Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1786236

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie
z dnia 1 października 2014 r.
I SAB/Wa 264/14

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Sobielarska.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 1 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. K. i M. K. na bezczynność Prezydenta (...) w przedmiocie rozpatrzenia wniosku w sprawie przyznania odszkodowania za nieruchomość postanawia: odrzucić skargę M. K.

Uzasadnienie faktyczne

W. K. i M. K., reprezentowani przez adw. I. R., wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta (...) w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia 14 maja 2013 r. o ustalenie odszkodowania za nieruchomość (...) położoną przy ul. (...), ozn. hip. "(...)".

W odpowiedzi na skargę Prezydent (...) wniósł o jej oddalenie.

Zarządzeniem z dnia 7 sierpnia 2014 r. pełnomocnik skarżących został wezwany do przesłania, w terminie 7 dni, zażalenia M. K. na niezałatwienie sprawy w terminie, wniesionego do Wojewody (...) w trybie art. 37 § 1 k.p.a., pod rygorem odrzucenia skargi M. K. W odpowiedzi na wezwanie Sądu pełnomocnik skarżącej wyjaśnił, że zażalenie do Wojewody (...) złożył jedynie W. K. W związku z powyższym pełnomocnik cofnął skargę wniesioną w imieniu M. K.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje.

Stosownie do art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.; zwanej dalej: p.p.s.a.), który to przepis wprowadza zasadę pierwszeństwa postępowania administracyjnego w stosunku do postępowania sądowego, skargę do sądu administracyjnego można wnieść dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia, o ile służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie.

Z powołanych regulacji wynika zatem, że wyczerpanie stosownych środków zaskarżenia jest podstawową przesłanką dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego.

W przypadku skargi na bezczynność organu, przed jej wniesieniem do Sądu, strona winna wyczerpać środek prawny określony w art. 37 k.p.a., zgodnie z którym na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a., w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 k.p.a. lub na przewlekłe prowadzenie postępowania, stronom przysługuje zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.

Zażalenie (wezwanie do usunięcia naruszenia prawa) służy kwestionowaniu przekroczenia maksymalnego ustawowego terminu załatwienia sprawy przez organ administracyjny.

Jak wynika z akt sprawy M. K. nie wniosła do Wojewody (...) zażalenia, o jakim mowa w art. 37 k.p.a. Z postanowienia Wojewody (...) z dnia (...) września 2013 r., nr (...) jednoznacznie wynika, że ze stosownym zażaleniem wystąpił jedynie pismem z dnia 27 czerwca 2013 r. W. K., reprezentowany przez adw. I. R. Sama skarżąca pismem z dnia 21 sierpnia 2014 r., stanowiącym odpowiedź na wezwanie Sądu, potwierdziła powyższe ustalenia. W związku z powyższym skarga przez nią wniesiona, jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 p.p.s.a. Tym samym brak było podstaw prawnych do uwzględnienia wniosku M. K. o cofnięcie skargi w zaskarżonej przez nią części.

Skarga W. K. stanowić będzie przedmiot odrębnego rozstrzygnięcia Sądu.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.