Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2226705

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie
z dnia 25 stycznia 2017 r.
I SAB/Wa 1636/16

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Dariusz Pirogowicz.

Sędziowie WSA: Bożena Marciniak (spr.), Tomasz Szmydt.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 stycznia 2017 r. sprawy ze skargi J. B., M. D., M. B., B. Z., K. G., A. P., B. D. i B. B. na bezczynność Prezydenta (...) w przedmiocie rozpoznania wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość warszawską

1.

zobowiązuje Prezydenta (...) do rozpatrzenia wniosku z dnia (...) lipca 2015 r. o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ulicy (...), ozn. hip. jako "(...)" w terminie czterech miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy;

2.

stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności, która miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa;

3.

zasądza od Prezydenta (...) na rzecz J. B., M. D., M. B., B. Z., K. G., A. P., B. D. i B. B. solidarnie kwotę 580 (pięćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Uzasadnienie faktyczne

Pismem z dnia 6 lipca 2016 r. J. B., M. D., M. B., B. Z., K. G., A. P., B. D. i B. B. (dalej jako: skarżący) wnieśli skargę na bezczynność Prezydenta (...) w rozpoznaniu wniosku z dnia (...) lipca 2015 r. o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ulicy (...), ozn. hip. jako (...).

W skardze zarzucono organowi, iż do dnia jej złożenia nie podjął żadnych czynności mających na celu zakończenie przedmiotowego postępowania. W rozpoznaniu zażalenia Wojewoda (...) postanowieniem z dnia (...) kwietnia 2016 r. nr (...) uznał je za uzasadnione i wyznaczył Prezydentowi (...) dodatkowy termin na podjęcie stosownego rozstrzygnięcia wynoszący 2 miesiące od daty doręczenia postanowienia. Pomimo upływu tego terminu Prezydent nie wydał decyzji merytorycznej w sprawie.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie wskazując, że pismem z dnia 28 listopada 2016 r. Biuro Spraw Dekretowych Urzędu (...) wystąpiło do Biura Mienia Miasta i Skarbu Państwa Urzędu (...) o przesłanie akt własnościowych przedmiotowej nieruchomości. Dalsze czynności zostaną podjęte po otrzymaniu ww. akt.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Stosownie do art. 149 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, z późn. zm.; dalej: "p.p.s.a."), sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a p.p.s.a.).

Zgodnie zaś z art. 35 § 1 i 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23 z późn. zm.), powoływanej dalej jako "k.p.a.", organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. W myśl zaś art. 36 § 1 k.p.a., o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 organ administracji publicznej obowiązany jest zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy.

O bezczynności organu administracji w załatwieniu sprawy można zatem mówić w każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a., o ile organ nie dopełnił czynności określonych w art. 36 k.p.a. lub nie podjął innych działań wynikających z przepisów procesowych mających na celu usunięcie przeszkody w wydaniu decyzji. Natomiast instytucja skargi na bezczynność organu ma na celu ochronę strony poprzez doprowadzenie do wydania rozstrzygnięcia w sprawie. Zatem, celem tej skargi jest zmobilizowanie organu do wydania orzeczenia merytorycznie kończącego wszczęte postępowanie administracyjne.

Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy Sąd uznał, że skarga J. B., M. D., M. B., B. Z., K. G., A. P., B. D. i B. B. na bezczynność Prezydenta (...) w rozpoznaniu wniosku z dnia (...) lipca 2015 r. o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ulicy (...), ozn. hip. jako (...), zasługuje na uwzględnienie, co skutkuje zobowiązaniem organu przez Sąd do rozpoznania tego wniosku w zakreślonym w wyroku terminie. W przedmiotowej sprawie bezsporne jest bowiem, że Prezydent (...) w prowadzonym postępowaniu dopuścił się bezczynności. Organ nie zakończył sprawy i nadal pozostaje w zwłoce w rozpoznaniu wniosku o odszkodowanie. Jak wynika z akt sprawy, przedmiotowy wniosek wpłynął do organu w dniu 10 lipca 2015 r. Zatem, od tej daty rozpoczął bieg termin do załatwienia sprawy określony w art. 35 § 3 k.p.a. Tymczasem, pomimo upływu ponad roku i sześciu miesięcy od złożenia przez skarżącą opisanego wniosku Prezydent (...) nie zakończył postępowania zainicjowanego tym wnioskiem i nie podjął rozstrzygnięcia w sprawie. Z tego względu, Sąd zobowiązał organ do rozpatrzenia wniosku z (...) lipca 2015 r. w terminie czterech miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. W ocenie Sądu, w opisanych wyżej okolicznościach przedmiotowej sprawy wyznaczony termin czteromiesięczny dla załatwienia wniosku odszkodowawczego jest terminem wystarczającym i dającym realną możliwość ustalenia przez organ dokładnego stanu faktycznego oraz wydania orzeczenia w sprawie.

Jednocześnie Sąd stwierdził, że zaistniała w sprawie bezczynność Prezydenta (...) miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa.

O rażącym naruszeniu prawa można mówić, gdy zwłoka w załatwieniu sprawy jest znaczna i jest efektem działań (zaniechań) organów, które można zinterpretować jako unikanie podejmowania rozstrzygnięcia, bądź lekceważenie praw stron domagających się czynności organu, które to czynności organ prowadzi w sposób nieefektywny poprzez wykonywanie czynności w dużym odstępie czasu bądź wykonywanie czynności pozornych, powodujących, że formalnie organ nie jest bezczynny (por. wyrok NSA z 23 października 2013 r., sygn. akt I OSK 1181/13).

W ocenie Sądu, taka sytuacja zaistniała w przedmiotowej sprawie. Postępowanie w sprawie rozpoznania wyżej opisanego wniosku trwa już ponad rok i sześć miesięcy. Z opisanych wyżej okoliczności stanu faktycznego wynika, że organ nie działał w tej sprawie systematycznie. Jak wynika z akt sprawy, pierwszą czynność w sprawie organ podjął dopiero po upływie roku i czterech miesięcy od daty wpływu wniosku z (...) lipca 2015 r. Zauważyć również należy, że czynności dokonanych w sprawie na przestrzeni tego okresu organ niewątpliwie mógł dokonać w czasie znacznie krótszym. Tymczasem, stanie na straży praworządności wymaga od organu prowadzenia postępowania w taki sposób, aby nie było wątpliwości, że podejmuje wszelkie niezbędne działania zmierzające do załatwienia sprawy. Dotyczy to również spraw skomplikowanych i wymagających gromadzenia dokumentów. Ponadto, brak możliwości zakończenia postępowania - pomimo starań organu, które muszą znajdować odzwierciedlenie w aktach sprawy - powinien zostać zakomunikowany stronie niezwłocznie po upływie terminów ustawowych (art. 36 k.p.a.). Zaś, w niniejszej sprawie, organ po raz pierwszy uczynił zadość powyższym obowiązkom dopiero pismem z 28 listopada 2016 r., to jest w dniu, w którym przekazana została do Sądu złożona przez skarżącą skarga na bezczynność organu.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 149 § 1 i § 1a p.p.s.a. orzekł jak w pkt 1 i 2 sentencji wyroku. W przedmiocie kosztów postępowania (pkt 3 sentencji) orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a. w związku z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r. poz. 1800).

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.