Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 54509

Postanowienie
Naczelnego Sądu Administracyjnego (do 2003.12.31) w Warszawie
z dnia 5 października 1999 r.
I SAB 91/99

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: sędzia NSA Henryk Poleszak (spr.).

Sędziowie: SO (del.) Joanna Banasiewicz, NSA Anna Lech.

Protokolant: Jolanta Zagrzejewska.

Uzasadnienie faktyczne

Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast postanowieniem z dnia 4 marca 1999 r. na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 kpa zawiesił z urzędu "postępowanie administracyjne w sprawie rozpatrzenia odwołania Romana W. od decyzji Wojewody z dnia 26.08.1998 r.".

Roman W. pismem z dnia 14 marca 1999 r. wystąpił o ponowne rozpoznanie sprawy zakończonej ww. postanowieniem Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast.

Następnie pismem z dnia 15 kwietnia 1999 r. Roman W. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast, który mimo upływu 32 dni nie rozstrzygnął sprawy z wniosku z dnia 14 marca 1999 r.

Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, gdyż stała się bezprzedmiotowa. W wyniku rozpoznania ww. wniosku z dnia 14 marca 1999 r. Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast wydał postanowienie z dnia 13 maja 1999 r.

Uzasadnienie prawne

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Przepis art. 26 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.) stanowi, że Sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 16 ust. 1 pkt 1-4 tej ustawy zobowiązuje organ do wydania aktu lub dokonania czynności bądź przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Z przytoczonego przepisu wynika, gdy chodzi o decyzje administracyjne, czy postanowienia, że nakazanie ich wydania jest możliwe jedynie wówczas, gdy w ustalonym w przepisach prawa terminie organ administracji nie załatwił toczącej się przed nim sprawy. Celem skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu było - we wspomnianej wyżej sytuacji - doprowadzenie do wydania przez organ postanowienia w wyniku wniosku z dnia 14 marca 1999 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Z przytoczonego przepisu art. 26 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym a contrario wynika, że wydanie przez organ aktu (w danym wypadku postanowienia) wyłącza możliwość uwzględnienia skargi nawet wówczas, gdy akt wydany został z naruszeniem terminu przewidzianego do jego wydania. Taka właśnie sytuacja zaistniała w rozpoznawanej przez Sąd sprawie, co sprawia, że postępowanie wszczęte skargą Romana W. stało się bezprzedmiotowe.

Z tych względów Sąd na podstawie art. 355 § 1 kpc w związku z art. 59 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym orzekł jak w sentencji postanowienia.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.