I SAB/Wa 57/19 - Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie

Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2698529

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 czerwca 2019 r. I SAB/Wa 57/19

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Gabriela Nowak (spr.).

Sędziowie WSA: Monika Sawa Magdalena Durzyńska.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 11 czerwca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi A. B. na bezczynność Prezydenta (...) w przedmiocie rozpoznania wniosku o podjęcie zawieszonego postępowania

1. zobowiązuje Prezydenta (...) do rozpoznania wniosku z 27 kwietnia 2018 r. o podjęcie postępowania zawieszonego postanowieniem z (...) maja 2016 r. nr (...), w terminie jednego miesiąca od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z odpisem prawomocnego wyroku;

2. stwierdza, że Prezydent (...) dopuścił się bezczynności, która miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa;

3. zasądza od Prezydenta (...) na rzecz skarżącej A. B. kwotę 580 (pięćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Uzasadnienie faktyczne

A. B. (dalej jako "skarżąca") pismem z 15 lutego 2019 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta (...) w przedmiocie rozpoznania wniosku z 27 kwietnia 2018 r. o podjęcie postępowania administracyjnego zawieszonego postanowieniem z (...) maja 2016 r. nr (...). W uzasadnieniu skargi wskazała, że postanowieniem z (...) maja 2016 r. zawieszono z urzędu postępowanie administracyjne dotyczące rozpoznania wniosku o przyznanie prawa użytkowania wieczystego do gruntu nieruchomości położonej w W. przy ul. (...) do czasu ostatecznego i prawomocnego zakończenia postępowania prowadzonego przez Ministra Finansów. Decyzja kończąca ww. postępowanie wpłynęła do akt sprawy w dniu (...) stycznia 2018 r., a mimo to Prezydent nie podjął w sprawie żadnych czynności. Wobec powyższego skarżąca wystąpiła w dniu 27 kwietnia 2018 r. do organu z wnioskiem o podjęcie postępowania, a następnie w dniu 18 grudnia 2018 r. ponagliła organ do wydania decyzji. Z uwagi na dalszą bezczynność, skarżąca wniosła o wyznaczenie organowi miesięcznego terminu na rozpoznanie ww. wniosku oraz zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i wskazał, że w dniu 29 maja 2018 r. akta przedmiotowego postępowania zostały przekazane do Sądu Rejonowego dla (...) w W. i do chwili obecnej nie zostały zwrócone, co w praktyce uniemożliwia dalsze prowadzenie sprawy. Również z uwagi na wnoszenie skarg i ponagleń akta te pozostają w długotrwałym posiadaniu innych organów i sądów, co znacząco utrudnia prowadzenie spraw.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 35 § 1 i § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 z późn. zm.), powoływanej dalej jako "k.p.a." organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym - w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania. W myśl natomiast art. 36 § 1 k.p.a. o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie organ administracji publicznej jest obowiązany zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki, wskazując nowy termin załatwienia sprawy oraz pouczając o prawie do wniesienia ponaglenia.

Organ administracji publicznej pozostaje zatem w bezczynności w każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a., jeżeli nie dopełnił czynności określonych w art. 36 k.p.a. lub nie podjął innych działań wynikających z przepisów procesowych, mających na celu usunięcie przeszkody w wydaniu decyzji. W sprawie ze skargi na bezczynność organu Sąd zobowiązany jest nie tylko do ustalenia, że organ nie podjął w terminie przewidzianym dla załatwienia sprawy czynności, do których był zobowiązany, lecz także do ustalenia i wyjaśnienia przyczyn, z powodu których ich nie wykonał. Należy przy tym wziąć pod uwagę zarówno charakter sprawy, jak i specyfikę obowiązującego trybu jej załatwienia.

W rozpoznawanej sprawie uznać należało, że Prezydent (...) dopuścił się bezczynności, bowiem do dnia wyrokowania nie rozpoznał wniosku skarżącej z 27 kwietnia 2018 r. o podjęcie postępowania administracyjnego zawieszonego postanowieniem z (...) maja 2016 r. nr (...). Nie budzi zatem wątpliwości Sądu, że Prezydent (...) nie wywiązał się z ustawowego obowiązku rozstrzygnięcia sprawy bez zbędnej zwłoki, a zatem koniecznym było wydanie wyroku zobowiązującego organ do rozpoznania powyższego wniosku. Wyznaczając, stosownie do art. 149 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 z późn. zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", termin w jakim organ zobowiązany będzie do rozpoznania wniosku skarżącej, Sąd miał na względzie możliwość zakończenia w tym okresie postępowania. Zdaniem Sądu realnym terminem, w jakim możliwe jest rozpoznanie wniosku, jest termin jednego miesiąca od daty zwrotu do organu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem.

Mając powyższe na uwadze Sąd uznał również, że w przedmiotowej sprawie bezczynność organu miała charakter rażącego naruszenia prawa. O rażącym naruszeniu prawa można mówić, gdy zwłoka w załatwieniu sprawy jest znaczna i jest efektem działań (zaniechań) organów, które można zinterpretować jako unikanie podejmowania rozstrzygnięcia bądź lekceważenie praw stron domagających się czynności organu, które to czynności organ prowadzi w sposób nieefektywny poprzez wykonywanie czynności w dużym odstępie czasu bądź wykonywanie czynności pozornych (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 23 października 2013 r. sygn. akt I OSK 1181/13; http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Sytuacja taka zaszła w niniejszej sprawie, bowiem organ, mimo otrzymania w dniu 4 maja 2018 r. przedmiotowego wniosku, nie podjął żadnych czynności zmierzających do jego rozpoznania. Organ nie poinformował również strony o przyczynach zwłoki. Postępowanie to prowadzone było zatem z rażącym naruszeniem art. 7, art. 8, art. 9, art. 12, art. 35 i art. 36 k.p.a.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 i pkt 3 oraz art. 149 § 1a p.p.s.a. orzekł jak w pkt 1 i 2 wyroku. W przedmiocie kosztów postępowania (pkt 3 wyroku) orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r. poz. 1800 z późn. zm.). Na powyższe koszty składają się wynagrodzenie pełnomocnika skarżącej w kwocie 480 zł oraz wpis sądowy od wniesionej skargi w wysokości 100 zł.

Rozpatrzenie sprawy w trybie uproszczonym nastąpiło na podstawie art. 119 pkt 4 w zw. z art. 120 p.p.s.a., który to przepis dopuszcza stosowanie ww. trybu z urzędu do spraw wywołanych skargą na bezczynność lub przewlekłe poprowadzenie postępowania.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.