I SA/Po 2089/97 - Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego (do 2003.12.31) w Poznaniu

Orzeczenia sądów
Opublikowano: LEX nr 1692298

Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego (do 2003.12.31) w Poznaniu z dnia 24 września 1998 r. I SA/Po 2089/97

UZASADNIENIE

Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia NSA S. Zapalska.

Sędziowie NSA: I. Konieczna, S. Małek (sprawozdawca).

Protokolant: Z. Marczak.

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny - Ośrodek Zamiejscowy w Poznaniu po rozpoznaniu w dniu 25 sierpnia 1998 r. na rozprawie sprawy ze skargi Zakładu Badawczo-Rozwojowego Przedsiębiorstwo Państwowe "P." K. na decyzję Izby Skarbowej w K. z dnia 27 listopada 1997 r. numer PP-8-82/91/Poz. 5/97 w przedmiocie nadpłaty w podatku akcyzowym oddala skargę.

Uzasadnienie faktyczne

Urząd Skarbowy w K. decyzją z dnia 9 sierpnia 1997 r. odmówił Zakładowi Badawczo Rozwojowemu PP w K. wyrażenia zgody na dokonanie korekt podatku akcyzowego za okres od 5 lipca 1993 r. do 26 maja 1996 r. oraz zwrotu podatku akcyzowego w kwocie 275.056,20 zł.

Wyjaśniono, że podatnik dokonuje rozliczenia podatku akcyzowego na podstawie przepisu § 1 ust. 5 pkt 1 zarządzenia Ministra Finansów z dnia 5 lutego 1997 r. w sprawie stawek podatku akcyzowego dla wyrobów przemysłu spirytusowego i drożdżowego, niektórych innych napojów alkoholowych, paliw do silników, wyrobów tytoniowych oraz zwolnień od tego podatku (M. P. 1997 r. Nr 7 poz. 57 z późn. zm.).

Zgodnie z powyższym zarządzeniem producenci wyrobów spirytusowych i spirytusu uprawnieni na podstawie odrębnych przepisów do stosowania urzędowych cen zaliczeniowych, płacą podatek akcyzowy w wysokości różnicy między wartością spirytusu obliczoną według urzędowych cen zaliczeniowych, pomniejszonych o podatek od towarów i usług a wartością tego spirytusu obliczoną według urzędowych cen zbytu, pomniejszonych o podatek od towarów i usług. Szczegółowe zasady tego rozliczenia zawiera pismo Ministra Finansów z dnia 27 listopada 1995 r., według którego kwotę akcyzy należy obliczyć, przyjmując ceny (zaliczeniowe i zbytu) obowiązujące w dniu zakupu spirytusu. Zasada ta dotyczy spirytusu kierowanego do przerobu lub zużycia przed dniem 27 maja 1996 r. Od tej daty bowiem, to jest od wejścia w życie decyzji Ministra Finansów z dnia 11 maja 1996 r. w sprawie cen spirytusu luzem (Dz. Urz. M. F. 1996 r. Nr 14 poz. 64) do wyliczenia kwoty podatku akcyzowego należy przyjmować urzędowe ceny spirytusu (zaliczeniowe i zbytu) obowiązujące w dniu powstania obowiązku podatkowego (w dniu przekazania spirytusu surowego do przerobu).

Z tego powodu żądanie podatnika przyjęcia korzystniejszej ceny urzędowej w dniu powstania obowiązku podatkowego uznano za nieuzasadnione.

Podatnik wniósł odwołanie, domagając się wyrażenia zgody na skorygowanie podatku akcyzowego. Podkreślono, iż jest niezrozumiałe dlaczego organy podatkowe do 27 maja 1996 r. pobierały podatek akcyzowy, przyjmując moment powstania zobowiązania w sposób niekorzystny dla podatnika, a po tej dacie stosują regułę korzystniejszą.

Izba Skarbowa w K. zaskarżoną decyzją utrzymała w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

Organ odwoławczy uznał, iż pismo Ministerstwa Finansów z dnia 29 lipca 1996 r. skierowane do PP "P." w W. nie może stanowić podstawy do zmiany pierwotnego sposobu rozliczenia podatku. Stosownie do art. 4 ustawy o zobowiązaniach podatkowych Minister Finansów przesłał do wiadomości i stosowania wszystkich izb skarbowych wykładnię przepisów, na podstawie której podatnicy dokonali obliczenia podatku.

Nadto wskazano, iż Urząd Kontroli wydał dla podatnika za cały 1995 rok i od 1 stycznia do 30 czerwca 1996 r. wynik kontroli, który stał się decyzją ostateczną powodującą utratę prawa do dokonania korekty deklaracji pierwotnych złożonych za ten okres.

Zakłady Badawczo Rozwojowe "P." wniosły skargę, domagając się uchylenia decyzji organów podatkowych.

Skarżący powołuje się na wyjaśnienie Ministerstwa Finansów z dnia 29 lipca 1996 r. umożliwiające stosowanie ceny zbytu spirytusu oraz cenę zaliczeniową obowiązującą w dniu powstania obowiązku podatkowego.

Uważa, iż w świetle przepisu art. 5 ust. 3 ustawy o zobowiązaniach podatkowych organy podatkowe mogą kontrolować zasadność przyjętych stawek podatku.

Skarżący stwierdził także, iż żądana korekta obejmuje okres od 5 lipca 1993 r. do 25 maja 1996 r. Protokół kontroli skarbowej obejmował okres roku 1995 i od 1 stycznia do 30 czerwca 1996 r. Przedmiotem tej kontroli nie była jednak kontrola prawidłowości obliczenia podatku akcyzowego w świetle pisma z dnia 29 lipca 1996 r.

Organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi.

Podkreślono, że dopiero od dnia wejścia w życie decyzji Ministra Finansów z dnia 11 maja 1996 r. w sprawie cen spirytusu luzem (Dz. Urz. M. F. 1996 r. Nr 14 poz. 64) obowiązuje wykładnia przedstawiona w piśmie Ministerstwa z dnia 26 maja 1996 r.

Uzasadnienie prawne

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do przepisu art. 6 k.p.a. organy administracji działają na podstawie przepisów prawa. Zgodnie zaś z przepisem art. 21 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym Sąd sprawuje, w zakresie swojej właściwości, kontrolę zaskarżonych decyzji pod względem zgodności z prawem. Podstawowy miernik tej zgodności z prawem to przepisy ustawowe oraz wydawane na ich podstawie i w granicach zawartego w nich wyraźnego upoważnienia normatywne akty wykonawcze.

Zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa.

Przedmiotem rozstrzygnięcia było żądanie skarżących zakładów aby organ podatkowy wyraził zgodę na korekty podatku akcyzowego za czas od wejścia w życie ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. z 1993 r. Nr 11, poz. 50 z późn. zm.). Strona skarżąca powołuje się bowiem na pismo Ministerstwa Finansów z dnia 29 lipca 1996 r. skierowane do Przedsiębiorstwa Przemysłu Spirytusowego "P." w W. Pismo to stwierdza, że do wyliczenia podatku akcyzowego, o którym mowa w przepisie § 1 ust. 5 pkt 1 zarządzenia Ministra Finansów z dnia 10 listopada 1995 r. w sprawie stawek podatku akcyzowego dla wyrobów przemysłu spirytusowego i drożdżowego, niektórych innych napojów alkoholowych, paliw do silników, wyrobów tytoniowych oraz zwolnień od tego podatku (M. P. 1995 r. Nr 61 poz. 684 z późn. zm.) powstałych w związku z wejściem w życie cen zaliczeniowych ustalonych decyzją Ministra Finansów z dnia 11 maja 1996 r. w sprawie cen spirytusu luzem (Dz. Urz. M. F. 1996 r. Nr 14 poz. 64) - należy przyjmować ceny zbytu spirytusu surowego oraz cenę zaliczeniową obowiązującą w dniu powstania obowiązku podatkowego, to jest w dniu przekazania spirytusu surowego do przerobu. Według skarżącego sposób obliczenia podatku w oparciu o cenę zbytu spirytusu surowego obowiązującą w dniu powstania obowiązku podatkowego był korzystniejszy od stosowanej w oparciu o pismo Ministerstwa Finansów z dnia 27 listopada 1995 r. ceny obowiązującej w dniu zakupu spirytusu. W konsekwencji skarżący domaga się zwrotu nadpłaconego podatku akcyzowego w kwocie 275.056,20 zł za czas od 5 lipca 1993 r. do 26 maja 1996 r.

Skarżący obliczał i wpłacał podatek akcyzowy na podstawie urzędowych cen spirytusu zaliczeniowych i zbytu obowiązujących w dniu zakupu - w drodze tzw. samoobliczenia. W tej sytuacji żądanie skarżącego sprowadzało się do zwrotu nadpłaty w podatku akcyzowym.

Stosownie do przepisu art. 29 ustawy z dnia 19 grudnia 1980 r. o zobowiązaniach podatkowych (Dz. U. z 1993 r. Nr 108, poz. 486 z późn. zm.) nadpłaty to kwoty nadpłaconych i nienależnie uiszczonych podatków.

Organy podatkowe słusznie uznały, iż wniosek skarżącego domagającego się zwrotu podatku jest bezzasadny.

Podstawy prawnej rozstrzygnięcia nie można upatrywać w piśmie Ministerstwa Finansów z dnia 29 lipca 1996 r., które było zresztą skierowane do innej jednostki gospodarczej. Źródłem prawa nie są też wyjaśnienia Ministra Finansów oparte na art. 4 ustawy o zobowiązaniach podatkowych. Służą one jedynie zapewnieniu jednolitości stosowania przepisów podatkowych przez organy podatkowe.

Problem ewentualnej nadpłaty można zatem rozpatrywać wyłącznie na podstawie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym i wydanych na jej podstawie rozporządzeniach i zarządzeniach.

Wskazane przepisy (art. 35) nie określają jednak sposobu obliczania ceny spirytusu. Skarżący nie może zatem zasadnie twierdzić, iż żądana kwota stanowi nadpłatę, skoro podatek był wpłacany w drodze tzw. samoobliczenia i był akceptowany przez organ podatkowy.

Z tych powodów skarga nie mogła być uwzględniona. Zaskarżona bowiem decyzja nie narusza prawa. Wprawdzie w decyzjach organów podatkowych nie wskazano jako podstawy rozstrzygnięcia przepisu art. 29 ustawy o zobowiązaniach podatkowych, ale nie jest to uchybienie, które uzasadniałoby uwzględnienie żądania skargi (art. 22 ust. 2 pkt 1 ustawy o NSA). Decyzja podlega bowiem uchyleniu, jeżeli Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy. Wskazane uchybienie nie miało jednak wpływu na niniejsze rozstrzygnięcie.

Uznając, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. z 1995 r. Nr 74, poz. 368) orzeczono jak w sentencji.

Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów sądów administracyjnych.