Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1278992

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi
z dnia 15 stycznia 2013 r.
I SAB/Łd 4/12

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Grzegorczyk-Drozda.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. S., A. S. i A. S. na bezczynność Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego Ł. -G. w przedmiocie nieoznaczenia akt i dokumentów klauzulą "Tajemnica skarbowa" postanawia: odrzucić skargę.

Uzasadnienie faktyczne

Pismem z dnia 24 października 2012 r. skarżący: B. S., A. S. i A. S. wnieśli skargę, w której zarzucili, że Naczelnik (...) Urzędu Skarbowego (...) nie wykonał czynności przewidzianej w art. 299a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn.: Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.), powoływanej dalej w skrócie jako "O.p.", tj. nie oznaczył akt i dokumentów klauzulą "Tajemnica skarbowa".

Skarżący wnieśli o nakazanie organowi podatkowemu niezwłocznego oznaczenia akt i dokumentów wymienioną klauzulą. Wyjaśnili, że przekazanie akt i dokumentów nastąpiło w związku z postępowaniem cywilnym, które toczyło się przed Sądem Okręgowym w Ł., następnie przed Sądem Apelacyjnym w Ł., a obecnie, na skutek skargi kasacyjnej skarżących, toczy się przed Sądem Najwyższym.

W związku z tym postępowaniem zostały ujawnione akta podatkowe i dokumenty zawierające informacje podatkowe wydawane w postępowaniach kontrolnych podatkowych karnych-skarbowych, prowadzonych przez różne organy.

Dowodząc swojego interesu prawnego skarżący wskazali, że do wszczęcia i prowadzenia postępowania sądowego, o którym mowa powyżej, (toczącego się przeciwko skarżącym) zostały wykorzystane dane zawarte w deklaracjach oraz innych dokumentach składanych przez podatników, informacjach podatkowych przekazywanych organom podatkowym przez inne podmioty, aktach dokumentujących czynności sprawdzające, kontrolę podatkową i postępowanie podatkowe oraz aktach postępowania w sprawach o przestępstwo skarbowe. Skarżący podkreślili, że informacje zawarte we wszystkich wymienionych powyżej dokumentach są objęte tajemnicą skarbową (art. 293 O.p.). Jeśli przedmiotowe dokumenty są przekazywane bądź udostępniane różnym organom i osobom, to oznacza się je klauzulą "Tajemnica skarbowa" (art. 299a O.p.). Skarżący stwierdzili, że ich interes prawny polega w szczególności na tym, aby akta, o których mowa powyżej zostały oznaczone klauzulą "Tajemnica skarbowa". Skarżąca B. S. podniosła ponadto, że zostały ujawnione akta i dokumenty zawierające informacje podatkowe dotyczące jej osoby.

W odpowiedzi na skargę Naczelnik (...) Urzędu Skarbowego (...) wniósł o jej odrzucenie.

Organ podatkowy ocenił, że skarga na bezczynność organu jest dopuszczalna gdy bezczynność dotyczy niewydania aktu lub niepodjęcia czynności określonej w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 13 marca 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), powołanej dalej w skrócie "p.p.s.a.".

Według organu podatkowego oznaczenie akt i dokumentów klauzulą "Tajemnica skarbowa" nie należy do kategorii spraw, o których stanowi art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., bowiem nie dotyczy praw i obowiązków skarżących. Ponadto żaden przepis ustawy szczególnej nie poddaje tego rodzaju spraw kontroli sądów administracyjnych. W konsekwencji, zdaniem Naczelnika Urzędu Skarbowego, skarga na bezczynność organu podatkowego w zakresie oznaczenia akt i dokumentów klauzulą "Tajemnica skarbowa", jest niedopuszczalna.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu, bowiem sprawa nie należy do właściwości sądów administracyjnych.

Z odpowiedzi na skargę wynika, że skarżący domagają się od Naczelnika Urzędu Skarbowego by nadał klauzulę "Tajemnica skarbowa" dokumentom, które przekazał Prokuratorii Generalnej, a które zostały wykorzystane w postępowaniu cywilnym. Ponieważ żądanie skarżących nie zostało uwzględnione, wnieśli skargę na bezczynność wymienionego organu. Naczelnik Urzędu Skarbowego przyznał, że przekazując akta i dokumenty, nie opatrzył ich ww. klauzulą.

Przedmiotem skargi jest zatem bezczynności organu podatkowego polegająca na niewykonaniu obowiązku oznaczenia akt i dokumentów klauzulą "Tajemnica skarbowa", przewidzianego w art. 299a O.p.

Sąd podzielił stanowisko Naczelnika Urzędu Skarbowego, iż przedmiotowa skarga jest niedopuszczalna i jako taka nie podlega merytorycznemu rozpoznaniu przez sąd administracyjny.

Właściwość rzeczową sądów administracyjnych określa art. 3 § 2 i § 3 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. (art. 3 § 3).

Podstawę skargi wniesionej przez skarżących mógłby potencjalnie stanowić art. 3 § 2 pkt 8 w związku z pkt 4 cytowanego przepisu. Na podstawie przywołanych przepisów sąd administracyjny rozpoznaje skargi na bezczynność organów administracji w zakresie czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.

Analiza wymienionych przepisów doprowadziła Sąd do wniosku, że nadanie klauzuli "Tajemnica skarbowa", nie stanowi czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącej uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. W konsekwencji zaniechanie tej czynności przez organ podatkowy nie podlega zaskarżeniu jako bezczynność.

Przepis art. 299a O.p. stanowi, że akta, o których mowa w art. 298, i dokumenty zawierające informacje, o których mowa w art. 299, przekazywane organom i osobom wymienionym w art. 298 pkt 4-7 oraz art. 299 § 2-4 oznacza się klauzulą "Tajemnica skarbowa".

Z cytowanego przepisu jednoznacznie wynika, że w sytuacji przekazania akt i dokumentów wymienionym w Ordynacji podatkowej osobom i organom, w tym Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa (art. 298 pkt 6b O.p.), organ podatkowy ma obowiązek oznaczania tych dokumentów i akt klauzulą "Tajemnica skarbowa".

Pomimo, że czynność oznaczania akt przedmiotową klauzulą stanowi ustawowy obowiązek organu podatkowego, to nie należy do zakresu czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącej uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa.

Sąd podziela pogląd, zgodnie z którym czynność, o której stanowi art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. to czynność o charakterze zewnętrznym, skierowana do indywidualnie oznaczonego podmiotu, niepodporządkowanego organizacyjnie ani służbowo organowi administracyjnemu.

Po drugie, jest to czynność, która dotyczy uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisów prawa, co oznacza, że dana czynność ustala (odmawia), stwierdza (odmawia stwierdzenia), potwierdza (odmawia potwierdzenia) - określonych uprawnień bądź obowiązków, wynikających z prawa administracyjnego (por. T. Woś (w:) T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz." Wydawnictwo LexisNexis, wydanie 3, str. 64-65).

Czynność nadania klauzuli "Tajemnica skarbowa" nie spełnia tych cech. Po pierwsze, adresatem obowiązku nadania klauzuli jest organ podatkowy, a nie podmioty niepodporządkowane organizacyjnie ani służbowo organowi. W szczególności jej adresatami nie są skarżący, których dotyczą dokumenty mające być oznaczone tą klauzulą.

Analiza przepisów Ordynacji podatkowej prowadzi do wniosku, że w wyniku nadania klauzuli podatnicy nie nabywają żadnych praw, jak również nie są obciążeni żadnymi obowiązkami. Również zaniechanie nadania tej klauzuli przez organ podatkowy nie oznacza, że jakiekolwiek prawa skarżących zostały ograniczone. Oznaczenie akt i dokumentów klauzulą "Tajemnica skarbowa" ma charakter techniczny. Stanowi informację, że dane wynikające z dokumentów i akt są objęte tajemnicą skarbową. Sąd podziela stanowisko skarżących, że brak stosownej klauzuli, nie oznacza, że akta bądź dokumenty nie są objęte tą tajemnicą.

Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. postanowił odrzucić skargę.

t.

n.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.