I SA/Sz 209/15 - Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie - OpenLEX

I SA/Sz 209/15 - Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie

Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1759792

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 24 marca 2015 r. I SA/Sz 209/15

UZASADNIENIE

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka po rozpatrzeniu w dniu 24 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G.C. o wstrzymanie wykonania decyzji Naczelnika (...) Urzędu Skarbowego w S. z dnia (...) r. nr (...) w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia (...) r. nr (...) w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności członka zarządu spółki z o.o. za zaległości podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych od zadeklarowanych wpłat w poszczególnych miesiącach od stycznia do grudnia 2011 r. oraz w miesiącach od stycznia do września 2012 r. wraz z odsetkami za zwłokę i kosztami postępowania egzekucyjnego utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika (...) Urzędu Skarbowego w S. z dnia (...) r. nr (...) postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.

Uzasadnienie faktyczne

Decyzją z dnia (...) r. nr (...) Dyrektor Izby Skarbowej w S. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika (...) Urzędu Skarbowego w S. z dnia (...) r. nr (...) orzekającej o solidarnej odpowiedzialności G. C.z L. K., jako członka zarządu "(...)" Spółki z o.o. z siedzibą w S. za jej zaległości z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych, odsetki za zwłokę i koszty postępowania egzekucyjnego w łącznej wysokości (...) zł.

Skarżący G. C. ((...) lat), reprezentowany przez adwokata, wraz ze skargą na wyżej opisaną decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S., złożył na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., zwanej dalej: "p.p.s.a.") wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Naczelnika (...) Urzędu Skarbowego w S z dnia (...) r. nr (...), wskazując przy tym, że zgodnie ze stanowiskiem doktryny prawa administracyjnego i sądowoadministracyjnego możliwe jest wstrzymanie nie tylko zaskarżonej decyzji, ale także poprzedzającej jej decyzji organu I instancji.

Postanowieniem z dnia (...) r. nr (...), wydanym na podstawie art. 61 § 2 pkt 1 p.p.s.a., Dyrektor Izby Skarbowej w S. odmówił wstrzymania jej wykonania.

W uzasadnieniu ww. wniosku skarżący podał, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Wyjaśnił, że jest osobą chorującą na (...). Jest pod stałą opieką i kontrolą (...) Szpitala O. w W. Dodatkowo leczony jest stale w związku z zaawansowaną (...), blokadą (...) i (...). W przypadku obydwu schorzeń musi podlegać licznym ograniczeniom dotyczącym trybu życia i metod leczenia. W związku z tym obecnie nie jest w stanie podejmować jakiejkolwiek pracy zarobkowej, która mogłaby stanowić dodatkowe źródło dochodów. Jedynym źródłem utrzymania jest emerytura w wysokości (...) zł netto. Uzyskiwana emerytura w opisanej sytuacji zdrowotnej skarżącego pozwala mu jedynie na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych oraz zakup niezbędnych w terapii leków, które częściowo nie są refundowane. Skarżący przedstawił wykaz ponoszonych wydatków w związku z zaspokajaniem podstawowych potrzeb życiowych i oświadczył, że dochodzenie przez organy skarbowe kwot wynikających z decyzji Naczelnika (...) Urzędu Skarbowego w S. z dnia (...) r. nr (...), doprowadziłoby do niemożności zaspokojenia przez skarżącego jego podstawowych potrzeb życiowych. Skarżący przedłożył wraz z wnioskiem:

- kopię decyzji ZUS z dnia (...) r. o przyznaniu skarżącemu emerytury w wysokości (...) zł (kwota do wypłaty),

- dokumentację medyczną:

* karty informacyjne leczenia szpitalnego skarżącego w okresach 25-27 sierpnia 2014 r., 27 listopada 2014 r. - 8 stycznia 2015 r.,

* wynik badania (...) z dnia 28 sierpnia 2014 r.,

* wystawioną w dniu 11 stycznia 2015 r. kartę diagnostyki i leczenia (...),

* potwierdzenie wizyty w poradni (...) w dniu 12 stycznia 2015 r.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności będącej przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.

Z powołanego przepisu wynika, iż wnioskodawca powinien wykazać, że wykonanie zaskarżonych przez niego aktów lub czynności organu administracji spowoduje wyrządzenie znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. Przy czym obowiązkiem Sądu jest ocena wystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, nie tylko w oparciu o analizę treści wniosku, lecz również przy pomocy dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy.

Rozstrzygnięcie w przedmiocie wstrzymania ma charakter tymczasowy, zaś jego byt prawny kończy się z chwilą wydania przez Sąd wyroku w sprawie zaskarżonego aktu.

W orzecznictwie sądowoadministracyjnym podnosi się, że niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków ma miejsce, gdy nie będzie możliwy już późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia. Trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (postanowienie NSA z dnia 13 maja 2010 r. II FSK 182/10, niepubl.).

Sąd dokonując oceny zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wziął pod uwagę przede wszystkim wiek, stan zdrowia oraz sytuację finansową skarżącego, a także kwotę wynikającą z zobowiązania podatkowego ((...) zł) określoną przez organ podatkowy jako zaległość podatkowa spółki, której członkiem zarządu był skarżący. W ocenie Sądu nie ma wątpliwości, że stan zdrowia skarżącego wymaga zwiększonych nakładów finansowych. Z przedłożonych dokumentów wynika, że pozostaje pod stałą opieką lekarską z uwagi na chorobę (...) ((...), przebyta terapia (...)).

Stosownie do okoliczności faktycznych niniejszej sprawy, Sąd uznał, iż zachodzą przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania decyzji, bowiem egzekucja kwoty (...) zł przed rozpoznaniem skargi, może spowodować dla skarżącego trudne do odwrócenia skutki. Wyjaśnić jeszcze należy, że rozstrzygnięcie w przedmiocie wstrzymania ma charakter tymczasowy, zaś jego byt prawny kończy się z chwilą wydania przez Sąd wyroku w sprawie zaskarżonego aktu.

Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, sąd na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.