Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1683214

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu
z dnia 20 lutego 2015 r.
I SA/Wr 2423/14

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Marek Olejnik.

Sędziowie WSA: Anetta Chołuj (sprawozdawca), Maria Tkacz-Rutkowska.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 20 lutego 2015 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia "A" z/s w O. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia (...) r. nr (...) w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania od decyzji w sprawie podatku dochodowego od osób prawnych za 2008 r. i odsetek za zwłokę. oddala skargę.

Uzasadnienie faktyczne

Postępowanie kontrolne w Stowarzyszeniu A. (dalej w skrócie "stowarzyszenie, strona, skarżący") wszczęto postanowieniem z dnia 7 grudnia 2011 r. Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej we W. nr (...), po jego doręczeniu w dniu 28 grudnia 2011 r. w trybie art. 150 Ordynacji podatkowej (tekst jedn.: Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm., dalej w skrócie "O.p."). Przesyłka zawierająca postanowienie o wszczęciu postępowania kontrolnego oraz adnotacja o braku zawiadomienia o zamiarze wszczęcia postępowania kontrolnego, jak i cała korespondencja związana z prowadzonym postępowaniem była skierowana bezpośrednio na adres siedziby Strony zarejestrowany w KRS tj. przy ul. (...) w O.

Postępowanie zakończyło się wydaniem decyzji nr (...) z dnia 12 kwietnia 2012 r. określającej zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób prawnych za rok 2008 w wysokości 63.344,00 zł oraz wysokość odsetek za zwłokę od zaległości z tytułu należnych zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych. Decyzja skierowana została bezpośrednio na adres siedziby Strony i doręczona w trybie zastępczym, wynikającym z art. 150 O.p. Od decyzji tej Strona nie złożyła odwołania w ustawowym terminie.

Strona złożyła wniosek z dnia 25 sierpnia 2014 r. (data wpływu do tut. organu 9 września 2014 r.) o przywrócenie terminu do złożenia odwołania od decyzji organu I instancji oraz o rozpatrzenie odwołania wnioskodawcy. Wraz z wnioskiem Strona złożyła odwołanie od decyzji z dnia 12 kwietnia 2012 r. nr (...) zaskarżając ją w całości i wskazując na naruszenie przez organ wskazanych przepisów prawa procesowego i materialnego.

Strona wskazała, że składa wniosek z ostrożności procesowej, na wypadek uznania przez organ, iż w istocie termin na złożenie odwołania upłynął. Wnioskodawca stał na stanowisku, że żadna decyzja nie została mu nigdy doręczona (ani bezpośrednio, ani zastępczo), co nie pozwala na stwierdzenie, że decyzja weszła do obrotu prawnego oraz z drugiej strony, termin na odwołanie od niej rozpoczął swój bieg.

Strona wskazała, że w dniu 18 czerwca 2014 r. na skutek wniosku złożonego w postępowaniu wobec L.S., organ prowadzący postępowanie doręczył kserokopie decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia 12 kwietnia 2012 r. Strona postępowania nigdy wcześniej nie otrzymała takowej decyzji co powoduje, że dopiero dnia 18 czerwca 2014 r. powzięła wiadomość o jej treści.

We wniosku podniesiono, że w trakcie prowadzonego przez organ postępowania cała korespondencja doręczana była w trybie zastępczym i Strona nie miała wiedzy o prowadzonym postępowaniu czy też o wydanej decyzji. Wskazano, że już od samego początku organ kontrolny miał wątpliwości co do skuteczności realizowanych przez siebie doręczeń. Również pisma kierowane na adres Prezesa Zarządu doręczane były w trybie zastępczym. Fakt ten jednoznacznie przemawiał za potrzebą przeprowadzenia w tym zakresie postępowania wyjaśniającego, czy też zawieszenia postępowania do czasu ustalenia prawidłowego adresu siedziby Strony.

Okoliczność kontaktu z Prezesem L. S. powoduje, że organ miał z jednej strony wiedzę w przedmiocie braku aktualnego adresu, z drugiej strony miał wiedzę i możliwość dotarcia bezpośrednio do Prezesa Stowarzyszenia i choćby w tym trybie mógł doręczyć w sposób prawidłowy decyzję. Strona wskazywała, że organ wiedział, że do 2008 r. Stowarzyszenie pozostawało w stanie likwidacji i co do zasady nie podejmowało żadnych działań. Z możliwości doręczania pism w trybie art. 150 O.p. organ uczynił regułę. Zastosowanie przez organ kontrolny art. 150 O.p. dla doręczenia decyzji było nieprawidłowe. Mając wiedzę w przedmiocie braku aktualnego adresu siedziby Stowarzyszenia, o pozostawaniu w stanie likwidacji, organ nie był uprawniony do zastosowania doręczenia zastępczego.

Strona podniosła, że jeżeli przedmiotowa decyzja została kiedykolwiek uznana za doręczoną, to nastąpiło to z rażącym naruszeniem normy wynikającej z art. 150 O.p., uchybienie Strony w przedmiocie wniesienia odwołania od przedmiotowej decyzji nastąpiło bez winy strony postępowania. Zdaniem Strony wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania został złożony w terminie 7 dni licząc o dnia, w którym dowiedziała się o istnieniu i treści przedmiotowej decyzji, a więc jej zdaniem, w terminie.

Dyrektor Izby Skarbowej we W. postanowieniem z dnia 30 września 2014 r. nr (...) stwierdził uchybienie terminowi do wniesienia odwołania od ww decyzji. Zdaniem organu wskazywana przez Stronę okoliczność, że Stowarzyszenie nie miało świadomości o prowadzonym postępowaniu oraz o wydanej decyzji, wynikał z faktu że podatnik nie podejmował korespondencji kierowanej na adres siedziby oraz nie zadbał aby korespondencja była kierowane do niego w jakikolwiek inny sposób. Decyzja organu I instancji została zatem doręczona w dniu 27 kwietnia 2012 r. Termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu 11 maja 2012 r. Ponieważ w niniejszej sprawie odwołanie zostało wniesione w dniu 25 sierpnia 2014 r. organ stwierdził, że skarżący odwołanie wniósł po terminie i zgodnie z art. 228 § 1 pkt 2 O.p. stwierdził niedopuszczalność odwołania.

Nie zgadzając się z rozstrzygnięciem Dyrektora Izby Skarbowej we W. Skarżący złożył skargę na postanowienie wymienione na wstępie, które zaskarżył w całości i któremu zarzucił:

Naruszenie przepisu art. 228 § 1 pkt 2 O.p. polegające na stwierdzeniu uchybienia terminowi do wniesienia odwołania od decyzji:

a)

mimo braku bezspornych ustaleń przez Dyrektora Izby Skarbowej w przedmiocie prawidłowości i skuteczności doręczenia stronie decyzji;

b)

poprzez wydanie w pierwszej kolejności postanowienia w przedmiocie uchybienia terminowi do wniesienia odwołania, zaś z drugiej postanowienia w przedmiocie odmowy przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, podczas gdy odwołanie od decyzji złożone zostało wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu, co nakładało na organ obowiązek w pierwszej kolejności uzyskania prawomocnego rozstrzygnięcia w przedmiocie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania;

Naruszenie art. 150 O.p., w związku z przepisem art. 151 O.p. polegające na uznaniu, że skierowana na adres Skarżącego decyzja Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej we Wrocławiu z dnia 12 kwietnia 2012 r. nr (...) została skutecznie doręczona w dniu 27 kwietnia 2012 r., w sytuacji gdy już po skierowaniu pierwszego pisma w prowadzonym postępowaniu kontrolnym, jak również po uzyskaniu informacji od Naczelnika Urzędu Skarbowego w O. organ miał uzasadnione wątpliwości, co do prawidłowości i aktualności adresu siedziby Stowarzyszenia, a tym samym nie był uprawniony do zastosowania doręczenia zastępczego w stosunku do jakichkolwiek przesyłek kierowanych do Skarżącego na adres przy ul. (...) w O.

Naruszenie art. 146 O.p. wyrażające się w stwierdzenie, że strona uchybiła w toku postępowania normie wynikającej z tego przepisu i nie zawiadomiła prowadzącego postępowanie organu o zmianie swojego adresu, podczas gdy strona nie miała żadnej wiedzy o przedmiocie prowadzenia wobec niej jakiegokolwiek postępowania kontrolnego.

Jeszcze raz podkreślono, że w ocenie Skarżącej z uwagi na uchybienie przez Dyrektora UKS we Wrocławiu przepisowi art. 150 O.p. decyzja tego organu nie weszła do obrotu prawnego, jako że nigdy nie została prawidłowo doręczona. Skarżący tylko z ostrożności procesowej złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, na wypadek uznania przez organ, iż w istocie termin ten rozpoczął swój bieg.

Skarżący wskazuje, że z pisma Naczelnika Urzędu Skarbowego w O. wynika, że pod adresem przy ul. (...) Stowarzyszenie nie posiada swojej siedziby i nie prowadzi działalności gospodarczej. Organ I instancji ustalił również, że Stowarzyszenie korzystało z lokalu nr (...) pod adresem przy ul. (...) w okresie od 3 stycznia 2000 r. do 30 września 2000 r. na podstawie umowy najmu zawartej z B. J.K. O. ul. (...). Organ ustalił nadto, że lokal nr (...) został w dniu 2 czerwca 2008 r. sprzedany, natomiast Wspólnota Mieszkaniowa przy ul. (...) nie zawierała żadnej umowy ze Stowarzyszeniem.

Zdaniem Strony nie jest uprawniony zatem wniosek, że decyzja została Skarżącemu skutecznie doręczona w trybie art. 150 O.p. Organ ten nie był uprawniony do zastosowania tego typu doręczenia, skoro nie podjął on skutecznej i poprawnej formalnie próby doręczenia decyzji w trybie art. 148 i 149 O.p. Przesyłki ze strony organu nie były bowiem kierowane na aktualny adres Stowarzyszenia o czym organ wiedział.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej we W. wniósł o jej oddalenie w całości podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie należy zauważyć, że argument o postawieniu Stowarzyszenia w stanie likwidacji, co powoduje, że nie jest możliwe doręczanie pism w trybie zastępczym, jest pozbawiony podstaw. Otwarcie likwidacji nastąpiło na podstawie uchwały z dnia 5 sierpnia 2004 r. natomiast uchylenie likwidacji - na podstawie uchwały z dnia 23 czerwca 2007 r. Zatem w momencie wydawania decyzji Strona nie była w trakcie postępowania likwidacyjnego. Nadto z przepisów dotyczących doręczeń pism osobie prawnej nie wynika, aby w stanie likwidacji doręczenia następowały w odmienny sposób.

W skardze Strona wskazała, że decyzja Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej we W. z dnia 12 kwietnia 2012 r. nr (...) w sprawie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych za 2008 rok nie została jej nigdy doręczona (ani bezpośrednio, ani zastępczo), co pozwala na stwierdzenie, że decyzja nie weszła do obrotu prawnego oraz z drugiej strony, termin na odwołanie od niej nie rozpoczął swojego biegu.

Z zebranego materiału znajdującego się w aktach sprawy wynika, że Dyrektor Izby Skarbowe we W. w wyniku postępowania wyjaśniającego ustalił, że decyzja Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia 12 kwietnia 2012 r. nr (...) została przesłana za pośrednictwem poczty w dniu 12 kwietnia 2012 r. na adres siedziby Stowarzyszenia tj. na ul. (...) w O. Z potwierdzenia odbioru decyzji wynika, że z powodu niemożności doręczenia przesyłkę awizowano w dniu 13 kwietnia 2012 r. (adresata nie zastano) oraz powtórnie w dniu 23 kwietnia 2012 r. Na zwrotnym potwierdzeniu odbioru znajdują się stosowne adnotacje dotyczące powyższych okoliczności. W niniejszej sprawie przesyłka nie została odebrana w terminie 14 dni od jej złożenia w placówce pocztowej i w związku z tym doszło do jej doręczenia w sposób zastępczy. Niepodjęta przesyłka zawierająca m.in. decyzje organu I instancji została zwrócona do organu w dniu 2 maja 2012 r. i pozostawiona w aktach sprawy.

Ze stanu faktycznego wynika, że Stowarzyszenie na dzień wydania decyzji tj. 12 kwietnia 2012 r. miało siedzibę w O. przy ul. (...). Dopiero postanowieniem z dnia 5 lutego 2013 r. Sąd Rejonowy dla W. we W. dokonał na wniosek Strony wpisu dotyczącego zmiany adresu siedziby z ul. (...) na (...) w O.

Wbrew temu co twierdzi Strona powyższe decyzje zostały doręczone Stowarzyszeniu w trybie art. 150 O.p. na adres siedziby przy ul. (...) w O. Zgodnie z zasadą doręczania pism jednostkom organizacyjnym i osobom prawnym, wynikającą z art. 151 O.p. miejscem doręczania pism jest lokal ich siedziby lub miejsce wykonywania działalności. Organy podatkowe dokonując doręczania pism są uprawnione do kierowania pism pod adres wskazany w Krajowym Rejestrze Sądowym. W razie niemożliwości doręczenia pism w sposób określony w art. 151 O.p. pisma mogą być doręczane osobom prawnym w siedzibie organu podatkowego, na wskazany adres poczty elektronicznej oraz zastępczo poprzez pozostawienie pisma w urzędzie pocztowym lub urzędzie gminy. Przepis art. 151 O.p. nie pozwala organom podatkowym i nie daje możliwości doręczania pism w innym miejscu.

W niniejszej sprawie organ podatkowy prawidłowo skierował przesyłkę bezpośrednio na adres siedziby Stowarzyszenia. Ponieważ adresata nie zastano dokonane pierwsze awizo przez urząd pocztowy w dniu 13 kwietnia 2012 r., drugie dnia 23 kwietnia 2012 r., tym samym zgodnie z treścią art. 150 § 2 O.p. doręczenie decyzji uznać należy za dokonane z dniem 27 kwietnia 2012 r., a zatem i prawo do wniesienia odwołania upływa po 14 dniowym terminie, czyli dnia 11 maja 2012 r. Nie można czynić zarzutu organom podatkowym, że kierowały korespondencję na adres siedziby, tj. przy ul. (...). W czasie prowadzenia kontroli oraz wydania decyzji siedziba Stowarzyszenia zgłoszona była właśnie w tym miejscu. Dopiero z dniem 5 lutego 2013 r. dokonano zmiany siedziby na (...) w O. W sytuacji gdy podany przez osobę prawną adres jej siedziby nie istnieje lub jest niezgodny z odpowiednim rejestrem i nie można ustalić miejsca prowadzenia działalności, zgodnie z uregulowaniami art. 151a O.p. kierowaną do adresata korespondencję pozostawia się w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia. Organ zastosował zatem nakazany prawem sposób doręczania pism.

Sprawą sporną w niniejszej sprawie ostatecznie jest stwierdzenie uchybienia terminowi do złożenia odwołania od decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej we W. z dnia 12 kwietnia 2012 r. nr (...) w sprawie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych za 2008 rok.

Decyzja organu I instancji została zatem doręczona w dniu 27 kwietnia 2012 r. Termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu 11 maja 2012 r. Ponieważ w niniejszej sprawie odwołanie zostało wniesione w dniu 25 sierpnia 2014 r. prawidłowo organ stwierdził, że skarżący odwołanie wniósł po terminie i zgodnie z art. 228 § 1 pkt 1 O.p. stwierdził niedopuszczalność odwołania. Zgodnie z art. 228 § 1 pkt 2 O.p. organ odwoławczy stwierdza w formie postanowienia uchybienie terminowi do wniesienia odwołania.

Stwierdzenie uchybienia terminowi do złożenia odwołania nie zależy od uznania organu odwoławczego, gdyż obowiązek taki wynika wprost z ustawy. Termin 14 dni jest terminem zawitym, czyli nieprzekraczalnym. Zatem uchybienie temu terminowi prowadzi do ostateczności decyzji i w konsekwencji wyłącza dopuszczalność jej skontrolowania w zwyczajnym postepowaniu odwoławczym.

Również w tym miejscu wskazać należy, że wbrew temu co twierdzi strona dzień 18 czerwca 2014 r. tj. dzień otrzymania kserokopii decyzji na skutek wniosku złożonego w postepowaniu wobec skarżącego nie jest dniem otrzymania decyzji organu I instancji, od którego biegnie termin do wniesienia odwołania Podkreślić należy, że w trakcie prowadzonego postępowania Strona nie podejmowała korespondencji kierowanej na adres siedziby. Nawet jeżeli Stowarzyszenie nie funkcjonowało pod adresem wskazanym jako siedziba, winno zadbać, aby możliwe było kontaktowanie się z nim przez otoczenie, w którym funkcjonuje, choćby przez udzielenie upoważnienia do odbioru korespondencji w placówce pocztowej. Z winy Strony i za jej wiedzą zaistniała sytuacja, że Stowarzyszenie nie działa w zarejestrowanej siedzibie, nie podaje aktualnego adresu funkcjonowania i nie odbiera korespondencji kierowanej zarówno do siedziby, jak i na domowy adres prezesa. Strona nie uprawdopodobniła, że niedotrzymanie terminu nie było przez nią zawinione. Przeciwnie argumenty Strony oraz stan faktyczny wskazują, że niepodejmowanie przez Stronę korespondencji w postępowaniu wynikało z zaniedbań Strony, bądź było zamierzone.

Na marginesie należy zauważyć, że Strona generalnie wykazuje "niechęć" do ujawniania organom podatkowy informacji o Stowarzyszeniu, w tym o miejscu swojej siedziby. W trakcie prowadzenia czynności zmierzających do wyegzekwowania zaległości podatkowych w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych za 2007 i 2008 r. zostało wysłane przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w O. do Stowarzyszenia wezwanie OB-12/40-28/13 do zgłoszenia identyfikacyjnego NIP 2, do dostarczenia tytułu prawnego do lokalu i do złożenia oświadczenia czy Stowarzyszenie prowadzi działalność gospodarczą. Prezes Stowarzyszenia L. S. pismem z dnia 29 kwietnia 2013 r. poinformował, że nie widzi potrzeby dokonania zgłoszenia identyfikacyjnego na druku NIP-2 w związku ze zmianą siedziby Stowarzyszenia, dostarczenia kserokopii umowy najmu lokalu, a także stwierdził, że Stowarzyszenie nie prowadzi działalności gospodarczej, nie jest płatnikiem żadnych podatków i jest nadzorowane przez Starostwo Powiatowe w O. oraz Sąd Rejonowy, a nie Urząd Skarbowy w O.

Skarżący wskazał, że o przedmiotowej decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej we W. powziął wiedzę dopiero w dniu 18 sierpnia 2014 r. Zebrany w sprawie materiał dowodowy wskazuje natomiast, że Skarżący znacznie wcześniej niż w dniu 18 sierpnia 2014 r. dowiedział się o fakcie wydania wobec Stowarzyszenia decyzji, której wydanie poprzedzone było postępowaniem kontrolnym.

Z uwagi na posiadane zaległości określone przedmiotowymi decyzjami (wydanymi za rok 2007 i 2008) w dniu 11 czerwca 2012 r. wystawiono i wysłano do Stowarzyszenia upomnienia o numerach (...), (...), (...), (...) obejmujące zaległości w podatku dochodowym od osób prawnych za 2007 i 2008 rok. Po stwierdzeniu niewłaściwego doręczenia upomnień przez Pocztę Polską (bez awizowania i przechowywania w placówce pocztowej - przesyłki zwrócono nadawcy). W dniach 2 sierpnia 2012 r. oraz 10 sierpnia 2012 r. ponownie awizowano upomnienia. Pismem z dnia 15 lipca 2012 r. Stowarzyszenie odpowiedziało na upomnienia, w którym wskazało na jego zdaniem nieprawidłowości w działaniu Naczelnika Urzędu Skarbowego w O. W dniu 16 lipca 2013 r. i 18 lipca 2013 r. dokonano zajęcia rachunków bankowych. Naczelnik poinformował Stowarzyszenie pismem z dnia 16 lipca 2013 r. nr (...) i z dnia 18 lipca 2013 r. nr (...) o dokonaniu zajęcia rachunków bankowych w zawiadomieniach o zajęciu prawa majątkowego stanowiącego wierzytelność z rachunku bankowego u dłużnika zajętej wierzytelności będącego bankiem Dnia 30 lipca 2013 r. Stowarzyszenie wniosło skargę za pośrednictwem Naczelnika Urzędu Skarbowego w O. do Dyrektora Izby Skarbowe we W. W wezwaniu organu z dnia 5 sierpnia 2013 r. poproszono o sprecyzowanie charakteru wniesionej skargi. W odpowiedzi na wezwanie Prezes Zarządu L. S. wskazał, że jest to skarga złożona w trybie art. 227 ustawy kodeks postępowania administracyjnego na zajęcie prawa majątkowego.

Dnia 4 września 2013 r. Stowarzyszenie A. złożyło do Dyrektora Izby Skarbowej we W. wniosek o nadzór administracyjny nad postępowaniem egzekucyjnym prowadzonym przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w O. Również w dniu 4 września 2013 r. do Dyrektora Izby Skarbowej we W. wpłynęła skarga L. S. reprezentującego Stowarzyszenie A. na działanie Naczelnika Urzędu Skarbowego w O. W skardze podniesiono, że organ bezprawnie dokonał zajęcia kont Stowarzyszenie w Banku C. we W. oraz D. w związku z wystawionymi tytułami wykonawczymi.

Dyrektor Izby Skarbowej we W. w piśmie z dnia 3 października 2013 r. nr (...) uznał ww. skargę za bezzasadną. W piśmie wskazano, że zobowiązanie, które stało się przedmiotem działania Urzędu Skarbowego w O. zmierzającego do wyegzekwowania zaległości podatkowej, wynika z decyzji określających zobowiązanie w podatku dochodowym od osób prawnych za 2007 i 2008 rok wydanych przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej we W. w wyniku przeprowadzonego postępowania kontrolnego w zakresie rzetelności deklarowanych podstaw opodatkowania oraz prawidłowości obliczania i wpłacania podatku dochodowego od osób prawnych za 2006, 2007 i 2008 rok. Dyrektor w ww. piśmie wyjaśnił także, że decyzje zostały doręczone w trybie art. 150 O.p. (str.2 pisma).

Powyższe okoliczności świadczą o tym, że Stowarzyszenie w wyniku podjętych działań przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w O., jak i Dyrektora Izby Skarbowej we W. znacznie wcześniej niż w dniu 18 sierpnia 2014 r. tzn. najpóźniej w dniu 7 października 2013 r. po odbiorze ww. pisma dowiedziało się o istniejących decyzjach Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej określających zobowiązanie w podatku dochodowym od osób prawnych za 2007 i 2008 r. i o zastępczym trybie och doręczenia.

W rozstrzyganej sprawie organ prawidłowo zastosował art. 162 i art. 228 § 1 pkt 2 O.p. zgodnie z którymi w przypadku, gdy strona wnosi odwołanie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu, organ powinien wydać postanowienie stwierdzające uchybienie terminowi do wniesienia odwołania, a następnie rozpoznać ten wniosek, dopuszczając prawnie do dokonania określonych czynności na skutek przywrócenia terminu, a nie uznając że odwołanie zostało złożono w terminie. Jak wskazuje się w najnowszych orzeczeniach sądów administracyjnych rozpatrzenie sprawy z wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania w trybie art. 162 O.p. jest na osi czasu etapem następującym po wydaniu postanowienia stwierdzającego uchybienie terminowi na podstawie art. 228 § 1 pkt 2 O.p. niezależnie od tego, kiedy ów wniosek został złożony (vide wyroki NSA z 8 sierpnia 2012 r. sygn. akt I FSK 1443/11 i 15 maja 2013 r. sygn. akt II FSK 1653/11).

Zatem wbrew zarzutom skargi prawidłowo organ najpierw wydał postanowienie stwierdzające uchybienie terminowi do wniesienia odwołania, a następnie postanowienie odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia odwołania (2 października 2014 r.).

Za całkowicie bezzasadny należy uznać także zarzut naruszenia art. 146 § 1 O.p. dotyczący obowiązku zawiadamiania w toku postępowania organu o zmianie swojego adresu, bowiem jak wykazano powyżej skarżący takiego zgłoszenia nie dokonał. Nadto od samego początku trwającego postępowania nie odbierał pism kierowanych na adres jej siedziby.

Mając na uwadze, że Skarżący uchybił terminowi do wniesienia odwołania Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił jako nieuzasadnioną.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.