I SA/Wr 16/17 - Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu

Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 2555557

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 17 września 2018 r. I SA/Wr 16/17

UZASADNIENIE

Sentencja

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu - Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 17 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adw. A. S.-G. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi Syndyka Masy Upadłości A Sp. z o.o. w upadłości z/s we W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia 8 listopada 2016 r. nr (...) w przedmiocie podatku od towarów i usług za lipiec 2014 r. postanawia: odmówić przyznania kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

Uzasadnienie faktyczne

Postanowieniem z dnia (...) marca 2018 r. przyznano stronie prawo pomocy w zakresie z ustanowienia adwokata. Na tej podstawie, po wystąpieniu do Okręgowej Rady Adwokackiej we (...), na jej pełnomocnika została wyznaczona adw. A. S.-G., która zastępowała stronę przed tutejszym Sądem. Na rozprawie do protokołu wniosła "o zasądzenie kosztów postępowania z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu". Wniosek nie zawierał oświadczenia, że koszty te nie zostały zapłacone w całości ani w żadnej części.

Wobec powyższego wskazać należy, że zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 - dalej: p.p.s.a.), wyznaczony profesjonalny pełnomocnik otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Stosownie do treści § 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r. poz. 1714 z późn. zm.), wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej zawiera oświadczenie, że opłata nie została zapłacona w całości lub w części.

Jak wynika z brzmienia powyższego przepisu, wskazane oświadczenie jest elementem obligatoryjnym każdego wniosku o przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu.

Z kolei jego brak nie ma charakteru formalnego, lecz materialny. Zwrócił na to uwagę Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 25 marca 2009 r., sygn. akt II FZ 90/09, stwierdzając, iż brak oświadczenia, że żądane koszty nie zostały zapłacone nie stanowi uchybienia formalnego, które można uzupełnić na wezwanie Sądu w trybie art. 49 p.p.s.a., gdyż nie jest pismem w rozumieniu art. 45-48 p.p.s.a. Oświadczenie, że opłaty z tytułu udzielenia pomocy prawnej nie zostały wypłacone w całości lub w części jest nieodzownym elementem uzasadnienia wniosku o przyznanie kosztów, stanowiącym przesłankę do przyjęcia, że praca pełnomocnika nie została wynagrodzona. Brak takiego oświadczenia wywołuje skutki materialnoprawne, polegające na utracie prawa do wynagrodzenia.

Jakkolwiek powyższe stanowisko zostało zajęte na tle regulacji prawnej, która utraciła moc obowiązującą, jednak z uwagi na tożsame brzmienie powołanego wyżej przepisu nie traci na aktualności.

W tym stanie rzeczy, wobec braku powyższego oświadczenia w przedmiotowym wniosku, wniosek ten należało ocenić jako nieuzasadniony.

W tym stanie rzeczy, na podstawie powołanych wyżej przepisów oraz art. 258 § 2 pkt 8 ustawy procesowej, postanowiono jak w sentencji.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.