchylił decyzję Starosty (...) z (...) stycznia 2019 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.

Sprzeciw do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie od decyzji Wojewody (...) z (...) października 2019 r. wniosła Gmina Miasto S.

Pismem z (...) grudnia 2019 r. skarżący złożyli do Wojewody (...) ponaglenie na niezałatwienie sprawy w terminie przez Starostę (...).

Wyrokiem z 14 stycznia 2020 r., sygn. akt I SA/Wa 2429/19, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił decyzję Wojewody (...) z (...) października 2019 r.

Pismem z (...) lutego 2020 r. skarżący wnieśli do sądu skargę na przewlekłe prowadzenie przez Starostę (...). postępowania w przedmiocie rozpoznania wniosku o ustalenie odszkodowania za nieruchomość.

W skardze zarzucili organowi naruszenie ich prawa do rozpoznania sprawy bez zbędnej zwłoki i wnieśli o: stwierdzenie przewlekłości postępowania o ustalenie odszkodowania, zalecenie organowi podjęcia w wyznaczonym terminie odpowiednich czynności w celu bezzwłocznego ustalenia i zapłaty należnego odszkodowania oraz zasądzenie na ich rzecz należnego zadośćuczynienia stosownego do krzywd wyrządzonych przez Starostę przez niekończące się wieloletnie postępowanie oraz niemożność skorzystania przez skarżących z należnych im pieniędzy. Skarżący wskazali, że postępowanie Starosty w niniejszej sprawie pozostaje w rażącej sprzeczności z art. 7 oraz 8 § 1 k.p.a., a w konsekwencji kwota zadośćuczynienia nie powinna być niższa niż 20 000 zł.

W odpowiedzi na skargę Starosta (...) podniósł, że decyzja Wojewody (...) z (...) października 2019 r. została uchylona wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 14 stycznia 2020 r., sygn. akt I SA/Wa 2429/19. Do dnia przesłania odpowiedzi na skargę sprawa nie została przez Wojewodę (...) rozpoznana w ponownym postępowaniu odwoławczym.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga nie mogła zostać uwzględniona i jako taka podlega oddaleniu.

Kluczowe znaczenie w niniejszej sprawie ma okoliczność, że wniesienie przez skarżących skargi na przewlekłość Starosty (...). w rozpoznaniu wniosku o ustalenie odszkodowania nastąpiło już po załatwieniu sprawy przez ten organ. Jak bowiem wynika z akt sprawy, prawomocnym wyrokiem z 14 stycznia 2020 r., sygn. akt I SA/Wa 2429/19, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu sprzeciwu Gminy Miasto S., uchylił decyzję Wojewody (...) z (...) października 2019 r. Uchylenie przez sąd decyzji organu odwoławczego spowodowało to, że do obrotu prawnego powróciła decyzja Starosty (...). z (...) stycznia 2019 r., zaś po stronie Wojewody (...) powstał obowiązek ponownego rozpoznania odwołania skarżących z (...) lutego 2019 r. zgodnie z wytycznymi sądu zawartymi w uzasadnieniu wyroku z 14 stycznia 2020 r.

Z akt sprawy nie wynika aby ponowne postępowanie odwoławcze przed Wojewodą (...) od decyzji Starosty z (...) stycznia 2019 r. zostało zakończone.

Okoliczność, że przed wniesieniem skargi do sądu do obrotu prawnego powróciła decyzja Starosty (...) z (...) stycznia 2019 r. uniemożliwia stwierdzenie, że w dacie wniesienia skargi Starosta (...) pozostawał w przewlekłości w rozpoznaniu wniosku o ustalenie odszkodowania. Jak już wskazano powyżej, podstawowym celem skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest doprowadzenie do usunięcia niepożądanego przez ustawodawcę stanu. Zatem, taka skarga może być skutecznie wniesiona do chwili ustania stanu bezczynności lub przewlekłości, tj. do chwili załatwienia sprawy przez organ administracji. W przypadku gdy przed wniesieniem skargi organ sprawę załatwił, a taka sytuacja zaistniała w niniejszej sprawie na skutek wyroku z 14 stycznia 2020 r., ten podstawowy cel nie może zostać osiągnięty. W tej sytuacji brak było podstaw do uwzględnienia skargi, co obligowało Sąd do jej oddalenia na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Dodać przy tym trzeba, że Sądowi znana jest uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z 22 czerwca 2020 r., II OPS 5/19, zgodnie z którą "Wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania poprzez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi". Z sentencji powołanej uchwały wynika jednak, że dotyczy ona sytuacji, w których postępowanie administracyjne zakończyło się wydaniem decyzji ostatecznej. Taka sytuacja w niniejszej sprawie nie zachodzi.

Końcowo wskazać trzeba, że jeśli okazałoby się, że przy ponownym rozpoznaniu odwołania skarżących Wojewoda (...) pozostaje w bezczynności lub przewlekłości, wówczas strony mają możliwość wniesienia ponaglenia na brak działania Wojewody, a następnie wniesienia skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez ten organ.

Z podanych wyżej przyczyn, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.), orzekł jak w sentencji. Rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym nastąpiło na podstawie art. 119 pkt 4 w związku z art. 120 powołanej ustawy.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.