Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1777419

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie
z dnia 20 kwietnia 2015 r.
I SA/Wa 1593/12

UZASADNIENIE

Sentencja

Starszy referendarz sądowy Justyna Wtulich Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi M. P. na postanowienie Wojewody (...) z dnia (...) lipca 2012 r. nr (...) w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania postanawia: odmówić adwokatowi A. W. przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu.

Uzasadnienie faktyczne

Postanowieniem z dnia 12 września 2012 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata.

Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej w (...), na pełnomocnika skarżącego został wyznaczony adwokat A. W.

Podczas rozprawy w dniu 6 lutego 2013 r. pełnomocnik skarżącego wniósł o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu i oświadczył, że koszty te nie zostały uiszczone ani w całości, ani w części.

Wyrokiem z dnia 6 lutego 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę M. P. na postanowienie Wojewody (...) z dnia (...) lipca 2012 r. nr (...) oraz przyznał ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adw. A. W., tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 295,20 złotych.

W dniu 22 kwietnia 2013 r. (data stempla biura podawczego) adwokat A. W. wniósł skargę kasacyjną od ww. wyroku Sądu, w której zawarł wniosek o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego z urzędu.

Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 13 lutego 2015 r. sygn. akt I OSK 1134/13 oddalił skargę kasacyjną od powyższego wyroku.

Z akt sprawy wynika, że podczas rozprawy w dniu 13 lutego 2015 r. przed Naczelnym Sądem Administracyjnym stawił się pełnomocnik z urzędu oświadczając, że popiera wniesioną skargę kasacyjną.

Uzasadnienie prawne

W niniejszej sprawie zważono, co następuje:

Stosownie do treści przepisu § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 461, zwanego dalej: "rozporządzeniem"), wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części.

Wniosek adwokata A. W. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu zawarty w skardze kasacyjnej z dnia 20 kwietnia 2013 r., jak również oświadczenie złożone podczas rozprawy przed Naczelnym Sądem Administracyjny w dniu 13 lutego 2015 r. takiego oświadczenia nie zawierają.

Z tego względu, wniosku pełnomocnika o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, a obejmującej sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział na rozprawie przed Naczelnym Sadem Administracyjnym nie można było uwzględnić.

Powyższe stanowisko znajduje oparcie w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego.

W wyroku z dnia 21 czerwca 2006 r. o sygn. akt II FSK 862/05, NSA podniósł, iż brak oświadczenia o jakim mowa § 20 ww. rozporządzenia wywołuje skutki materialnoprawne, polegające na utracie prawa do wynagrodzenia i nie stosuje się do niego trybu uzupełniania jego braków, opisanego w art. 49 p.p.s.a.; (vide:, Lex nr 242945). Pogląd ten został zaakceptowany również w postanowieniu NSA z dnia 30 czerwca 2009 r. o sygn. akt II GZ 133/09.

W postanowieniu z dnia 8 grudnia 2009 r. o sygn. akt II GZ 273/09 (dostępne na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl) NSA przypomniał, iż wniosek, o którym mowa w § 20 ww. rozporządzenia, składany w postępowaniu przed sądem administracyjnym powinien spełniać wymogi określone w art. 64 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), dalej: p.p.s.a., a zatem czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, zawierać określenie żądania, jego podstawy i uzasadnienie oraz oznaczenie stron i organów, a także spełniać inne wymagania określone w przepisach szczególnych. Przepisem szczególnym jest właśnie cytowany powyżej § 20 ww. rozporządzenia. (por. M. Kazek "Nieznajomość prawa a wynagrodzenie pełnomocnika z urzędu" ZNSA nr 6 (9)/2006, s. 65 i nast. oraz powołane tam orzecznictwo).

Warto również przywołać stanowisko zaprezentowane w cytowanym postanowieniu NSA o sygn. akt II GZ 273/09, zgodnie z którym, negatywne skutki złożenia wadliwego wniosku wynikają z niedołożenia należytej staranności przez pełnomocnika, który jako profesjonalista - adwokat powinien wykazywać się wiedzą z zakresu procedury sądowej i być świadom ciążących na nim obowiązków. W takiej sytuacji nie można mówić o nadmiernym rygoryzmie regulacji prawnej ani naruszeniu konstytucyjnego prawa pełnomocnika do wynagrodzenia za świadczoną pracę. (por. M. Kazek, op.cit., s.69).

Wniosek adwokata lub radcy prawnego, ustanowionego dla strony zwolnionej od kosztów sądowych w całości lub w części, o zasądzenie od Skarbu Państwa kosztów nie opłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, nie zawierający oświadczenia, że żądane koszty nie zostały zapłacone w całości lub w części, podlega oddaleniu, jako nieuzasadniony (por. postanowienie SN - Izba Cywilna z dnia 14 października 1998 r., sygn. akt II CKN 687/98, dostępny w OSNC 1999/3 poz. 63).

Skoro zatem przedmiotowy wniosek z dnia zawarty w skardze kasacyjnej z dnia 20 kwietnia 2013 r. nie zawiera wskazanego oświadczenia, to zasadna jest odmowa przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu w zakresie sporządzonej i wniesionej przez pełnomocnika skargi kasacyjnej, jak również w zakresie reprezentowania strony przed Naczelnym Sądem Administracyjnym (por. postanowienie NSA z dnia 25 marca 2009 r., sygn. akt II FZ 90/09 oraz postanowienie NSA z 13 sierpnia 2014 r., sygn. akt II OZ 759/14). Zauważyć należy, że także podczas rozprawy przed NSA pełnomocnik takiego oświadczenia nie złożył.

Z powyższych względów, na podstawie art. 250 w związku z art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.