Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2956969

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu
z dnia 30 marca 2020 r.
I SAB/Op 1/20

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Marta Wojciechowska.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Spółki z o.o. w (...) na bezczynność Prezydenta Miasta Opola w przedmiocie wypłaty części dotacji postanawia:

1) odrzucić skargę

2) zwrócić skarżącej ze środków finansowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu kwotę 100 zł (słownie: sto złotych 00/100) uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi.

Uzasadnienie faktyczne

Pismem z 17 stycznia 2020 r. A Sp. z o.o. w (...) (dalej wskazywana również jako: skarżąca, strona, spółka) wniosła skargę na bezczynność Prezydenta Miasta Opola w wypłacie części dotacji. Z uzasadnienia skargi wynikało, że bezczynność organu miała polegać na niewykonaniu obowiązku przekazywania na rzecz (...) nr (...) w (...) części dotacji za miesiące: wrzesień, październik, listopad i grudzień 2019 r., przy jednoczesnym zaniechaniu wydania, na podstawie art. 36 ust. 7 ustawy z dnia 27 października 2017 r. o finansowaniu zadań oświatowych (t.j Dz. U. z 2020 r. poz. 17- dalej w skrócie "ufzo") decyzji w przedmiocie wstrzymania przekazywania dotacji.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, podnosząc, że sprawa nie podlega kognicji sądów administracyjnych, albowiem nie mieści się w zakresie czynności z zakresu administracji publicznej. Dodatkowo organ wyjaśnił, że obecnie nie toczy się przed nim żadne postępowanie w przedmiocie ustalenia kwoty dotacji przyznanej (...) nr (...) w (...), czy też jej aktualizacji, nie został również wydany żaden akt indywidualny w tej sprawie.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje.

Skarga podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm. - dalej jako "p.p.s.a."), sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

Zakres właściwości sądów administracyjnych reguluje art. 3 p.p.s.a. W myśl powołanej regulacji, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 oraz z 2018 r. poz. 149 i 650), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2018 r. poz. 508, 650, 723, 1000 i 1039), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

W niniejszej sprawie czynność, której dokonania domaga się od organu skarżąca dotyczy wypłaty części dotacji. Stwierdzić zatem należy, że czynność wypłaty dotacji, jako mająca jedynie charakter rachunkowo-księgowy (por. postanowienie NSA z 25 lutego 2014 r., sygn. akt II GSK 304/14 - dostępne na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl, podobnie jak niżej przytaczane orzeczenia), a nie władczy, nie da się przyporządkować do żadnej z kategorii aktów lub czynności o jakich mowa w art. 3 p.p.s.a. W szczególności, czynność taka nie kwalifikuje się jako czynność przewidziana w art. 3 § 2 pkt 9 p.p.s.a. (tj. z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego). Jest to jedynie czynność techniczna, polegająca na przelaniu środków pieniężnych na rachunek bankowy podmiotu prowadzącego szkołę, która nie podlega kognicji sądów administracyjnych.

Należy również podkreślić, że w art. 47 ustawy o finansowaniu zadań oświatowych ustawodawca wyraźnie określa, jakie czynności organu dotującego stanowią czynności z zakresu administracji publicznej. Zgodnie z tym przepisem, czynności podejmowane przez organ dotujący, o którym mowa w art. 15-21, art. 25, art. 26, art. 28-32, art. 40 i art. 41, w celu ustalenia wysokości lub przekazania dotacji, o których mowa w art. 15-21, art. 25, art. 26, art. 28-32, art. 40 i art. 41, stanowią czynności z zakresu administracji publicznej, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Jednakże zaskarżona przez spółkę czynność nie wchodzi w zakres któregokolwiek z przepisów wymienionych w art. 47 ufzo. Czynność polegająca na wypłacie określonej kwoty dotacji jest czynnością, o której mowa w art. 34 ust. 1 ufzo, zgodnie z którym, dotacje, o których mowa w art. 15-21, art. 25 ust. 1-4 i 8, art. 26 ust. 1, 2 i 8, art. 28-30 oraz 31 ust. 1, są przekazywane na rachunek bankowy przedszkola, innej formy wychowania przedszkolnego, szkoły lub placówki, o której mowa w art. 2 pkt 6-8 ustawy - Prawo oświatowe, lub zespołu szkół lub placówek, w 12 częściach w terminie do ostatniego dnia każdego miesiąca, z tym że części za styczeń i za grudzień są przekazywane w terminie odpowiednio do dnia 20 stycznia oraz do dnia 15 grudnia roku budżetowego; w przypadku dotacji, o której mowa w art. 31 ust. 1, liczba części należnej dotacji jest równa liczbie miesięcy, w których prowadzony jest dany kwalifikacyjny kurs zawodowy.

Zatem, ponieważ przepis art. 34 ust. 1 ufzo nie został wymieniony w art. 47 tej ustawy, uznać należy, że czynność polegająca na samej wypłacie środków pieniężnych z tytułu dotacji nie należy do kognicji sądów administracyjnych (por. postanowienia NSA z 10 kwietnia 2019 r., sygn. akt I GSK 453/19 i z 30 stycznia 2020 r. I GSK 34/20). Tytułem wyjaśnienia można jedynie wskazać, że właściwą drogą dochodzenia roszczenia związanego z wypłatą dotacji, będącego w istocie roszczeniem o zapłatę, jest droga postępowania cywilnego, przed sądem powszechnym (por. postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 30 stycznia 2019 r., sygn. akt I SA/Bk 2/19).

W związku z powyższym Sąd postanowił odrzucić skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., jako nie należącą do właściwości sądu administracyjnego. Orzeczenie o zwrocie wpisu znajduje swoją podstawę prawną w treści art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., który to przepis stanowi, że Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.

.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.