I SA/Wr 507/18 - Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu

Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2579525

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 5 września 2018 r. I SA/Wr 507/18

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Kieres (spr.).

Sędziowie WSA: Barbara Ciołek, Anetta Makowska-Hrycyk.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu po rozpoznaniu w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 5 września 2018 r. sprawy ze skargi: A. N. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia (...) lutego 2018 r. nr (...) w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania

I.

uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Prezydenta Miasta W. z (...) listopada 2017 r. nr (...)

II.

zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. na rzecz strony skarżącej kwotę: 100,00 (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Uzasadnienie faktyczne

Przedmiotem skargi jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. (dalej jako: SKO, Organ odwoławczy) nr (...) z (...) lutego 2018 r., utrzymujące w mocy postanowienie Prezydenta Miasta W. (dalej jako: Organ I instancji, Prezydent) z (...) listopada 2017 r. nr (...), którym odmówiono A. N. (dalej jako: Strona, Strona skarżąca, Wnioskodawca) zawieszenia wszczętego z urzędu - postanowieniem z 30 czerwca 2017 r. - postępowania w sprawie podatku od nieruchomości za 2017 r. z tytułu nieruchomości położonych w W. przy ul. (...), ul. (...), ul. (...) i przy ul. (...). W piśmie z 9 listopada 2017 r. Strona skarżąca wnosiła o zawieszenie postępowania:

- do czasu prawomocnego zakończenia postępowania dotyczącego sprostowania wpisów w ewidencji gruntów wskazując na wyrok WSA z 7 marca 2017 r., który miał znajdować się w aktach sprawy,

- do czasu rozpoznania skarg kasacyjnych w sprawie decyzji za lata 2011-2016 i rozstrzygnięcia ważności postępowań przed organem podatkowym I i II instancji.

Prezydent postanowieniem z 10 listopada 2017 r. nr (...) ustosunkował się do wniosku o zawieszenia postępowania w części, w jakiej wskazano na postępowanie w zakresie sprostowania wpisów w ewidencji gruntów i odmówił zawieszenia postępowania podatkowego. W uzasadnieniu Organ I instancji podniósł, iż posiada wiedzę że Strona skarżąca złożyła wniosek do Biura Geodezji, Kartografii i Katastru Nieruchomości o zmianę w operacie ewidencji gruntów i budynków działki gruntu nr 101/10 przy ul (...) z dotychczasowego użytku Bi na użytek rolny o symbolu B/RIIb i B/RIVa, jednakże z dotychczasowego przebiegu postępowania wynika, że:

- decyzją z (...).05.2016 r. nr (...) Biuro Geodezji, Kartografii i Katastru Nieruchomości odmówiło wnioskowanej przez Stronę zmiany,

- decyzją z (...).09.2016 r. nr (...) Dolnośląski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego we W. utrzymał w mocy ww. decyzję z (...).05.2016 r.,

- wyrokiem z 7 marca 2017 r. o sygn. akt II SA/Wr 818/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uchylił w całości decyzję z (...).09.2016 r. nr (...) Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego we W. i do dnia wydania postanowienia wyrok ten nie jest prawomocny.

Mając powyższe na uwadze Organ I instancji uznał, że w dalszym ciągu działka gruntu nr 101/10 położona w W. przy ul. (...) sklasyfikowana jest jako Bi - inne tereny zabudowane. Prezydent dodatkowo wskazał - powołując się w tym zakresie na orzecznictwo sądów administracyjnych, że postępowanie dotyczące zmian w ewidencji gruntów i budynków nie stanowi zagadnienia wstępnego dla postępowania w przedmiocie wymiaru zobowiązania podatkowego, bowiem złożenie wniosku o taką zmianę nie oznacza automatycznie dokonania zmian, a ustalenie wysokości zobowiązania dokonuje się w oparciu o aktualny stan faktyczny (klasyfikacje) wynikający z zapisów ewidencji.

Na postanowienie Prezydenta Wnioskodawca złożył zażalenie podkreślając, że postępowanie - na które się powołuje, jako zagadnienie wstępne dotyczy nie zmian danych w ewidencji gruntów i budynków lecz sprostowania i przywrócenia oznaczenia działki sprzed 2004 r. Zdaniem Strony skarżącej nie można stawiać znaku równości między zmianą wpisu a sprostowaniem wpisu.

Skarżonym postanowieniem SKO stwierdziło, że Strona skarżąca wnosi o zawieszenie postępowania w oparciu o przesłankę z art. 201 § 1 pkt 2 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn.: Dz. U. z 2017 r. poz. 201 z późn. zm.) - dalej jako o.p., a więc gdy zachodzi sytuacja że rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji jest uzależnione od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd, uznając wniosek Strony za oczywiście bezzasadny. Organ odwoławczy podobnie jak Prezydent uznał, że postępowanie administracyjne dotyczące zmiany w ewidencji gruntów i budynków nie stanowi zagadnienia wstępnego dla postępowania w przedmiocie wymiaru podatku od nieruchomości. Zdaniem SKO w rozpatrywanej sprawie nie zachodzi między wspomnianymi postępowaniami taka zależność, że bez rozstrzygnięcia postępowania na które powołuje się Strona skarżąca nie jest możliwym rozpatrzenie sprawy wymiaru podatku i wydanie decyzji podatkowej. SKO powołało się w tym zakresie również na wyrok tut. Sądu w sprawie Strony skarżącej z 24 października 2017 r. o sygn. akt I SA/Wr 410/17, w którym skład orzekający przyjął stanowisko, ze data zmiany treści ewidencji jest datą określoną w zawiadomieniu starosty o zmianach danych mających znaczenie dla wymiaru podatków w tym od nieruchomości. Dopiero z datą wskazaną w zawiadomieniu określone grunty i budynki zmieniają swój charakter dla celów podatkowych. W konsekwencji uznano, że wszczęcie postępowania w przedmiocie zmian w ewidencji gruntów i budynków pozostaje bez wpływu na podatkowe postępowanie wymiarowe, ponieważ zmiana w ewidencji wywołuje skutki podatkowe na przyszłość.

W złożonej skardze na postanowienie SKO Strona wskazała na naruszenie przepisu art. 201 § 1 pkt 2 o.p. przez bezzasadne przyjęcie, iż w sprawie nie zachodzi zagadnienie wstępne. Strona skarżąca konsekwentnie utrzymuje, iż czym innym jest postepowanie w przedmiocie zmiany danych w ewidencji gruntów i budynków w związku z np.: przekwalifikowaniem gruntu, zmianą jego przeznaczenia, a czym innym jest postępowanie, którego celem jest sprostowanie wpisu i przywrócenie oznaczenia działki sprzed 2004 r. Wnioskodawca powołał się przy tym na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 9 stycznia 2018 r., o sygn. akt I OSK 1554/17, którym w Jej sprawie decyzja Biura Geodezji, Kartografii i Katastru Nieruchomości odmawiająca wnioskowanej przez Stronę skarżącą zmiany w operacie ewidencji gruntów i budynków działki gruntu nr 101/10 przy ul (...) z dotychczasowego użytku Bi na użytek rolny o symbolu (...) i (...) z (...).05.2016 r. nr (...) została wyeliminowana z obrotu prawnego.

W odpowiedzi na skargę SKO wnosząc o jej oddalenie podtrzymało stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu utrzymując, że ani w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu o sygn. akt II SA/Wr 818/16, ani w orzeczeniu Naczelnego Sądu Administracyjnego o sygn. akt I OSK 1554/17 nie zostało zajęte merytoryczne stanowisko w przedmiocie odmowy dokonania zmiany w operacie ewidencyjnym gruntów i budynków przy czym WSA we Wrocławiu stwierdził jedynie uchybienia procesowe zaskarżonej decyzji, a mianowicie brak uzasadnienia faktycznego. W uzasadnieniu odpowiedzi na skargę szeroko zostało zacytowany wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 8 lutego 2018 r. o sygn. akt II FSK 609/16 z położeniem nacisku na te jego fragmenty, w których wskazano, że dokonane w ewidencji gruntów i budynków zmiany nie oddziałują wstecz w zakresie wymiaru podatku od nieruchomości, a przepisy dotyczące prowadzenia ewidencji gruntów i budynków nie przewidują możliwości dokonywania zmian w tej ewidencji ze skutkiem ex tunc.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Na podstawie art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2017 r. poz. 2188 z późn. zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Przepis art. 145 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2018 r. poz. 1302) - dalej jako: p.p.s.a., ogranicza podstawy prawne uwzględnienia skargi do stwierdzenia naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego oraz innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd administracyjny w oparciu o art. 134 § 1 p.p.s.a. rozstrzyga w granicach sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a p.p.s.a., które to ograniczenie nie ma zastosowanie w rozpatrywanej sprawie. Podnieść dodatkowo należy, że w oparciu o art. 170 p.p.s.a. prawomocne orzeczenie sądu wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. Natomiast zgodnie z art. 153 p.p.s.a. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie.

W rozpatrywanej sprawie spór dotyczy zastosowania art. 201 § 1 pkt 2 o.p. w toczącym się postępowaniu w przedmiocie wymiaru Stronie skarżącej podatku od nieruchomości za 2017 r. z tytułu nieruchomości położonych w W. przy ul. (...), ul. (...), ul. (...) i przy ul. (...). Podstawę zastosowania wymienionej w tym przepisie przesłanki zawieszenia postępowania Podatnik upatruje w toczącym się z Jego wniosku postępowaniu dotyczącym kwalifikacji w ewidencji gruntów i budynków działki gruntu nr 101/10 przy ul (...) - czy jest to użytek o symbolu Bi (inne tereny zabudowane), czy też użytek rolny o symbolu (...) i (...). Stosownie do treści art. 201 § 1 pkt 2 o.p. obejmuje sytuacje, w których rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji jest uzależnione od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Zagadnienie wstępne jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w orzeczeniu z 21 czerwca 2017 r. o sygn. akt I SA/Po 1759/16 (dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych - http://orzeczenia.nsa.gov.pl/cbo) to:

"... pewna kwestia o charakterze otwartym (tzn. jeszcze nie przesądzona), której treścią może być wypowiedź odnośnie uprawnienia lub obowiązku, stosunku lub zdarzenia prawnego albo innych jeszcze okoliczności mających znaczenie prawne. Zagadnienie wstępne wiąże się z sytuacją, gdy rozstrzygnięcie sprawy podatkowej uwarunkowane jest uprzednim rozstrzygnięciem kwestii prawnej, to jest z sytuacją, w której wydanie orzeczenia merytorycznego w sprawie będącej przedmiotem postępowania przed właściwym organem, uwarunkowane jest uprzednim rozstrzygnięciem wstępnego zagadnienia prawnego, zaś ocena tego zagadnienia wstępnego, gdyby ono samo w sobie mogło być przedmiotem odrębnego postępowania (w oderwaniu od sprawy, na tle której wystąpiło), należy ze względu na jego przedmiot do kompetencji innego organu państwowego niż ten, przed którym toczy się postępowanie w głównej sprawie (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 lutego 2015 r., sygn. akt II GSK 2315/13 dostępny na http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Przyjmuje się przy tym, że ten element konstrukcyjny omawianej instytucji, którym jest konieczność rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd, należy rozumieć w ten sposób, że dana kwestia prawna stała się sporna w toku postępowania administracyjnego lub przepisy prawa wymagają ustalenia stanu prawnego w danej kwestii mającej znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, a w toku postępowania ustalenie tego stanu może nastąpić tylko w drodze rozstrzygnięcia właściwego organu lub sądu. Organ, przed którym toczy się postępowanie w sprawie głównej, musi ustalić związek przyczynowy pomiędzy rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej a zagadnieniem wstępnym, a o istnieniu takiej zależności, która musi mieć charakter bezpośredni, przesądza treść przepisów prawa materialnego, stanowiących podstawę prawną decyzji administracyjnej (por. M. Jaśkowska, A. Wróbel, Komentarz aktualizowany do ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego LEX/el., 2014; C. Kosikowski, E. Etel, J. Brolik, R. Dowgier, P. Pietrasz, M. Popławski, S. Presnarowicz, W. Stachurski, Ordynacja podatkowa. Komentarz. LEX, 2013). Jeżeli "zagadnienie" wykazuje jedynie pośredni, luźny związek z rozpatrzeniem sprawy i wydaniem decyzji, to nie ma ono charakteru zagadnienia wstępnego, o którym mowa w art. 201 § 1 o.p."

W dotychczasowym orzecznictwie, odwołującym się do art. 21 ust. 1 ustawy z 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r. poz. 1629 z późn. zm.) - dalej jako u.p.g.k., Naczelny Sąd Administracyjny wielokrotnie podkreślał, że organy podatkowe ustalając wysokość zobowiązań w podatku od nieruchomości nie są uprawnione do przyjęcia innej podstawy wymiaru podatku, niż dane wskazane w ewidencji (wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z: 14 czerwca 2013 r., II FSK 1950/11; 11 lipca 2012 r., II FSK 2632/10; 20 czerwca 2012 r., II FSK 2511/10; 5 listopada 2009 r., II FSK 836/08; 15 kwietnia 2008 r., II FSK 372/07; 12 marca 2009 r., II FSK 49/08; 2 kwietnia 2009 r., II FSK 1949/07 - http://orzeczenia.nsa.gov.pl/cbo). Innymi słowy, dane znajdujące się ewidencji gruntów i budynków są dla organów podatkowych wiążące. Dane zawarte w ewidencji gruntów mają walor dokumentu urzędowego, o którym mowa w art. 194 o.p. i zgodnie z tym przepisem stanowią one dowód tego, co zostało w nich stwierdzone. Ustalenia oparte o treść tych dokumentów urzędowych stanowią istotny element określenia podatkowego stanu faktycznego. W związku z tym organ podatkowy nie ma podstaw do pomijania tych danych w postępowaniu podatkowym. Podważenie tych danych bądź też ich zmiana może nastąpić w postępowania prowadzonym przed właściwymi organami administracji. W postępowaniu podatkowym przeprowadzenie tego rodzaju postępowania nie jest możliwe, ponieważ organy podatkowe nie zostały wymienione, jako uprawnione do tych działań w treści przepisów Prawa geodezyjnego i kartograficznego oraz wydanego na jego podstawie przepisów rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. Nr 38, poz. 454) - dalej jako rozporządzenie MRRiB. Chcąc podważyć treść zapisów ujętych w ewidencji, zainteresowany powinien uruchomić stosowny tryb ich korekty (zmiana, aktualizacja, sprostowanie), powołując się na to, że wypis z ewidencji gruntów odbiega od stanu rzeczywistego. Przyjęcie innego zapatrywania godziłoby w pewność obrotu prawnego, deprecjonując rangę dokumentu urzędowego, a tym samym - pełnioną przezeń funkcję. Posługiwanie się dokumentem urzędowym ma bowiem uprościć i przyspieszyć postępowania, w żadnym zaś wypadku komplikować jego bieg. Do czasu zmiany ewidencji gruntów i budynków obowiązujące w niej zapisy wiążą w tym przedmiocie wszystkie organy i sądy (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11 czerwca 2013 r., II FSK 1928/11 - http://orzeczenia.nsa.gov.pl/cbo).

W rozpatrywanej sprawie Strona skarżąca podnosi, a organy (organ I instancji jak i organ odwoławczy) nie kwestionują, iż toczy się stosowne postępowanie dotyczące danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków - klasyfikacji działki gruntu nr 101/10 przy ul (...) oznaczonego jako użytek Bi poprzez które Strona skarżąca dąży do wykazania, że prawidłowym oznaczeniem jest użytek rolny o symbolu (...) i (...). W tym miejscu wskazać należy, iż organy powołują się na orzecznictwo sądów administracyjnych, z którego wynika że wszczęcie postępowania w zakresie zmiany zawartych w operacie ewidencyjnym gruntów i budynków nie ma znaczenia dla przebiegu postępowania w sprawie wymiaru podatku od nieruchomości, bowiem jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w orzeczeniu z 24 października 2017 r. o sygn. akt I SA/Wr 410/17 (http://orzeczenia.nsa.gov.pl/cbo) w przedmiocie wymiaru Stronie skarżącej podatku od nieruchomości za 2012 r.:

"... stosownie do § 49 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków, o dokonanych zmianach w danych ewidencyjnych starosta zawiadamia organy podatkowe - w przypadku zmian danych mających znaczenie dla wymiaru podatków: od nieruchomości, rolnego i leśnego. Zawiadomienie to zawiera w szczególności oznaczenie dokumentu, który stanowił podstawę do zmiany, oraz datę jej wprowadzenia.

Z przywołanej regulacji wynika zatem, że datą zmiany treści ewidencji jest data określona w zawiadomieniu. Powinna być ona również odnotowana w dzienniku zmian. To zaś oznacza, że dopiero z tą datą - dokonania zmiany w ewidencji - określone grunty i budynki zmieniają swój charakter dla celów podatkowych. Jak wskazuje się w judykaturze, nawet jeśli ujawnianie zmian w ewidencji gruntów i budynków wiąże się z opóźnieniem, czy opieszałością organu prowadzącego dany rejestr, nie może to stanowić podstawy do kwestionowania danych, na które wskazuje art. 21 ust. 1 u.p.g.k. (wyrok NSA z 28 marca 2014 r., II FSK 950/12; CBOSA)."

Sąd rozpoznający niniejszą sprawę wskazuje, że ww. wyrok tut. Sądu jest nieprawomocny i zapadł jeszcze przed istotnym dla rozpoznawanej sprawy rozstrzygnięciem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 9 stycznia 2018 r. o sygn. akt I OSK 1554/17 w przedmiocie odmowy Stronie skarżącej dokonania zmiany w operacie ewidencji gruntów i budynków działki gruntu nr 101/10 przy ul (...) z dotychczasowego użytku Bi na użytek rolny o symbolu (...) i (...). Wspomniane orzeczenie NSA dotyczy więc postępowania, w którym Podatnik upatruje przesłankę zawieszenia toczącej się wobec Niego procedury w zakresie podatku od nieruchomości za 2017 r. Sąd mając na uwadze treść art. 153 i art. 170 p.p.s.a. uznaje się za związany treścią wspomnianego orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego bowiem, jak wskazał tut. Sądu w wyroku z 27 stycznia 2010 r. o sygn. akt III SA/Wr 751/09 - http://orzeczenia.nsa.gov.pl/cbo):

"... orzeczenie prawomocne - a takim jest wyrok NSA, jaki zapadł w niniejszej sprawie - wiąże nie tylko strony postępowania i sąd który je wydał, ale również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach przewidzianych w ustawie także inne osoby (art. 170 p.p.s.a.). W orzecznictwie i doktrynie zauważa się, że moc wiążąca prawomocnego orzeczenia sądowego określona w art. 170 p.p.s.a. w odniesieniu do sądów powoduje, iż podmioty te muszą przyjmować, że dana kwestia kształtuje się tak, jak to stwierdzono w prawomocnym orzeczeniu. Zatem w kolejnym postępowaniu nie może ona być już ponownie badana (por. wyrok WSA w Bydgoszczy, I SA/Bd 686/07 i przywołane tam: J. Kunicki, glosa do postanowienia SN z dnia 21 października 1999 r., I CKN 169/98, OSP 2001, z. 4, poz. 63 oraz B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2006, s. 365)."

We wspomnianym wyroku sądu odwoławczego oddalającego skargę kasacyjną Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego we Wrocławiu na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu o sygn. akt II SA/Wr 818/16 wskazano zaś, że:

"Jest rzeczą bezsporną, że przepisy dotyczące ewidencji gruntów i budynków nie zawierają odrębnego trybu weryfikowania wadliwych wpisów w ewidencji gruntów, funkcjonującego obok aktualizacji operatu ewidencyjnego. Podobnie jak bezsporną rzeczą jest, że aktualizacja operatu ewidencyjnego ma na celu zarówno zastąpienie danych niezgodnych ze stanem faktycznym, stanem prawnym, lub obowiązującymi standardami technicznymi, ujawnienie nowych danych ewidencyjnych, jak również wyeliminowanie danych błędnych."

"... art. 24 ust. 2a pkt 1 lit. d ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne stanowi, że informacje zawarte w ewidencji gruntów i budynków podlegają aktualizacji:

1)

z urzędu, jeżeli zmiany tych informacji wynikają z: d) wykrycia błędnych informacji;

2)

na wniosek podmiotów, o których mowa w art.

20 ust. 2 pkt 1, lub władających gruntami na zasadach samoistnego posiadania. Zaś § 45 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków określa, że aktualizacja operatu ewidencyjnego następuje poprzez wprowadzenie udokumentowanych zmian do bazy danych ewidencyjnych w celu: wyeliminowania danych błędnych. Jednym słowem aktualizacja operatu ewidencyjnego dokonywana jest nie tylko w celu ujawnienia nowych danych ewidencyjnych, ale aktualizacja może również mieć miejsce w przypadku wykrycia błędnych informacji, wówczas celem aktualizacji jest wyeliminowanie danych błędnych. Stąd też w zależności od tego czy celem aktualizacji operatu ewidencyjnego jest wprowadzenie nowych danych, czy też wyeliminowanie danych błędnych, organ powinien przeprowadzić stosowne postępowanie. W niniejszej sprawie organ prowadził postępowanie w sprawie aktualizacji operatu, które zakończyło się decyzją o odmowie wprowadzenia zmiany wydaną na podstawie art. 24 ust. 2c ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, jednak z całokształtu okoliczności sprawy wynika, że istnieją wątpliwości, czy celem tego postępowania było wprowadzenie nowych danych co do oznaczenia użytku gruntowego, czy też wyeliminowanie danych wprowadzonych w 2004 r., które wnioskodawca uważał za błędne. Prawidłowe ustalenie przedmiotu postępowania w sprawie aktualizacji operatu ewidencyjnego ma istotne znaczenie, albowiem ustalenia te będą dotyczyć różnych okresów czasowych, w czasie których nie obowiązywały te same zasady zaliczania gruntów do poszczególnych użytków gruntowych. (...) Powyższe sprawia, że jednoznaczne ustalenie przedmiotu i celu prowadzonego postępowania aktualizacyjnego jest niezbędne, dla jego prawidłowego zakończenia."

Z przytoczonego fragmentu orzeczenia wynika zatem, iż postępowanie na które powołuje się Strona skarżąca może mieć charakter zagadnienia wstępnego przy procedowaniu w sprawie wymiaru Wnioskodawcy podatku od nieruchomości za 2017 r., bowiem Naczelny Sąd Administracyjny:

- wskazał, że postępowania aktualizacyjne, o którym mowa w art. 24 ust. 2a pkt 1 lit. d u.p.g.k. nie jest postępowaniem jednorodnym lecz obejmuje oprócz ujawnienia nowych danych ewidencyjnych również postępowanie, którego celem jest wyeliminowanie danych błędnych,

- uznał, że organy nie zidentyfikowały, czego żądała Strona skarżąca składając wniosek o zmianę w operacie ewidencyjnym w zakresie działki gruntu nr 101/10 przy ul (...) - czy dotyczył wprowadzenia nowych danych, czy też wyeliminowania danych wprowadzonych w 2004 r.

- stwierdził, że prawidłowe ustalenie przedmiotu postępowania i jego celu jest istotne bowiem dotyczyć będzie różnych okresów czasowych.

Wobec powyższego Sąd uznaje, że postępowanie do którego odnosi się cytowany wyżej wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego o sygn. akt I OSK 1554/17 może dotyczyć postępowania, które należy zakwalifikować do zagadnienia wstępnego, o którym mowa w art. 201 § 1 pkt 2 o.p. Postępowanie aktualizacyjne ma bowiem na celu również wyeliminowanie danych błędnych stosownie do treści przepisu art. 24 ust. 2a pkt 1 lit. d u.p.g.k. Mając to na uwadze jako przedwczesne należy uznać rozstrzygnięcie Organu odwoławczego oraz poprzedzające je postanowienie Prezydenta z 10 listopada 2017 r. odmawiające postępowaniu wszczętym na wniosek Strony skarżącej w przedmiocie danych w operacie ewidencji gruntów i budynków działki gruntu nr 101/10 przy ul (...), skoro nie jest znany przedmiot wniosku i samego postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny nie wykluczył, że wniosek Strony skarżącej dotyczy wyeliminowania błędnych danych, co wymagałoby analizy celem ewentualnego wszczęcia przez organ postępowania - o którym mowa w art. 24 ust. 2a pkt 1 lit. d u.p.g.k. z urzędu. Wynika to z założenia, że ewidencja gruntów jest tylko zbiorem informacji mającym stanowić odzwierciedlenie aktualnego stanu prawnego danej nieruchomości. Zawiera ona dane wynikające z dokumentów źródłowych lecz nie kształtuje nowego stanu prawnego nieruchomości, a potwierdza ona jedynie stan prawny zaistniały wcześniej. W przypadku postępowania aktualizacyjnego, które ma na celu wyeliminowania błędnych informacji z ewidencji gruntów i budynków - art. 24 ust. 2a pkt 1 lit. d u.p.g.k., w trybie przewidzianym przez § 45 § 1 pkt 3, § 2 rozporządzenie MRRiB możliwa jest korekta wpisów operatu ewidencyjnego w oparciu o powtórna analizę dokumentów archiwalnych. Ewentualnie wszczęcie i prowadzenie postępowania - aktualizacyjnego w tym zakresie może prowadzić do wydania rozstrzygnięcia oraz takiej zmiany w ewidencji, która wywrze skutek nie - jak przyjmuje się co do zasady w przypadku aktualizacji ewidencji gruntów i budynków - na przyszłość (ex nunc) lecz również wstecz od 2004 r. (ex tunc). Istniała by zatem podstawa, do twierdzenia, że domniemanie prawdziwości dokumentu urzędowego, jaki stanowią zapisy w ewidencji stanowiącej podstawę do wymiaru podatku od nieruchomości, może zostać skutecznie obalone rozstrzygnięciem organu prowadzącego postępowanie aktualizacyjne w przedmiocie zapisów w operacie ewidencji gruntów i budynków działki gruntu nr 101/10 przy ul (...), przywracającym w ewidencji stan zgodny z rzeczywistością, który istniał już w dacie powstania obowiązku podatkowego, którego dotyczy postępowanie wymiarowe objęte wnioskiem Strony skarżącej o zawieszenie - tj. od 1 stycznia 2017 r. Wyeliminowanie wpisów wadliwych, dokonanych bez podstawy prawnej, w sposób sprzeczny z rzeczywistym stanem faktycznym nie wywołuje skutków jedynie na przyszłość (ex tunc), od daty wprowadzenia nowych zapisów w ewidencji. Przyjęcie skuteczności dla takich wpisów korygujących od dnia ich wprowadzenia, jak zasadnie przyjął to Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w wyroku z 28 sierpnia 2018 r. o sygn. akt I SA/Lu 375/18 - http://orzeczenia.nsa.gov.pl/cbo:

"... oznaczałoby usankcjonowanie z perspektywy prawnopodatkowej ewidentnie wadliwych zapisów w ewidencji gruntów i budynków, wprowadzonych bez podstawy prawnej. W efekcie, to na skarżącego, jako podatnika spadałyby skutki prawne ewidentnie wadliwych wpisów w ewidencji, taka sytuacja nie może być zaakceptowana w państwie prawa."

Podsumowując Sąd uznaje, że został naruszony art. 201 § 1 pkt 2, w związku z art. 122 i art. 187 § 1 o.p. przez brak wyjaśnienia przedmiotu postępowania, które Strona skarżąca wskazała jako zagadnienie wstępne, co uzasadniało uchylenie w oparciu o art. 145 pkt 1 lit. c i art. 135 p.p.s.a. zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające postanowienie Prezydenta. Uchybienie to niewątpliwie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, mogło bowiem zadecydować o błędnej odmowie zawieszenia postępowania wymiarowego w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2017 r. W ponownie prowadzonym postępowaniu organ winien uwzględnić ocenę prawną i wskazania, co do dalszego postępowania zawarte wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 9 stycznia 2018 r. o sygn. akt I OSK 1554/17 stosownie do treści art. 170 p.p.s.a. i wyjaśnić jakiego konkretnie typu postępowania aktualizacyjnego dotyczył wniosek Strony skarżącej odnośnie działki gruntu nr 101/10 położona w W. przy ul. (...), a także czy oraz w jakim przedmiocie postępowanie to jest prowadzone w kontekście zagadnienia wstępnego, o którym mowa w art. 201 § 1 pkt 2 o.p. oraz jego wpływ na postępowanie wymiarowe w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2017 r. - zgodnie z poglądami zaprezentowanymi w niniejszym orzeczeniu.

O kosztach postępowania sądowego Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł w oparciu o art. 200, w związku z art. 205 § 1 p.p.s.a. uwzględniając wartość uiszczonego wpisu od skargi.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.