Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1712946

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie
z dnia 28 listopada 2013 r.
I SA/Wa 850/13

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Szmydt.

Sędziowie WSA: Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz Iwona Maciejuk (spr.).

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 listopada 2013 r. sprawy ze skargi B. F., B. M. i I. C. na niewykonanie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 lipca 2011 r., sygn. akt I SA/Wa 885/11

1.

wymierza Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w W. grzywnę w wysokości (...) złotych, płatną w terminie jednego miesiąca od daty uprawomocnienia się niniejszego wyroku;

2.

stwierdza, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa;

3.

zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. na rzecz skarżących B. F., B. M. i I. C. solidarnie kwotę (...) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Uzasadnienie faktyczne

B. F., I. C. i B. M. w dniu 6 lutego 2012 r. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na niewykonanie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 lipca 2011 r. sygn. akt I SA/Wa 885/11.

Wyrokiem tym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu sprawy ze skargi B. F., B. M. i I. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia (...) czerwca 2009 r. nr (...) w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji uchylił zaskarżoną decyzję oraz decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia (...) października 2008 r. nr (...); stwierdził, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu; zasądził od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. na rzecz skarżących B. F., B. M. i I. C. solidarnie kwotę (...) złotych tytułem zwrotu wpisu sądowego oraz na rzecz skarżących B. F., B. M. i I. C. po (...) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.

W skardze na niewykonanie wyroku skarżący wnieśli o wymierzenie grzywny Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w wysokości (...) tysięcy złotych i zasądzenie na rzecz skarżących kosztów postępowania według norm przepisanych. Wskazali, że z uwagi na brak informacji w sprawie i przyczyn niezałatwienia sprawy w terminie ustawowym, skarżący w dniu (...) grudnia 2011 r. wezwali Samorządowe Kolegium Odwoławcze do wykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wyznaczając termin do dnia 31 grudnia 2011 r.

Kolegium po wyznaczonym terminie do wykonania wyroku, tj. w dniu 4 stycznia 2012 r. zwróciło się do Urzędu (...) oraz w dniu 27 stycznia 2012 r. do: (...) z prośbą o przekazanie Kolegium protokołów przekazania przez Dyrekcję Rozbudowy Miasta W budynków i gruntów (...), na okoliczność wykazania posiadania spornej nieruchomości przez (...).

Od momentu wyżej wymienionych czynności Kolegium nie podjęło żadnych innych czynności. Pomimo upływu siedemnastu miesięcy nie zdołało załatwić sprawy, na którą zgodnie z przepisami prawa ma jeden miesiąc czasu, ponadto nie poinformowało skarżących o przyczynach zwłoki (w trybie art. 36 k.p.a.).

Do dnia złożenia niniejszej skargi, pomimo zgromadzenia całości materiału dowodowego, Kolegium nadal nie załatwiło sprawy i nie wydało rozstrzygnięcia.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o umorzenie postępowania sądowego wskazując, że decyzją sygn. (...) z dnia (...) marca 2013 r., na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., w zw. z art. 80 ust. 2 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości (Dz. U. z 1991 r. Nr 30, poz. 127 z późn. zm.) stwierdziło nieważność decyzji Zarządu (...) z dn. (...) grudnia I99ir., znak (...) o oddaniu w użytkowanie wieczyste (...) gruntu położonego w W. w rejonie ulic (...), w części dotyczącej działek wskazanych we wniosku stron. Kolegium tym samym wykonało wyrok.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga jest dopuszczalna i podlega uwzględnieniu.

Zgodnie z art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), zwanej dalej p.p.s.a., w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny.

Wskazania wymaga przy tym, że wymierzenie organowi administracji publicznej grzywny, o której mowa w tym przepisie, ma miejsce zarówno wówczas, gdy organ w ogóle nie wykonał wyroku, jak również wówczas, gdy wprawdzie wyrok wykonał, ale uczynił to z przekroczeniem terminu i po wniesieniu skargi - jak miało to miejsce w rozpoznawanej sprawie. Zgodnie bowiem z art. 154 § 3 p.p.s.a. wykonanie wyroku lub załatwienie sprawy po wniesieniu skargi, o której mowa w § 1, nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania lub oddalenia skargi.

Kodeks postępowania administracyjnego zobowiązuje organy administracji publicznej do załatwienia sprawy bez zbędnej zwłoki. Zgodnie z przepisem art. 35 § 3 k.p.a. załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. Podane powyżej terminy załatwienia sprawy wyznaczają okres, w którym dana sprawa powinna być rozstrzygnięta w formie decyzji.

W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 20 lipca 2011 r. sygn. akt I SA/Wa 885/11 uchylił zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia (...) czerwca 2009 r. nr (...) w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji oraz poprzedzającą ją decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia (...) października 2008 r. nr (...).

Akta sprawy wraz z prawomocnym wyrokiem Sądu wpłynęły do organu w dniu 12 października 2011 r. Tymczasem SKO w W. dopiero w dniu (...) stycznia 2012 r. wystąpiło do Prezydenta W. o nadesłanie protokółów przekazania budynków i gruntów (...) przez Dyrekcję Rozbudowy Miasta W. na okoliczność posiadania spornej nieruchomości przez (...). Prezydent W. (...) stycznia 2012 r. poinformował, że akta lokalizacyjne zostały przekazane przy pismach z dnia (...) sierpnia i (...) sierpnia 2009 r., które nie zostały przez SKO zwrócone. Następnie w dniu (...) stycznia 2012 r. SKO w W. wystąpiło do (...) o dodatkowe dokumenty. Od czasu uzyskania w miesiącu marcu 2012 r. odpowiedzi na te pisma, do czasu wydania przez SKO w W. decyzji z dnia (...) marca 2013 r., organ nie podejmował żadnych czynności w sprawie.

Z powyższego wynika, iż organ nie wykonał wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 lipca 2011 r. sygn. akt I SA/Wa 885/11 w terminie określonym przez przepisy prawa, tj. w terminie wyznaczonym przez przepis art. 35 § 3 k.p.a. Z tego względu konieczne stało się wymierzenie organowi grzywny, na podstawie przepisu art. 154 p.p.s.a. Wyrok został wprawdzie wykonany przez organ, albowiem w dniu (...) marca 2013 r. wydana została przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzja administracyjna załatwiająca sprawę, jednakże nastąpiło to po wniesieniu skargi. Powyższe, na gruncie przepisu art. 154 § 3 p.p.s.a., uniemożliwia umorzenie postępowania. W sprawie nie zaszły natomiast podstawy do oddalenia skargi, co wskazano już wyżej, a to wobec uchybienia przepisowi art. 35 § 3 k.p.a.

Stosownie do art. 154 § 6 p.p.s.a., grzywnę, o której mowa w § 1, wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów.

Wymierzając organowi grzywnę za niewykonanie wyroku w wysokości (...) zł, Sąd wziął pod uwagę, że ostatecznie organ wyrok wykonał i wydał decyzję administracyjną w sprawie. Nastąpiło to po upływie miesiąca od dnia złożenia skargi na niewykonanie wyroku do Sądu. Z tego względu Sąd wymierzył grzywnę w wysokości (...) zł, uznając, że jest ona adekwatna i wystarczająca w okolicznościach sprawy.

Jednocześnie, Sąd stwierdził, że bezczynność organu po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 lipca 2011 r. sygn. akt I SA/Wa 885/11 uchylającym zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia (...) czerwca 2009 r. nr (...) oraz decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia (...) października 2008 r. nr (...), miała charakter rażącego naruszenia prawa.

Z akt sprawy wynika, że po uzyskaniu w marcu 2012 r. odpowiedzi od instytucji, do których organ zwrócił się pismami z dnia (...) stycznia 2012 r., żadne czynności w sprawie nie były podejmowane. Organ pozostawał w bezczynności. Pomimo dysponowania materiałem dowodowym umożliwiającym podjęcie rozstrzygnięcia w sprawie, decyzji nie wydawał. Od czasu uzyskania ostatnich informacji niezbędnych do zakończenia postępowania, przez cały rok w sprawie nie podejmowano żadnych działań. Organ nie wystosował również do stron informacji o przyczynach niezakończenia postępowania i przewidywanym terminie wydania decyzji (art. 36 § 1 k.p.a.).

Podkreślenia wymaga, że jednym z podstawowych zadań organu administracji publicznej jest rozstrzyganie co do istoty indywidualnych spraw w drodze decyzji administracyjnej. Nałożony przez ustawodawcę na organ obowiązek stania w toku postępowania na straży praworządności (art. 7 k.p.a.) oznacza konieczność podejmowania wszelkich działań w celu należytego rozpatrzenia sprawy, w tym przestrzeganie terminów wyznaczonych przez ustawodawcę. Wnioskodawca ma prawo oczekiwać, że organ administracji publicznej rozstrzygnie jego sprawę należycie i w możliwie najkrótszym - z uwzględnieniem koniecznego postępowania dowodowego - terminie. W sprawie niniejszej postępowanie, po wydaniu wyroku, nie było prowadzone z poszanowaniem podstawowych zasad procedury administracyjnej, w tym zwłaszcza zasady pogłębiania zaufania uczestników postępowania do władzy publicznej (art. 8 k.p.a.). Rażące naruszenie prawa w tej sprawie przejawia się przede wszystkim w rażącym naruszeniu przepisu art. 35 § 3 i art. 36 § 1 k.p.a.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 154 § 1, 2, 3 w zw. z art. 154 § 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w punkcie 1 i 2 wyroku. Rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów postępowania sądowego zawarte w punkcie 3 wyroku, Sąd oparł na przepisie art. 200 powołanej ustawy.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.