Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 750729

Wyrok
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie
z dnia 23 listopada 2010 r.
I SA/Wa 1806/10

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia WSA Emilia Lewandowska.

Sędziowie WSA: Małgorzata Boniecka-Płaczkowska Gabriela Nowak (spr.).

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 listopada 2010 r. sprawy ze skargi Z. D. na postanowienie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia (...) sierpnia 2010 r. nr (...) w przedmiocie przekazania zażalenia według właściwości oddala skargę.

Uzasadnienie faktyczne

Minister Pracy i Polityki Społecznej postanowieniem z dnia (...) sierpnia 2010 r. nr (...), po rozpatrzeniu wniosku Z.D., o ponowne rozpatrzenie sprawy, dotyczącej postanowienia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia (...) czerwca 2010 r. nr (...), w przedmiocie przekazania sprawy według właściwości postanowił - utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie.

Przedmiotowe postanowienie wydane zostało w następującym stanie faktycznym i prawnym:

Minister Pracy i Polityki Społecznej postanowieniem z dnia (...) czerwca 2010 r. nr (...), przekazał Ministrowi Spraw Wewnętrznych i Administracji zażalenie wniesione przez Z.D., na postanowienie Wojewody (...) z dnia (...) listopada 2009 r. nr (...), celem rozpatrzenia sprawy według właściwości.

Minister Pracy i Polityki społecznej wyjaśnił, że w dniu 5 listopada 2009 r. do (...) Urzędu Wojewódzkiego we W., wpłynęło pismo Z.D. z wnioskiem o przyznanie pomocy w formie zasiłku stałego, celowego i okresowego na leczenie, opiekę i rehabilitację.

Postanowieniem z dnia (...) listopada 2009 r. nr (...), Wojewoda (...) przekazał według właściwości wniosek skarżącej Ośrodkowi Pomocy Społecznej w D.

Na postanowienie Wojewody (...) skarżąca złożyła w dniu 18 listopada 2009 r. zażalenie do Ministra Pracy i Polityki Społecznej.

Minister Pracy i Polityki Społecznej postanowieniem z dnia (...) grudnia 2009 r. nr (...), utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie Wojewody Dolnośląskiego.

Na przedmiotowe postanowienie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia (...) grudnia 2009 r. skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 8 marca 2010 r. w sprawie sygn. akt I SA/Wa196/10, stwierdził nieważność zaskarżonego postanowienia.

W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, że przepis art. 79 pkt 1 ustawy z dnia 4 września 1997 r. o działach administracji rządowej (Dz. U. z 2007 r. Nr 65, poz. 437 z późno zm.) stanowi, że ilekroć w przepisach obowiązujących jest mowa o ministrze właściwym do określonych spraw lub w określonych sprawach - należy przez to rozumieć ministra właściwego w sprawach oznaczonych nazwą danego działu. Art. 6 ust. 1 pkt 1 tej ustawy określa, iż dział "administracja publiczna" obejmuje między innymi sprawy administracji publicznej w tym organizacji urzędów administracji publicznej oraz procedur administracyjnych. Obecnie ministrem właściwym w sprawach administracji publicznej jest Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji (art. 17 pkt 2 i art. 20 k.p.a.).

Przekazanie sprawy postanowieniem Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia (...) czerwca 2010 r. nr (...), Ministrowi Spraw Wewnętrznych i Administracji stanowiło wykonanie wyroku z dnia 8 marca 2010 r., w którym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł niewłaściwość Ministra Pracy i Polityki Społecznej do rozpatrywania zażaleń na postanowienia wojewodów, dotyczące przekazywania spraw według właściwości.

Na postanowienie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia (...) czerwca 2010 r. nr (...), skarżąca złożyła zażalenie.

Minister Pracy i Polityki Społecznej postanowieniem z dnia (...) sierpnia 2010 r. nr (...) - utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.

Organ w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia podkreślił, że przekazanie sprawy Ministrowi Spraw Wewnętrznych i Administracji postanowieniem z dnia (...) czerwca 2010 r. nr (...) nastąpiło w wyniku wykonania orzeczenia sądu, które wiąże organ administracyjny w niniejszej sprawie.

Na postanowienie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia (...) sierpnia 2010 r. nr (...), skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosła Z. D.

W skardze zarzuciła Ministrowi Pracy i Polityki Społecznej naruszenie zasady legalności.

W odpowiedzi na skargę Minister Pracy i Polityki Społecznej wnosił o jej oddalenie i podtrzymał w całości argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Dokonując kontroli zaskarżonego postanowienia pod katem jego zgodności z prawem w świetle art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), stwierdzić należy skarga nie zasługuje uwzględnienie.

Zgodnie z art. 153 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. z dnia 20 września 2002 r.) ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 8 marca 2010 r. w sprawie sygn. akt I SA/Wa196/10, wskazał jednoznacznie ze ministrem właściwym do rozpatrzenia zażalenia Z.D. na postanowienie Wojewody (...) dotyczące przekazania wniosku skarżącej Ośrodkowi Pomocy Społecznej w D. - jest Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji.

Wykonując wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 marca 2010 r., Minister Pracy i Polityki Społecznej przekazał Ministrowi Spraw Wewnętrznych i Administracji zażalenie wniesione przez Z.D. na postanowienie Wojewody (...) z dnia (...) listopada 2009 r.

W rozumieniu art. 153 p.p.s.a związanie samego sądu administracyjnego, oznacza, że nie może on formułować nowych ocen prawnych - sprzecznych z wyrażonym wcześniej poglądem, lecz jest zobowiązany do podporządkowania się mu w pełnym zakresie oraz konsekwentnego reagowania w razie stwierdzenia braku zastosowania się do wskazań w zakresie dalszego postępowania przed organem administracji publicznej.

Mając na względzie przedstawiony stan sprawy Sąd stwierdził, że skarga jest nieuzasadniona i dlatego na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.