Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 54517

Postanowienie
Naczelnego Sądu Administracyjnego (do 2003.12.31) w Warszawie
z dnia 16 marca 2000 r.
I SAB 201/99

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: sędzia NSA Henryk Poleszak (spr.).

Sędziowie NSA: Łucja Korózs, Leszek Włoskiewicz.

Protokolant: Jolanta Zagrzejewska.

Uzasadnienie faktyczne

Jan N. wniósł w dniu 30 sierpnia 1999 r. skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na bezczynność Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast, polegającą na tym, iż mimo upływu 9 miesięcy nie doczekał się załatwienia odwołania od decyzji Wojewody.

Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i podał, że skarga jest bezprzedmiotowa, bowiem w dniu 13 października 1999 r. wydał stosowną decyzję.

Uzasadnienie prawne

W tej sytuacji Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Przepis art. 26 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.) stanowi, że Sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 16 ust. 1 pkt 1-4 tej ustawy zobowiązuje organ do wydania aktu lub dokonania czynności bądź przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Z przepisu tego wynika, gdy chodzi o decyzję administracyjną, że nakazanie jej wydania jest możliwe jedynie wówczas, gdy w ustalonym w przepisach prawa terminie organ administracji nie załatwił toczącej się przed nim sprawy. Celem skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu jest - we wspomnianej wyżej sytuacji - doprowadzenie do wydania przez organ decyzji administracyjnej w sprawie wszczętej żądaniem strony.

Z przytoczonego przepisu art. 26 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym a contrario wynika, że wydanie przez organ decyzji wyłącza możliwość uwzględnienia skargi nawet wówczas, gdy decyzja podjęta została z naruszeniem terminu przewidzianego do jej wydania. Taka właśnie sytuacja zaistniała w rozpoznanej przez Sąd sprawie, co sprawia, że postępowanie sądowe wszczęte skargą Jana N. stało się bezprzedmiotowe.

Z tego względu Sąd na podstawie art. 355 § 1 kpc w związku z art. 59 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym orzekł jak w sentencji postanowienia.

Dodać należy, że w ramach skargi na bezczynność Sąd nie może ocenić zgodności z prawem wydanej w późniejszym czasie decyzji z dnia 13 października 1999 r., gdyż stanowi to osobną sprawę, w której mogła być wniesiona do Sądu - zgodnie z pouczeniem zawartym w decyzji - odrębna skarga.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.