Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1595289

Postanowienie
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu
z dnia 24 listopada 2011 r.
I SA/Po 397/11

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Małecki.

Sędziowie WSA: Małgorzata Bejgerowska Karol Pawlicki (spr.).

Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 listopada 2011 r. sprawy ze skargi k.w. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia (...) nr (...), (...), (...) w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty zaległości w podatku od towarów i usług za okresy maj-czerwiec, sierpień-październik 2001 r., grudzień 2002 r., styczeń-lipiec, wrzesień 2003 r. i umorzenia odsetek za zwłokę oraz odmowy rozłożenia na raty zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu pobranych zaliczek od wynagrodzeń pracowników za okres kwiecień-grudzień 2001 r. postanawia:

I.

umorzyć postępowanie

II.

przyznać od Skarbu Państwa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu r. pr. (...) kwotę (...) zł ((...) zł) uwzględniając podatek od towarów i usług w wysokości (...) ((...) zł) tytułem nieopłaconej pomocy prawnej przyznanej z urzędu.

Uzasadnienie faktyczne

Zaskarżoną decyzją z dnia (...) marca 2011 r. organ odwoławczy uchylił decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego (...) w przedmiocie odmowy rozłożenia zaległości na raty oraz umorzenia odsetek za zwłokę i przekazał sprawę temu organowi do ponownego rozpatrzenia.

Na rozprawie ustanowiony z urzędu pełnomocnik cofnął skargę.

Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd.

W niniejszej sprawie Sąd nie stwierdził, aby cofnięcie skargi zmierzało do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności. W tych okolicznościach orzeczono jak w punkcie 1 sentencji na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ww. ustawy.

Jednocześnie na podstawie art. 250 wskazanej ustawy oraz § 2 ust. 3, § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c oraz § 16 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 z późn. zm.) orzeczono jak w punkcie 2 sentencji.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.