I SA/Wa 422/19 - Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie

Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 3019273

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 maja 2019 r. I SA/Wa 422/19

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Jolanta Dargas (spr.).

Sędziowie WSA: Monika Sawa Przemysław Żmich.

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 maja 2019 r. sprawy ze skargi J. J., E.G.i L. S w przedmiocie niewykonania przez Prezydenta (...) wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 maja 2018 r., sygn. akt I SAB/Wa 78/18

1. wymierza Prezydentowi (...) grzywnę w wysokości 1500 zł (jeden tysiąc pięćset) złotych;

2. stwierdza, że bezczynność organu w wykonaniu wyroku miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa;

3. zasądza od Prezydenta (...) solidarnie na rzecz J. J., E. G. i L. S. kwotę 680 (sześćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Uzasadnienie faktyczne

J. J., L. S. i E. G. skargą z 13 lutego 2019 r. wystąpili do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wymierzenie Prezydentowi (...) grzywny w związku z niewykonaniem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 maja 2018 r., sygn. akt I SAB/Wa 78/18.

Wyrokiem tym Sąd zobowiązał Prezydenta (...) do rozpoznania wniosku z dnia 27 marca 2015 r. o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. (...) hip. (...) - w terminie dwóch miesięcy od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem. Jednocześnie stwierdził, że organ dopuścił się bezczynności, która miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa.

W skierowanej do Sądu skardze na niewykonanie wyroku skarżący wnieśli o wymierzenie Prezydentowi (...) grzywny z tytułu niewykonania ww. wyroku z 25 maja 2018 r.

Uzasadniając skargę wskazali, że akta sprawy zostały zwrócone do organu 29 sierpnia 2018 r., a że wyznaczony przez Sąd termin na załatwienie sprawy upłynął 29 października 2018 r. Prezydent (...) nie wydał rozstrzygnięcia w sprawie, mimo wezwania do wykonania prawomocnego wyroku.

W odpowiedzi na skargę Prezydent wniósł o oddalenie skargi wskazując, że w toku postępowania podjął szereg czynności zmierzających do zgromadzenia pełnego materiału dowodowego, niezbędnego do wydania decyzji. Do zakończenia postępowania konieczne jest jeszcze uzupełnienie dokumentacji, dotyczącej informacji w jakiej dacie byli właściciele tej nieruchomości zostali pozbawieni faktycznej możliwości władania nią, zwłaszcza w części dotyczącej obecnej ulicy (...).

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga jest uzasadniona, co skutkować musi wymierzeniem organowi grzywny.

Przedmiotowa skarga została złożona w trybie art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 z późn. zm.) powoływanej dalej jako: "p.p.s.a.". Przepis ten stanowi, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny.

W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 18 maja 2017 r., sygn. akt I SAB/Wa 46/17 zobowiązał Prezydenta (...) do rozpoznania wniosku z 27 marca 2015 r. o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. (...) hip. (...) - w terminie dwóch miesięcy od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem. Jednocześnie stwierdził, że organ dopuścił się bezczynności, która miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa.

Jak wynika z akt administracyjnych sprawy prawomocny wyrok Sądu oraz te akta zostały doręczone organowi 29 sierpnia 2018 r., jednak dotąd organ sprawy nie rozstrzygnął. Skoro zaś Prezydent, w terminie wyznaczonym wyrokiem Sądu z dnia 25 maja 2018 r. sprawy nie załatwił, a wyrok ten zobowiązywał organ nie tylko do rozstrzygnięcia sprawy, ale i do dokonania tego w określonym w nim terminie, to w tym stanie rzeczy wniosek o wymierzenie Prezydentowi grzywny, jest niewątpliwie uzasadniony. Zważyć bowiem należy, że niewykonywanie wyroków sądów - niezależnie od tego czy są to wyroki sądów administracyjnych (jak w niniejszej sprawie), czy sądów powszechnych - w demokratycznym państwie prawnym nie może być tolerowane. W szczególności nie można zaakceptować, czy też usprawiedliwiać sytuacji, gdy wyroki sądów nie są respektowane przez organy władzy publicznej. Taka sytuacja wszak prowadzić musi nieuchronnie do podważania zaufania jednostek do tych organów, jak też szerzej do samej władzy publicznej. Świadczy przy tym o braku poszanowania prawa przez organy, które same zobowiązane są do jego stosowania.

W przedstawionych okolicznościach sprawy, biorąc pod uwagę długość przekroczenia wyznaczonego przez Sąd terminu na załatwienie sprawy, Sąd ocenił, iż wystarczająco represyjną, jak też dyscyplinującą funkcję spełni grzywna w wysokości 1.500 złotych, która to kwota mieści się w wymiarze grzywny, określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a.

Rozpoznając sprawę, stosownie do treści art. 154 § 2 p.p.s.a., Sąd jednocześnie stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. O rażącym naruszeniu prawa można mówić, gdy zwłoka w załatwieniu sprawy jest znaczna i jest efektem działań (zaniechań) organów, które można zinterpretować jako unikanie podejmowania rozstrzygnięcia, bądź lekceważenie praw stron domagających się czynności organu, które to czynności organ prowadzi w sposób nieefektywny, poprzez wykonywanie ich w dużym odstępie czasu, bądź wykonywanie czynności pozornych, powodujących, że formalnie organ nie jest bezczynny (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 23 października 2013 r., sygn. akt I OSK 1181/13, dostępny na: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Sytuacja taka zaszła w przedmiotowej sprawie.

W ocenie Sądu bezczynność organu po wyroku z 25 maja 2018 r., ma charakter rażącego naruszenia prawa. Za takim stanowiskiem Sądu przemawia nie tyle długość trwającego postępowania, lecz okoliczność, iż organ po otrzymaniu prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi sprawy nie uczynił w sprawie właściwie nic.

W ocenie Sądu powyższe powoduje, że okoliczności powołane przez organ w odpowiedzi na skargę nie stanowią żadnego usprawiedliwienia bezczynności Prezydenta i niewykonania prawomocnego wyroku sądu administracyjnego. Prezydent nie może powoływać się na konieczność ustalenia określonych okoliczności w sprawie w sytuacji, gdy przez ponad pół roku nie poodejmuje żadnych działań, aby ten brakujący materiał dowodowy zgromadzić.

W ocenie Sądu powyższe uzasadnia zatem uznanie działania organu za rażąco naruszające prawo.

Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 154 § 1 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a., orzekł jak w punkcie 1 sentencji wyroku. Na podstawie art. 154 § 2 p.p.s.a. orzeczono jak w punkcie 2 sentencji wyroku. O kosztach procesu zwartych w punkcie 3 sentencji wyroku Sąd orzekł na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 265).

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.